Skandha 10, Adhyāya 47

तं वीक्ष्य कृष्णानुचरं व्रजस्त्रियः प्रलम्बबाहुं नवकञ्जलोचनम् ।पीताम्बरं पुष्करमालिनं लसन्- मुखारविन्दं परिमृष्टकुण्डलम्॥ 1 ॥

taṃ vīkṣya kṛṣṇānucaraṃ vrajastriyaḥ pralambabāhuṃ navakañjalocanam | pītāmbaraṃ puṣkaramālinaṃ lasan- mukhāravindaṃ parimṛṣṭakuṇḍalam

स्तमुत्तमश्लोकपदाम्बुजाश्रयम्॥ 2 ॥

stamuttamaślokapadāmbujāśrayam

तं प्रश्रयेणावनताः सुसत्कृतं सव्रीडहासेक्षणसूनृतादिभिः ।रहस्यपृच्छन्नुपविष्टमासने विज्ञाय सन्देशहरं रमापतेः॥ 3 ॥

taṃ praśrayeṇāvanatāḥ susatkṛtaṃ savrīḍahāsekṣaṇasūnṛtādibhiḥ | rahasyapṛcchannupaviṣṭamāsane vijñāya sandeśaharaṃ ramāpateḥ

जानीमस्त्वां यदुपतेः पार्षदं समुपागतम् ।भर्त्रेह प्रेषितः पित्रोर्भवान् प्रियचिकीर्षया॥ 4 ॥

jānīmastvāṃ yadupateḥ pārṣadaṃ samupāgatam | bhartreha preṣitaḥ pitrorbhavān priyacikīrṣayā

अन्यथा गोव्रजे तस्य स्मरणीयं न चक्ष्महे ।स्नेहानुबन्धो बन्धूनां मुनेरपि सुदुस्त्यजः॥ 5 ॥

anyathā govraje tasya smaraṇīyaṃ na cakṣmahe | snehānubandho bandhūnāṃ munerapi sudustyajaḥ

अन्येष्वर्थकृता मैत्री यावदर्थविडम्बनम् ।पुम्भिः स्त्रीषु कृता यद्वत्सुमनःस्विव षट्पदैः॥ 6 ॥

anyeṣvarthakṛtā maitrī yāvadarthaviḍambanam | pumbhiḥ strīṣu kṛtā yadvatsumanaḥsviva ṣaṭpadaiḥ

निःस्वं त्यजन्ति गणिका अकल्पं नृपतिं प्रजाः ।अधीतविद्या आचार्यं ऋत्विजो दत्तदक्षिणम्॥ 7 ॥

niḥsvaṃ tyajanti gaṇikā akalpaṃ nṛpatiṃ prajāḥ | adhītavidyā ācāryaṃ ṛtvijo dattadakṣiṇam

खगा वीतफलं वृक्षं भुक्त्वा चातिथयो गृहम् ।दग्धं मृगास्तथारण्यं जारो भुक्त्वा रतां स्त्रियम्॥ 8 ॥

khagā vītaphalaṃ vṛkṣaṃ bhuktvā cātithayo gṛham | dagdhaṃ mṛgāstathāraṇyaṃ jāro bhuktvā ratāṃ striyam

कृष्णदूते व्रजं याते उद्धवे त्यक्तलौकिकाः॥ 9 ॥

kṛṣṇadūte vrajaṃ yāte uddhave tyaktalaukikāḥ

गायन्त्यः प्रियकर्माणि रुदत्यश्च गतह्रियः ।तस्य संस्मृत्य संस्मृत्य यानि कैशोरबाल्ययोः॥ 10 ॥

gāyantyaḥ priyakarmāṇi rudatyaśca gatahriyaḥ | tasya saṃsmṛtya saṃsmṛtya yāni kaiśorabālyayoḥ

काचिन्मधुकरं दृष्ट्वा ध्यायन्ती कृष्णसङ्गमम् ।प्रियप्रस्थापितं दूतं कल्पयित्वेदमब्रवीत्॥ 11 ॥

kācinmadhukaraṃ dṛṣṭvā dhyāyantī kṛṣṇasaṅgamam | priyaprasthāpitaṃ dūtaṃ kalpayitvedamabravīt

