Skandha 5, Adhyāya 24

अधस्तात्सवितुर्योजनायुते स्वर्भानुर्नक्षत्रव- च्चरतीत्येके योऽसावमरत्वं ग्रहत्वं चालभत ।भगवदनुकम्पया स्वयमसुरापसदः सैंहिकेयो ह्यतदर्हस्तस्य तात जन्मकर्माणि चोपरिष्टा- द्वक्ष्यामः॥ 1 ॥

adhastātsavituryojanāyute svarbhānurnakṣatrava- ccaratītyeke yo'sāvamaratvaṃ grahatvaṃ cālabhata | bhagavadanukampayā svayamasurāpasadaḥ saiṃhikeyo hyatadarhastasya tāta janmakarmāṇi copariṣṭā- dvakṣyāmaḥ

यददस्तरणेर्मण्डलं प्रतपतस्तद्विस्तरतो योजना- युतमाचक्षते द्वादशसहस्रं सोमस्य त्रयोदशसहस्रं राहोर्यः पर्वणि तद्व्यवधानकृद्वैरानुबन्धः सूर्याचन्द्रमसावभिधावति॥ 2 ॥

yadadastaraṇermaṇḍalaṃ pratapatastadvistarato yojanā- yutamācakṣate dvādaśasahasraṃ somasya trayodaśasahasraṃ rāhoryaḥ parvaṇi tadvyavadhānakṛdvairānubandhaḥ sūryācandramasāvabhidhāvati

तन्निशम्योभयत्रापि भगवता रक्षणाय प्रयुक्तं सुदर्शनं नाम भागवतं दयितमस्त्रं तत्तेजसा दुर्विषहं मुहुः परिवर्तमानमभ्यवस्थितो मुहूर्त- मुद्विजमानश्चकितहृदय आरादेव निवर्तते तदुपरागमिति वदन्ति लोकाः॥ 3 ॥

tanniśamyobhayatrāpi bhagavatā rakṣaṇāya prayuktaṃ sudarśanaṃ nāma bhāgavataṃ dayitamastraṃ tattejasā durviṣahaṃ muhuḥ parivartamānamabhyavasthito muhūrta- mudvijamānaścakitahṛdaya ārādeva nivartate taduparāgamiti vadanti lokāḥ

ततोऽधस्तात्सिद्धचारणविद्याधराणां सदनानि तावन्मात्र एव॥ 4 ॥

tato'dhastātsiddhacāraṇavidyādharāṇāṃ sadanāni tāvanmātra eva

ततोऽधस्ताद्यक्षरक्षःपिशाचप्रेतभूतगणानां विहाराजिरमन्तरिक्षं यावद्वायुः प्रवाति यावन्मेघा उपलभ्यन्ते॥ 5 ॥

tato'dhastādyakṣarakṣaḥpiśācapretabhūtagaṇānāṃ vihārājiramantarikṣaṃ yāvadvāyuḥ pravāti yāvanmeghā upalabhyante

ततोऽधस्ताच्छतयोजनान्तर इयं पृथिवी याव- द्धंसभासश्येनसुपर्णादयः पतत्त्रिप्रवरा उत्पतन्तीति॥ 6 ॥

tato'dhastācchatayojanāntara iyaṃ pṛthivī yāva- ddhaṃsabhāsaśyenasuparṇādayaḥ patattripravarā utpatantīti

उपवर्णितं भूमेर्यथा सन्निवेशावस्थानमवनेर- प्यधस्तात्सप्तभूविवरा एकैकशो योजनायुतान्तरेणा- यामविस्तारेणोपकॢप्ता अतलं वितलं सुतलं तलातलं महातलं रसातलं पातालमिति॥ 7 ॥

upavarṇitaṃ bhūmeryathā sanniveśāvasthānamavanera- pyadhastātsaptabhūvivarā ekaikaśo yojanāyutāntareṇā- yāmavistāreṇopakḷptā atalaṃ vitalaṃ sutalaṃ talātalaṃ mahātalaṃ rasātalaṃ pātālamiti

