Skandha 10, Adhyāya 13

साधु पृष्टं महाभाग त्वया भागवतोत्तम ।यन्नूतनयसीशस्य शृण्वन्नपि कथां मुहुः॥ 1 ॥

sādhu pṛṣṭaṃ mahābhāga tvayā bhāgavatottama | yannūtanayasīśasya śṛṇvannapi kathāṃ muhuḥ

सतामयं सारभृतां निसर्गो यदर्थवाणीश्रुतिचेतसामपि ।प्रतिक्षणं नव्यवदच्युतस्य यत् स्त्रिया विटानामिव साधुवार्ता॥ 2 ॥

satāmayaṃ sārabhṛtāṃ nisargo yadarthavāṇīśruticetasāmapi | pratikṣaṇaṃ navyavadacyutasya yat striyā viṭānāmiva sādhuvārtā

शृणुष्वावहितो राजन्नपि गुह्यं वदामि ते ।ब्रूयुः स्निग्धस्य शिष्यस्य गुरवो गुह्यमप्युत॥ 3 ॥

śṛṇuṣvāvahito rājannapi guhyaṃ vadāmi te | brūyuḥ snigdhasya śiṣyasya guravo guhyamapyuta

तथाघवदनान्मृत्यो रक्षित्वा वत्सपालकान् ।सरित्पुलिनमानीय भगवानिदमब्रवीत्॥ 4 ॥

tathāghavadanānmṛtyo rakṣitvā vatsapālakān | saritpulinamānīya bhagavānidamabravīt

अहोऽतिरम्यं पुलिनं वयस्याः स्वकेलिसम्पन्मृदुलाच्छवालुकम् ।स्फुटत्सरोगन्धहृतालिपत्रिक- ध्वनिप्रतिध्वानलसद्द्रुमाकुलम्॥ 5 ॥

aho'tiramyaṃ pulinaṃ vayasyāḥ svakelisampanmṛdulācchavālukam | sphuṭatsarogandhahṛtālipatrika- dhvanipratidhvānalasaddrumākulam

अत्र भोक्तव्यमस्माभिर्दिवा रूढं क्षुधार्दिताः ।वत्साः समीपेऽपः पीत्वा चरन्तु शनकैस्तृणम्॥ 6 ॥

atra bhoktavyamasmābhirdivā rūḍhaṃ kṣudhārditāḥ | vatsāḥ samīpe'paḥ pītvā carantu śanakaistṛṇam

तथेति पाययित्वार्भा वत्सानारुध्य शाद्वले ।मुक्त्वा शिक्यानि बुभुजुः समं भगवता मुदा॥ 7 ॥

tatheti pāyayitvārbhā vatsānārudhya śādvale | muktvā śikyāni bubhujuḥ samaṃ bhagavatā mudā

कृष्णस्य विष्वक्पुरुराजिमण्डलै- रभ्याननाः फुल्लदृशो व्रजार्भकाः ।सहोपविष्टा विपिने विरेजु- श्छदा यथाम्भोरुहकर्णिकायाः॥ 8 ॥

kṛṣṇasya viṣvakpururājimaṇḍalai- rabhyānanāḥ phulladṛśo vrajārbhakāḥ | sahopaviṣṭā vipine vireju- śchadā yathāmbhoruhakarṇikāyāḥ

केचित्पुष्पैर्दलैः केचित्पल्लवैरङ्कुरैः फलैः ।शिग्भिस्त्वग्भिर्दृषद्भिश्च बुभुजुः कृतभाजनाः॥ 9 ॥

kecitpuṣpairdalaiḥ kecitpallavairaṅkuraiḥ phalaiḥ | śigbhistvagbhirdṛṣadbhiśca bubhujuḥ kṛtabhājanāḥ

