अध्याय 221
श्लोक 1
श्रीनारायण उवाच ।वाग्देवतायाः स्तवनं श्रूयतां सर्वकामदम् ।महामुनिर्याज्ञवल्क्यो येन तुष्टाव तां पुरा
śrīnārāyaṇa uvāca | vāgdevatāyāḥ stavanaṃ śrūyatāṃ sarvakāmadam | mahāmuniryājñavalkyo yena tuṣṭāva tāṃ purā
अध्याय 221
श्रीनारायण उवाच ।वाग्देवतायाः स्तवनं श्रूयतां सर्वकामदम् ।महामुनिर्याज्ञवल्क्यो येन तुष्टाव तां पुरा
śrīnārāyaṇa uvāca | vāgdevatāyāḥ stavanaṃ śrūyatāṃ sarvakāmadam | mahāmuniryājñavalkyo yena tuṣṭāva tāṃ purā
अध्याय 221
गुरुशापाज्ज स मुनिर्हतविद्यो बभूव ह ।तदा जगाम दुःखार्तो रविस्थानं सुपुण्यदम्
guruśāpājja sa munirhatavidyo babhūva ha | tadā jagāma duḥkhārto ravisthānaṃ supuṇyadam
अध्याय 221
सम्प्राप्य तपसा सूर्यं लोलार्के दृष्टिगोचरे ।तुष्टाव सूर्यं शोकेन रुरोद च मुहुर्मुहुः
samprāpya tapasā sūryaṃ lolārke dṛṣṭigocare | tuṣṭāva sūryaṃ śokena ruroda ca muhurmuhuḥ
अध्याय 221
सूर्यस्तं पाठयामास वेदं वेदाङ्गमीश्वरः ।उवाच स्तौहि वाग्देवीं भक्त्या च स्मृतिहेतवे
sūryastaṃ pāṭhayāmāsa vedaṃ vedāṅgamīśvaraḥ | uvāca stauhi vāgdevīṃ bhaktyā ca smṛtihetave
अध्याय 221
तमित्युक्त्वा दीननाथोऽप्यन्तर्धानं चकार सः ।मुनिः स्नात्वा च तुष्टाव भक्तिनम्रात्मकन्धरः
tamityuktvā dīnanātho'pyantardhānaṃ cakāra saḥ | muniḥ snātvā ca tuṣṭāva bhaktinamrātmakandharaḥ
अध्याय 221
याज्ञवल्क्य उवाच ।कृपां कुरु जगन्मातर्मामेवं हततेजसम् ।गुरुशापात्स्मृतिभ्रष्टं विद्याहीनं च दुःखितम्
yājñavalkya uvāca | kṛpāṃ kuru jaganmātarmāmevaṃ hatatejasam | guruśāpātsmṛtibhraṣṭaṃ vidyāhīnaṃ ca duḥkhitam
अध्याय 221
ज्ञानं देहि स्मृतिं विद्यां शक्तिं शिष्यप्रबोधिनीम् ।ग्रन्थकर्तृत्वशक्तिं च सुशिष्यं सुप्रतिष्ठितम्
jñānaṃ dehi smṛtiṃ vidyāṃ śaktiṃ śiṣyaprabodhinīm | granthakartṛtvaśaktiṃ ca suśiṣyaṃ supratiṣṭhitam
अध्याय 221
प्रतिभां सत्सभायां च विचारक्षमतां शुभाम् ।लुप्तं सर्वं दैवयोगान्नवीभूतं पुनः कुरु
pratibhāṃ satsabhāyāṃ ca vicārakṣamatāṃ śubhām | luptaṃ sarvaṃ daivayogānnavībhūtaṃ punaḥ kuru
अध्याय 221
यथाङ्कुरं भस्मनि च करोति देवता पुनः ।ब्रह्मस्वरूपा परमा ज्योतीरूपा सनातनी
yathāṅkuraṃ bhasmani ca karoti devatā punaḥ | brahmasvarūpā paramā jyotīrūpā sanātanī
अध्याय 221
