Skandha 6, Adhyāya 16

अथ देवऋषी राजन् सम्परेतं नृपात्मजम् ।दर्शयित्वेति होवाच ज्ञातीनामनुशोचताम्॥ 1 ॥

atha devaṛṣī rājan samparetaṃ nṛpātmajam | darśayitveti hovāca jñātīnāmanuśocatām

जीवात्मन् पश्य भद्रं ते मातरं पितरं च ते ।सुहृदो बान्धवास्तप्ताः शुचा त्वत्कृतया भृशम्॥ 2 ॥

jīvātman paśya bhadraṃ te mātaraṃ pitaraṃ ca te | suhṛdo bāndhavāstaptāḥ śucā tvatkṛtayā bhṛśam

कलेवरं स्वमाविश्य शेषमायुः सुहृद्वृतः ।भुङ्क्ष्व भोगान् पितृप्रत्तानधितिष्ठ नृपासनम्॥ 3 ॥

kalevaraṃ svamāviśya śeṣamāyuḥ suhṛdvṛtaḥ | bhuṅkṣva bhogān pitṛprattānadhitiṣṭha nṛpāsanam

कस्मिन् जन्मन्यमी मह्यं पितरो मातरोऽभवन् ।कर्मभिर्भ्राम्यमाणस्य देवतिर्यङ्नृयोनिषु॥ 4 ॥

kasmin janmanyamī mahyaṃ pitaro mātaro'bhavan | karmabhirbhrāmyamāṇasya devatiryaṅnṛyoniṣu

बन्धुज्ञात्यरिमध्यस्थमित्रोदासीनविद्विषः ।सर्व एव हि सर्वेषां भवन्ति क्रमशो मिथः॥ 5 ॥

bandhujñātyarimadhyasthamitrodāsīnavidviṣaḥ | sarva eva hi sarveṣāṃ bhavanti kramaśo mithaḥ

यथा वस्तूनि पण्यानि हेमादीनि ततस्ततः ।पर्यटन्ति नरेष्वेवं जीवो योनिषु कर्तृषु॥ 6 ॥

yathā vastūni paṇyāni hemādīni tatastataḥ | paryaṭanti nareṣvevaṃ jīvo yoniṣu kartṛṣu

नित्यस्यार्थस्य सम्बन्धो ह्यनित्यो दृश्यते नृषु ।यावद्यस्य हि सम्बन्धो ममत्वं तावदेव हि॥ 7 ॥

nityasyārthasya sambandho hyanityo dṛśyate nṛṣu | yāvadyasya hi sambandho mamatvaṃ tāvadeva hi

एवं योनिगतो जीवः स नित्यो निरहङ्कृतः ।यावद्यत्रोपलभ्येत तावत्स्वत्वं हि तस्य तत्॥ 8 ॥

evaṃ yonigato jīvaḥ sa nityo nirahaṅkṛtaḥ | yāvadyatropalabhyeta tāvatsvatvaṃ hi tasya tat

एष नित्योऽव्ययः सूक्ष्म एष सर्वाश्रयः स्वदृक् ।आत्ममायागुणैर्विश्वमात्मानं सृजति प्रभुः॥ 9 ॥

eṣa nityo'vyayaḥ sūkṣma eṣa sarvāśrayaḥ svadṛk | ātmamāyāguṇairviśvamātmānaṃ sṛjati prabhuḥ

न ह्यस्यातिप्रियः कश्चिन् नाप्रियः स्वः परोऽपि वा ।एकः सर्वधियां द्रष्टा कर्तॄणां गुणदोषयोः॥ 10 ॥

na hyasyātipriyaḥ kaścin nāpriyaḥ svaḥ paro'pi vā | ekaḥ sarvadhiyāṃ draṣṭā kartṝṇāṃ guṇadoṣayoḥ

नादत्त आत्मा हि गुणं न दोषं न क्रियाफलम् ।उदासीनवदासीनः परावरदृगीश्वरः॥ 11 ॥

nādatta ātmā hi guṇaṃ na doṣaṃ na kriyāphalam | udāsīnavadāsīnaḥ parāvaradṛgīśvaraḥ

इत्युदीर्य गतो जीवो ज्ञातयस्तस्य ते तदा ।विस्मिता मुमुचुः शोकं छित्त्वाऽऽत्मस्नेहशृङ्खलाम्॥ 12 ॥

ityudīrya gato jīvo jñātayastasya te tadā | vismitā mumucuḥ śokaṃ chittvā''tmasnehaśṛṅkhalām