सर्वे मिथो दर्शयन्तः स्वस्वभोज्यरुचिं पृथक् ।हसन्तो हासयन्तश्चाभ्यवजह्रुः सहेश्वराः॥ 10 ॥

sarve mitho darśayantaḥ svasvabhojyaruciṃ pṛthak | hasanto hāsayantaścābhyavajahruḥ saheśvarāḥ

बिभ्रद्वेणुं जठरपटयोः शृङ्गवेत्रे च कक्षे वामे पाणौ मसृणकवलं तत्फलान्यङ्गुलीषु ।तिष्ठन्मध्ये स्वपरिसुहृदो हासयन् नर्मभिः स्वैः स्वर्गे लोके मिषति बुभुजे यज्ञभुग्बालकेलिः॥ 11 ॥

bibhradveṇuṃ jaṭharapaṭayoḥ śṛṅgavetre ca kakṣe vāme pāṇau masṛṇakavalaṃ tatphalānyaṅgulīṣu | tiṣṭhanmadhye svaparisuhṛdo hāsayan narmabhiḥ svaiḥ svarge loke miṣati bubhuje yajñabhugbālakeliḥ

भारतैवं वत्सपेषु भुञ्जानेष्वच्युतात्मसु ।वत्सास्त्वन्तर्वने दूरं विविशुस्तृणलोभिताः॥ 12 ॥

bhārataivaṃ vatsapeṣu bhuñjāneṣvacyutātmasu | vatsāstvantarvane dūraṃ viviśustṛṇalobhitāḥ

तान् दृष्ट्वा भयसन्त्रस्तानूचे कृष्णोऽस्य भीभयम् ।मित्राण्याशान्मा विरमतेहानेष्ये वत्सकानहम्॥ 13 ॥

tān dṛṣṭvā bhayasantrastānūce kṛṣṇo'sya bhībhayam | mitrāṇyāśānmā viramatehāneṣye vatsakānaham

इत्युक्त्वाद्रिदरीकुञ्जगह्वरेष्वात्मवत्सकान् ।विचिन्वन् भगवान् कृष्णः सपाणिकवलो ययौ॥ 14 ॥

ityuktvādridarīkuñjagahvareṣvātmavatsakān | vicinvan bhagavān kṛṣṇaḥ sapāṇikavalo yayau

अम्भोजन्मजनिस्तदन्तरगतो मायार्भकस्येशितुः द्रष्टुं मञ्जु महित्वमन्यदपि तद्वत्सानितो वत्सपान् ।नीत्वान्यत्र कुरूद्वहान्तरदधात्खेऽवस्थितो यः पुरा दृष्ट्वाघासुरमोक्षणं प्रभवतः प्राप्तः परं विस्मयम्॥ 15 ॥

ambhojanmajanistadantaragato māyārbhakasyeśituḥ draṣṭuṃ mañju mahitvamanyadapi tadvatsānito vatsapān | nītvānyatra kurūdvahāntaradadhātkhe'vasthito yaḥ purā dṛṣṭvāghāsuramokṣaṇaṃ prabhavataḥ prāptaḥ paraṃ vismayam

ततो वत्सानदृष्ट्वैत्य पुलिनेऽपि च वत्सपान् ।उभावपि वने कृष्णो विचिकाय समन्ततः॥ 16 ॥

tato vatsānadṛṣṭvaitya puline'pi ca vatsapān | ubhāvapi vane kṛṣṇo vicikāya samantataḥ

क्वाप्यदृष्ट्वान्तर्विपिने वत्सान् पालांश्च विश्ववित् ।सर्वं विधिकृतं कृष्णः सहसावजगाम ह॥ 17 ॥

kvāpyadṛṣṭvāntarvipine vatsān pālāṃśca viśvavit | sarvaṃ vidhikṛtaṃ kṛṣṇaḥ sahasāvajagāma ha