सर्वविद्याधिदेवी या तस्यै वाण्यै नमो नमः ।विसर्गबिन्दुमात्रासु यदधिष्ठानमेव च
sarvavidyādhidevī yā tasyai vāṇyai namo namaḥ | visargabindumātrāsu yadadhiṣṭhānameva ca
अध्याय 221
तदधिष्ठात्री या देवी तस्यै नित्यै नमो नमः ।व्याख्यास्वरूपा सा देवी व्याख्याधिष्ठातृरूपिणी
tadadhiṣṭhātrī yā devī tasyai nityai namo namaḥ | vyākhyāsvarūpā sā devī vyākhyādhiṣṭhātṛrūpiṇī
अध्याय 221
यया विना प्रसङ्ख्यावान् सङ्ख्यां कर्तुं न शक्यते ।कालसङ्ख्यास्वरूपा या तस्यै देव्यै नमो नमः
yayā vinā prasaṅkhyāvān saṅkhyāṃ kartuṃ na śakyate | kālasaṅkhyāsvarūpā yā tasyai devyai namo namaḥ
अध्याय 221
भ्रमसिद्धान्तरूपा या तस्यै देव्यै नमो नमः ।स्मृतिशक्तिज्ञानशक्तिबुद्धिशक्तिस्वरूपिणी
bhramasiddhāntarūpā yā tasyai devyai namo namaḥ | smṛtiśaktijñānaśaktibuddhiśaktisvarūpiṇī
अध्याय 221
प्रतिभाकल्पनाशक्तिर्या च तस्यै नमो नमः ।सनत्कुमारो ब्रह्माणं ज्ञानं पप्रच्छ यत्र वै
pratibhākalpanāśaktiryā ca tasyai namo namaḥ | sanatkumāro brahmāṇaṃ jñānaṃ papraccha yatra vai
अध्याय 221
बभूव मूकवत्सोऽपि सिद्धान्तं कर्तुमक्षमः ।तदाऽऽजगाम भगवानात्मा श्रीकृष्ण ईश्वरः
babhūva mūkavatso'pi siddhāntaṃ kartumakṣamaḥ | tadā''jagāma bhagavānātmā śrīkṛṣṇa īśvaraḥ
अध्याय 221
उवाच स तां स्तौहि वाणीमिष्टां प्रजापते ।स च तुष्टाव तां ब्रह्मा चाज्ञया परमात्मनः
uvāca sa tāṃ stauhi vāṇīmiṣṭāṃ prajāpate | sa ca tuṣṭāva tāṃ brahmā cājñayā paramātmanaḥ
अध्याय 221
चकार तत्प्रसादेन तदा सिद्धान्तमुत्तमम् ।यदाप्यनन्तं पप्रच्छ ज्ञानमेकं वसुन्धरा
cakāra tatprasādena tadā siddhāntamuttamam | yadāpyanantaṃ papraccha jñānamekaṃ vasundharā
अध्याय 221
बभूव मूकवत्सोऽपि सिद्धान्तं कर्तुमक्षमः ।तदा तां स च तुष्टाव सन्त्रस्तः कश्यपाज्ञया
babhūva mūkavatso'pi siddhāntaṃ kartumakṣamaḥ | tadā tāṃ sa ca tuṣṭāva santrastaḥ kaśyapājñayā
अध्याय 221
ततश्चकार सिद्धान्तं निर्मलं भ्रमभञ्जनम् ।व्यासः पुराणसूत्रं च पप्रच्छ वाल्मिकिं यदा
tataścakāra siddhāntaṃ nirmalaṃ bhramabhañjanam | vyāsaḥ purāṇasūtraṃ ca papraccha vālmikiṃ yadā
अध्याय 221
मौनीभूतश्च सस्मार तामेव जगदम्बिकाम् ।तदा चकार सिद्धान्तं तद्वरेण मुनीश्वरः
maunībhūtaśca sasmāra tāmeva jagadambikām | tadā cakāra siddhāntaṃ tadvareṇa munīśvaraḥ