एतेषु हि बिलस्वर्गेषु स्वर्गादप्यधिककामभोगै- श्वर्यानन्दभूतिविभूतिभिः सुसमृद्धभवनोद्याना- क्रीडाविहारेषु दैत्यदानवकाद्रवेया नित्यप्रमुदिता- नुरक्तकलत्रापत्यबन्धुसुहृदनुचरा गृहपतय ईश्वरादप्यप्रतिहतकामा मायाविनोदा निवसन्ति॥ 8 ॥

eteṣu hi bilasvargeṣu svargādapyadhikakāmabhogai- śvaryānandabhūtivibhūtibhiḥ susamṛddhabhavanodyānā- krīḍāvihāreṣu daityadānavakādraveyā nityapramuditā- nuraktakalatrāpatyabandhusuhṛdanucarā gṛhapataya īśvarādapyapratihatakāmā māyāvinodā nivasanti

येषु महाराज मयेन मायाविना विनिर्मिताः पुरो नानामणिप्रवरप्रवेकविरचितविचित्रभवन- प्राकारगोपुरसभाचैत्यचत्वरायतनादिभि- र्नागासुरमिथुनपारावतशुकसारिकाऽऽकीर्णकृत्रिम- भूमिभिर्विवरेश्वरगृहोत्तमैः समलङ्कृताश्चकासति॥ 9 ॥

yeṣu mahārāja mayena māyāvinā vinirmitāḥ puro nānāmaṇipravarapravekaviracitavicitrabhavana- prākāragopurasabhācaityacatvarāyatanādibhi- rnāgāsuramithunapārāvataśukasārikā''kīrṇakṛtrima- bhūmibhirvivareśvaragṛhottamaiḥ samalaṅkṛtāścakāsati

उद्यानानि चातितरां मन इन्द्रियानन्दिभिः कुसुमफलस्तबकसुभगकिसलयावनतरुचिर- विटपविटपिनां लताङ्गालिङ्गितानां श्रीभिः समिथुनविविधविहङ्गमजलाशयानाममल- जलपूर्णानां झषकुलोल्लङ्घनक्षुभितनीरनीरज- कुमुदकुवलयकह्लारनीलोत्पललोहितशतपत्रादि वनेषु कृतनिकेतनानामेकविहाराकुलमधुर- विविधस्वनादिभिरिन्द्रियोत्सवैरमरलोकश्रिय- मतिशयितानि॥ 10 ॥

udyānāni cātitarāṃ mana indriyānandibhiḥ kusumaphalastabakasubhagakisalayāvanatarucira- viṭapaviṭapināṃ latāṅgāliṅgitānāṃ śrībhiḥ samithunavividhavihaṅgamajalāśayānāmamala- jalapūrṇānāṃ jhaṣakulollaṅghanakṣubhitanīranīraja- kumudakuvalayakahlāranīlotpalalohitaśatapatrādi vaneṣu kṛtaniketanānāmekavihārākulamadhura- vividhasvanādibhirindriyotsavairamaralokaśriya- matiśayitāni

यत्र ह वाव न भयमहोरात्रादिभिः कालविभागैरुपलक्ष्यते॥ 11 ॥

yatra ha vāva na bhayamahorātrādibhiḥ kālavibhāgairupalakṣyate

यत्र हि महाहिप्रवरशिरोमणयः सर्वं तमः प्रबाधन्ते॥ 12 ॥

yatra hi mahāhipravaraśiromaṇayaḥ sarvaṃ tamaḥ prabādhante

न वा एतेषु वसतां दिव्यौषधिरसरसायनान्नपान- स्नानादिभिराधयो व्याधयो वलीपलितजरादयश्च देहवैवर्ण्यदौर्गन्ध्यस्वेदक्लमग्लानिरिति वयोऽवस्थाश्च भवन्ति॥ 13 ॥

na vā eteṣu vasatāṃ divyauṣadhirasarasāyanānnapāna- snānādibhirādhayo vyādhayo valīpalitajarādayaśca dehavaivarṇyadaurgandhyasvedaklamaglāniriti vayo'vasthāśca bhavanti

न हि तेषां कल्याणानां प्रभवति कुतश्चन मृत्युर्विना भगवत्तेजसश्चक्रापदेशात्॥ 14 ॥

na hi teṣāṃ kalyāṇānāṃ prabhavati kutaścana mṛtyurvinā bhagavattejasaścakrāpadeśāt