ततः कृष्णो मुदं कर्तुं तन्मातॄणां च कस्य च ।उभयायितमात्मानं चक्रे विश्वकृदीश्वरः॥ 18 ॥

tataḥ kṛṣṇo mudaṃ kartuṃ tanmātṝṇāṃ ca kasya ca | ubhayāyitamātmānaṃ cakre viśvakṛdīśvaraḥ

यावद्वत्सपवत्सकाल्पकवपुर्यावत्कराङ्घ्र्यादिकं यावद्यष्टिविषाणवेणुदलशिग्यावद्विभूषाम्बरम् ।यावच्छीलगुणाभिधाकृतिवयो यावद्विहारादिकं सर्वं विष्णुमयं गिरोऽङ्गवदजः सर्वस्वरूपो बभौ॥ 19 ॥

yāvadvatsapavatsakālpakavapuryāvatkarāṅghryādikaṃ yāvadyaṣṭiviṣāṇaveṇudalaśigyāvadvibhūṣāmbaram | yāvacchīlaguṇābhidhākṛtivayo yāvadvihārādikaṃ sarvaṃ viṣṇumayaṃ giro'ṅgavadajaḥ sarvasvarūpo babhau

स्वयमात्माऽऽत्मगोवत्सान् प्रतिवार्यात्मवत्सपैः ।क्रीडन्नात्मविहारैश्च सर्वात्मा प्राविशद्व्रजम्॥ 20 ॥

svayamātmā''tmagovatsān prativāryātmavatsapaiḥ | krīḍannātmavihāraiśca sarvātmā prāviśadvrajam

तत्तद्वत्सान् पृथङ्नीत्वा तत्तद्गोष्ठे निवेश्य सः ।तत्तदात्माभवद्राजंस्तत्तत्सद्म प्रविष्टवान्॥ 21 ॥

tattadvatsān pṛthaṅnītvā tattadgoṣṭhe niveśya saḥ | tattadātmābhavadrājaṃstattatsadma praviṣṭavān

तन्मातरो वेणुरवत्वरोत्थिता उत्थाप्य दोर्भिः परिरभ्य निर्भरम् ।स्नेहस्नुतस्तन्यपयःसुधासवं मत्वा परं ब्रह्म सुतानपाययन्॥ 22 ॥

tanmātaro veṇuravatvarotthitā utthāpya dorbhiḥ parirabhya nirbharam | snehasnutastanyapayaḥsudhāsavaṃ matvā paraṃ brahma sutānapāyayan

ततो नृपोन्मर्दनमज्जलेपना- लङ्काररक्षातिलकाशनादिभिः ।संलालितः स्वाचरितैः प्रहर्षयन् सायं गतो यामयमेन माधवः॥ 23 ॥

tato nṛponmardanamajjalepanā- laṅkārarakṣātilakāśanādibhiḥ | saṃlālitaḥ svācaritaiḥ praharṣayan sāyaṃ gato yāmayamena mādhavaḥ

गावस्ततो गोष्ठमुपेत्य सत्वरं हुङ्कारघोषैः परिहूतसङ्गतान् ।स्वकान्स्वकान्वत्सतरानपायय- न्मुहुर्लिहन्त्यः स्रवदौधसं पयः॥ 24 ॥

gāvastato goṣṭhamupetya satvaraṃ huṅkāraghoṣaiḥ parihūtasaṅgatān | svakānsvakānvatsatarānapāyaya- nmuhurlihantyaḥ sravadaudhasaṃ payaḥ

गोगोपीनां मातृतास्मिन् सर्वा स्नेहर्धिकां विना ।पुरोवदास्वपि हरेस्तोकता मायया विना॥ 25 ॥

gogopīnāṃ mātṛtāsmin sarvā snehardhikāṃ vinā | purovadāsvapi harestokatā māyayā vinā

व्रजौकसां स्वतोकेषु स्नेहवल्ल्याब्दमन्वहम् ।शनैर्निःसीम ववृधे यथा कृष्णे त्वपूर्ववत्॥ 26 ॥

vrajaukasāṃ svatokeṣu snehavallyābdamanvaham | śanairniḥsīma vavṛdhe yathā kṛṣṇe tvapūrvavat