अध्याय 221
सम्प्राप्य निर्मलं ज्ञानं भ्रमान्धध्वंसदीपकम् ।पुराणसूत्रं श्रुत्वा च व्यासः कृष्णकलोद्भवः
samprāpya nirmalaṃ jñānaṃ bhramāndhadhvaṃsadīpakam | purāṇasūtraṃ śrutvā ca vyāsaḥ kṛṣṇakalodbhavaḥ
अध्याय 221
तां शिवां वेद दध्यौ च शतवर्षं च पुष्करे ।तदा त्वत्तो वरं प्राप्य सत्कवीन्द्रो बभूव ह
tāṃ śivāṃ veda dadhyau ca śatavarṣaṃ ca puṣkare | tadā tvatto varaṃ prāpya satkavīndro babhūva ha
अध्याय 221
तदा वेदविभागं च पुराणं च चकार सः ।यदा महेन्द्रः पप्रच्छ तत्त्वज्ञानं सदाशिवम्
tadā vedavibhāgaṃ ca purāṇaṃ ca cakāra saḥ | yadā mahendraḥ papraccha tattvajñānaṃ sadāśivam
अध्याय 221
क्षणं तामेव सञ्चिन्त्य तस्मै ज्ञानं ददौ विभुः ।पप्रच्छ शब्दशास्त्रं च महेन्द्रश्च बृहस्पतिम्
kṣaṇaṃ tāmeva sañcintya tasmai jñānaṃ dadau vibhuḥ | papraccha śabdaśāstraṃ ca mahendraśca bṛhaspatim
अध्याय 221
दिव्यं वर्षसहस्रं च स त्वां दध्यौ च पुष्करे ।तदा त्वत्तो वरं प्राप्य दिव्यवर्षसहस्रकम्
divyaṃ varṣasahasraṃ ca sa tvāṃ dadhyau ca puṣkare | tadā tvatto varaṃ prāpya divyavarṣasahasrakam
अध्याय 221
उवाच शब्दशास्त्रं च तदर्थं च सुरेश्वरम् ।अध्यापिताश्च ये शिष्या यैरधीतं मुनीश्वरैः
uvāca śabdaśāstraṃ ca tadarthaṃ ca sureśvaram | adhyāpitāśca ye śiṣyā yairadhītaṃ munīśvaraiḥ
अध्याय 221
ते च तां परिसञ्चिन्त्य प्रवर्तन्ते सुरेश्वरीम् ।त्वं संस्तुता पूजिता च मुनीन्द्रैर्मनुमानवैः
te ca tāṃ parisañcintya pravartante sureśvarīm | tvaṃ saṃstutā pūjitā ca munīndrairmanumānavaiḥ
अध्याय 221
दैत्येन्द्रैश्च सुरैश्चापि ब्रह्मविष्णुशिवादिभिः ।जडीभूतः सहस्रास्यः पञ्चवक्त्रश्चतुर्मुखः
daityendraiśca suraiścāpi brahmaviṣṇuśivādibhiḥ | jaḍībhūtaḥ sahasrāsyaḥ pañcavaktraścaturmukhaḥ
अध्याय 221
यां स्तोतुं किमहं स्तौमि तामेकास्येन मानवः ।इत्युक्त्वा याज्ञवल्क्यश्च भक्तिनम्रात्मकन्धरः
yāṃ stotuṃ kimahaṃ staumi tāmekāsyena mānavaḥ | ityuktvā yājñavalkyaśca bhaktinamrātmakandharaḥ
अध्याय 221
प्रणनाम निराहारो रुरोद च मुहुर्मुहुः ।ज्योतीरूपा महामाया तेन दृष्टाप्युवाच तम्
praṇanāma nirāhāro ruroda ca muhurmuhuḥ | jyotīrūpā mahāmāyā tena dṛṣṭāpyuvāca tam
अध्याय 221
सुकवीन्द्रो भवेत्युक्त्वा वैकुण्ठं च जगाम ह ।याज्ञवल्क्यकृतं वाणीस्तोत्रमेतत्तु यः पठेत्
