पद २५२

बाप! आपने करत मेरी घनी घटि गई ।लालची लबारकी सुधारिये बारक, बलि, रावरी भलाई सबहीकी भली भई॥ 1 ॥

bāpa! āpane karata merī ghanī ghaṭi gaī | lālacī labārakī sudhāriye bāraka, bali, rāvarī bhalāī sabahīkī bhalī bhaī

रोगबस तनु, कुमनोरथ मलिन मनु, पर-अपवाद मिथ्या-बाद बानी हई ।साधनकी ऐसी बिधि, साधन बिना न सिधि, बिगरी बनावै कृपानिधिकी कृपा नई॥ 2 ॥

rogabasa tanu, kumanoratha malina manu, para-apavāda mithyā-bāda bānī haī | sādhanakī aisī bidhi, sādhana binā na sidhi, bigarī banāvai kṛpānidhikī kṛpā naī

पतित-पावन, हित आरत-अनाथनिको, निराधारको अधार, दीनबंधु, दई ।इन्हमें न एकौ भयो, बूझि न जूझ्यो न जयो, ताहिते त्रिताप-तयो, लुनियत बई॥ 3 ॥

patita-pāvana, hita ārata-anāthaniko, nirādhārako adhāra, dīnabaṃdhu, daī | inhameṃ na ekau bhayo, būjhi na jūjhyo na jayo, tāhite tritāpa-tayo, luniyata baī

स्वाँग सूधो साधुको, कुचालि कलितें अधिक, परलोक फीकी मति, लोक-रंग-रई ।बड़े कुसमाज राज! आजुलौं जो पाये दिन, महाराज! केहू भाँति नाम-ओट लई॥ 4 ॥

svā~ga sūdho sādhuko, kucāli kaliteṃ adhika, paraloka phīkī mati, loka-raṃga-raī | baḍa़e kusamāja rāja! ājulauṃ jo pāye dina, mahārāja! kehū bhā~ti nāma-oṭa laī

राम! नामको प्रताप जानियत नीके आप, मोको गति दूसरी न बिधि निरमई ।खीझिबे लायक करतब कोटि कोटि कहू, रीझिबे लायक तुलसीकी निलजई॥ 5 ॥

rāma! nāmako pratāpa jāniyata nīke āpa, moko gati dūsarī na bidhi niramaī | khījhibe lāyaka karataba koṭi koṭi kahū, rījhibe lāyaka tulasīkī nilajaī