इत्थमात्माऽऽत्मनाऽऽत्मानं वत्सपालमिषेण सः ।पालयन् वत्सपो वर्षं चिक्रीडे वनगोष्ठयोः॥ 27 ॥

itthamātmā''tmanā''tmānaṃ vatsapālamiṣeṇa saḥ | pālayan vatsapo varṣaṃ cikrīḍe vanagoṣṭhayoḥ

एकदा चारयन् वत्सान् सरामो वनमाविशत् ।पञ्चषासु त्रियामासु हायनापूरणीष्वजः॥ 28 ॥

ekadā cārayan vatsān sarāmo vanamāviśat | pañcaṣāsu triyāmāsu hāyanāpūraṇīṣvajaḥ

ततो विदूराच्चरतो गावो वत्सानुपव्रजम् ।गोवर्धनाद्रिशिरसि चरन्त्यो ददृशुस्तृणम्॥ 29 ॥

tato vidūrāccarato gāvo vatsānupavrajam | govardhanādriśirasi carantyo dadṛśustṛṇam

दृष्ट्वाथ तत्स्नेहवशोऽस्मृतात्मा स गोव्रजोऽत्यात्मपदुर्गमार्गः ।द्विपात्ककुद्ग्रीव उदास्यपुच्छो- ऽगाद्धुङ्कृतैरास्रुपया जवेन॥ 30 ॥

dṛṣṭvātha tatsnehavaśo'smṛtātmā sa govrajo'tyātmapadurgamārgaḥ | dvipātkakudgrīva udāsyapuccho- 'gāddhuṅkṛtairāsrupayā javena

समेत्य गावोऽधो वत्सान् वत्सवत्योऽप्यपाययन् ।गिलन्त्य इव चाङ्गानि लिहन्त्यः स्वौधसं पयः॥ 31 ॥

sametya gāvo'dho vatsān vatsavatyo'pyapāyayan | gilantya iva cāṅgāni lihantyaḥ svaudhasaṃ payaḥ

गोपास्तद्रोधनायासमौघ्यलज्जोरुमन्युना ।दुर्गाध्वकृच्छ्रतोऽभ्येत्य गोवत्सैर्ददृशुः सुतान्॥ 32 ॥

gopāstadrodhanāyāsamaughyalajjorumanyunā | durgādhvakṛcchrato'bhyetya govatsairdadṛśuḥ sutān

तदीक्षणोत्प्रेमरसाप्लुताशया जातानुरागा गतमन्यवोऽर्भकान् ।उदुह्य दोर्भिः परिरभ्य मूर्धनि घ्राणैरवापुः परमां मुदं ते॥ 33 ॥

tadīkṣaṇotpremarasāplutāśayā jātānurāgā gatamanyavo'rbhakān | uduhya dorbhiḥ parirabhya mūrdhani ghrāṇairavāpuḥ paramāṃ mudaṃ te

ततः प्रवयसो गोपास्तोकाश्लेषसुनिर्वृताः ।कृच्छ्राच्छनैरपगतास्तदनुस्मृत्युदश्रवः॥ 34 ॥

tataḥ pravayaso gopāstokāśleṣasunirvṛtāḥ | kṛcchrācchanairapagatāstadanusmṛtyudaśravaḥ

व्रजस्य रामः प्रेमर्धेर्वीक्ष्यौत्कण्ठ्यमनुक्षणम् ।मुक्तस्तनेष्वपत्येष्वप्यहेतुविदचिन्तयत्॥ 35 ॥

vrajasya rāmaḥ premardhervīkṣyautkaṇṭhyamanukṣaṇam | muktastaneṣvapatyeṣvapyahetuvidacintayat