निर्हृत्य ज्ञातयो ज्ञातेर्देहं कृत्वोचिताः क्रियाः ।तत्यजुर्दुस्त्यजं स्नेहं शोकमोहभयार्तिदम्॥ 13 ॥

nirhṛtya jñātayo jñāterdehaṃ kṛtvocitāḥ kriyāḥ | tatyajurdustyajaṃ snehaṃ śokamohabhayārtidam

बालघ्न्यो व्रीडितास्तत्र बालहत्याहतप्रभाः ।बालहत्याव्रतं चेरुर्ब्राह्मणैर्यन्निरूपितम् ।यमुनायां महाराज स्मरन्त्यो द्विजभाषितम्॥ 14 ॥

bālaghnyo vrīḍitāstatra bālahatyāhataprabhāḥ | bālahatyāvrataṃ cerurbrāhmaṇairyannirūpitam | yamunāyāṃ mahārāja smarantyo dvijabhāṣitam

स इत्थं प्रतिबुद्धात्मा चित्रकेतुर्द्विजोक्तिभिः ।गृहान्धकूपान्निष्क्रान्तः सरःपङ्कादिव द्विपः॥ 15 ॥

sa itthaṃ pratibuddhātmā citraketurdvijoktibhiḥ | gṛhāndhakūpānniṣkrāntaḥ saraḥpaṅkādiva dvipaḥ

कालिन्द्यां विधिवत्स्नात्वा कृतपुण्यजलक्रियः ।मौनेन संयतप्राणो ब्रह्मपुत्राववन्दत॥ 16 ॥

kālindyāṃ vidhivatsnātvā kṛtapuṇyajalakriyaḥ | maunena saṃyataprāṇo brahmaputrāvavandata

अथ तस्मै प्रपन्नाय भक्ताय प्रयतात्मने ।भगवान्नारदः प्रीतो विद्यामेतामुवाच ह॥ 17 ॥

atha tasmai prapannāya bhaktāya prayatātmane | bhagavānnāradaḥ prīto vidyāmetāmuvāca ha

ओं नमस्तुभ्यं भगवते वासुदेवाय धीमहि ।प्रद्युम्नायानिरुद्धाय नमः सङ्कर्षणाय च॥ 18 ॥

oṃ namastubhyaṃ bhagavate vāsudevāya dhīmahi | pradyumnāyāniruddhāya namaḥ saṅkarṣaṇāya ca

नमो विज्ञानमात्राय परमानन्दमूर्तये ।आत्मारामाय शान्ताय निवृत्तद्वैतदृष्टये॥ 19 ॥

namo vijñānamātrāya paramānandamūrtaye | ātmārāmāya śāntāya nivṛttadvaitadṛṣṭaye

आत्मानन्दानुभूत्यैव न्यस्तशक्त्यूर्मये नमः ।हृषीकेशाय महते नमस्ते विश्वमूर्तये॥ 20 ॥

ātmānandānubhūtyaiva nyastaśaktyūrmaye namaḥ | hṛṣīkeśāya mahate namaste viśvamūrtaye

वचस्युपरतेऽप्राप्य य एको मनसा सह ।अनामरूपश्चिन्मात्रः सोऽव्यान्नः सदसत्परः॥ 21 ॥

vacasyuparate'prāpya ya eko manasā saha | anāmarūpaścinmātraḥ so'vyānnaḥ sadasatparaḥ

यस्मिन्निदं यतश्चेदं तिष्ठत्यप्येति जायते ।मृण्मयेष्विव मृज्जातिस्तस्मै ते ब्रह्मणे नमः॥ 22 ॥

yasminnidaṃ yataścedaṃ tiṣṭhatyapyeti jāyate | mṛṇmayeṣviva mṛjjātistasmai te brahmaṇe namaḥ

यन्न स्पृशन्ति न विदुर्मनोबुद्धीन्द्रियासवः ।अन्तर्बहिश्च विततं व्योमवत्तन्नतोऽस्म्यहम्॥ 23 ॥

yanna spṛśanti na vidurmanobuddhīndriyāsavaḥ | antarbahiśca vitataṃ vyomavattannato'smyaham