मधुप कितवबन्धो मा स्पृशाङ्घ्रिं सपत्न्याः कुचविलुलितमालाकुङ्कुमश्मश्रुभिर्नः ।वहतु मधुपतिस्तन्मानिनीनां प्रसादं यदुसदसि विडम्ब्यं यस्य दूतस्त्वमीदृक्॥ 12 ॥

madhupa kitavabandho mā spṛśāṅghriṃ sapatnyāḥ kucavilulitamālākuṅkumaśmaśrubhirnaḥ | vahatu madhupatistanmāninīnāṃ prasādaṃ yadusadasi viḍambyaṃ yasya dūtastvamīdṛk

सकृदधरसुधां स्वां मोहिनीं पाययित्वा सुमनस इव सद्यस्तत्यजेऽस्मान् भवादृक् ।परिचरति कथं तत्पादपद्मं तु पद्मा ह्यपि बत हृतचेता ह्युत्तमश्लोकजल्पैः॥ 13 ॥

sakṛdadharasudhāṃ svāṃ mohinīṃ pāyayitvā sumanasa iva sadyastatyaje'smān bhavādṛk | paricarati kathaṃ tatpādapadmaṃ tu padmā hyapi bata hṛtacetā hyuttamaślokajalpaiḥ

किमिह बहु षडङ्घ्रे गायसि त्वं यदूना- मधिपतिमगृहाणामग्रतो नः पुराणम् ।विजयसखसखीनां गीयतां तत्प्रसङ्गः क्षपितकुचरुजस्ते कल्पयन्तीष्टमिष्टाः॥ 14 ॥

kimiha bahu ṣaḍaṅghre gāyasi tvaṃ yadūnā- madhipatimagṛhāṇāmagrato naḥ purāṇam | vijayasakhasakhīnāṃ gīyatāṃ tatprasaṅgaḥ kṣapitakucarujaste kalpayantīṣṭamiṣṭāḥ

दिवि भुवि च रसायां काः स्त्रियस्तद्दुरापाः कपटरुचिरहासभ्रूविजृम्भस्य याः स्युः ।चरणरज उपास्ते यस्य भूतिर्वयं काः अपि च कृपणपक्षे ह्युत्तमश्लोकशब्दः॥ 15 ॥

divi bhuvi ca rasāyāṃ kāḥ striyastaddurāpāḥ kapaṭarucirahāsabhrūvijṛmbhasya yāḥ syuḥ | caraṇaraja upāste yasya bhūtirvayaṃ kāḥ api ca kṛpaṇapakṣe hyuttamaślokaśabdaḥ

विसृज शिरसि पादं वेद्म्यहं चाटुकारै- रनुनयविदुषस्तेऽभ्येत्य दौत्यैर्मुकुन्दात् ।स्वकृत इह विसृष्टापत्यपत्यन्यलोकाः व्यसृजदकृतचेताः किं नु सन्धेयमस्मिन्॥ 16 ॥

visṛja śirasi pādaṃ vedmyahaṃ cāṭukārai- ranunayaviduṣaste'bhyetya dautyairmukundāt | svakṛta iha visṛṣṭāpatyapatyanyalokāḥ vyasṛjadakṛtacetāḥ kiṃ nu sandheyamasmin

मृगयुरिव कपीन्द्रं विव्यधे लुब्धधर्मा स्त्रियमकृत विरूपां स्त्रीजितः कामयानाम् ।बलिमपि बलिमत्त्वावेष्टयद्ध्वाङ्क्षवद्यः तदलमसितसख्यैर्दुस्त्यजस्तत्कथार्थः॥ 17 ॥

mṛgayuriva kapīndraṃ vivyadhe lubdhadharmā striyamakṛta virūpāṃ strījitaḥ kāmayānām | balimapi balimattvāveṣṭayaddhvāṅkṣavadyaḥ tadalamasitasakhyairdustyajastatkathārthaḥ

यदनुचरितलीलाकर्णपीयूषविप्रुट् सकृददनविधूतद्वन्द्वधर्मा विनष्टाः ।सपदि गृहकुटुम्बं दीनमुत्सृज्य दीना बहव इह विहङ्गा भिक्षुचर्यां चरन्ति॥ 18 ॥

yadanucaritalīlākarṇapīyūṣavipruṭ sakṛdadanavidhūtadvandvadharmā vinaṣṭāḥ | sapadi gṛhakuṭumbaṃ dīnamutsṛjya dīnā bahava iha vihaṅgā bhikṣucaryāṃ caranti

