Skandha 7, Adhyāya 8

अथ दैत्यसुताः सर्वे श्रुत्वा तदनुवर्णितम् ।जगृहुर्निरवद्यत्वान्नैव गुर्वनुशिक्षितम्॥ 1 ॥

atha daityasutāḥ sarve śrutvā tadanuvarṇitam | jagṛhurniravadyatvānnaiva gurvanuśikṣitam

अथाचार्यसुतस्तेषां बुद्धिमेकान्तसंस्थिताम् ।आलक्ष्य भीतस्त्वरितो राज्ञ आवेदयद्यथा॥ 2 ॥

athācāryasutasteṣāṃ buddhimekāntasaṃsthitām | ālakṣya bhītastvarito rājña āvedayadyathā

श्रुत्वा तदप्रियं दैत्यो दुःसहं तनयानयम् ।कोपावेशचलद्गात्रः पुत्रं हन्तुं मनो दधे॥ 3 ॥

śrutvā tadapriyaṃ daityo duḥsahaṃ tanayānayam | kopāveśacaladgātraḥ putraṃ hantuṃ mano dadhe

क्षिप्त्वा परुषया वाचा प्रह्लादमतदर्हणम् ।आहेक्षमाणः पापेन तिरश्चीनेन चक्षुषा॥ 4 ॥

kṣiptvā paruṣayā vācā prahlādamatadarhaṇam | āhekṣamāṇaḥ pāpena tiraścīnena cakṣuṣā

प्रश्रयावनतं दान्तं बद्धाञ्जलिमवस्थितम् ।सर्पः पदाहत इव श्वसन् प्रकृतिदारुणः॥ 5 ॥

praśrayāvanataṃ dāntaṃ baddhāñjalimavasthitam | sarpaḥ padāhata iva śvasan prakṛtidāruṇaḥ

हे दुर्विनीत मन्दात्मन् कुलभेदकराधम ।स्तब्धं मच्छासनोद्धूतं नेष्ये त्वाद्य यमक्षयम्॥ 6 ॥

he durvinīta mandātman kulabhedakarādhama | stabdhaṃ macchāsanoddhūtaṃ neṣye tvādya yamakṣayam

क्रुद्धस्य यस्य कम्पन्ते त्रयो लोकाः सहेश्वराः ।तस्य मेऽभीतवन्मूढ शासनं किं बलोऽत्यगाः॥ 7 ॥

kruddhasya yasya kampante trayo lokāḥ saheśvarāḥ | tasya me'bhītavanmūḍha śāsanaṃ kiṃ balo'tyagāḥ

न केवलं मे भवतश्च राजन् स वै बलं बलिनां चापरेषाम् ।परेऽवरेऽमी स्थिरजङ्गमा ये ब्रह्मादयो येन वशं प्रणीताः॥ 8 ॥

na kevalaṃ me bhavataśca rājan sa vai balaṃ balināṃ cāpareṣām | pare'vare'mī sthirajaṅgamā ye brahmādayo yena vaśaṃ praṇītāḥ

स ईश्वरः काल उरुक्रमोऽसा- वोजःसहःसत्त्वबलेन्द्रियात्मा ।स एव विश्वं परमः स्वशक्तिभिः सृजत्यवत्यत्ति गुणत्रयेशः॥ 9 ॥

sa īśvaraḥ kāla urukramo'sā- vojaḥsahaḥsattvabalendriyātmā | sa eva viśvaṃ paramaḥ svaśaktibhiḥ sṛjatyavatyatti guṇatrayeśaḥ

जह्यासुरं भावमिमं त्वमात्मनः समं मनो धत्स्व न सन्ति विद्विषः ।ऋतेऽजितादात्मन उत्पथस्थिता- त्तद्धि ह्यनन्तस्य महत्समर्हणम्॥ 10 ॥

jahyāsuraṃ bhāvamimaṃ tvamātmanaḥ samaṃ mano dhatsva na santi vidviṣaḥ | ṛte'jitādātmana utpathasthitā- ttaddhi hyanantasya mahatsamarhaṇam

