अध्याय 142
श्लोक 1
एवं वृतः शतधृतिर्हिरण्यकशिपोरथ ।प्रादात्तत्तपसा प्रीतो वरांस्तस्य सुदुर्लभान्
evaṃ vṛtaḥ śatadhṛtirhiraṇyakaśiporatha | prādāttattapasā prīto varāṃstasya sudurlabhān
अध्याय 142
एवं वृतः शतधृतिर्हिरण्यकशिपोरथ ।प्रादात्तत्तपसा प्रीतो वरांस्तस्य सुदुर्लभान्
evaṃ vṛtaḥ śatadhṛtirhiraṇyakaśiporatha | prādāttattapasā prīto varāṃstasya sudurlabhān
अध्याय 142
ब्रह्मोवाच ।तातेमे दुर्लभाः पुंसां यान् वृणीषे वरान् मम ।तथापि वितराम्यङ्ग वरान् यदपि दुर्लभान्
brahmovāca | tāteme durlabhāḥ puṃsāṃ yān vṛṇīṣe varān mama | tathāpi vitarāmyaṅga varān yadapi durlabhān
अध्याय 142
ततो जगाम भगवानमोघानुग्रहो विभुः ।पूजितोऽसुरवर्येण स्तूयमानः प्रजेश्वरैः
tato jagāma bhagavānamoghānugraho vibhuḥ | pūjito'suravaryeṇa stūyamānaḥ prajeśvaraiḥ
अध्याय 142
एवं लब्धवरो दैत्यो बिभ्रद्धेममयं वपुः ।भगवत्यकरोद्द्वेषं भ्रातुर्वधमनुस्मरन्
evaṃ labdhavaro daityo bibhraddhemamayaṃ vapuḥ | bhagavatyakaroddveṣaṃ bhrāturvadhamanusmaran
अध्याय 142
स विजित्य दिशः सर्वा लोकांश्च त्रीन् महासुरः ।देवासुरमनुष्येन्द्रान् गन्धर्वगरुडोरगान्
sa vijitya diśaḥ sarvā lokāṃśca trīn mahāsuraḥ | devāsuramanuṣyendrān gandharvagaruḍoragān
अध्याय 142
सिद्धचारणविद्याध्रानृषीन् पितृपतीन् मनून् ।यक्षरक्षःपिशाचेशान् प्रेतभूतपतीनथ
siddhacāraṇavidyādhrānṛṣīn pitṛpatīn manūn | yakṣarakṣaḥpiśāceśān pretabhūtapatīnatha
अध्याय 142
सर्वसत्त्वपतीन् जित्वा वशमानीय विश्वजित् ।जहार लोकपालानां स्थानानि सह तेजसा
sarvasattvapatīn jitvā vaśamānīya viśvajit | jahāra lokapālānāṃ sthānāni saha tejasā
अध्याय 142
देवोद्यानश्रिया जुष्टमध्यास्ते स्म त्रिविष्टपम् ।महेन्द्रभवनं साक्षान्निर्मितं विश्वकर्मणा ।त्रैलोक्यलक्ष्म्यायतनमध्युवासाखिलर्द्धिमत्
devodyānaśriyā juṣṭamadhyāste sma triviṣṭapam | mahendrabhavanaṃ sākṣānnirmitaṃ viśvakarmaṇā | trailokyalakṣmyāyatanamadhyuvāsākhilarddhimat
अध्याय 142
यत्र विद्रुमसोपाना महामारकता भुवः ।यत्र स्फाटिककुड्यानि वैदूर्यस्तम्भपङ्क्तयः
yatra vidrumasopānā mahāmārakatā bhuvaḥ | yatra sphāṭikakuḍyāni vaidūryastambhapaṅktayaḥ
अध्याय 142
यत्र चित्रवितानानि पद्मरागासनानि च ।पयःफेननिभाः शय्या मुक्तादामपरिच्छदाः
yatra citravitānāni padmarāgāsanāni ca | payaḥphenanibhāḥ śayyā muktādāmaparicchadāḥ
अध्याय 142
कूजद्भिर्नूपुरैर्देव्यः शब्दयन्त्य इतस्ततः ।रत्नस्थलीषु पश्यन्ति सुदतीः सुन्दरं मुखम्