वयमृतमिव जिह्मव्याहृतं श्रद्दधानाः कुलिकरुतमिवाज्ञाः कृष्णवध्वो हरिण्यः ।ददृशुरसकृदेतत्तन्नखस्पर्शतीव्र- स्मररुज उपमन्त्रिन् भण्यतामन्यवार्ता॥ 19 ॥

vayamṛtamiva jihmavyāhṛtaṃ śraddadhānāḥ kulikarutamivājñāḥ kṛṣṇavadhvo hariṇyaḥ | dadṛśurasakṛdetattannakhasparśatīvra- smararuja upamantrin bhaṇyatāmanyavārtā

प्रियसख पुनरागाः प्रेयसा प्रेषितः किं वरय किमनुरुन्धे माननीयोऽसि मेऽङ्ग ।नयसि कथमिहास्मान् दुस्त्यजद्वन्द्वपार्श्वं सततमुरसि सौम्य श्रीर्वधूः साकमास्ते॥ 20 ॥

priyasakha punarāgāḥ preyasā preṣitaḥ kiṃ varaya kimanurundhe mānanīyo'si me'ṅga | nayasi kathamihāsmān dustyajadvandvapārśvaṃ satatamurasi saumya śrīrvadhūḥ sākamāste

अपि बत मधुपुर्यामार्यपुत्रोऽधुनाऽऽस्ते स्मरति स पितृगेहान् सौम्य बन्धूंश्च गोपान् ।क्वचिदपि स कथा नः किङ्करीणां गृणीते भुजमगुरुसुगन्धं मूर्ध्न्यधास्यत्कदा नु॥ 21 ॥

api bata madhupuryāmāryaputro'dhunā''ste smarati sa pitṛgehān saumya bandhūṃśca gopān | kvacidapi sa kathā naḥ kiṅkarīṇāṃ gṛṇīte bhujamagurusugandhaṃ mūrdhnyadhāsyatkadā nu

अथोद्धवो निशम्यैवं कृष्णदर्शनलालसाः ।सान्त्वयन् प्रियसन्देशैर्गोपीरिदमभाषत॥ 22 ॥

athoddhavo niśamyaivaṃ kṛṣṇadarśanalālasāḥ | sāntvayan priyasandeśairgopīridamabhāṣata

अहो यूयं स्म पूर्णार्था भवत्यो लोकपूजिताः ।वासुदेवे भगवति यासामित्यर्पितं मनः॥ 23 ॥

aho yūyaṃ sma pūrṇārthā bhavatyo lokapūjitāḥ | vāsudeve bhagavati yāsāmityarpitaṃ manaḥ

दानव्रततपोहोमजपस्वाध्यायसंयमैः ।श्रेयोभिर्विविधैश्चान्यैः कृष्णे भक्तिर्हि साध्यते॥ 24 ॥

dānavratatapohomajapasvādhyāyasaṃyamaiḥ | śreyobhirvividhaiścānyaiḥ kṛṣṇe bhaktirhi sādhyate

भगवत्युत्तमश्लोके भवतीभिरनुत्तमा ।भक्तिः प्रवर्तिता दिष्ट्या मुनीनामपि दुर्लभा॥ 25 ॥

bhagavatyuttamaśloke bhavatībhiranuttamā | bhaktiḥ pravartitā diṣṭyā munīnāmapi durlabhā

दिष्ट्या पुत्रान् पतीन् देहान् स्वजनान् भवनानि च ।हित्वावृणीत यूयं यत्कृष्णाख्यं पुरुषं परम्॥ 26 ॥

diṣṭyā putrān patīn dehān svajanān bhavanāni ca | hitvāvṛṇīta yūyaṃ yatkṛṣṇākhyaṃ puruṣaṃ param

सर्वात्मभावोऽधिकृतो भवतीनामधोक्षजे ।विरहेण महाभागा महान् मेऽनुग्रहः कृतः॥ 27 ॥

sarvātmabhāvo'dhikṛto bhavatīnāmadhokṣaje | viraheṇa mahābhāgā mahān me'nugrahaḥ kṛtaḥ