sukavīndro bhavetyuktvā vaikuṇṭhaṃ ca jagāma ha | yājñavalkyakṛtaṃ vāṇīstotrametattu yaḥ paṭhet
अध्याय 221
स कवीन्द्रो महावाग्मी बृहस्पतिसमो भवेत् ।महामूर्खश्च दुर्बुद्धिर्वर्षमेकं यदा पठेत्
sa kavīndro mahāvāgmī bṛhaspatisamo bhavet | mahāmūrkhaśca durbuddhirvarṣamekaṃ yadā paṭhet
अध्याय 221
स पण्डितश्च मेधावी सुकवीन्द्रो भवे ध्रुवम्
sa paṇḍitaśca medhāvī sukavīndro bhave dhruvam
पाठ सेटिंग्स · Reading settings
भाषा एवं सामग्री · Language and layers
धर्म ग्रंथ निःशुल्क और विज्ञापन-रहित है। Dharma Granth is free and has no ads. इसे ऐसा बनाए रखने में सहयोग करेंHelp keep it that way → How it is funded
धर्म ग्रंथ पर मूल शास्त्र, पारंपरिक भाष्य और आधुनिक व्याख्या को पूर्णतः पृथक रखा जाता है ताकि पाठक को किसी भी व्याख्या के शास्त्र होने का भ्रम न हो।
अपौरुषेय / प्रामाणिक शास्त्र (Primary Canonical Scripture)
मूल संस्कृत, प्राकृत अथवा अवधी श्लोक/मंत्र। यह सर्वोच्च प्रमाण (प्रस्थान) है। इस पाठ में किसी भी आधुनिक व्याख्याकार का हस्तक्षेप नहीं है।
पदार्थ व अन्वय (Direct Grammatical & Word-for-Word Meaning)
व्याकरणसम्मत प्रत्यक्ष शब्दार्थ (अन्वय)। बिना किसी दार्शनिक संप्रदाय के पूर्वाग्रह के, संस्कृत शब्दों का सटीक भाषांतर।
आचार्य परंपरा व टीका (Classical Lineage Commentary)
प्राचीन आचार्य परंपरा (यथा शंकराचार्य, रामानुजाचार्य, मध्वाचार्य, श्रीधर स्वामी) द्वारा विरचित शास्त्रीय भाष्य व टीकाएं।
भावार्थ व सुबोध प्रबोधन (Accessible Pedagogical Exposition)
आधुनिक जिज्ञासुओं के लिए सरल भाषा में भावार्थ। यह मूल मंत्र नहीं, बल्कि पाठ को सुगम बनाने हेतु संपादकीय व्याख्या है।
समसामयिक विमर्श व अनुप्रयोग (Contemporary Application & Analysis)
दार्शनिक, मनोवैज्ञानिक व वैज्ञानिक समरूपताओं पर आधुनिक चिंतन। यह मूल शास्त्र का अंग नहीं है और इसे शास्त्रोक्त सिद्धांत के रूप में नहीं देखा जाना चाहिए।
पांडुलिपि एवं ऐतिहासिक शोध (Critical Apparatus & Manuscript Research)
पांडुलिपि विविधताएं, पाठ-भेद (variant readings), छंद रचना, और ऐतिहासिक व तुलनात्मक भाषावैज्ञानिक शोध। यह शास्त्र का मूल संदेश बदलने हेतु नहीं, बल्कि पाठ की प्रामाणिकता परखने के लिए है।
Collated with Nilakantha Bhashya recension.