Skandha 12, Adhyāya 4

नारद उवाच ।भगवन् देवदेवेश भूतभव्यजगत्प्रभो ।कवचं च श्रुतं दिव्यं गायत्रीमन्त्रविग्रहम्॥ 1 ॥

nārada uvāca | bhagavan devadeveśa bhūtabhavyajagatprabho | kavacaṃ ca śrutaṃ divyaṃ gāyatrīmantravigraham

अधुना श्रोतुमिच्छामि गायत्रीहृदयं परम् ।यद्धारणाद्भवेत्युण्यं गायत्रीजपतोऽखिलम्॥ 2 ॥

adhunā śrotumicchāmi gāyatrīhṛdayaṃ param | yaddhāraṇādbhavetyuṇyaṃ gāyatrījapato'khilam

श्रीनारायण उवाच ।देव्याश्च हृदयं प्रोक्तं नारदाथर्वणे स्फुटम् ।तदेवाहं प्रवक्ष्यामि रहस्यातिरहस्यकम्॥ 3 ॥

śrīnārāyaṇa uvāca | devyāśca hṛdayaṃ proktaṃ nāradātharvaṇe sphuṭam | tadevāhaṃ pravakṣyāmi rahasyātirahasyakam

विराड्रूपां महादेवीं गायत्रीं वेदमातरम् ।ध्यात्वा तस्यास्त्वथाङ्गेषु ध्यायेदेताश्च देवताः॥ 4 ॥

virāḍrūpāṃ mahādevīṃ gāyatrīṃ vedamātaram | dhyātvā tasyāstvathāṅgeṣu dhyāyedetāśca devatāḥ

पिण्डब्रह्माण्डयोरैक्याद्भावयेत्स्वतनौ तथा ।देवीरूपे निजे देहे तन्मयत्वाय साधकः॥ 5 ॥

piṇḍabrahmāṇḍayoraikyādbhāvayetsvatanau tathā | devīrūpe nije dehe tanmayatvāya sādhakaḥ

नादेवोऽभ्यर्चयेद्देवमिति वेदविदो विदुः ।ततोऽभेदाय काये स्वे भावयेद्देवता इमाः॥ 6 ॥

nādevo'bhyarcayeddevamiti vedavido viduḥ | tato'bhedāya kāye sve bhāvayeddevatā imāḥ

अथ तत्सम्प्रवक्ष्यामि तन्मयत्वमथो भवेत् ।गायत्रीहृदयस्यास्याप्यहमेव ऋषिः स्मृतः॥ 7 ॥

atha tatsampravakṣyāmi tanmayatvamatho bhavet | gāyatrīhṛdayasyāsyāpyahameva ṛṣiḥ smṛtaḥ

गायत्रीच्छन्द उद्दिष्टं देवता परमेश्वरी ।पूर्वोक्तेन प्रकारेण कुर्यादङ्गानि षट्क्रमात् ।आसने विजने देशे ध्यायेदेकाग्रमानसः॥ 8 ॥

gāyatrīcchanda uddiṣṭaṃ devatā parameśvarī | pūrvoktena prakāreṇa kuryādaṅgāni ṣaṭkramāt | āsane vijane deśe dhyāyedekāgramānasaḥ