श्रूयतां प्रियसन्देशो भवतीनां सुखावहः ।यमादायागतो भद्रा अहं भर्तू रहस्करः॥ 28 ॥

śrūyatāṃ priyasandeśo bhavatīnāṃ sukhāvahaḥ | yamādāyāgato bhadrā ahaṃ bhartū rahaskaraḥ

भवतीनां वियोगो मे न हि सर्वात्मना क्वचित् ।यथा भूतानि भूतेषु खं वाय्वग्निर्जलं मही ।तथाहं च मनः प्राणभूतेन्द्रियगुणाश्रयः॥ 29 ॥

bhavatīnāṃ viyogo me na hi sarvātmanā kvacit | yathā bhūtāni bhūteṣu khaṃ vāyvagnirjalaṃ mahī | tathāhaṃ ca manaḥ prāṇabhūtendriyaguṇāśrayaḥ

आत्मन्येवात्मनाऽऽत्मानं सृजे हन्म्यनुपालये ।आत्ममायानुभावेन भूतेन्द्रियगुणात्मना॥ 30 ॥

ātmanyevātmanā''tmānaṃ sṛje hanmyanupālaye | ātmamāyānubhāvena bhūtendriyaguṇātmanā

आत्मा ज्ञानमयः शुद्धो व्यतिरिक्तोऽगुणान्वयः ।सुषुप्तिस्वप्नजाग्रद्भिर्मायावृत्तिभिरीयते॥ 31 ॥

ātmā jñānamayaḥ śuddho vyatirikto'guṇānvayaḥ | suṣuptisvapnajāgradbhirmāyāvṛttibhirīyate

येनेन्द्रियार्थान् ध्यायेत मृषा स्वप्नवदुत्थितः ।तन्निरुन्ध्यादिन्द्रियाणि विनिद्रः प्रत्यपद्यत॥ 32 ॥

yenendriyārthān dhyāyeta mṛṣā svapnavadutthitaḥ | tannirundhyādindriyāṇi vinidraḥ pratyapadyata

एतदन्तः समाम्नायो योगः साङ्ख्यं मनीषिणाम् ।त्यागस्तपो दमः सत्यं समुद्रान्ता इवापगाः॥ 33 ॥

etadantaḥ samāmnāyo yogaḥ sāṅkhyaṃ manīṣiṇām | tyāgastapo damaḥ satyaṃ samudrāntā ivāpagāḥ

यत्त्वहं भवतीनां वै दूरे वर्ते प्रियो दृशाम् ।मनसः सन्निकर्षार्थं मदनुध्यानकाम्यया॥ 34 ॥

yattvahaṃ bhavatīnāṃ vai dūre varte priyo dṛśām | manasaḥ sannikarṣārthaṃ madanudhyānakāmyayā

यथा दूरचरे प्रेष्ठे मन आविश्य वर्तते ।स्त्रीणां च न तथा चेतः सन्निकृष्टेऽक्षिगोचरे॥ 35 ॥

yathā dūracare preṣṭhe mana āviśya vartate | strīṇāṃ ca na tathā cetaḥ sannikṛṣṭe'kṣigocare

मय्यावेश्य मनः कृत्स्नं विमुक्ताशेषवृत्ति यत् ।अनुस्मरन्त्यो मां नित्यमचिरान्मामुपैष्यथ॥ 36 ॥

mayyāveśya manaḥ kṛtsnaṃ vimuktāśeṣavṛtti yat | anusmarantyo māṃ nityamacirānmāmupaiṣyatha

या मया क्रीडता रात्र्यां वनेऽस्मिन् व्रज आस्थिताः ।अलब्धरासाः कल्याण्यो माऽऽपुर्मद्वीर्यचिन्तया॥ 37 ॥

yā mayā krīḍatā rātryāṃ vane'smin vraja āsthitāḥ | alabdharāsāḥ kalyāṇyo mā''purmadvīryacintayā

एवं प्रियतमादिष्टमाकर्ण्य व्रजयोषितः ।ता ऊचुरुद्धवं प्रीतास्तत्सन्देशागतस्मृतीः॥ 38 ॥

evaṃ priyatamādiṣṭamākarṇya vrajayoṣitaḥ | tā ūcuruddhavaṃ prītāstatsandeśāgatasmṛtīḥ