kūjadbhirnūpurairdevyaḥ śabdayantya itastataḥ | ratnasthalīṣu paśyanti sudatīḥ sundaraṃ mukham
अध्याय 142
तस्मिन् महेन्द्रभवने महाबलो महामना निर्जितलोक एकराट् ।रेमेऽभिवन्द्याङ्घ्रियुगः सुरादिभिः प्रतापितैरूर्जितचण्डशासनः
tasmin mahendrabhavane mahābalo mahāmanā nirjitaloka ekarāṭ | reme'bhivandyāṅghriyugaḥ surādibhiḥ pratāpitairūrjitacaṇḍaśāsanaḥ
अध्याय 142
तमङ्ग मत्तं मधुनोरुगन्धिना विवृत्तताम्राक्षमशेषधिष्ण्यपाः ।उपासतोपायनपाणिभिर्विना त्रिभिस्तपोयोगबलौजसां पदम्
tamaṅga mattaṃ madhunorugandhinā vivṛttatāmrākṣamaśeṣadhiṣṇyapāḥ | upāsatopāyanapāṇibhirvinā tribhistapoyogabalaujasāṃ padam
अध्याय 142
जगुर्महेन्द्रासनमोजसा स्थितं विश्वावसुस्तुम्बुरुरस्मदादयः ।गन्धर्वसिद्धा ऋषयोऽस्तुवन् मुहु- र्विद्याधराश्चाप्सरसश्च पाण्डव
jagurmahendrāsanamojasā sthitaṃ viśvāvasustumbururasmadādayaḥ | gandharvasiddhā ṛṣayo'stuvan muhu- rvidyādharāścāpsarasaśca pāṇḍava
अध्याय 142
स एव वर्णाश्रमिभिः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।इज्यमानो हविर्भागानग्रहीत्स्वेन तेजसा
sa eva varṇāśramibhiḥ kratubhirbhūridakṣiṇaiḥ | ijyamāno havirbhāgānagrahītsvena tejasā
अध्याय 142
अकृष्टपच्या तस्यासीत्सप्तद्वीपवती मही ।तथा कामदुघा द्यौस्तु नानाश्चर्यपदं नभः
akṛṣṭapacyā tasyāsītsaptadvīpavatī mahī | tathā kāmadughā dyaustu nānāścaryapadaṃ nabhaḥ
अध्याय 142
रत्नाकराश्च रत्नौघांस्तत्पत्न्यश्चोहुरूर्मिभिः ।क्षारसीधुघृतक्षौद्रदधिक्षीरामृतोदकाः
ratnākarāśca ratnaughāṃstatpatnyaścohurūrmibhiḥ | kṣārasīdhughṛtakṣaudradadhikṣīrāmṛtodakāḥ
अध्याय 142
शैला द्रोणीभिराक्रीडं सर्वर्तुषु गुणान् द्रुमाः ।दधार लोकपालानामेक एव पृथग्गुणान्
śailā droṇībhirākrīḍaṃ sarvartuṣu guṇān drumāḥ | dadhāra lokapālānāmeka eva pṛthagguṇān
अध्याय 142
स इत्थं निर्जितककुबेकराड् विषयान् प्रियान् ।यथोपजोषं भुञ्जानो नातृप्यदजितेन्द्रियः
sa itthaṃ nirjitakakubekarāḍ viṣayān priyān | yathopajoṣaṃ bhuñjāno nātṛpyadajitendriyaḥ
अध्याय 142
एवमैश्वर्यमत्तस्य दृप्तस्योच्छास्त्रवर्तिनः ।कालो महान् व्यतीयाय ब्रह्मशापमुपेयुषः
evamaiśvaryamattasya dṛptasyocchāstravartinaḥ | kālo mahān vyatīyāya brahmaśāpamupeyuṣaḥ
अध्याय 142
तस्योग्रदण्डसंविग्नाः सर्वे लोकाः सपालकाः ।अन्यत्रालब्धशरणाः शरणं ययुरच्युतम्
tasyogradaṇḍasaṃvignāḥ sarve lokāḥ sapālakāḥ | anyatrālabdhaśaraṇāḥ śaraṇaṃ yayuracyutam
अध्याय 142
तस्यै नमोऽस्तु काष्ठायै यत्रात्मा हरिरीश्वरः ।यद्गत्वा न निवर्तन्ते शान्ताः सन्न्यासिनोऽमलाः
