Skandha 9, Adhyāya 46

नारद उवाच ।अनेकानां च देवीनां श्रुतमाख्यानमुत्तमम् ।अन्यासां चरितं ब्रह्मन् वद वेदविदांवर॥ 1 ॥

nārada uvāca | anekānāṃ ca devīnāṃ śrutamākhyānamuttamam | anyāsāṃ caritaṃ brahman vada vedavidāṃvara

श्रीनारायण उवाच ।सर्वासां चरितं विप्र वेदेषु च पृथक्पृथक् ।पूर्वोक्तानां च देवीनां कासां श्रोतुमिहेच्छसि॥ 2 ॥

śrīnārāyaṇa uvāca | sarvāsāṃ caritaṃ vipra vedeṣu ca pṛthakpṛthak | pūrvoktānāṃ ca devīnāṃ kāsāṃ śrotumihecchasi

नारद उवाच ।षष्ठी मङ्गलचण्डी च मनसा प्रकृतेः कला ।उत्पत्तिमासां चरितं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः॥ 3 ॥

nārada uvāca | ṣaṣṭhī maṅgalacaṇḍī ca manasā prakṛteḥ kalā | utpattimāsāṃ caritaṃ śrotumicchāmi tattvataḥ

श्रीनारायण उवाच ।षष्ठांशा प्रकृतेर्या च सा च षष्ठी प्रकीर्तिता ।बालकानामधिष्ठात्री विष्णुमाया च बालदा॥ 4 ॥

śrīnārāyaṇa uvāca | ṣaṣṭhāṃśā prakṛteryā ca sā ca ṣaṣṭhī prakīrtitā | bālakānāmadhiṣṭhātrī viṣṇumāyā ca bāladā

मातृकासु च विख्याता देवसेनाभिधा च या ।प्राणाधिकप्रिया साध्वी स्कन्दभार्या च सुव्रता॥ 5 ॥

mātṛkāsu ca vikhyātā devasenābhidhā ca yā | prāṇādhikapriyā sādhvī skandabhāryā ca suvratā

आयुःप्रदा च बालानां धात्री रक्षणकारिणी ।सततं शिशुपार्श्वस्था योगेन सिद्धियोगिनी॥ 6 ॥

āyuḥpradā ca bālānāṃ dhātrī rakṣaṇakāriṇī | satataṃ śiśupārśvasthā yogena siddhiyoginī

तस्याः पूजाविधिं ब्रह्मनितिहासमिदं शृणु ।यच्छ्रुतं धर्मवक्येण सुखदं पुत्रदं परम्॥ 7 ॥

tasyāḥ pūjāvidhiṃ brahmanitihāsamidaṃ śṛṇu | yacchrutaṃ dharmavakyeṇa sukhadaṃ putradaṃ param

राजा प्रियव्रतश्चासीत्स्वायम्भुवमनोः सुतः ।योगीन्द्रो नोद्वहद्भार्यां तपस्यासु रतः सदा॥ 8 ॥

rājā priyavrataścāsītsvāyambhuvamanoḥ sutaḥ | yogīndro nodvahadbhāryāṃ tapasyāsu rataḥ sadā

ब्रह्माज्ञया च यत्नेन कृतदारो बभूव ह ।सुचिरं कृतदारश्च न लेभे तनयं मुने॥ 9 ॥

brahmājñayā ca yatnena kṛtadāro babhūva ha | suciraṃ kṛtadāraśca na lebhe tanayaṃ mune

पुत्रेष्टियज्ञं तं चापि कारयामास कश्यपः ।मालिन्यं तस्य कान्तायै मुनिर्यज्ञचरुं ददौ॥ 10 ॥

putreṣṭiyajñaṃ taṃ cāpi kārayāmāsa kaśyapaḥ | mālinyaṃ tasya kāntāyai muniryajñacaruṃ dadau

भुक्त्वा च तं चरुं तस्याः सद्यो गर्भो बभूव ह ।दधार तं च सा देवी दैवं द्वादशवत्सरम्॥ 11 ॥

bhuktvā ca taṃ caruṃ tasyāḥ sadyo garbho babhūva ha | dadhāra taṃ ca sā devī daivaṃ dvādaśavatsaram

ततः सुषाव सा ब्रह्मन् कुमारं कनकप्रभम् ।सर्वावयवसम्पन्नं मृतमुत्तारलोचनम्॥ 12 ॥

tataḥ suṣāva sā brahman kumāraṃ kanakaprabham | sarvāvayavasampannaṃ mṛtamuttāralocanam