देहेन्द्रियप्राणमनोधियोऽमी यदंशविद्धाः प्रचरन्ति कर्मसु ।नैवान्यदा लोहमिवाप्रतप्तं स्थानेषु तद्द्रष्ट्रपदेशमेति॥ 24 ॥

dehendriyaprāṇamanodhiyo'mī yadaṃśaviddhāḥ pracaranti karmasu | naivānyadā lohamivāprataptaṃ sthāneṣu taddraṣṭrapadeśameti

ओं नमो भगवते महापुरुषाय महानुभावाय महाविभूतिपतये सकलसात्वतपरिवृढ- निकरकरकमलकुड्मलोपलालितचरणा- रविन्दयुगल परम परमेष्ठिन् नमस्ते॥ 25 ॥

oṃ namo bhagavate mahāpuruṣāya mahānubhāvāya mahāvibhūtipataye sakalasātvataparivṛḍha- nikarakarakamalakuḍmalopalālitacaraṇā- ravindayugala parama parameṣṭhin namaste

भक्तायैतां प्रपन्नाय विद्यामादिश्य नारदः ।ययावङ्गिरसा साकं धाम स्वायम्भुवं प्रभो॥ 26 ॥

bhaktāyaitāṃ prapannāya vidyāmādiśya nāradaḥ | yayāvaṅgirasā sākaṃ dhāma svāyambhuvaṃ prabho

चित्रकेतुस्तु विद्यां तां यथा नारदभाषिताम् ।धारयामास सप्ताहमब्भक्षः सुसमाहितः॥ 27 ॥

citraketustu vidyāṃ tāṃ yathā nāradabhāṣitām | dhārayāmāsa saptāhamabbhakṣaḥ susamāhitaḥ

ततः स सप्तरात्रान्ते विद्यया धार्यमाणया ।विद्याधराधिपत्यं स लेभेऽप्रतिहतं नृप॥ 28 ॥

tataḥ sa saptarātrānte vidyayā dhāryamāṇayā | vidyādharādhipatyaṃ sa lebhe'pratihataṃ nṛpa

ततः कतिपयाहोभिर्विद्ययेद्धमनोगतिः ।जगाम देवदेवस्य शेषस्य चरणान्तिकम्॥ 29 ॥

tataḥ katipayāhobhirvidyayeddhamanogatiḥ | jagāma devadevasya śeṣasya caraṇāntikam

मृणालगौरं शितिवाससं स्फुर- त्किरीटकेयूरकटित्रकङ्कणम् ।प्रसन्नवक्त्रारुणलोचनं वृतं ददर्श सिद्धेश्वरमण्डलैः प्रभुम्॥ 30 ॥

mṛṇālagauraṃ śitivāsasaṃ sphura- tkirīṭakeyūrakaṭitrakaṅkaṇam | prasannavaktrāruṇalocanaṃ vṛtaṃ dadarśa siddheśvaramaṇḍalaiḥ prabhum

तद्दर्शनध्वस्तसमस्तकिल्बिषः स्वस्थामलान्तःकरणोऽभ्ययान्मुनिः ।प्रवृद्धभक्त्या प्रणयाश्रुलोचनः प्रहृष्टरोमाऽऽनमदादिपूरुषम्॥ 31 ॥

taddarśanadhvastasamastakilbiṣaḥ svasthāmalāntaḥkaraṇo'bhyayānmuniḥ | pravṛddhabhaktyā praṇayāśrulocanaḥ prahṛṣṭaromā''namadādipūruṣam

स उत्तमश्लोकपदाब्जविष्टरं प्रेमाश्रुलेशैरुपमेहयन् मुहुः ।प्रेमोपरुद्धाखिलवर्णनिर्गमो नैवाशकत्तं प्रसमीडितुं चिरम्॥ 32 ॥

sa uttamaślokapadābjaviṣṭaraṃ premāśruleśairupamehayan muhuḥ | premoparuddhākhilavarṇanirgamo naivāśakattaṃ prasamīḍituṃ ciram

ततः समाधाय मनो मनीषया बभाष एतत्प्रतिलब्धवागसौ ।नियम्य सर्वेन्द्रियबाह्यवर्तनं जगद्गुरुं सात्वतशास्त्रविग्रहम्॥ 33 ॥

tataḥ samādhāya mano manīṣayā babhāṣa etatpratilabdhavāgasau | niyamya sarvendriyabāhyavartanaṃ jagadguruṃ sātvataśāstravigraham