tasyai namo'stu kāṣṭhāyai yatrātmā harirīśvaraḥ | yadgatvā na nivartante śāntāḥ sannyāsino'malāḥ
अध्याय 142
उपतस्थुर्हृषीकेशं विनिद्रा वायुभोजनाः
upatasthurhṛṣīkeśaṃ vinidrā vāyubhojanāḥ
अध्याय 142
तेषामाविरभूद्वाणी अरूपा मेघनिःस्वना ।सन्नादयन्ती ककुभः साधूनामभयङ्करी
teṣāmāvirabhūdvāṇī arūpā meghaniḥsvanā | sannādayantī kakubhaḥ sādhūnāmabhayaṅkarī
अध्याय 142
मा भैष्ट विबुधश्रेष्ठाः सर्वेषां भद्रमस्तु वः ।मद्दर्शनं हि भूतानां सर्वश्रेयोपपत्तये
mā bhaiṣṭa vibudhaśreṣṭhāḥ sarveṣāṃ bhadramastu vaḥ | maddarśanaṃ hi bhūtānāṃ sarvaśreyopapattaye
अध्याय 142
ज्ञातमेतस्य दौरात्म्यं दैतेयापसदस्य च ।तस्य शान्तिं करिष्यामि कालं तावत्प्रतीक्षत
jñātametasya daurātmyaṃ daiteyāpasadasya ca | tasya śāntiṃ kariṣyāmi kālaṃ tāvatpratīkṣata
अध्याय 142
यदा देवेषु वेदेषु गोषु विप्रेषु साधुषु ।धर्मे मयि च विद्वेषः स वा आशु विनश्यति
yadā deveṣu vedeṣu goṣu vipreṣu sādhuṣu | dharme mayi ca vidveṣaḥ sa vā āśu vinaśyati
अध्याय 142
निर्वैराय प्रशान्ताय स्वसुताय महात्मने ।प्रह्लादाय यदा द्रुह्येद्धनिष्येऽपि वरोर्जितम्
nirvairāya praśāntāya svasutāya mahātmane | prahlādāya yadā druhyeddhaniṣye'pi varorjitam
अध्याय 142
इत्युक्ता लोकगुरुणा तं प्रणम्य दिवौकसः ।न्यवर्तन्त गतोद्वेगा मेनिरे चासुरं हतम्
ityuktā lokaguruṇā taṃ praṇamya divaukasaḥ | nyavartanta gatodvegā menire cāsuraṃ hatam
अध्याय 142
तस्य दैत्यपतेः पुत्राश्चत्वारः परमाद्भुताः ।प्रह्लादोऽभून्महांस्तेषां गुणैर्महदुपासकः
tasya daityapateḥ putrāścatvāraḥ paramādbhutāḥ | prahlādo'bhūnmahāṃsteṣāṃ guṇairmahadupāsakaḥ
अध्याय 142
ब्रह्मण्यः शीलसम्पन्नः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ।आत्मवत्सर्वभूतानामेकः प्रियसुहृत्तमः
brahmaṇyaḥ śīlasampannaḥ satyasandho jitendriyaḥ | ātmavatsarvabhūtānāmekaḥ priyasuhṛttamaḥ
अध्याय 142
दासवत्सन्नतार्याङ्घ्रिः पितृवद्दीनवत्सलः ।भ्रातृवत्सदृशे स्निग्धो गुरुष्वीश्वरभावनः ।विद्यार्थरूपजन्माढ्यो मानस्तम्भविवर्जितः
dāsavatsannatāryāṅghriḥ pitṛvaddīnavatsalaḥ | bhrātṛvatsadṛśe snigdho guruṣvīśvarabhāvanaḥ | vidyārtharūpajanmāḍhyo mānastambhavivarjitaḥ
अध्याय 142
नोद्विग्नचित्तो व्यसनेषु निःस्पृहः श्रुतेषु दृष्टेषु गुणेष्ववस्तुदृक् ।दान्तेन्द्रियप्राणशरीरधीः सदा प्रशान्तकामो रहितासुरोऽसुरः
nodvignacitto vyasaneṣu niḥspṛhaḥ śruteṣu dṛṣṭeṣu guṇeṣvavastudṛk | dāntendriyaprāṇaśarīradhīḥ sadā praśāntakāmo rahitāsuro'suraḥ
अध्याय 142
