अध्याय 212
श्लोक 1
श्रीनारायण उवाच ।ततोऽधस्ताद्विवरकं तलातलमुदीरितम् ।दानवेन्द्रो मयो नाम त्रिपुराधिपतिर्महान्
śrīnārāyaṇa uvāca | tato'dhastādvivarakaṃ talātalamudīritam | dānavendro mayo nāma tripurādhipatirmahān
अध्याय 212
श्रीनारायण उवाच ।ततोऽधस्ताद्विवरकं तलातलमुदीरितम् ।दानवेन्द्रो मयो नाम त्रिपुराधिपतिर्महान्
śrīnārāyaṇa uvāca | tato'dhastādvivarakaṃ talātalamudīritam | dānavendro mayo nāma tripurādhipatirmahān
अध्याय 212
त्रिलोक्याः शङ्करेणायं पालितो दग्धपूस्त्रयः ।देवदेवप्रसादात्तु लब्धराज्यसुखास्पदः
trilokyāḥ śaṅkareṇāyaṃ pālito dagdhapūstrayaḥ | devadevaprasādāttu labdharājyasukhāspadaḥ
अध्याय 212
आचार्यो मायिनां सोऽयं नानामायाविशारदः ।पूज्यते राक्षसैर्घोरैः सर्वकार्यसमृद्धये
ācāryo māyināṃ so'yaṃ nānāmāyāviśāradaḥ | pūjyate rākṣasairghoraiḥ sarvakāryasamṛddhaye
अध्याय 212
ततोऽधस्तास्तुविख्यातं महातलमिति स्फुटम् ।सर्पाणां काद्रवेयाणां गणः क्रोधवशो महान्
tato'dhastāstuvikhyātaṃ mahātalamiti sphuṭam | sarpāṇāṃ kādraveyāṇāṃ gaṇaḥ krodhavaśo mahān
अध्याय 212
अनेकशिरसां विप्र प्रधानान्कीर्तयामि ते ।कुहकस्तक्षकश्चैव सुषेणः कालियस्तथा
anekaśirasāṃ vipra pradhānānkīrtayāmi te | kuhakastakṣakaścaiva suṣeṇaḥ kāliyastathā
अध्याय 212
महाभोगा महासत्त्वाः क्रूराः क्रूरस्वजातयः ।पतत्रिराजाधिपतेरुद्विग्नाः सर्व एव ते
mahābhogā mahāsattvāḥ krūrāḥ krūrasvajātayaḥ | patatrirājādhipaterudvignāḥ sarva eva te
अध्याय 212
स्वकलत्रापत्यसुहृत्कुटुम्बस्य च सङ्गताः ।प्रमत्ता विहरन्त्येव नानाक्रीडाविशारदाः
svakalatrāpatyasuhṛtkuṭumbasya ca saṅgatāḥ | pramattā viharantyeva nānākrīḍāviśāradāḥ
अध्याय 212
ततोऽधस्ताच्च विवरे रसातलसमाह्वये ।दैतेया निवसन्त्येव पणयो दानवाश्च ये
tato'dhastācca vivare rasātalasamāhvaye | daiteyā nivasantyeva paṇayo dānavāśca ye
अध्याय 212
निवातकवचा नाम हिरण्यपुरवासिनः ।कालेया इति च प्रोक्ताः प्रत्यनीका हविर्भुजाम्
nivātakavacā nāma hiraṇyapuravāsinaḥ | kāleyā iti ca proktāḥ pratyanīkā havirbhujām
अध्याय 212
महौजसश्चोत्पत्त्यैव महासाहसिनस्तथा ।सकलेशस्य च हरेस्तेजसा हतविक्रमाः
mahaujasaścotpattyaiva mahāsāhasinastathā | sakaleśasya ca harestejasā hatavikramāḥ
अध्याय 212
बिलेशया इव सदा विवरे निवसन्ति हि ।ये वै वाग्भिः सरमया शक्रदूत्या निरन्तरम्