तं दृष्ट्वा रुरुदुः सर्वा नार्यश्च बान्धवस्त्रियः ।मूर्च्छामवाप तन्माता पुत्रशोकेन भूयसा॥ 13 ॥

taṃ dṛṣṭvā ruruduḥ sarvā nāryaśca bāndhavastriyaḥ | mūrcchāmavāpa tanmātā putraśokena bhūyasā

श्मशानं च ययौ राजा गहीत्वा बालकं मुने ।रुरोद तत्र कान्तारे पुत्रं कृत्वा स्ववक्षसि॥ 14 ॥

śmaśānaṃ ca yayau rājā gahītvā bālakaṃ mune | ruroda tatra kāntāre putraṃ kṛtvā svavakṣasi

नोत्सृजद् बालकं राजा प्राणांस्त्यक्तुं समुद्यतः ।ज्ञानयोगं विसस्मार पुत्रशोकात्सुदारुणात्॥ 15 ॥

notsṛjad bālakaṃ rājā prāṇāṃstyaktuṃ samudyataḥ | jñānayogaṃ visasmāra putraśokātsudāruṇāt

एतस्मिन्नन्तरे तत्र विमानं च ददर्श सः ।शुद्धस्फटिकसङ्काशं मणिराजविनिर्मितम्॥ 16 ॥

etasminnantare tatra vimānaṃ ca dadarśa saḥ | śuddhasphaṭikasaṅkāśaṃ maṇirājavinirmitam

तेजसा ज्वलितं शश्वच्छोभितं क्षौमवाससा ।नानाचित्रविचित्राढ्यं पुष्पमालाविराजितम्॥ 17 ॥

tejasā jvalitaṃ śaśvacchobhitaṃ kṣaumavāsasā | nānācitravicitrāḍhyaṃ puṣpamālāvirājitam

ददर्श तत्र देवीं च कमनीयां मनोहराम् ।श्वेतचम्पकवर्णाभां शश्वत्सुस्थिरयौवनाम्॥ 18 ॥

dadarśa tatra devīṃ ca kamanīyāṃ manoharām | śvetacampakavarṇābhāṃ śaśvatsusthirayauvanām

ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां रत्नभूषणभूषिताम् ।कृपामयीं योगसिद्धां भक्तानुग्रहकातराम्॥ 19 ॥

īṣaddhāsyaprasannāsyāṃ ratnabhūṣaṇabhūṣitām | kṛpāmayīṃ yogasiddhāṃ bhaktānugrahakātarām

दृष्ट्वा तां पुरतो राजा तुष्टाव परमादरात् ।चकार पूजनं तस्या विहाय बालकं भुवि॥ 20 ॥

dṛṣṭvā tāṃ purato rājā tuṣṭāva paramādarāt | cakāra pūjanaṃ tasyā vihāya bālakaṃ bhuvi

पप्रच्छ राजा तां तुष्टां ग्रीष्मसूर्यसमप्रभाम् ।तेजसा ज्वलितां शान्तां कान्तां स्कन्दस्य नारद॥ 21 ॥

papraccha rājā tāṃ tuṣṭāṃ grīṣmasūryasamaprabhām | tejasā jvalitāṃ śāntāṃ kāntāṃ skandasya nārada

राजोवाच ।का त्वं सुशोभने कान्ते कस्य कान्तासि सुव्रते ।कस्य कन्या वरारोहे धन्या मान्या च योषिताम्॥ 22 ॥

rājovāca | kā tvaṃ suśobhane kānte kasya kāntāsi suvrate | kasya kanyā varārohe dhanyā mānyā ca yoṣitām

नृपेन्द्रस्य वचः श्रुत्वा जगन्मङ्गलचण्डिका ।उवाच देवसेना सा देवानां रणकारिणी॥ 23 ॥

nṛpendrasya vacaḥ śrutvā jaganmaṅgalacaṇḍikā | uvāca devasenā sā devānāṃ raṇakāriṇī

देवानां दैत्यग्रस्तानां पुरा सेना बभूव सा ।जयं ददौ सा तेभ्यश्च देवसेना च तेन सा॥ 24 ॥

devānāṃ daityagrastānāṃ purā senā babhūva sā | jayaṃ dadau sā tebhyaśca devasenā ca tena sā

श्रीदेवसेनोवाच ।ब्रह्मणो मानसी कन्या देवसेनाहमीश्वरी ।सृष्ट्वा तां मनसा धाता ददौ स्कन्दाय भूमिप॥ 25 ॥

