अध्याय 119
श्लोक 7.6.1
॥ ध्यानं वाव चित्ताद्भूयो ध्यायतीव पृथिवी ध्यायतीवान्तरिक्षं ध्यायतीव द्यौर्ध्यायन्तीवापो ध्यायन्तीव पर्वता देवमनुष्यास्तस्माद्य इह मनुष्याणां महत्तां प्राप्नुवन्ति ध्यानापादाँशा इवैव ते भवन्त्यथ येऽल्पाः कलहिनः पिशुना उपवादिनस्तेऽथ ये प्रभवो ध्यानापादाँशा इवैव ते भवन्ति ध्यानमुपास्स्वेति
|| dhyānaṃ vāva cittādbhūyo dhyāyatīva pṛthivī dhyāyatīvāntarikṣaṃ dhyāyatīva dyaurdhyāyantīvāpo dhyāyantīva parvatā devamanuṣyāstasmādya iha manuṣyāṇāṃ mahattāṃ prāpnuvanti dhyānāpādām̐śā ivaiva te bhavantyatha ye'lpāḥ kalahinaḥ piśunā upavādinaste'tha ye prabhavo dhyānāpādām̐śā ivaiva te bhavanti dhyānamupāssveti
हिन्दी अर्थ
तेजसोऽप्कारणत्वात् । कथ- है क्योंकि तेज जच्छ कारण है । मप्कारणत्वम् ? इत्याद--- वह जका कारण किस धकार है ? यस्मादन्योनिस्तेजस्तस्मा- यद वतलाति है-कयोक्रि तेन ' लोकान्भास्वतोऽपहततमस्कानभिसिष्यति यावत्तेजसो गतं तत्रास्य यथाकामचारो भवति । यस्तेजो ब्रह्म वह जो कि तेनकरी "यह ब्रहम है' पेपी उपना कता है वह तन्वी हयोकर तेनःसम्पन्न, भरकाशमान ओर तमोदीन लोकरोको प्राप करता है । जहोँतक तेज़ी गति है वर्तकं उसकी स्वच्छागति ही
English
'Reflection (dhyâna) is better than consideration. The earth reflects, as it were, and thus does the sky, the heaven, the water, the mountains, gods and men. Therefore those who among men obtain greatness here on earth, seem to have obtained a part of the object of reflection (because they show a certain repose of manner). Thus while small and vulgar people are always quarrelling, abusive, and slandering, great men seem to have obtained a part of the reward of reflection. Meditate on reflection.