यस्मिन् प्रविष्टेऽसुरवधूनां प्रायः पुंसवनानि भयादेव स्रवन्ति पतन्ति च॥ 15 ॥

yasmin praviṣṭe'suravadhūnāṃ prāyaḥ puṃsavanāni bhayādeva sravanti patanti ca

अथातले मयपुत्रोऽसुरो बलो निवसति येन ह वा इह सृष्टाः षण्णवतिर्मायाः काश्चनाद्यापि मायाविनो धारयन्ति यस्य च जृम्भमाणस्य मुखतस्त्रयः स्त्रीगणा उदपद्यन्त स्वैरिण्यः कामिन्यः पुंश्चल्य इति या वै बिलायनं प्रविष्टं पुरुषं रसेन हाटकाख्येन साधयित्वा स्वविलासावलोकनानुरागस्मितसंलापोपगूहनादिभिः स्वैरं किल रमयन्ति यस्मिन्नुपयुक्ते पुरुष ईश्वरोऽहं सिद्धोऽहमित्ययुतमहागजबलमात्मानमभिमन्यमानः कत्थते मदान्ध इव॥ 16 ॥

athātale mayaputro'suro balo nivasati yena ha vā iha sṛṣṭāḥ ṣaṇṇavatirmāyāḥ kāścanādyāpi māyāvino dhārayanti yasya ca jṛmbhamāṇasya mukhatastrayaḥ strīgaṇā udapadyanta svairiṇyaḥ kāminyaḥ puṃścalya iti yā vai bilāyanaṃ praviṣṭaṃ puruṣaṃ rasena hāṭakākhyena sādhayitvā svavilāsāvalokanānurāgasmitasaṃlāpopagūhanādibhiḥ svairaṃ kila ramayanti yasminnupayukte puruṣa īśvaro'haṃ siddho'hamityayutamahāgajabalamātmānamabhimanyamānaḥ katthate madāndha iva

ततोऽधस्ताद्वितले हरो भगवान् हाटकेश्वरः स्वपार्षद- भूतगणावृतः प्रजापतिसर्गोपबृंहणाय भवो भवान्या सह मिथुनीभूत आस्ते यतः प्रवृत्ता सरित्प्रवरा हाटकी नाम भवयोर्वीर्येण यत्र चित्रभानुर्मातरिश्वना समिध्यमान ओजसा पिबति तन्निष्ठ्यूतं हाटकाख्यं सुवर्णं भूषणेना- सुरेन्द्रावरोधेषु पुरुषाः सह पुरुषीभिर्धारयन्ति॥ 17 ॥

tato'dhastādvitale haro bhagavān hāṭakeśvaraḥ svapārṣada- bhūtagaṇāvṛtaḥ prajāpatisargopabṛṃhaṇāya bhavo bhavānyā saha mithunībhūta āste yataḥ pravṛttā saritpravarā hāṭakī nāma bhavayorvīryeṇa yatra citrabhānurmātariśvanā samidhyamāna ojasā pibati tanniṣṭhyūtaṃ hāṭakākhyaṃ suvarṇaṃ bhūṣaṇenā- surendrāvarodheṣu puruṣāḥ saha puruṣībhirdhārayanti

ततोऽधस्तात्सुतले उदारश्रवाः पुण्यश्लोको विरोचनात्मजो बलिर्भगवता महेन्द्रस्य प्रियं चिकीर्षमाणेनादितेर्लब्धकायो भूत्वा वटुवामनरूपेण पराक्षिप्तलोकत्रयो भगवदनुकम्पयैव पुनः प्रवेशित इन्द्रादिष्वविद्यमानया सुसमृद्धया श्रियाभिजुष्टः स्वधर्मेणाराधयंस्तमेव भगवन्तमाराधनीयमपगत- साध्वस आस्तेऽधुनापि॥ 18 ॥

tato'dhastātsutale udāraśravāḥ puṇyaśloko virocanātmajo balirbhagavatā mahendrasya priyaṃ cikīrṣamāṇenāditerlabdhakāyo bhūtvā vaṭuvāmanarūpeṇa parākṣiptalokatrayo bhagavadanukampayaiva punaḥ praveśita indrādiṣvavidyamānayā susamṛddhayā śriyābhijuṣṭaḥ svadharmeṇārādhayaṃstameva bhagavantamārādhanīyamapagata- sādhvasa āste'dhunāpi