śrīdevasenovāca | brahmaṇo mānasī kanyā devasenāhamīśvarī | sṛṣṭvā tāṃ manasā dhātā dadau skandāya bhūmipa

मातृकासु च विख्याता स्कन्दभार्या च सुव्रता ।विश्वे षष्ठीति विख्याता षष्ठांशा प्रकृतेः परा॥ 26 ॥

mātṛkāsu ca vikhyātā skandabhāryā ca suvratā | viśve ṣaṣṭhīti vikhyātā ṣaṣṭhāṃśā prakṛteḥ parā

अपुत्राय पुत्रदाहं प्रियादात्री प्रियाय च ।धनदाहं दरिद्रेभ्यः कर्मिभ्यश्च स्वकर्मदा॥ 27 ॥

aputrāya putradāhaṃ priyādātrī priyāya ca | dhanadāhaṃ daridrebhyaḥ karmibhyaśca svakarmadā

सुखं दुःखं भयं शोको हर्षो मङ्गलमेव च ।सम्पत्तिश्च विपत्तिश्च सर्वं भवति कर्मणा॥ 28 ॥

sukhaṃ duḥkhaṃ bhayaṃ śoko harṣo maṅgalameva ca | sampattiśca vipattiśca sarvaṃ bhavati karmaṇā

कर्मणा बहुपुत्रश्च वंशहीनः स्वकर्मणा ।कर्मणा मृतपुत्रश्च कर्मणा चिरजीवनः॥ 29 ॥

karmaṇā bahuputraśca vaṃśahīnaḥ svakarmaṇā | karmaṇā mṛtaputraśca karmaṇā cirajīvanaḥ

कर्मणा गुणवांश्चैव कर्मणा चाङ्गहीनकः ।कर्मणा बहुभार्यश्च भार्याहीनश्च कर्मणा॥ 30 ॥

karmaṇā guṇavāṃścaiva karmaṇā cāṅgahīnakaḥ | karmaṇā bahubhāryaśca bhāryāhīnaśca karmaṇā

कर्मणा रूपवान्धर्मी रोगी शश्वत्स्वकर्मणा ।कर्मणा च भवेद्व्याधिः कर्मणाऽऽरोग्यमेव च॥ 31 ॥

karmaṇā rūpavāndharmī rogī śaśvatsvakarmaṇā | karmaṇā ca bhavedvyādhiḥ karmaṇā''rogyameva ca

तस्मात्कर्म परं राजन् सर्वेभ्यश्च श्रुतौ श्रुतम् ।इत्येवमुक्त्वा सा देवी गृहीत्वा बालकं मुने॥ 32 ॥

tasmātkarma paraṃ rājan sarvebhyaśca śrutau śrutam | ityevamuktvā sā devī gṛhītvā bālakaṃ mune

महाज्ञानेन सा देवी जीवयामास लीलया ।राजा ददर्श तं बालं सस्मितं कनकप्रभम्॥ 33 ॥

mahājñānena sā devī jīvayāmāsa līlayā | rājā dadarśa taṃ bālaṃ sasmitaṃ kanakaprabham

देवसेना च पश्यन्तं नृपमापृच्छ्य सा तदा ।गृहीत्वा बालकं देवी गगनं गन्तुमुद्यता॥ 34 ॥

devasenā ca paśyantaṃ nṛpamāpṛcchya sā tadā | gṛhītvā bālakaṃ devī gaganaṃ gantumudyatā

पुनस्तुष्टाव तां राजा शुष्ककण्ठोष्ठतालुकः ।नृपस्तोत्रेण सा देवी परितुष्टा बभूव ह॥ 35 ॥

punastuṣṭāva tāṃ rājā śuṣkakaṇṭhoṣṭhatālukaḥ | nṛpastotreṇa sā devī parituṣṭā babhūva ha

उवाच तं नृपं ब्रह्मन् वेदोक्तं कर्मनिर्मितम् ।देव्युवाच ।त्रिषु लोकेषु त्वं राजा स्वायम्भुवमनोः सुतः॥ 36 ॥

uvāca taṃ nṛpaṃ brahman vedoktaṃ karmanirmitam | devyuvāca | triṣu lokeṣu tvaṃ rājā svāyambhuvamanoḥ sutaḥ

मम पूजां च सर्वत्र कारयित्वा स्वयं कुरु ।तदा दास्यामि पुत्रं ते कुलपद्मं मनोहरम्॥ 37 ॥

mama pūjāṃ ca sarvatra kārayitvā svayaṃ kuru | tadā dāsyāmi putraṃ te kulapadmaṃ manoharam