दस्यून् पुरा षण् न विजित्य लुम्पतो मन्यन्त एके स्वजिता दिशो दश ।जितात्मनो ज्ञस्य समस्य देहिनां साधोः स्वमोहप्रभवाः कुतः परे॥ 11 ॥

dasyūn purā ṣaṇ na vijitya lumpato manyanta eke svajitā diśo daśa | jitātmano jñasya samasya dehināṃ sādhoḥ svamohaprabhavāḥ kutaḥ pare

व्यक्तं त्वं मर्तुकामोऽसि योऽतिमात्रं विकत्थसे ।मुमूर्षूणां हि मन्दात्मन् ननु स्युर्विप्लवा गिरः॥ 12 ॥

vyaktaṃ tvaṃ martukāmo'si yo'timātraṃ vikatthase | mumūrṣūṇāṃ hi mandātman nanu syurviplavā giraḥ

यस्त्वया मन्दभाग्योक्तो मदन्यो जगदीश्वरः ।क्वासौ यदि स सर्वत्र कस्मात्स्तम्भे न दृश्यते॥ 13 ॥

yastvayā mandabhāgyokto madanyo jagadīśvaraḥ | kvāsau yadi sa sarvatra kasmātstambhe na dṛśyate

सोऽहं विकत्थमानस्य शिरः कायाद्धरामि ते ।गोपायेत हरिस्त्वाद्य यस्ते शरणमीप्सितम्॥ 14 ॥

so'haṃ vikatthamānasya śiraḥ kāyāddharāmi te | gopāyeta haristvādya yaste śaraṇamīpsitam

एवं दुरुक्तैर्मुहुरर्दयन् रुषा सुतं महाभागवतं महासुरः ।खड्गं प्रगृह्योत्पतितो वरासना- त्स्तम्भं तताडातिबलः स्वमुष्टिना॥ 15 ॥

evaṃ duruktairmuhurardayan ruṣā sutaṃ mahābhāgavataṃ mahāsuraḥ | khaḍgaṃ pragṛhyotpatito varāsanā- tstambhaṃ tatāḍātibalaḥ svamuṣṭinā

तदैव तस्मिन्निनदोऽतिभीषणो बभूव येनाण्डकटाहमस्फुटत् ।यं वै स्वधिष्ण्योपगतं त्वजादयः श्रुत्वा स्वधामात्ययमङ्ग मेनिरे॥ 16 ॥

tadaiva tasminninado'tibhīṣaṇo babhūva yenāṇḍakaṭāhamasphuṭat | yaṃ vai svadhiṣṇyopagataṃ tvajādayaḥ śrutvā svadhāmātyayamaṅga menire

स विक्रमन् पुत्रवधेप्सुरोजसा निशम्य निर्ह्रादमपूर्वमद्भुतम् ।अन्तःसभायां न ददर्श तत्पदं वितत्रसुर्येन सुरारियूथपाः॥ 17 ॥

sa vikraman putravadhepsurojasā niśamya nirhrādamapūrvamadbhutam | antaḥsabhāyāṃ na dadarśa tatpadaṃ vitatrasuryena surāriyūthapāḥ

सत्यं विधातुं निजभृत्यभाषितं व्याप्तिं च भूतेष्वखिलेषु चात्मनः ।अदृश्यतात्यद्भुतरूपमुद्वहन् स्तम्भे सभायां न मृगं न मानुषम्॥ 18 ॥

satyaṃ vidhātuṃ nijabhṛtyabhāṣitaṃ vyāptiṃ ca bhūteṣvakhileṣu cātmanaḥ | adṛśyatātyadbhutarūpamudvahan stambhe sabhāyāṃ na mṛgaṃ na mānuṣam