bileśayā iva sadā vivare nivasanti hi | ye vai vāgbhiḥ saramayā śakradūtyā nirantaram
अध्याय 212
मन्त्रवर्णाभिरसुरास्ताडिता बिभ्यति स्म ह ।ततोऽप्यधस्तात्पाताले नागलोकाधिपालकाः
mantravarṇābhirasurāstāḍitā bibhyati sma ha | tato'pyadhastātpātāle nāgalokādhipālakāḥ
अध्याय 212
वासुकिप्रमुखाः शङ्खः कुलिकः श्वेत एव च ।धनञ्जयो महाशङ्खो धृतराष्ट्रस्तथैव च
vāsukipramukhāḥ śaṅkhaḥ kulikaḥ śveta eva ca | dhanañjayo mahāśaṅkho dhṛtarāṣṭrastathaiva ca
अध्याय 212
शङ्खचूडः कम्बलाश्वतरो देवोपदत्तकः ।महामर्षा महाभोगा निवसन्ति विषोल्बणाः
śaṅkhacūḍaḥ kambalāśvataro devopadattakaḥ | mahāmarṣā mahābhogā nivasanti viṣolbaṇāḥ
अध्याय 212
पञ्चमस्तकवन्तश्च फणासप्तकभूषिताः ।केचिद्दशफणाः केचिच्छतशीर्षास्तथापरे
pañcamastakavantaśca phaṇāsaptakabhūṣitāḥ | keciddaśaphaṇāḥ kecicchataśīrṣāstathāpare
अध्याय 212
सहस्रशिरसः केऽपि रोचिष्णुमणिधारकाः ।पातालरन्ध्रतिमिरनिकरं स्वमरीचिभिः
sahasraśirasaḥ ke'pi rociṣṇumaṇidhārakāḥ | pātālarandhratimiranikaraṃ svamarīcibhiḥ
अध्याय 212
विधमन्ति च देवर्षे सदा सञ्जातमन्यवः ।अस्य मूलप्रदेशे हि त्रिंशत्साहस्रकेऽन्तरे
vidhamanti ca devarṣe sadā sañjātamanyavaḥ | asya mūlapradeśe hi triṃśatsāhasrake'ntare
अध्याय 212
योजनैः परिसङ्ख्याते तामसी भगवत्कला ।अनन्ताख्या समास्ते हि सर्वदेवप्रपूजिता
yojanaiḥ parisaṅkhyāte tāmasī bhagavatkalā | anantākhyā samāste hi sarvadevaprapūjitā
अध्याय 212
अहमित्यभिमानस्य लक्षणं यं प्रचक्षते ।सङ्कर्षणं सात्वतीयाः कर्षणं द्रष्ट्टदृश्ययोः
ahamityabhimānasya lakṣaṇaṃ yaṃ pracakṣate | saṅkarṣaṇaṃ sātvatīyāḥ karṣaṇaṃ draṣṭṭadṛśyayoḥ
अध्याय 212
इदं भूमण्डलं यस्य सहस्रशिरसः प्रभोः ।अनन्तमूर्तेः शेषस्य ध्रियमाणं च शीर्षके
idaṃ bhūmaṇḍalaṃ yasya sahasraśirasaḥ prabhoḥ | anantamūrteḥ śeṣasya dhriyamāṇaṃ ca śīrṣake
अध्याय 212
पृध्वीगोलमशेषं हि सिद्धार्थ इव लक्ष्यते ।यस्य कालेन देवस्य सञ्जिहीर्षोः समं विभोः
pṛdhvīgolamaśeṣaṃ hi siddhārtha iva lakṣyate | yasya kālena devasya sañjihīrṣoḥ samaṃ vibhoḥ
अध्याय 212
चराचरं भ्रुवोरन्तर्विवरादुदपद्यत ।साङ्कर्षणो नाम रुद्रो व्यूहैकादशशोभितः
carācaraṃ bhruvorantarvivarādudapadyata | sāṅkarṣaṇo nāma rudro vyūhaikādaśaśobhitaḥ
अध्याय 212
त्रिलोचनश्च त्रिशिखं शूलमुत्तम्भयन्स्वयम् ।उदतिष्ठन्महासत्त्वो महाभूतक्षयङ्करः