दिष्ट्याहितो हतः कंसो यदूनां सानुगोऽघकृत् ।दिष्ट्याऽऽप्तैर्लब्धसर्वार्थैः कुशल्यास्तेऽच्युतोऽधुना॥ 39 ॥

diṣṭyāhito hataḥ kaṃso yadūnāṃ sānugo'ghakṛt | diṣṭyā''ptairlabdhasarvārthaiḥ kuśalyāste'cyuto'dhunā

कच्चिद्गदाग्रजः सौम्य करोति पुरयोषिताम् ।प्रीतिं नः स्निग्धसव्रीडहासोदारेक्षणार्चितः॥ 40 ॥

kaccidgadāgrajaḥ saumya karoti purayoṣitām | prītiṃ naḥ snigdhasavrīḍahāsodārekṣaṇārcitaḥ

कथं रतिविशेषज्ञः प्रियश्च वरयोषिताम् ।नानुबध्येत तद्वाक्यैर्विभ्रमैश्चानुभाजितः॥ 41 ॥

kathaṃ rativiśeṣajñaḥ priyaśca varayoṣitām | nānubadhyeta tadvākyairvibhramaiścānubhājitaḥ

अपि स्मरति नः साधो गोविन्दः प्रस्तुते क्वचित् ।गोष्ठीमध्ये पुरस्त्रीणां ग्राम्याः स्वैरकथान्तरे॥ 42 ॥

api smarati naḥ sādho govindaḥ prastute kvacit | goṣṭhīmadhye purastrīṇāṃ grāmyāḥ svairakathāntare

ताः किं निशाः स्मरति यासु तदा प्रियाभि- र्वृन्दावने कुमुदकुन्दशशाङ्करम्ये ।रेमे क्वणच्चरणनूपुररासगोष्ठ्या- मस्माभिरीडितमनोज्ञकथः कदाचित्॥ 43 ॥

tāḥ kiṃ niśāḥ smarati yāsu tadā priyābhi- rvṛndāvane kumudakundaśaśāṅkaramye | reme kvaṇaccaraṇanūpurarāsagoṣṭhyā- masmābhirīḍitamanojñakathaḥ kadācit

अप्येष्यतीह दाशार्हस्तप्ताः स्वकृतया शुचा ।सञ्जीवयन् नु नो गात्रैर्यथेन्द्रो वनमम्बुदैः॥ 44 ॥

apyeṣyatīha dāśārhastaptāḥ svakṛtayā śucā | sañjīvayan nu no gātrairyathendro vanamambudaiḥ

कस्मात्कृष्ण इहायाति प्राप्तराज्यो हताहितः ।नरेन्द्रकन्या उद्वाह्य प्रीतः सर्वसुहृद्वृतः॥ 45 ॥

kasmātkṛṣṇa ihāyāti prāptarājyo hatāhitaḥ | narendrakanyā udvāhya prītaḥ sarvasuhṛdvṛtaḥ

किमस्माभिर्वनौकोभिरन्याभिर्वा महात्मनः ।श्रीपतेराप्तकामस्य क्रियेतार्थः कृतात्मनः॥ 46 ॥

kimasmābhirvanaukobhiranyābhirvā mahātmanaḥ | śrīpaterāptakāmasya kriyetārthaḥ kṛtātmanaḥ

परं सौख्यं हि नैराश्यं स्वैरिण्यप्याह पिङ्गला ।तज्जानतीनां नः कृष्णे तथाप्याशा दुरत्यया॥ 47 ॥

paraṃ saukhyaṃ hi nairāśyaṃ svairiṇyapyāha piṅgalā | tajjānatīnāṃ naḥ kṛṣṇe tathāpyāśā duratyayā

क उत्सहेत सन्त्यक्तुमुत्तमश्लोकसंविदम् ।अनिच्छतोऽपि यस्य श्रीरङ्गान्न च्यवते क्वचित्॥ 48 ॥

ka utsaheta santyaktumuttamaślokasaṃvidam | anicchato'pi yasya śrīraṅgānna cyavate kvacit

सरिच्छैलवनोद्देशा गावो वेणुरवा इमे ।सङ्कर्षणसहायेन कृष्णेनाचरिताः प्रभो॥ 49 ॥

saricchailavanoddeśā gāvo veṇuravā ime | saṅkarṣaṇasahāyena kṛṣṇenācaritāḥ prabho