सुव्रतं नाम विख्यातं गुणवन्तं सुपण्डितम् ।जातिस्मरं च योगीन्द्रं नारायणकलात्मकम्॥ 38 ॥

suvrataṃ nāma vikhyātaṃ guṇavantaṃ supaṇḍitam | jātismaraṃ ca yogīndraṃ nārāyaṇakalātmakam

शतक्रतुकरं श्रेष्ठं क्षत्रियाणां च वन्दितम् ।मत्तमातङ्गलक्षाणां धृतवन्तं बलं शुभम्॥ 39 ॥

śatakratukaraṃ śreṣṭhaṃ kṣatriyāṇāṃ ca vanditam | mattamātaṅgalakṣāṇāṃ dhṛtavantaṃ balaṃ śubham

धनिनं गुणिनं शुद्धं विदुषां प्रियमेव च ।योगिनां ज्ञानिनां चैव सिद्धिरूपं तपस्विनाम्॥ 40 ॥

dhaninaṃ guṇinaṃ śuddhaṃ viduṣāṃ priyameva ca | yogināṃ jñānināṃ caiva siddhirūpaṃ tapasvinām

यशस्विनं च लोकेषु दातारं सर्वसम्पदाम् ।इत्येवमुक्त्वा सा देवी तस्मै तद्बालकं ददौ॥ 41 ॥

yaśasvinaṃ ca lokeṣu dātāraṃ sarvasampadām | ityevamuktvā sā devī tasmai tadbālakaṃ dadau

राजा चकार स्वीकारं पूजार्थं च प्रियव्रतः ।जगाम देवी स्वर्गं च दत्त्वा तस्मै शुभं वरम्॥ 42 ॥

rājā cakāra svīkāraṃ pūjārthaṃ ca priyavrataḥ | jagāma devī svargaṃ ca dattvā tasmai śubhaṃ varam

आजगाम सहामात्यः स्वगृहं हृष्टमानसः ।आगत्य कथयामास वृत्तान्तं पुत्रहेतुकम्॥ 43 ॥

ājagāma sahāmātyaḥ svagṛhaṃ hṛṣṭamānasaḥ | āgatya kathayāmāsa vṛttāntaṃ putrahetukam

श्रुत्वा बभूवुः सन्तुष्टा नरा नार्यश्च नारद ।मङ्गलं कारयामास सर्वत्र पुत्रहेतुकम्॥ 44 ॥

śrutvā babhūvuḥ santuṣṭā narā nāryaśca nārada | maṅgalaṃ kārayāmāsa sarvatra putrahetukam

देवीं च पूजयामास ब्राह्मणेभ्यो धनं ददौ ।राजा च प्रतिमासेषु शुक्लषष्ठ्यां महोत्सवम्॥ 45 ॥

devīṃ ca pūjayāmāsa brāhmaṇebhyo dhanaṃ dadau | rājā ca pratimāseṣu śuklaṣaṣṭhyāṃ mahotsavam

षष्ट्या देव्याश्च यत्नेन कारयामास सर्वतः ।बालानां सूतिकागारे षष्ठाहे यत्नपूर्वकम्॥ 46 ॥

ṣaṣṭyā devyāśca yatnena kārayāmāsa sarvataḥ | bālānāṃ sūtikāgāre ṣaṣṭhāhe yatnapūrvakam

तत्पूजां कारयामास चैकविंशतिवासरे ।बालानां शुभकार्ये च शुभान्नप्राशने तथा॥ 47 ॥

tatpūjāṃ kārayāmāsa caikaviṃśativāsare | bālānāṃ śubhakārye ca śubhānnaprāśane tathā

सर्वत्र वर्धयामास स्वयमेव चकार ह ।ध्यानं पूजाविधानं च स्तोत्रं मत्तो निशामय॥ 48 ॥

sarvatra vardhayāmāsa svayameva cakāra ha | dhyānaṃ pūjāvidhānaṃ ca stotraṃ matto niśāmaya

यच्छ्रुतं धर्मवक्त्रेण कौथुमोक्तं च सुव्रत ।शालग्रामे घटे वाथ वटमूलेऽथवा मुने॥ 49 ॥

yacchrutaṃ dharmavaktreṇa kauthumoktaṃ ca suvrata | śālagrāme ghaṭe vātha vaṭamūle'thavā mune