trilocanaśca triśikhaṃ śūlamuttambhayansvayam | udatiṣṭhanmahāsattvo mahābhūtakṣayaṅkaraḥ
अध्याय 212
यस्याङ्घ्रिकमलद्वन्द्वशोणाच्छनखमण्डले ।विराजन्मणिबिम्बेषु महाहिपतयोऽनिशम्
yasyāṅghrikamaladvandvaśoṇācchanakhamaṇḍale | virājanmaṇibimbeṣu mahāhipatayo'niśam
अध्याय 212
एकान्तभक्तियोगेन सह सात्त्वतपुङ्गवैः ।प्रणमन्तः स्वमूर्ध्ना ते स्वमुखानि समीक्षते
ekāntabhaktiyogena saha sāttvatapuṅgavaiḥ | praṇamantaḥ svamūrdhnā te svamukhāni samīkṣate
अध्याय 212
स्फुरत्कुण्डलमाणिक्यप्रभामण्डलभाञ्ज्यपि ।सुकपोलानि चारूणि गण्डस्थलद्युमन्ति च
sphuratkuṇḍalamāṇikyaprabhāmaṇḍalabhāñjyapi | sukapolāni cārūṇi gaṇḍasthaladyumanti ca
अध्याय 212
नागराजकुमार्योऽपि चार्वङ्गविलसत्त्विषः ।विशदैर्विपुलैस्तद्वद्धवलैः सुभगैस्तथा
nāgarājakumāryo'pi cārvaṅgavilasattviṣaḥ | viśadairvipulaistadvaddhavalaiḥ subhagaistathā
अध्याय 212
रुचिरैर्भुजदण्डैश्च शोभमाना इतस्ततः ।चन्दनागुरुकाश्मीरपङ्कलेपेन भूषिताः
rucirairbhujadaṇḍaiśca śobhamānā itastataḥ | candanāgurukāśmīrapaṅkalepena bhūṣitāḥ
अध्याय 212
तदभिमर्षसञ्जातकामावेशसमायुताः ।ललितस्मितसंयुक्ताः सव्रीडं लोकयन्ति च
tadabhimarṣasañjātakāmāveśasamāyutāḥ | lalitasmitasaṃyuktāḥ savrīḍaṃ lokayanti ca
अध्याय 212
अनुरागमदोन्मत्तविघूर्णारुणलोचनम् ।करुणावलोकनेत्रं च आशासानास्तथाशिषः
anurāgamadonmattavighūrṇāruṇalocanam | karuṇāvalokanetraṃ ca āśāsānāstathāśiṣaḥ
अध्याय 212
सोऽनन्तो भगवान्देवोऽनन्तसत्त्वो महाशयः ।अनन्तगुणवार्धिश्च आदिदेवो महाद्युतिः
so'nanto bhagavāndevo'nantasattvo mahāśayaḥ | anantaguṇavārdhiśca ādidevo mahādyutiḥ
अध्याय 212
संहृतामर्षरोषादिवेगो लोकशुभाय च ।आस्ते महासत्त्वनिधिः सर्वदेवप्रपूजितः
saṃhṛtāmarṣaroṣādivego lokaśubhāya ca | āste mahāsattvanidhiḥ sarvadevaprapūjitaḥ
अध्याय 212
ध्यायमानः सुरैः सिद्धैरसुरैश्चोरगैस्तथा ।विद्याधरैश्च गन्धर्वैर्मुनिसङ्घैश्च नित्यशः
dhyāyamānaḥ suraiḥ siddhairasuraiścoragaistathā | vidyādharaiśca gandharvairmunisaṅghaiśca nityaśaḥ
अध्याय 212
अनारतमदोन्मत्तलोकविह्वललोचनः ।वाक्यामृतेन विबुधान्स्वपार्षदगणानपि
anāratamadonmattalokavihvalalocanaḥ | vākyāmṛtena vibudhānsvapārṣadagaṇānapi
अध्याय 212
आप्यायमानः स विभुर्वेजयन्तीं स्रजं दधत् ।अम्लानाभिनवैः स्वच्छैस्तुलसीदलसञ्चयैः