पुनः पुनः स्मारयन्ति नन्दगोपसुतं बत ।श्रीनिकेतैस्तत्पदकैर्विस्मर्तुं नैव शक्नुमः॥ 50 ॥

punaḥ punaḥ smārayanti nandagopasutaṃ bata | śrīniketaistatpadakairvismartuṃ naiva śaknumaḥ

गत्या ललितयोदारहासलीलावलोकनैः ।माध्व्या गिरा हृतधियः कथं तं विस्मरामहे॥ 51 ॥

gatyā lalitayodārahāsalīlāvalokanaiḥ | mādhvyā girā hṛtadhiyaḥ kathaṃ taṃ vismarāmahe

हे नाथ हे रमानाथ व्रजनाथार्तिनाशन ।मग्नमुद्धर गोविन्द गोकुलं वृजिनार्णवात्॥ 52 ॥

he nātha he ramānātha vrajanāthārtināśana | magnamuddhara govinda gokulaṃ vṛjinārṇavāt

ततस्ताः कृष्णसन्देशैर्व्यपेतविरहज्वराः ।उद्धवं पूजयाञ्चक्रुर्ज्ञात्वाऽऽत्मानमधोक्षजम्॥ 53 ॥

tatastāḥ kṛṣṇasandeśairvyapetavirahajvarāḥ | uddhavaṃ pūjayāñcakrurjñātvā''tmānamadhokṣajam

उवास कतिचिन्मासान् गोपीनां विनुदन् शुचः ।कृष्णलीलाकथां गायन् रमयामास गोकुलम्॥ 54 ॥

uvāsa katicinmāsān gopīnāṃ vinudan śucaḥ | kṛṣṇalīlākathāṃ gāyan ramayāmāsa gokulam

यावन्त्यहानि नन्दस्य व्रजेऽवात्सीत्स उद्धवः ।व्रजौकसां क्षणप्रायाण्यासन् कृष्णस्य वार्तया॥ 55 ॥

yāvantyahāni nandasya vraje'vātsītsa uddhavaḥ | vrajaukasāṃ kṣaṇaprāyāṇyāsan kṛṣṇasya vārtayā

सरिद्वनगिरिद्रोणीर्वीक्षन् कुसुमितान् द्रुमान् ।कृष्णं संस्मारयन् रेमे हरिदासो व्रजौकसाम्॥ 56 ॥

saridvanagiridroṇīrvīkṣan kusumitān drumān | kṛṣṇaṃ saṃsmārayan reme haridāso vrajaukasām

दृष्ट्वैवमादि गोपीनां कृष्णावेशात्मविक्लवम् ।उद्धवः परमप्रीतस्ता नमस्यन्निदं जगौ॥ 57 ॥

dṛṣṭvaivamādi gopīnāṃ kṛṣṇāveśātmaviklavam | uddhavaḥ paramaprītastā namasyannidaṃ jagau

एताः परं तनुभृतो भुवि गोपवध्वो गोविन्द एव निखिलात्मनि रूढभावाः ।वाञ्छन्ति यद्भवभियो मुनयो वयं च किं ब्रह्मजन्मभिरनन्तकथारसस्य॥ 58 ॥

etāḥ paraṃ tanubhṛto bhuvi gopavadhvo govinda eva nikhilātmani rūḍhabhāvāḥ | vāñchanti yadbhavabhiyo munayo vayaṃ ca kiṃ brahmajanmabhiranantakathārasasya

क्वेमाः स्त्रियो वनचरीर्व्यभिचारदुष्टाः कृष्णे क्व चैष परमात्मनि रूढभावः ।नन्वीश्वरोऽनुभजतोऽविदुषोऽपि साक्षा- च्छ्रेयस्तनोत्यगदराज इवोपयुक्तः॥ 59 ॥

kvemāḥ striyo vanacarīrvyabhicāraduṣṭāḥ kṛṣṇe kva caiṣa paramātmani rūḍhabhāvaḥ | nanvīśvaro'nubhajato'viduṣo'pi sākṣā- cchreyastanotyagadarāja ivopayuktaḥ

नायं श्रियोऽङ्ग उ नितान्तरतेः प्रसादः स्वर्योषितां नलिनगन्धरुचां कुतोऽन्याः ।रासोत्सवेऽस्य भुजदण्डगृहीतकण्ठ- लब्धाशिषां य उदगाद्व्रजवल्लवीनाम्॥ 60 ॥

nāyaṃ śriyo'ṅga u nitāntarateḥ prasādaḥ svaryoṣitāṃ nalinagandharucāṃ kuto'nyāḥ | rāsotsave'sya bhujadaṇḍagṛhītakaṇṭha- labdhāśiṣāṃ ya udagādvrajavallavīnām