किमेतदद्भुतमिव वासुदेवेऽखिलात्मनि ।व्रजस्य सात्मनस्तोकेष्वपूर्वं प्रेम वर्धते॥ 36 ॥

kimetadadbhutamiva vāsudeve'khilātmani | vrajasya sātmanastokeṣvapūrvaṃ prema vardhate

केयं वा कुत आयाता दैवी वा नार्युतासुरी ।प्रायो मायास्तु मे भर्तुर्नान्या मेऽपि विमोहिनी॥ 37 ॥

keyaṃ vā kuta āyātā daivī vā nāryutāsurī | prāyo māyāstu me bharturnānyā me'pi vimohinī

सर्वानाचष्ट वैकुण्ठं चक्षुषा वयुनेन सः॥ 38 ॥

sarvānācaṣṭa vaikuṇṭhaṃ cakṣuṣā vayunena saḥ

नैते सुरेशा ऋषयो न चैते त्वमेव भासीश भिदाश्रयेऽपि ।सर्वं पृथक्त्वं निगमात्कथं वदे- त्युक्तेन वृत्तं प्रभुणा बलोऽवैत्॥ 39 ॥

naite sureśā ṛṣayo na caite tvameva bhāsīśa bhidāśraye'pi | sarvaṃ pṛthaktvaṃ nigamātkathaṃ vade- tyuktena vṛttaṃ prabhuṇā balo'vait

तावदेत्यात्मभूरात्ममानेन त्रुट्यनेहसा ।पुरोवदब्दं क्रीडन्तं ददृशे सकलं हरिम्॥ 40 ॥

tāvadetyātmabhūrātmamānena truṭyanehasā | purovadabdaṃ krīḍantaṃ dadṛśe sakalaṃ harim

यावन्तो गोकुले बालाः सवत्साः सर्व एव हि ।मायाशये शयाना मे नाद्यापि पुनरुत्थिताः॥ 41 ॥

yāvanto gokule bālāḥ savatsāḥ sarva eva hi | māyāśaye śayānā me nādyāpi punarutthitāḥ

इत एतेऽत्र कुत्रत्या मन्मायामोहितेतरे ।तावन्त एव तत्राब्दं क्रीडन्तो विष्णुना समम्॥ 42 ॥

ita ete'tra kutratyā manmāyāmohitetare | tāvanta eva tatrābdaṃ krīḍanto viṣṇunā samam

एवमेतेषु भेदेषु चिरं ध्यात्वा स आत्मभूः ।सत्याः के कतरे नेति ज्ञातुं नेष्टे कथञ्चन॥ 43 ॥

evameteṣu bhedeṣu ciraṃ dhyātvā sa ātmabhūḥ | satyāḥ ke katare neti jñātuṃ neṣṭe kathañcana

एवं सम्मोहयन् विष्णुं विमोहं विश्वमोहनम् ।स्वयैव माययाजोऽपि स्वयमेव विमोहितः॥ 44 ॥

evaṃ sammohayan viṣṇuṃ vimohaṃ viśvamohanam | svayaiva māyayājo'pi svayameva vimohitaḥ

तम्यां तमोवन्नैहारं खद्योतार्चिरिवाहनि ।महतीतरमायैश्यं निहन्त्यात्मनि युञ्जतः॥ 45 ॥

tamyāṃ tamovannaihāraṃ khadyotārcirivāhani | mahatītaramāyaiśyaṃ nihantyātmani yuñjataḥ

तावत्सर्वे वत्सपालाः पश्यतोऽजस्य तत्क्षणात् ।व्यदृश्यन्त घनश्यामाः पीतकौशेयवाससः॥ 46 ॥

tāvatsarve vatsapālāḥ paśyato'jasya tatkṣaṇāt | vyadṛśyanta ghanaśyāmāḥ pītakauśeyavāsasaḥ