स सत्त्वमेनं परितोऽपि पश्यन् स्तम्भस्य मध्यादनु निर्जिहानम् ।नायं मृगो नापि नरो विचित्र- महो किमेतन्नृमृगेन्द्ररूपम्॥ 19 ॥

sa sattvamenaṃ parito'pi paśyan stambhasya madhyādanu nirjihānam | nāyaṃ mṛgo nāpi naro vicitra- maho kimetannṛmṛgendrarūpam

मीमांसमानस्य समुत्थितोऽग्रतो नृसिंहरूपस्तदलं भयानकम् ।प्रतप्तचामीकरचण्डलोचनं स्फुरत्सटाकेसरजृम्भिताननम्॥ 20 ॥

mīmāṃsamānasya samutthito'grato nṛsiṃharūpastadalaṃ bhayānakam | prataptacāmīkaracaṇḍalocanaṃ sphuratsaṭākesarajṛmbhitānanam

करालदंष्ट्रं करवालचञ्चल- क्षुरान्तजिह्वं भ्रुकुटीमुखोल्बणम् ।स्तब्धोर्ध्वकर्णं गिरिकन्दराद्भुत- व्यात्तास्यनासं हनुभेदभीषणम्॥ 21 ॥

karāladaṃṣṭraṃ karavālacañcala- kṣurāntajihvaṃ bhrukuṭīmukholbaṇam | stabdhordhvakarṇaṃ girikandarādbhuta- vyāttāsyanāsaṃ hanubhedabhīṣaṇam

दिविस्पृशत्कायमदीर्घपीवर- ग्रीवोरुवक्षःस्थलमल्पमध्यमम् ।चन्द्रांशुगौरैश्छुरितं तनूरुहै- र्विष्वग्भुजानीकशतं नखायुधम्॥ 22 ॥

divispṛśatkāyamadīrghapīvara- grīvoruvakṣaḥsthalamalpamadhyamam | candrāṃśugauraiśchuritaṃ tanūruhai- rviṣvagbhujānīkaśataṃ nakhāyudham

दुरासदं सर्वनिजेतरायुध- प्रवेकविद्रावितदैत्यदानवम् ।प्रायेण मेऽयं हरिणोरुमायिना वधः स्मृतोऽनेन समुद्यतेन किम्॥ 23 ॥

durāsadaṃ sarvanijetarāyudha- pravekavidrāvitadaityadānavam | prāyeṇa me'yaṃ hariṇorumāyinā vadhaḥ smṛto'nena samudyatena kim

एवं ब्रुवंस्त्वभ्यपतद्गदायुधो नदन् नृसिंहं प्रति दैत्यकुञ्जरः ।अलक्षितोऽग्नौ पतितः पतङ्गमो यथा नृसिंहौजसि सोऽसुरस्तदा॥ 24 ॥

evaṃ bruvaṃstvabhyapatadgadāyudho nadan nṛsiṃhaṃ prati daityakuñjaraḥ | alakṣito'gnau patitaḥ pataṅgamo yathā nṛsiṃhaujasi so'surastadā

न तद्विचित्रं खलु सत्त्वधामनि स्वतेजसा यो नु पुरापिबत्तमः ।ततोऽभिपद्याभ्यहनन्महासुरो रुषा नृसिंहं गदयोरुवेगया॥ 25 ॥

na tadvicitraṃ khalu sattvadhāmani svatejasā yo nu purāpibattamaḥ | tato'bhipadyābhyahananmahāsuro ruṣā nṛsiṃhaṃ gadayoruvegayā

तं विक्रमन्तं सगदं गदाधरो महोरगं तार्क्ष्यसुतो यथाग्रहीत् ।स तस्य हस्तोत्कलितस्तदासुरो विक्रीडतो यद्वदहिर्गरुत्मतः॥ 26 ॥

taṃ vikramantaṃ sagadaṃ gadādharo mahoragaṃ tārkṣyasuto yathāgrahīt | sa tasya hastotkalitastadāsuro vikrīḍato yadvadahirgarutmataḥ