आसामहो चरणरेणुजुषामहं स्यां वृन्दावने किमपि गुल्मलतौषधीनाम् ।या दुस्त्यजं स्वजनमार्यपथं च हित्वा भेजुर्मुकुन्दपदवीं श्रुतिभिर्विमृग्याम्॥ 61 ॥

āsāmaho caraṇareṇujuṣāmahaṃ syāṃ vṛndāvane kimapi gulmalatauṣadhīnām | yā dustyajaṃ svajanamāryapathaṃ ca hitvā bhejurmukundapadavīṃ śrutibhirvimṛgyām

या वै श्रियार्चितमजादिभिराप्तकामै- र्योगेश्वरैरपि यदात्मनि रासगोष्ठ्याम् ।कृष्णस्य तद्भगवतश्चरणारविन्दं न्यस्तं स्तनेषु विजहुः परिरभ्य तापम्॥ 62 ॥

yā vai śriyārcitamajādibhirāptakāmai- ryogeśvarairapi yadātmani rāsagoṣṭhyām | kṛṣṇasya tadbhagavataścaraṇāravindaṃ nyastaṃ staneṣu vijahuḥ parirabhya tāpam

वन्दे नन्दव्रजस्त्रीणां पादरेणुमभीक्ष्णशः ।यासां हरिकथोद्गीतं पुनाति भुवनत्रयम्॥ 63 ॥

vande nandavrajastrīṇāṃ pādareṇumabhīkṣṇaśaḥ | yāsāṃ harikathodgītaṃ punāti bhuvanatrayam

अथ गोपीरनुज्ञाप्य यशोदां नन्दमेव च ।गोपानामन्त्र्य दाशार्हो यास्यन्नारुरुहे रथम्॥ 64 ॥

atha gopīranujñāpya yaśodāṃ nandameva ca | gopānāmantrya dāśārho yāsyannāruruhe ratham

तं निर्गतं समासाद्य नानोपायनपाणयः ।नन्दादयोऽनुरागेण प्रावोचन्नश्रुलोचनाः॥ 65 ॥

taṃ nirgataṃ samāsādya nānopāyanapāṇayaḥ | nandādayo'nurāgeṇa prāvocannaśrulocanāḥ

मनसो वृत्तयो नः स्युः कृष्णपादाम्बुजाश्रयाः ।वाचोऽभिधायिनीर्नाम्नां कायस्तत्प्रह्वणादिषु॥ 66 ॥

manaso vṛttayo naḥ syuḥ kṛṣṇapādāmbujāśrayāḥ | vāco'bhidhāyinīrnāmnāṃ kāyastatprahvaṇādiṣu

कर्मभिर्भ्राम्यमाणानां यत्र क्वापीश्वरेच्छया ।मङ्गलाचरितैर्दानै रतिर्नः कृष्ण ईश्वरे॥ 67 ॥

karmabhirbhrāmyamāṇānāṃ yatra kvāpīśvarecchayā | maṅgalācaritairdānai ratirnaḥ kṛṣṇa īśvare

एवं सभाजितो गोपैः कृष्णभक्त्या नराधिप ।उद्धवः पुनरागच्छन्मथुरां कृष्णपालिताम्॥ 68 ॥

evaṃ sabhājito gopaiḥ kṛṣṇabhaktyā narādhipa | uddhavaḥ punarāgacchanmathurāṃ kṛṣṇapālitām

कृष्णाय प्रणिपत्याह भक्त्युद्रेकं व्रजौकसाम् ।वसुदेवाय रामाय राज्ञे चोपायनान्यदात्॥ 69 ॥

kṛṣṇāya praṇipatyāha bhaktyudrekaṃ vrajaukasām | vasudevāya rāmāya rājñe copāyanānyadāt

संहितायां दशमस्कन्धे पूर्वार्धे उद्धवप्रतियाने सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः॥ 47b ॥

saṃhitāyāṃ daśamaskandhe pūrvārdhe uddhavapratiyāne saptacatvāriṃśo'dhyāyaḥ