चतुर्भुजाः शङ्खचक्रगदाराजीवपाणयः ।किरीटिनः कुण्डलिनो हारिणो वनमालिनः॥ 47 ॥

caturbhujāḥ śaṅkhacakragadārājīvapāṇayaḥ | kirīṭinaḥ kuṇḍalino hāriṇo vanamālinaḥ

श्रीवत्साङ्गददोरत्नकम्बुकङ्कणपाणयः ।नूपुरैः कटकैर्भाताः कटिसूत्राङ्गुलीयकैः॥ 48 ॥

śrīvatsāṅgadadoratnakambukaṅkaṇapāṇayaḥ | nūpuraiḥ kaṭakairbhātāḥ kaṭisūtrāṅgulīyakaiḥ

आङ्घ्रिमस्तकमापूर्णास्तुलसीनवदामभिः ।कोमलैः सर्वगात्रेषु भूरि पुण्यवदर्पितैः॥ 49 ॥

āṅghrimastakamāpūrṇāstulasīnavadāmabhiḥ | komalaiḥ sarvagātreṣu bhūri puṇyavadarpitaiḥ

चन्द्रिकाविशदस्मेरैः सारुणापाङ्गवीक्षितैः ।स्वकार्थानामिव रजःसत्त्वाभ्यां स्रष्टृपालकाः॥ 50 ॥

candrikāviśadasmeraiḥ sāruṇāpāṅgavīkṣitaiḥ | svakārthānāmiva rajaḥsattvābhyāṃ sraṣṭṛpālakāḥ

आत्मादिस्तम्बपर्यन्तैर्मूर्तिमद्भिश्चराचरैः ।नृत्यगीताद्यनेकार्हैः पृथक्पृथगुपासिताः॥ 51 ॥

ātmādistambaparyantairmūrtimadbhiścarācaraiḥ | nṛtyagītādyanekārhaiḥ pṛthakpṛthagupāsitāḥ

अणिमाद्यैर्महिमभिरजाद्याभिर्विभूतिभिः ।चतुर्विंशतिभिस्तत्त्वैः परीता महदादिभिः॥ 52 ॥

aṇimādyairmahimabhirajādyābhirvibhūtibhiḥ | caturviṃśatibhistattvaiḥ parītā mahadādibhiḥ

कालस्वभावसंस्कारकामकर्मगुणादिभिः ।स्वमहिध्वस्तमहिभिर्मूर्तिमद्भिरुपासिताः॥ 53 ॥

kālasvabhāvasaṃskārakāmakarmaguṇādibhiḥ | svamahidhvastamahibhirmūrtimadbhirupāsitāḥ

सत्यज्ञानानन्तानन्दमात्रैकरसमूर्तयः ।अस्पृष्टभूरिमाहात्म्या अपि ह्युपनिषद्दृशाम्॥ 54 ॥

satyajñānānantānandamātraikarasamūrtayaḥ | aspṛṣṭabhūrimāhātmyā api hyupaniṣaddṛśām

एवं सकृद्ददर्शाजः परब्रह्मात्मनोऽखिलान् ।यस्य भासा सर्वमिदं विभाति सचराचरम्॥ 55 ॥

evaṃ sakṛddadarśājaḥ parabrahmātmano'khilān | yasya bhāsā sarvamidaṃ vibhāti sacarācaram

ततोऽतिकुतुकोद्वृत्तस्तिमितैकादशेन्द्रियः ।तद्धाम्नाभूदजस्तूष्णीं पूर्देव्यन्तीव पुत्रिका॥ 56 ॥

tato'tikutukodvṛttastimitaikādaśendriyaḥ | taddhāmnābhūdajastūṣṇīṃ pūrdevyantīva putrikā