असाध्वमन्यन्त हृतौकसोऽमरा घनच्छदा भारत सर्वधिष्ण्यपाः ।तं मन्यमानो निजवीर्यशङ्कितं यद्धस्तमुक्तो नृहरिं महासुरः ।पुनस्तमासज्जत खड्गचर्मणी प्रगृह्य वेगेन जितश्रमो मृधे॥ 27 ॥

asādhvamanyanta hṛtaukaso'marā ghanacchadā bhārata sarvadhiṣṇyapāḥ | taṃ manyamāno nijavīryaśaṅkitaṃ yaddhastamukto nṛhariṃ mahāsuraḥ | punastamāsajjata khaḍgacarmaṇī pragṛhya vegena jitaśramo mṛdhe

तं श्येनवेगं शतचन्द्रवर्त्मभि- श्चरन्तमच्छिद्रमुपर्यधो हरिः ।कृत्वाट्टहासं खरमुत्स्वनोल्बणं निमीलिताक्षं जगृहे महाजवः॥ 28 ॥

taṃ śyenavegaṃ śatacandravartmabhi- ścarantamacchidramuparyadho hariḥ | kṛtvāṭṭahāsaṃ kharamutsvanolbaṇaṃ nimīlitākṣaṃ jagṛhe mahājavaḥ

विष्वक्स्फुरन्तं ग्रहणातुरं हरि- र्व्यालो यथाऽऽखुं कुलिशाक्षतत्वचम् ।द्वार्यूर आपात्य ददार लीलया नखैर्यथाहिं गरुडो महाविषम्॥ 29 ॥

viṣvaksphurantaṃ grahaṇāturaṃ hari- rvyālo yathā''khuṃ kuliśākṣatatvacam | dvāryūra āpātya dadāra līlayā nakhairyathāhiṃ garuḍo mahāviṣam

संरम्भदुष्प्रेक्ष्यकराललोचनो व्यात्ताननान्तं विलिहन् स्वजिह्वया ।असृग्लवाक्तारुणकेसराननो यथान्त्रमाली द्विपहत्यया हरिः॥ 30 ॥

saṃrambhaduṣprekṣyakarālalocano vyāttānanāntaṃ vilihan svajihvayā | asṛglavāktāruṇakesarānano yathāntramālī dvipahatyayā hariḥ

नखाङ्कुरोत्पाटितहृत्सरोरुहं विसृज्य तस्यानुचरानुदायुधान् ।अहन् समन्तान्नखशस्त्रपार्ष्णिभि- र्दोर्दण्डयूथोऽनुपथान् सहस्रशः॥ 31 ॥

nakhāṅkurotpāṭitahṛtsaroruhaṃ visṛjya tasyānucarānudāyudhān | ahan samantānnakhaśastrapārṣṇibhi- rdordaṇḍayūtho'nupathān sahasraśaḥ

सटावधूता जलदाः परापतन् ग्रहाश्च तद्दृष्टिविमुष्टरोचिषः ।अम्भोधयः श्वासहता विचुक्षुभु- र्निर्ह्रादभीता दिगिभा विचुक्रुशुः॥ 32 ॥

saṭāvadhūtā jaladāḥ parāpatan grahāśca taddṛṣṭivimuṣṭarociṣaḥ | ambhodhayaḥ śvāsahatā vicukṣubhu- rnirhrādabhītā digibhā vicukruśuḥ

द्यौस्तत्सटोत्क्षिप्तविमानसङ्कुला प्रोत्सर्पत क्ष्मा च पदाभिपीडिता ।शैलाः समुत्पेतुरमुष्य रंहसा तत्तेजसा खं ककुभो न रेजिरे॥ 33 ॥

dyaustatsaṭotkṣiptavimānasaṅkulā protsarpata kṣmā ca padābhipīḍitā | śailāḥ samutpeturamuṣya raṃhasā tattejasā khaṃ kakubho na rejire