अजित जितः सममतिभिः साधुभि- र्भवान् जितात्मभिर्भवता ।विजितास्तेऽपि च भजतामकामात्मनां य आत्मदोऽतिकरुणः॥ 34 ॥

ajita jitaḥ samamatibhiḥ sādhubhi- rbhavān jitātmabhirbhavatā | vijitāste'pi ca bhajatāmakāmātmanāṃ ya ātmado'tikaruṇaḥ

तव विभवः खलु भगवन् जगदुदयस्थितिलयादीनि ।विश्वसृजस्तेंऽशांशास्तत्र मृषा स्पर्धन्ते पृथगभिमत्या॥ 35 ॥

tava vibhavaḥ khalu bhagavan jagadudayasthitilayādīni | viśvasṛjasteṃ'śāṃśāstatra mṛṣā spardhante pṛthagabhimatyā

परमाणुपरममहतोस्त्व- माद्यन्तान्तरवर्ती त्रयविधुरः ।आदावन्तेऽपि च सत्त्वानां यद्ध्रुवं तदेवान्तरालेऽपि॥ 36 ॥

paramāṇuparamamahatostva- mādyantāntaravartī trayavidhuraḥ | ādāvante'pi ca sattvānāṃ yaddhruvaṃ tadevāntarāle'pi

क्षित्यादिभिरेष किलावृतः सप्तभिर्दशगुणोत्तरैरण्डकोशः ।यत्र पतत्यणुकल्पः सहाण्डकोटिकोटिभिस्तदनन्तः॥ 37 ॥

kṣityādibhireṣa kilāvṛtaḥ saptabhirdaśaguṇottarairaṇḍakośaḥ | yatra patatyaṇukalpaḥ sahāṇḍakoṭikoṭibhistadanantaḥ

विषयतृषो नरपशवो य उपासते विभूतीर्न परं त्वाम् ।तेषामाशिष ईश तदनु विनश्यन्ति यथा राजकुलम्॥ 38 ॥

viṣayatṛṣo narapaśavo ya upāsate vibhūtīrna paraṃ tvām | teṣāmāśiṣa īśa tadanu vinaśyanti yathā rājakulam

कामधियस्त्वयि रचिता न परम रोहन्ति यथा करम्भबीजानि ।ज्ञानात्मन्यगुणमये गुणगणतोऽस्य द्वन्द्वजालानि॥ 39 ॥

kāmadhiyastvayi racitā na parama rohanti yathā karambhabījāni | jñānātmanyaguṇamaye guṇagaṇato'sya dvandvajālāni

जितमजित तदा भवता यदाह भागवतं धर्ममनवद्यम् ।निष्किञ्चना ये मुनय आत्मारामा यमुपासतेऽपवर्गाय॥ 40 ॥

jitamajita tadā bhavatā yadāha bhāgavataṃ dharmamanavadyam | niṣkiñcanā ye munaya ātmārāmā yamupāsate'pavargāya

विषममतिर्न यत्र नृणां त्वमहमिति मम तवेति च यदन्यत्र ।विषमधिया रचितो यः स ह्यविशुद्धः क्षयिष्णुरधर्मबहुलः॥ 41 ॥

viṣamamatirna yatra nṛṇāṃ tvamahamiti mama taveti ca yadanyatra | viṣamadhiyā racito yaḥ sa hyaviśuddhaḥ kṣayiṣṇuradharmabahulaḥ

कः क्षेमो निजपरयोः कियानर्थः स्वपरद्रुहा धर्मेण ।स्वद्रोहात्तव कोपः परसम्पीडया च तथाधर्मः॥ 42 ॥

kaḥ kṣemo nijaparayoḥ kiyānarthaḥ svaparadruhā dharmeṇa | svadrohāttava kopaḥ parasampīḍayā ca tathādharmaḥ

न व्यभिचरति तवेक्षा यया ह्यभिहितो भागवतो धर्मः ।स्थिरचरसत्त्वकदम्बेष्वपृथग्धियो यमुपासते त्वार्याः॥ 43 ॥

na vyabhicarati tavekṣā yayā hyabhihito bhāgavato dharmaḥ | sthiracarasattvakadambeṣvapṛthagdhiyo yamupāsate tvāryāḥ