यस्मिन् महद्गुणा राजन् गृह्यन्ते कविभिर्मुहुः ।न तेऽधुनापिधीयन्ते यथा भगवतीश्वरे
yasmin mahadguṇā rājan gṛhyante kavibhirmuhuḥ | na te'dhunāpidhīyante yathā bhagavatīśvare
अध्याय 142
यं साधुगाथासदसि रिपवोऽपि सुरा नृप ।प्रतिमानं प्रकुर्वन्ति किमुतान्ये भवादृशाः
yaṃ sādhugāthāsadasi ripavo'pi surā nṛpa | pratimānaṃ prakurvanti kimutānye bhavādṛśāḥ
अध्याय 142
गुणैरलमसङ्ख्येयैर्माहात्म्यं तस्य सूच्यते ।वासुदेवे भगवति यस्य नैसर्गिकी रतिः
guṇairalamasaṅkhyeyairmāhātmyaṃ tasya sūcyate | vāsudeve bhagavati yasya naisargikī ratiḥ
अध्याय 142
न्यस्तक्रीडनको बालो जडवत्तन्मनस्तया ।कृष्णग्रहगृहीतात्मा न वेद जगदीदृशम्
nyastakrīḍanako bālo jaḍavattanmanastayā | kṛṣṇagrahagṛhītātmā na veda jagadīdṛśam
अध्याय 142
आसीनः पर्यटन्नश्नन् शयानः प्रपिबन् ब्रुवन् ।नानुसन्धत्त एतानि गोविन्दपरिरम्भितः
āsīnaḥ paryaṭannaśnan śayānaḥ prapiban bruvan | nānusandhatta etāni govindaparirambhitaḥ
अध्याय 142
क्वचिद्रुदति वैकुण्ठचिन्ताशबलचेतनः ।क्वचिद्धसति तच्चिन्ताह्लाद उद्गायति क्वचित्
kvacidrudati vaikuṇṭhacintāśabalacetanaḥ | kvaciddhasati taccintāhlāda udgāyati kvacit
अध्याय 142
नदति क्वचिदुत्कण्ठो विलज्जो नृत्यति क्वचित् ।क्वचित्तद्भावनायुक्तस्तन्मयोऽनुचकार ह
nadati kvacidutkaṇṭho vilajjo nṛtyati kvacit | kvacittadbhāvanāyuktastanmayo'nucakāra ha
अध्याय 142
क्वचिदुत्पुलकस्तूष्णीमास्ते संस्पर्शनिर्वृतः ।अस्पन्दप्रणयानन्दसलिलामीलितेक्षणः
kvacidutpulakastūṣṇīmāste saṃsparśanirvṛtaḥ | aspandapraṇayānandasalilāmīlitekṣaṇaḥ
अध्याय 142
स उत्तमश्लोकपदारविन्दयो- र्निषेवयाकिञ्चनसङ्गलब्धया ।तन्वन् परां निर्वृतिमात्मनो मुहु- र्दुःसङ्गदीनान्यमनःशमं व्यधात्
sa uttamaślokapadāravindayo- rniṣevayākiñcanasaṅgalabdhayā | tanvan parāṃ nirvṛtimātmano muhu- rduḥsaṅgadīnānyamanaḥśamaṃ vyadhāt
अध्याय 142
तस्मिन् महाभागवते महाभागे महात्मनि ।हिरण्यकशिपू राजन्नकरोदघमात्मजे
tasmin mahābhāgavate mahābhāge mahātmani | hiraṇyakaśipū rājannakarodaghamātmaje
अध्याय 142
देवर्ष एतदिच्छामो वेदितुं तव सुव्रत ।यदात्मजाय शुद्धाय पितादात्साधवे ह्यघम्
devarṣa etadicchāmo vedituṃ tava suvrata | yadātmajāya śuddhāya pitādātsādhave hyagham
अध्याय 142
पुत्रान् विप्रतिकूलान् स्वान् पितरः पुत्रवत्सलाः ।उपालभन्ते शिक्षार्थं नैवाघमपरो यथा
putrān vipratikūlān svān pitaraḥ putravatsalāḥ | upālabhante śikṣārthaṃ naivāghamaparo yathā
अध्याय 142