नो एवैतत्साक्षात्कारो भूमिदानस्य यत्तद्भगवत्यशेष- जीवनिकायानां जीवभूतात्मभूते परमात्मनि वासुदेवे तीर्थतमे पात्र उपपन्ने परया श्रद्धया परमादरसमाहित- मनसा सम्प्रतिपादितस्य साक्षादपवर्गद्वारस्य यद्बिलनिलयैश्वर्यम्॥ 19 ॥

no evaitatsākṣātkāro bhūmidānasya yattadbhagavatyaśeṣa- jīvanikāyānāṃ jīvabhūtātmabhūte paramātmani vāsudeve tīrthatame pātra upapanne parayā śraddhayā paramādarasamāhita- manasā sampratipāditasya sākṣādapavargadvārasya yadbilanilayaiśvaryam

यस्य ह वाव क्षुतपतनप्रस्खलनादिषु विवशः सकृन्नामाभिगृणन् पुरुषः कर्मबन्धनमञ्जसा विधुनोति यस्य हैव प्रतिबाधनं मुमुक्षवो- ऽन्यथैवोपलभन्ते॥ 20 ॥

yasya ha vāva kṣutapatanapraskhalanādiṣu vivaśaḥ sakṛnnāmābhigṛṇan puruṣaḥ karmabandhanamañjasā vidhunoti yasya haiva pratibādhanaṃ mumukṣavo- 'nyathaivopalabhante

तद्भक्तानामात्मवतां सर्वेषामात्मन्यात्मद आत्मतयैव॥ 21 ॥

tadbhaktānāmātmavatāṃ sarveṣāmātmanyātmada ātmatayaiva

न वै भगवान् नूनममुष्यानुजग्राह यदुत पुनरात्मा- नुस्मृतिमोषणं मायामयभोगैश्वर्यमेवातनुतेति॥ 22 ॥

na vai bhagavān nūnamamuṣyānujagrāha yaduta punarātmā- nusmṛtimoṣaṇaṃ māyāmayabhogaiśvaryamevātanuteti

यत्तद्भगवतानधिगतान्योपायेन याच्ञाच्छलेनापहृत स्वशरीरावशेषितलोकत्रयो वरुणपाशैश्च सम्प्रतिमुक्तो गिरिदर्यां चापविद्ध इति होवाच॥ 23 ॥

yattadbhagavatānadhigatānyopāyena yācñācchalenāpahṛta svaśarīrāvaśeṣitalokatrayo varuṇapāśaiśca sampratimukto giridaryāṃ cāpaviddha iti hovāca

नूनं बतायं भगवानर्थेषु न निष्णातो योऽसाविन्द्रो यस्य सचिवो मन्त्राय वृत एकान्ततो बृहस्पतिस्त- मतिहाय यमुपेन्द्रेणात्मानमयाचतात्मनश्चाशिषो नो एव तद्दास्यमतिगम्भीरवयसः कालस्य मन्वन्तरपरिवृत्तं कियल्लोकत्रयमिदम्॥ 24 ॥

nūnaṃ batāyaṃ bhagavānartheṣu na niṣṇāto yo'sāvindro yasya sacivo mantrāya vṛta ekāntato bṛhaspatista- matihāya yamupendreṇātmānamayācatātmanaścāśiṣo no eva taddāsyamatigambhīravayasaḥ kālasya manvantaraparivṛttaṃ kiyallokatrayamidam

यस्यानुदास्यमेवास्मत्पितामहः किल वव्रे न तु स्वपित्र्यं यदुताकुतोभयं पदं दीयमानं भगवतः परमिति भगवतोपरते खलु स्वपितरि॥ 25 ॥

yasyānudāsyamevāsmatpitāmahaḥ kila vavre na tu svapitryaṃ yadutākutobhayaṃ padaṃ dīyamānaṃ bhagavataḥ paramiti bhagavatoparate khalu svapitari

तस्य महानुभावस्यानुपथममृजितकषायः को वास्मद्विधः परिहीणभगवदनुग्रह उपजिगमिषतीति॥ 26 ॥

tasya mahānubhāvasyānupathamamṛjitakaṣāyaḥ ko vāsmadvidhaḥ parihīṇabhagavadanugraha upajigamiṣatīti

तस्यानुचरितमुपरिष्टाद्विस्तरिष्यते यस्य भगवान् स्वय- मखिलजगद्गुरुर्नारायणो द्वारि गदापाणिरवतिष्ठते निज- जनानुकम्पितहृदयो येनाङ्गुष्ठेन पदा दशकन्धरो योजना- युतायुतं दिग्विजय उच्चाटितः॥ 27 ॥

tasyānucaritamupariṣṭādvistariṣyate yasya bhagavān svaya- makhilajagadgururnārāyaṇo dvāri gadāpāṇiravatiṣṭhate nija- janānukampitahṛdayo yenāṅguṣṭhena padā daśakandharo yojanā- yutāyutaṃ digvijaya uccāṭitaḥ