न हि भगवन्नघटितमिदं त्वद्दर्शनान्नृणामखिलपापक्षयः ।यन्नाम सकृच्छ्रवणात्पुल्कसकोऽपि विमुच्यते संसारात्॥ 44 ॥

na hi bhagavannaghaṭitamidaṃ tvaddarśanānnṛṇāmakhilapāpakṣayaḥ | yannāma sakṛcchravaṇātpulkasako'pi vimucyate saṃsārāt

अथ भगवन् वयमधुना त्वदवलोकपरिमृष्टाशयमलाः ।सुरऋषिणा यदुदितं तावकेन कथमन्यथा भवति॥ 45 ॥

atha bhagavan vayamadhunā tvadavalokaparimṛṣṭāśayamalāḥ | suraṛṣiṇā yaduditaṃ tāvakena kathamanyathā bhavati

विदितमनन्त समस्तं तव जगदात्मनो जनैरिहाचरितम् ।विज्ञाप्यं परमगुरोः कियदिव सवितुरिव खद्योतैः॥ 46 ॥

viditamananta samastaṃ tava jagadātmano janairihācaritam | vijñāpyaṃ paramaguroḥ kiyadiva savituriva khadyotaiḥ

नमस्तुभ्यं भगवते सकलजग- त्स्थितिलयोदयेशाय ।दुरवसितात्मगतये कुयोगिनां भिदा परमहंसाय॥ 47 ॥

namastubhyaṃ bhagavate sakalajaga- tsthitilayodayeśāya | duravasitātmagataye kuyogināṃ bhidā paramahaṃsāya

यं वै श्वसन्तमनु विश्वसृजः श्वसन्ति यं चेकितानमनु चित्तय उच्चकन्ति ।भूमण्डलं सर्षपायति यस्य मूर्ध्नि तस्मै नमो भगवतेऽस्तु सहस्रमूर्ध्ने॥ 48 ॥

yaṃ vai śvasantamanu viśvasṛjaḥ śvasanti yaṃ cekitānamanu cittaya uccakanti | bhūmaṇḍalaṃ sarṣapāyati yasya mūrdhni tasmai namo bhagavate'stu sahasramūrdhne

संस्तुतो भगवानेवमनन्तस्तमभाषत ।विद्याधरपतिं प्रीतश्चित्रकेतुं कुरूद्वह॥ 49 ॥

saṃstuto bhagavānevamanantastamabhāṣata | vidyādharapatiṃ prītaścitraketuṃ kurūdvaha

यन्नारदाङ्गिरोभ्यां ते व्याहृतं मेऽनुशासनम् ।संसिद्धोऽसि तया राजन् विद्यया दर्शनाच्च मे॥ 50 ॥

yannāradāṅgirobhyāṃ te vyāhṛtaṃ me'nuśāsanam | saṃsiddho'si tayā rājan vidyayā darśanācca me

अहं वै सर्वभूतानि भूतात्मा भूतभावनः ।शब्दब्रह्म परं ब्रह्म ममोभे शाश्वती तनू॥ 51 ॥

ahaṃ vai sarvabhūtāni bhūtātmā bhūtabhāvanaḥ | śabdabrahma paraṃ brahma mamobhe śāśvatī tanū

लोके विततमात्मानं लोकं चात्मनि सन्ततम् ।उभयं च मया व्याप्तं मयि चैवोभयं कृतम्॥ 52 ॥

loke vitatamātmānaṃ lokaṃ cātmani santatam | ubhayaṃ ca mayā vyāptaṃ mayi caivobhayaṃ kṛtam

यथा सुषुप्तः पुरुषो विश्वं पश्यति चात्मनि ।आत्मानमेकदेशस्थं मन्यते स्वप्न उत्थितः॥ 53 ॥

yathā suṣuptaḥ puruṣo viśvaṃ paśyati cātmani | ātmānamekadeśasthaṃ manyate svapna utthitaḥ

एवं जागरणादीनि जीवस्थानानि चात्मनः ।मायामात्राणि विज्ञाय तद्द्रष्टारं परं स्मरेत्॥ 54 ॥

evaṃ jāgaraṇādīni jīvasthānāni cātmanaḥ | māyāmātrāṇi vijñāya taddraṣṭāraṃ paraṃ smaret