ततः सभायामुपविष्टमुत्तमे नृपासने सम्भृततेजसं विभुम् ।अलक्षितद्वैरथमत्यमर्षणं प्रचण्डवक्त्रं न बभाज कश्चन॥ 34 ॥

tataḥ sabhāyāmupaviṣṭamuttame nṛpāsane sambhṛtatejasaṃ vibhum | alakṣitadvairathamatyamarṣaṇaṃ pracaṇḍavaktraṃ na babhāja kaścana

निशाम्य लोकत्रयमस्तकज्वरं तमादिदैत्यं हरिणा हतं मृधे ।प्रहर्षवेगोत्कलितानना मुहुः प्रसूनवर्षैर्ववृषुः सुरस्त्रियः॥ 35 ॥

niśāmya lokatrayamastakajvaraṃ tamādidaityaṃ hariṇā hataṃ mṛdhe | praharṣavegotkalitānanā muhuḥ prasūnavarṣairvavṛṣuḥ surastriyaḥ

तदा विमानावलिभिर्नभस्तलं दिदृक्षतां सङ्कुलमास नाकिनाम् ।सुरानका दुन्दुभयोऽथ जघ्निरे गन्धर्वमुख्या ननृतुर्जगुः स्त्रियः॥ 36 ॥

tadā vimānāvalibhirnabhastalaṃ didṛkṣatāṃ saṅkulamāsa nākinām | surānakā dundubhayo'tha jaghnire gandharvamukhyā nanṛturjaguḥ striyaḥ

तत्रोपव्रज्य विबुधा ब्रह्मेन्द्रगिरिशादयः ।ऋषयः पितरः सिद्धा विद्याधरमहोरगाः॥ 37 ॥

tatropavrajya vibudhā brahmendragiriśādayaḥ | ṛṣayaḥ pitaraḥ siddhā vidyādharamahoragāḥ

मनवः प्रजानां पतयो गन्धर्वाप्सरचारणाः ।यक्षाः किम्पुरुषास्तात वेतालाः सिद्धकिन्नराः॥ 38 ॥

manavaḥ prajānāṃ patayo gandharvāpsaracāraṇāḥ | yakṣāḥ kimpuruṣāstāta vetālāḥ siddhakinnarāḥ

ते विष्णुपार्षदाः सर्वे सुनन्दकुमुदादयः ।मूर्ध्नि बद्धाञ्जलिपुटा आसीनं तीव्रतेजसम् ।ईडिरे नरशार्दुलं नातिदूरचराः पृथक्॥ 39 ॥

te viṣṇupārṣadāḥ sarve sunandakumudādayaḥ | mūrdhni baddhāñjalipuṭā āsīnaṃ tīvratejasam | īḍire naraśārdulaṃ nātidūracarāḥ pṛthak

ब्रह्मोवाच ।नतोऽस्म्यनन्ताय दुरन्तशक्तये विचित्रवीर्याय पवित्रकर्मणे ।विश्वस्य सर्गस्थितिसंयमान् गुणैः स्वलीलया सन्दधतेऽव्ययात्मने॥ 40 ॥

brahmovāca | nato'smyanantāya durantaśaktaye vicitravīryāya pavitrakarmaṇe | viśvasya sargasthitisaṃyamān guṇaiḥ svalīlayā sandadhate'vyayātmane

कोपकालो युगान्तस्ते हतोऽयमसुरोऽल्पकः ।तत्सुतं पाह्युपसृतं भक्तं ते भक्तवत्सल॥ 41 ॥

kopakālo yugāntaste hato'yamasuro'lpakaḥ | tatsutaṃ pāhyupasṛtaṃ bhaktaṃ te bhaktavatsala