भित्त्यां पुत्तलिकां कृत्वा पूजयेद्वा विचक्षणः ।षष्ठांशां प्रकृतेः शुद्धां प्रतिष्ठाप्य च सुप्रभाम्॥ 50 ॥

bhittyāṃ puttalikāṃ kṛtvā pūjayedvā vicakṣaṇaḥ | ṣaṣṭhāṃśāṃ prakṛteḥ śuddhāṃ pratiṣṭhāpya ca suprabhām

सुपुत्रदां च शुभदा दयारूपां जगत्प्रसूम् ।श्वेतचम्पकवर्णाभां रत्नभूषणभूषिताम्॥ 51 ॥

suputradāṃ ca śubhadā dayārūpāṃ jagatprasūm | śvetacampakavarṇābhāṃ ratnabhūṣaṇabhūṣitām

पवित्ररूपां परमां देवसेनां परां भजे ।इति ध्यात्वा स्वशिरसि पुष्पं दत्त्वा विचक्षणः॥ 52 ॥

pavitrarūpāṃ paramāṃ devasenāṃ parāṃ bhaje | iti dhyātvā svaśirasi puṣpaṃ dattvā vicakṣaṇaḥ

पुनर्ध्यात्वा च मूलेन पूजयेत्सुव्रतां सतीम् ।पाद्यार्घ्याचमनीयैश्च गन्धपुष्पप्रदीपकैः॥ 53 ॥

punardhyātvā ca mūlena pūjayetsuvratāṃ satīm | pādyārghyācamanīyaiśca gandhapuṣpapradīpakaiḥ

नैवेद्यैर्विविधैश्चापि फलेन शोभनेन च ।ॐ ह्रीं षष्ठीदेव्यै स्वाहेति विधिपूर्वकम्॥ 54 ॥

naivedyairvividhaiścāpi phalena śobhanena ca | oṃ hrīṃ ṣaṣṭhīdevyai svāheti vidhipūrvakam

अष्टाक्षरं महामन्त्रं यथाशक्ति जपेन्नरः ।ततः स्तुत्वा च प्रणमेद्भक्तियुक्तः समाहितः॥ 55 ॥

aṣṭākṣaraṃ mahāmantraṃ yathāśakti japennaraḥ | tataḥ stutvā ca praṇamedbhaktiyuktaḥ samāhitaḥ

स्तोत्रं च सामवेदोक्तं वरं पुत्रफलप्रदम् ।अष्टाक्षरं महामन्त्रं लक्षधा यो जपेत्ततः॥ 56 ॥

stotraṃ ca sāmavedoktaṃ varaṃ putraphalapradam | aṣṭākṣaraṃ mahāmantraṃ lakṣadhā yo japettataḥ

सुपुत्रं स लभेन्नूनमित्याह कमलोद्भवः ।स्तोत्रं शृणु मुनिश्रेष्ठ सर्वकामशुभावहम्॥ 57 ॥

suputraṃ sa labhennūnamityāha kamalodbhavaḥ | stotraṃ śṛṇu muniśreṣṭha sarvakāmaśubhāvaham

वाञ्छाप्रदं च सर्वेषां गूढं वेदेषु नारद ।नमो देव्यै महादेव्यै सिद्ध्यै शान्त्यै नमो नमः॥ 58 ॥

vāñchāpradaṃ ca sarveṣāṃ gūḍhaṃ vedeṣu nārada | namo devyai mahādevyai siddhyai śāntyai namo namaḥ

शुभायै देवसेनायै षष्ठ्यै देव्यै नमो नमः ।वरदायै पुत्रदायै धनदायै नमो नमः॥ 59 ॥

śubhāyai devasenāyai ṣaṣṭhyai devyai namo namaḥ | varadāyai putradāyai dhanadāyai namo namaḥ

सुखदायै मोक्षदायै षष्ठ्यै देव्यै नमो नमः ।सृष्ट्यै षष्ठांशरूपायै सिद्धायै च नमो नमः॥ 60 ॥

sukhadāyai mokṣadāyai ṣaṣṭhyai devyai namo namaḥ | sṛṣṭyai ṣaṣṭhāṃśarūpāyai siddhāyai ca namo namaḥ

मायायै सिद्धयोगिन्यै षष्ठीदेव्यै नमो नमः ।सारायै शारदायै च परादेव्यै नमो नमः॥ 61 ॥

māyāyai siddhayoginyai ṣaṣṭhīdevyai namo namaḥ | sārāyai śāradāyai ca parādevyai namo namaḥ