किमुतानुवशान् साधूंस्तादृशान् गुरुदेवतान् ।एतत्कौतूहलं ब्रह्मन्नस्माकं विधम प्रभो ।पितुः पुत्राय यद्द्वेषो मरणाय प्रयोजितः
kimutānuvaśān sādhūṃstādṛśān gurudevatān | etatkautūhalaṃ brahmannasmākaṃ vidhama prabho | pituḥ putrāya yaddveṣo maraṇāya prayojitaḥ
अध्याय 142
सप्तमस्कन्धे प्रह्लादचरिते चतुर्थोऽध्यायः
saptamaskandhe prahlādacarite caturtho'dhyāyaḥ
पाठ सेटिंग्स · Reading settings
भाषा एवं सामग्री · Language and layers
स्रोत: local proofread transcription: Sanskrit shlokas of the Bhagavata Purana (skandhas 1-12) from sanskritdocuments.org. One chapter per adhyaya; verse numbers as printed in the source (restarting in each adhyaya). The Mahatmya is not included. · प्राप्त 19/10/2026
धर्म ग्रंथ निःशुल्क और विज्ञापन-रहित है। Dharma Granth is free and has no ads. इसे ऐसा बनाए रखने में सहयोग करेंHelp keep it that way → How it is funded
धर्म ग्रंथ पर मूल शास्त्र, पारंपरिक भाष्य और आधुनिक व्याख्या को पूर्णतः पृथक रखा जाता है ताकि पाठक को किसी भी व्याख्या के शास्त्र होने का भ्रम न हो।
अपौरुषेय / प्रामाणिक शास्त्र (Primary Canonical Scripture)
मूल संस्कृत, प्राकृत अथवा अवधी श्लोक/मंत्र। यह सर्वोच्च प्रमाण (प्रस्थान) है। इस पाठ में किसी भी आधुनिक व्याख्याकार का हस्तक्षेप नहीं है।
पदार्थ व अन्वय (Direct Grammatical & Word-for-Word Meaning)
व्याकरणसम्मत प्रत्यक्ष शब्दार्थ (अन्वय)। बिना किसी दार्शनिक संप्रदाय के पूर्वाग्रह के, संस्कृत शब्दों का सटीक भाषांतर।
आचार्य परंपरा व टीका (Classical Lineage Commentary)
प्राचीन आचार्य परंपरा (यथा शंकराचार्य, रामानुजाचार्य, मध्वाचार्य, श्रीधर स्वामी) द्वारा विरचित शास्त्रीय भाष्य व टीकाएं।
भावार्थ व सुबोध प्रबोधन (Accessible Pedagogical Exposition)
आधुनिक जिज्ञासुओं के लिए सरल भाषा में भावार्थ। यह मूल मंत्र नहीं, बल्कि पाठ को सुगम बनाने हेतु संपादकीय व्याख्या है।
समसामयिक विमर्श व अनुप्रयोग (Contemporary Application & Analysis)
दार्शनिक, मनोवैज्ञानिक व वैज्ञानिक समरूपताओं पर आधुनिक चिंतन। यह मूल शास्त्र का अंग नहीं है और इसे शास्त्रोक्त सिद्धांत के रूप में नहीं देखा जाना चाहिए।
पांडुलिपि एवं ऐतिहासिक शोध (Critical Apparatus & Manuscript Research)
पांडुलिपि विविधताएं, पाठ-भेद (variant readings), छंद रचना, और ऐतिहासिक व तुलनात्मक भाषावैज्ञानिक शोध। यह शास्त्र का मूल संदेश बदलने हेतु नहीं, बल्कि पाठ की प्रामाणिकता परखने के लिए है।
Collated with Sridhara Swami Bhāvarthadīpikā recension.