इतीरेशेऽतर्क्ये निजमहिमनि स्वप्रमितिके परत्राजातोऽतन्निरसनमुखब्रह्मकमितौ ।अनीशेऽपि द्रष्टुं किमिदमिति वा मुह्यति सति चच्छादाजो ज्ञात्वा सपदि परमोऽजाजवनिकाम्॥ 57 ॥

itīreśe'tarkye nijamahimani svapramitike paratrājāto'tannirasanamukhabrahmakamitau | anīśe'pi draṣṭuṃ kimidamiti vā muhyati sati cacchādājo jñātvā sapadi paramo'jājavanikām

ततोऽर्वाक्प्रतिलब्धाक्षः कः परेतवदुत्थितः ।कृच्छ्रादुन्मील्य वै दृष्टीराचष्टेदं सहात्मना॥ 58 ॥

tato'rvākpratilabdhākṣaḥ kaḥ paretavadutthitaḥ | kṛcchrādunmīlya vai dṛṣṭīrācaṣṭedaṃ sahātmanā

सपद्येवाभितः पश्यन् दिशोऽपश्यत्पुरः स्थितम् ।वृन्दावनं जनाजीव्यद्रुमाकीर्णं समाप्रियम्॥ 59 ॥

sapadyevābhitaḥ paśyan diśo'paśyatpuraḥ sthitam | vṛndāvanaṃ janājīvyadrumākīrṇaṃ samāpriyam

यत्र नैसर्गदुर्वैराः सहासन् नृमृगादयः ।मित्राणीवाजितावासद्रुतरुट्तर्षकादिकम्॥ 60 ॥

yatra naisargadurvairāḥ sahāsan nṛmṛgādayaḥ | mitrāṇīvājitāvāsadrutaruṭtarṣakādikam

तत्रोद्वहत्पशुपवंशशिशुत्वनाट्यं ब्रह्माद्वयं परमनन्तमगाधबोधम् ।वत्सान् सखीनिव पुरा परितो विचिन्व- देकं सपाणिकवलं परमेष्ठ्यचष्ट॥ 61 ॥

tatrodvahatpaśupavaṃśaśiśutvanāṭyaṃ brahmādvayaṃ paramanantamagādhabodham | vatsān sakhīniva purā parito vicinva- dekaṃ sapāṇikavalaṃ parameṣṭhyacaṣṭa

दृष्ट्वा त्वरेण निजधोरणतोऽवतीर्य पृथ्व्यां वपुः कनकदण्डमिवाभिपात्य ।स्पृष्ट्वा चतुर्मुकुटकोटिभिरङ्घ्रियुग्मं नत्वा मुदश्रुसुजलैरकृताभिषेकम्॥ 62 ॥

dṛṣṭvā tvareṇa nijadhoraṇato'vatīrya pṛthvyāṃ vapuḥ kanakadaṇḍamivābhipātya | spṛṣṭvā caturmukuṭakoṭibhiraṅghriyugmaṃ natvā mudaśrusujalairakṛtābhiṣekam

उत्थायोत्थाय कृष्णस्य चिरस्य पादयोः पतन् ।आस्ते महित्वं प्राग्दृष्टं स्मृत्वा स्मृत्वा पुनः पुनः॥ 63 ॥

utthāyotthāya kṛṣṇasya cirasya pādayoḥ patan | āste mahitvaṃ prāgdṛṣṭaṃ smṛtvā smṛtvā punaḥ punaḥ

शनैरथोत्थाय विमृज्य लोचने मुकुन्दमुद्वीक्ष्य विनम्रकन्धरः ।कृताञ्जलिः प्रश्रयवान् समाहितः सवेपथुर्गद्गदयैलतेलया॥ 64 ॥

śanairathotthāya vimṛjya locane mukundamudvīkṣya vinamrakandharaḥ | kṛtāñjaliḥ praśrayavān samāhitaḥ savepathurgadgadayailatelayā

दशमस्कन्धे पूर्वार्धे त्रयोदशोऽध्यायः॥ 13b ॥

daśamaskandhe pūrvārdhe trayodaśo'dhyāyaḥ