बालाधिष्ठातृदेव्यै च षष्ठीदेव्यै नमो नमः ।कल्याणदायै कल्याण्यै फलदायै च कर्मणाम्॥ 62 ॥

bālādhiṣṭhātṛdevyai ca ṣaṣṭhīdevyai namo namaḥ | kalyāṇadāyai kalyāṇyai phaladāyai ca karmaṇām

प्रत्यक्षायै स्वभक्तानां षष्ठ्यै देव्यै नमो नमः ।पूज्यायै स्कन्दकान्तायै सर्वेषां सर्वकर्मसु॥ 63 ॥

pratyakṣāyai svabhaktānāṃ ṣaṣṭhyai devyai namo namaḥ | pūjyāyai skandakāntāyai sarveṣāṃ sarvakarmasu

देवरक्षणकारिण्यै षष्ठीदेव्यै नमो नमः ।शुद्धसत्त्वस्वरूपायै वन्दितायै नृणां सदा॥ 64 ॥

devarakṣaṇakāriṇyai ṣaṣṭhīdevyai namo namaḥ | śuddhasattvasvarūpāyai vanditāyai nṛṇāṃ sadā

हिंसाक्रोधवर्जितायै षष्ठीदेव्यै नमो नमः ।धनं देहि प्रियां देहि पुत्रं देहि सुरेश्वरि॥ 65 ॥

hiṃsākrodhavarjitāyai ṣaṣṭhīdevyai namo namaḥ | dhanaṃ dehi priyāṃ dehi putraṃ dehi sureśvari

मानं देहि जयं देहि द्विषो जहि महेश्वरि ।धर्मं देहि यशो देहि षष्ठीदेव्यै नमो नमः॥ 66 ॥

mānaṃ dehi jayaṃ dehi dviṣo jahi maheśvari | dharmaṃ dehi yaśo dehi ṣaṣṭhīdevyai namo namaḥ

देहि भूमिं प्रजां देहि विद्यां देहि सुपूजिते ।कल्याणं च जयं देहि षष्ठीदेव्यै नमो नमः॥ 67 ॥

dehi bhūmiṃ prajāṃ dehi vidyāṃ dehi supūjite | kalyāṇaṃ ca jayaṃ dehi ṣaṣṭhīdevyai namo namaḥ

इति देवीं च संस्तूय लेभे पुत्रं प्रियव्रतः ।यशस्विनं च राजेन्द्रः षष्ठीदेव्याः प्रसादतः॥ 68 ॥

iti devīṃ ca saṃstūya lebhe putraṃ priyavrataḥ | yaśasvinaṃ ca rājendraḥ ṣaṣṭhīdevyāḥ prasādataḥ

षष्ठीस्तोत्रमिदं ब्रह्मन् यः शृणोति तु वत्सरम् ।अपुत्रो लभते पुत्रं वरं सुचिरजीविनम्॥ 69 ॥

ṣaṣṭhīstotramidaṃ brahman yaḥ śṛṇoti tu vatsaram | aputro labhate putraṃ varaṃ sucirajīvinam

वर्षमेकं च यो भक्त्या सम्पूज्येदं शृणोति च ।सर्वपापाद्विनिर्मुक्तो महावन्ध्या प्रसूयते॥ 70 ॥

varṣamekaṃ ca yo bhaktyā sampūjyedaṃ śṛṇoti ca | sarvapāpādvinirmukto mahāvandhyā prasūyate

वीरं पुत्रं च गुणिनं विद्यावन्तं यशस्विनम् ।सुचिरायुष्यवन्तं च सूते देवीप्रसादतः॥ 71 ॥

vīraṃ putraṃ ca guṇinaṃ vidyāvantaṃ yaśasvinam | sucirāyuṣyavantaṃ ca sūte devīprasādataḥ

काकवन्ध्या च या नारी मृतवत्सा च या भवेत् ।वर्षं श्रुत्वा लभेत्पुत्रं षष्ठीदेवीप्रसादतः॥ 72 ॥

kākavandhyā ca yā nārī mṛtavatsā ca yā bhavet | varṣaṃ śrutvā labhetputraṃ ṣaṣṭhīdevīprasādataḥ

रोगयुक्ते च बाले च पिता माता शृणोति चेत् ।मासेन मुच्यते बालः षष्ठीदेवीप्रसादतः॥ 73 ॥

rogayukte ca bāle ca pitā mātā śṛṇoti cet | māsena mucyate bālaḥ ṣaṣṭhīdevīprasādataḥ