प्रत्यानीताः परम भवता त्रायता नः स्वभागा दैत्याक्रान्तं हृदयकमलं त्वद्गृहं प्रत्यबोधि ।कालग्रस्तं कियदिदमहो नाथ शुश्रूषतां ते मुक्तिस्तेषां न हि बहुमता नारसिंहापरैः किम्॥ 42 ॥

pratyānītāḥ parama bhavatā trāyatā naḥ svabhāgā daityākrāntaṃ hṛdayakamalaṃ tvadgṛhaṃ pratyabodhi | kālagrastaṃ kiyadidamaho nātha śuśrūṣatāṃ te muktisteṣāṃ na hi bahumatā nārasiṃhāparaiḥ kim

त्वं नस्तपः परममात्थ यदात्मतेजो येनेदमादिपुरुषात्मगतं ससर्ज ।तद्विप्रलुप्तममुनाद्य शरण्यपाल रक्षागृहीतवपुषा पुनरन्वमंस्थाः॥ 43 ॥

tvaṃ nastapaḥ paramamāttha yadātmatejo yenedamādipuruṣātmagataṃ sasarja | tadvipraluptamamunādya śaraṇyapāla rakṣāgṛhītavapuṣā punaranvamaṃsthāḥ

श्राद्धानि नोऽधिबुभुजे प्रसभं तनूजै- र्दत्तानि तीर्थसमयेऽप्यपिबत्तिलाम्बु ।तस्योदरान्नखविदीर्णवपाद्य आर्च्छ- त्तस्मै नमो नृहरयेऽखिलधर्मगोप्त्रे॥ 44 ॥

śrāddhāni no'dhibubhuje prasabhaṃ tanūjai- rdattāni tīrthasamaye'pyapibattilāmbu | tasyodarānnakhavidīrṇavapādya ārccha- ttasmai namo nṛharaye'khiladharmagoptre

यो नो गतिं योगसिद्धामसाधु- रहार्षीद्योगतपोबलेन ।नानादर्पं तं नखैर्निर्ददार तस्मै तुभ्यं प्रणताः स्मो नृसिंह॥ 45 ॥

yo no gatiṃ yogasiddhāmasādhu- rahārṣīdyogatapobalena | nānādarpaṃ taṃ nakhairnirdadāra tasmai tubhyaṃ praṇatāḥ smo nṛsiṃha

विद्यां पृथग्धारणयानुराद्धां न्यषेधदज्ञो बलवीर्यदृप्तः ।स येन सङ्ख्ये पशुवद्धतस्तं मायानृसिंहं प्रणताः स्म नित्यम्॥ 46 ॥

vidyāṃ pṛthagdhāraṇayānurāddhāṃ nyaṣedhadajño balavīryadṛptaḥ | sa yena saṅkhye paśuvaddhatastaṃ māyānṛsiṃhaṃ praṇatāḥ sma nityam

येन पापेन रत्नानि स्त्रीरत्नानि हृतानि नः ।तद्वक्षःपाटनेनासां दत्तानन्द नमोऽस्तु ते॥ 47 ॥

yena pāpena ratnāni strīratnāni hṛtāni naḥ | tadvakṣaḥpāṭanenāsāṃ dattānanda namo'stu te

मनवो वयं तव निदेशकारिणो दितिजेन देव परिभूतसेतवः ।भवता खलः स उपसंहृतः प्रभो करवाम ते किमनुशाधि किङ्करान्॥ 48 ॥

manavo vayaṃ tava nideśakāriṇo ditijena deva paribhūtasetavaḥ | bhavatā khalaḥ sa upasaṃhṛtaḥ prabho karavāma te kimanuśādhi kiṅkarān