येन प्रसुप्तः पुरुषः स्वापं वेदात्मनस्तदा ।सुखं च निर्गुणं ब्रह्म तमात्मानमवेहि माम्॥ 55 ॥

yena prasuptaḥ puruṣaḥ svāpaṃ vedātmanastadā | sukhaṃ ca nirguṇaṃ brahma tamātmānamavehi mām

उभयं स्मरतः पुंसः प्रस्वापप्रतिबोधयोः ।अन्वेति व्यतिरिच्येत तज्ज्ञानं ब्रह्म तत्परम्॥ 56 ॥

ubhayaṃ smarataḥ puṃsaḥ prasvāpapratibodhayoḥ | anveti vyatiricyeta tajjñānaṃ brahma tatparam

यदेतद्विस्मृतं पुंसो मद्भावं भिन्नमात्मनः ।ततः संसार एतस्य देहाद्देहो मृतेर्मृतिः॥ 57 ॥

yadetadvismṛtaṃ puṃso madbhāvaṃ bhinnamātmanaḥ | tataḥ saṃsāra etasya dehāddeho mṛtermṛtiḥ

लब्ध्वेह मानुषीं योनिं ज्ञानविज्ञानसम्भवाम् ।आत्मानं यो न बुद्ध्येत न क्वचित्क्षेममाप्नुयात्॥ 58 ॥

labdhveha mānuṣīṃ yoniṃ jñānavijñānasambhavām | ātmānaṃ yo na buddhyeta na kvacitkṣemamāpnuyāt

स्मृत्वेहायां परिक्लेशं ततः फलविपर्ययम् ।अभयं चाप्यनीहायां सङ्कल्पाद्विरमेत्कविः॥ 59 ॥

smṛtvehāyāṃ parikleśaṃ tataḥ phalaviparyayam | abhayaṃ cāpyanīhāyāṃ saṅkalpādvirametkaviḥ

सुखाय दुःखमोक्षाय कुर्वाते दम्पती क्रियाः ।ततोऽनिवृत्तिरप्राप्तिर्दुःखस्य च सुखस्य च॥ 60 ॥

sukhāya duḥkhamokṣāya kurvāte dampatī kriyāḥ | tato'nivṛttiraprāptirduḥkhasya ca sukhasya ca

एवं विपर्ययं बुद्ध्वा नृणां विज्ञाभिमानिनाम् ।आत्मनश्च गतिं सूक्ष्मां स्थानत्रयविलक्षणाम्॥ 61 ॥

evaṃ viparyayaṃ buddhvā nṛṇāṃ vijñābhimāninām | ātmanaśca gatiṃ sūkṣmāṃ sthānatrayavilakṣaṇām

दृष्टश्रुताभिर्मात्राभिर्निर्मुक्तः स्वेन तेजसा ।ज्ञानविज्ञानसन्तुष्टो मद्भक्तः पुरुषो भवेत्॥ 62 ॥

dṛṣṭaśrutābhirmātrābhirnirmuktaḥ svena tejasā | jñānavijñānasantuṣṭo madbhaktaḥ puruṣo bhavet

एतावानेव मनुजैर्योगनैपुण्यबुद्धिभिः ।स्वार्थः सर्वात्मना ज्ञेयो यत्परात्मैकदर्शनम्॥ 63 ॥

etāvāneva manujairyoganaipuṇyabuddhibhiḥ | svārthaḥ sarvātmanā jñeyo yatparātmaikadarśanam

त्वमेतच्छ्रद्धया राजन्नप्रमत्तो वचो मम ।ज्ञानविज्ञानसम्पन्नो धारयन्नाशु सिध्यसि॥ 64 ॥

tvametacchraddhayā rājannapramatto vaco mama | jñānavijñānasampanno dhārayannāśu sidhyasi

आश्वास्य भगवानित्थं चित्रकेतुं जगद्गुरुः ।पश्यतस्तस्य विश्वात्मा ततश्चान्तर्दधे हरिः॥ 65 ॥

āśvāsya bhagavānitthaṃ citraketuṃ jagadguruḥ | paśyatastasya viśvātmā tataścāntardadhe hariḥ

संहितायां षष्ठस्कन्धे चित्रकेतोः परमात्मदर्शनं नाम षोडशोऽध्यायः॥ 16b ॥

saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhaskandhe citraketoḥ paramātmadarśanaṃ nāma ṣoḍaśo'dhyāyaḥ