āpyāyamānaḥ sa vibhurvejayantīṃ srajaṃ dadhat | amlānābhinavaiḥ svacchaistulasīdalasañcayaiḥ
अध्याय 212
माद्यन्मधुकरव्रातघोषश्रीसंयुतां सदा ।नीलवासा देवदेव एककुण्डलभूषितः
mādyanmadhukaravrātaghoṣaśrīsaṃyutāṃ sadā | nīlavāsā devadeva ekakuṇḍalabhūṣitaḥ
अध्याय 212
हलस्य ककुदि न्यस्तसुपीवरभुजोऽव्ययः ।महेन्द्रः काञ्चनीं यद्वद्वरत्रां च मतङ्गमः ।उदारलीलो देवेशो वर्णितः सात्त्वतर्षभैः
halasya kakudi nyastasupīvarabhujo'vyayaḥ | mahendraḥ kāñcanīṃ yadvadvaratrāṃ ca mataṅgamaḥ | udāralīlo deveśo varṇitaḥ sāttvatarṣabhaiḥ
पाठ सेटिंग्स · Reading settings
भाषा एवं सामग्री · Language and layers
धर्म ग्रंथ निःशुल्क और विज्ञापन-रहित है। Dharma Granth is free and has no ads. इसे ऐसा बनाए रखने में सहयोग करेंHelp keep it that way → How it is funded
धर्म ग्रंथ पर मूल शास्त्र, पारंपरिक भाष्य और आधुनिक व्याख्या को पूर्णतः पृथक रखा जाता है ताकि पाठक को किसी भी व्याख्या के शास्त्र होने का भ्रम न हो।
अपौरुषेय / प्रामाणिक शास्त्र (Primary Canonical Scripture)
मूल संस्कृत, प्राकृत अथवा अवधी श्लोक/मंत्र। यह सर्वोच्च प्रमाण (प्रस्थान) है। इस पाठ में किसी भी आधुनिक व्याख्याकार का हस्तक्षेप नहीं है।
पदार्थ व अन्वय (Direct Grammatical & Word-for-Word Meaning)
व्याकरणसम्मत प्रत्यक्ष शब्दार्थ (अन्वय)। बिना किसी दार्शनिक संप्रदाय के पूर्वाग्रह के, संस्कृत शब्दों का सटीक भाषांतर।
आचार्य परंपरा व टीका (Classical Lineage Commentary)
प्राचीन आचार्य परंपरा (यथा शंकराचार्य, रामानुजाचार्य, मध्वाचार्य, श्रीधर स्वामी) द्वारा विरचित शास्त्रीय भाष्य व टीकाएं।
भावार्थ व सुबोध प्रबोधन (Accessible Pedagogical Exposition)
आधुनिक जिज्ञासुओं के लिए सरल भाषा में भावार्थ। यह मूल मंत्र नहीं, बल्कि पाठ को सुगम बनाने हेतु संपादकीय व्याख्या है।
समसामयिक विमर्श व अनुप्रयोग (Contemporary Application & Analysis)
दार्शनिक, मनोवैज्ञानिक व वैज्ञानिक समरूपताओं पर आधुनिक चिंतन। यह मूल शास्त्र का अंग नहीं है और इसे शास्त्रोक्त सिद्धांत के रूप में नहीं देखा जाना चाहिए।
पांडुलिपि एवं ऐतिहासिक शोध (Critical Apparatus & Manuscript Research)
पांडुलिपि विविधताएं, पाठ-भेद (variant readings), छंद रचना, और ऐतिहासिक व तुलनात्मक भाषावैज्ञानिक शोध। यह शास्त्र का मूल संदेश बदलने हेतु नहीं, बल्कि पाठ की प्रामाणिकता परखने के लिए है।
Collated with Nilakantha Bhashya recension.