प्रजेशा वयं ते परेशाभिसृष्टा न येन प्रजा वै सृजामो निषिद्धाः ।स एष त्वया भिन्नवक्षा नु शेते जगन्मङ्गलं सत्त्वमूर्तेऽवतारः॥ 49 ॥

prajeśā vayaṃ te pareśābhisṛṣṭā na yena prajā vai sṛjāmo niṣiddhāḥ | sa eṣa tvayā bhinnavakṣā nu śete jaganmaṅgalaṃ sattvamūrte'vatāraḥ

वयं विभो ते नटनाट्यगायका येनात्मसाद्वीर्यबलौजसा कृताः ।स एष नीतो भवता दशामिमां किमुत्पथस्थः कुशलाय कल्पते॥ 50 ॥

vayaṃ vibho te naṭanāṭyagāyakā yenātmasādvīryabalaujasā kṛtāḥ | sa eṣa nīto bhavatā daśāmimāṃ kimutpathasthaḥ kuśalāya kalpate

हरे तवाङ्घ्रिपङ्कजं भवापवर्गमाश्रिताः ।यदेष साधुहृच्छयस्त्वयासुरः समापितः॥ 51 ॥

hare tavāṅghripaṅkajaṃ bhavāpavargamāśritāḥ | yadeṣa sādhuhṛcchayastvayāsuraḥ samāpitaḥ

वयमनुचरमुख्याः कर्मभिस्ते मनोज्ञै- स्त इह दितिसुतेन प्रापिता वाहकत्वम् ।स तु जनपरितापं तत्कृतं जानता ते नरहर उपनीतः पञ्चतां पञ्चविंश॥ 52 ॥

vayamanucaramukhyāḥ karmabhiste manojñai- sta iha ditisutena prāpitā vāhakatvam | sa tu janaparitāpaṃ tatkṛtaṃ jānatā te narahara upanītaḥ pañcatāṃ pañcaviṃśa

वयं किम्पुरुषास्त्वं तु महापुरुष ईश्वरः ।अयं कुपुरुषो नष्टो धिक्कृतः साधुभिर्यदा॥ 53 ॥

vayaṃ kimpuruṣāstvaṃ tu mahāpuruṣa īśvaraḥ | ayaṃ kupuruṣo naṣṭo dhikkṛtaḥ sādhubhiryadā

सभासु सत्रेषु तवामलं यशो गीत्वा सपर्यां महतीं लभामहे ।यस्तां व्यनैषीद्भृशमेष दुर्जनो दिष्ट्या हतस्ते भगवन् यथाऽऽमयः॥ 54 ॥

sabhāsu satreṣu tavāmalaṃ yaśo gītvā saparyāṃ mahatīṃ labhāmahe | yastāṃ vyanaiṣīdbhṛśameṣa durjano diṣṭyā hataste bhagavan yathā''mayaḥ

वयमीश किन्नरगणास्तवानुगा दितिजेन विष्टिममुनानुकारिताः ।भवता हरे स वृजिनोऽवसादितो नरसिंह नाथ विभवाय नो भव॥ 55 ॥

vayamīśa kinnaragaṇāstavānugā ditijena viṣṭimamunānukāritāḥ | bhavatā hare sa vṛjino'vasādito narasiṃha nātha vibhavāya no bhava

अद्यैतद्धरिनररूपमद्भुतं ते दृष्टं नः शरणद सर्वलोकशर्म ।सोऽयं ते विधिकर ईश विप्रशप्त- स्तस्येदं निधनमनुग्रहाय विद्मः॥ 56 ॥

adyaitaddharinararūpamadbhutaṃ te dṛṣṭaṃ naḥ śaraṇada sarvalokaśarma | so'yaṃ te vidhikara īśa vipraśapta- stasyedaṃ nidhanamanugrahāya vidmaḥ

प्रह्लादानुचरिते दैत्यराजवधे नरसिंहस्तवो नामाष्टमोऽध्यायः॥ 8b ॥

prahlādānucarite daityarājavadhe narasiṃhastavo nāmāṣṭamo'dhyāyaḥ