ततोऽधस्तात्तलातले मयो नाम दानवेन्द्रस्त्रिपुराधिपति- र्भगवता पुरारिणा त्रिलोकीशं चिकीर्षुणा निर्दग्धस्व- पुरत्रयः तत्प्रसादाल्लब्धपदो मायाविनामाचार्यो महादेवेन परिरक्षितो विगतसुदर्शनभयो महीयते॥ 28 ॥

tato'dhastāttalātale mayo nāma dānavendrastripurādhipati- rbhagavatā purāriṇā trilokīśaṃ cikīrṣuṇā nirdagdhasva- puratrayaḥ tatprasādāllabdhapado māyāvināmācāryo mahādevena parirakṣito vigatasudarśanabhayo mahīyate

ततोऽधस्तान्महातले काद्रवेयाणां सर्पाणां नैकशिरसां क्रोधवशो नाम गणः कुहकतक्षककालिय- सुषेणादिप्रधाना महाभोगवन्तः पतत्त्रिराजाधिपतेः पुरुषवाहादनवरतमुद्विजमानाः स्वकलत्रापत्यसुहृ- त्कुटुम्बसङ्गेन क्वचित्प्रमत्ता विहरन्ति॥ 29 ॥

tato'dhastānmahātale kādraveyāṇāṃ sarpāṇāṃ naikaśirasāṃ krodhavaśo nāma gaṇaḥ kuhakatakṣakakāliya- suṣeṇādipradhānā mahābhogavantaḥ patattrirājādhipateḥ puruṣavāhādanavaratamudvijamānāḥ svakalatrāpatyasuhṛ- tkuṭumbasaṅgena kvacitpramattā viharanti

ततोऽधस्ताद्रसातले दैतेया दानवाः पणयो नाम निवातकवचाः कालेया हिरण्यपुरवासिन इति विबुधप्रत्यनीका उत्पत्त्या महौजसो महासाहसिनो भगवतः सकललोकानुभावस्य हरेरेव तेजसा प्रतिहतबलावलेपा बिलेशया इव वसन्ति ये वै सरमयेन्द्रदूत्या वाग्भिर्मन्त्रवर्णाभिरिन्द्राद्बिभ्यति॥ 30 ॥

tato'dhastādrasātale daiteyā dānavāḥ paṇayo nāma nivātakavacāḥ kāleyā hiraṇyapuravāsina iti vibudhapratyanīkā utpattyā mahaujaso mahāsāhasino bhagavataḥ sakalalokānubhāvasya harereva tejasā pratihatabalāvalepā bileśayā iva vasanti ye vai saramayendradūtyā vāgbhirmantravarṇābhirindrādbibhyati

ततोऽधस्तात्पाताले नागलोकपतयो वासुकिप्रमुखाः शङ्खकुलिकमहाशङ्खश्वेतधनञ्जयधृतराष्ट्रशङ्खचूड- कम्बलाश्वतरदेवदत्तादयो महाभोगिनो महामर्षा निवसन्ति येषामु ह वै पञ्चसप्तदशशतसहस्रशीर्षाणां फणासु विरचिता महामणयो रोचिष्णवः पातालविवर- तिमिरनिकरं स्वरोचिषा विधमन्ति॥ 31 ॥

tato'dhastātpātāle nāgalokapatayo vāsukipramukhāḥ śaṅkhakulikamahāśaṅkhaśvetadhanañjayadhṛtarāṣṭraśaṅkhacūḍa- kambalāśvataradevadattādayo mahābhogino mahāmarṣā nivasanti yeṣāmu ha vai pañcasaptadaśaśatasahasraśīrṣāṇāṃ phaṇāsu viracitā mahāmaṇayo rociṣṇavaḥ pātālavivara- timiranikaraṃ svarociṣā vidhamanti

पञ्चमस्कन्धे राह्वादिस्थितिबिलस्वर्गमर्यादानिरूपणं नाम चतुर्विंशोऽध्यायः॥ 24b ॥

pañcamaskandhe rāhvādisthitibilasvargamaryādānirūpaṇaṃ nāma caturviṃśo'dhyāyaḥ