पद १९१

एक सनेही साचिलो केवल कोसलपालु ।प्रेम-कनोड़ो रामसो नहिं दूसरो दयालु॥ 1 ॥

eka sanehī sācilo kevala kosalapālu | prema-kanoḍa़o rāmaso nahiṃ dūsaro dayālu

तन-साथी सब स्वारथी, सुर ब्यवहार-सुजान ।आरत-अधम-अनाथ हित को रघुबीर समान॥ 2 ॥

tana-sāthī saba svārathī, sura byavahāra-sujāna | ārata-adhama-anātha hita ko raghubīra samāna

नाद निठुर, समचर सिखी, सलिल सनेह न सूर ।ससि सरोग, दिनकरु बड़े, पयद प्रेम-पथ कूर॥ 3 ॥

nāda niṭhura, samacara sikhī, salila saneha na sūra | sasi saroga, dinakaru baḍa़e, payada prema-patha kūra

जाको मन जासों बँध्यो, ताको सुखदायक सोइ ।सरल सील साहिब सदा सीतापति सरिस न कोइ॥ 4 ॥

jāko mana jāsoṃ ba~dhyo, tāko sukhadāyaka soi | sarala sīla sāhiba sadā sītāpati sarisa na koi

सुनि सेवा सही को करै, परिहरै को दूषन देखि ।केहि दिवान दिन दीन को आदर-अनुराग बिसेखि॥ 5 ॥

suni sevā sahī ko karai, pariharai ko dūṣana dekhi | kehi divāna dina dīna ko ādara-anurāga bisekhi

खग-सबरी पितु-मातु ज्यों माने, कपि को किये मीत ।केवट भेंट्यो भरत ज्यों, ऐसो को कहु पतित-पुनीत॥ 6 ॥

khaga-sabarī pitu-mātu jyoṃ māne, kapi ko kiye mīta | kevaṭa bheṃṭyo bharata jyoṃ, aiso ko kahu patita-punīta

देइ अभागहिं भागु को, को राखै सरन सभीत ।बेद-बिदित बिरुदावली, कबि-कोबिद गावत गीत॥ 7 ॥

dei abhāgahiṃ bhāgu ko, ko rākhai sarana sabhīta | beda-bidita birudāvalī, kabi-kobida gāvata gīta

कैसेउ पाँवर पातकी, जेहि लई नामकी ओट ।गाँठी बाँध्यो दाम तो, परख्यो न फेरि खर-खोट॥ 8 ॥

kaiseu pā~vara pātakī, jehi laī nāmakī oṭa | gā~ṭhī bā~dhyo dāma to, parakhyo na pheri khara-khoṭa

मन मलीन, कलि किलबिषी होत सुनत जासु कृत-काज ।सो तुलसी कियो आपुनो रघुबीर गरीब-निवाज॥ 9 ॥

mana malīna, kali kilabiṣī hota sunata jāsu kṛta-kāja | so tulasī kiyo āpuno raghubīra garība-nivāja