Skandha 4, Adhyāya 15

व्यास उवाच ।इति तस्य वचः श्रुत्वा भार्गवस्य महात्मनः ।प्रह्लादस्तु सुसंहृष्टो बभूव नृपनन्दनः॥ 1 ॥

vyāsa uvāca | iti tasya vacaḥ śrutvā bhārgavasya mahātmanaḥ | prahlādastu susaṃhṛṣṭo babhūva nṛpanandanaḥ

ज्ञात्वा दैवं बलिष्ठञ्च प्रह्लादस्तानुवाच ह ।कृतेऽपि युद्धे न जयो भविष्यति कदाचन॥ 2 ॥

jñātvā daivaṃ baliṣṭhañca prahlādastānuvāca ha | kṛte'pi yuddhe na jayo bhaviṣyati kadācana

तदा ते जयिनः प्रोचुर्दानवा मदगर्विताः ।सङ्ग्रामस्तु प्रकर्तव्यो दैवं किं न विदामहे॥ 3 ॥

tadā te jayinaḥ procurdānavā madagarvitāḥ | saṅgrāmastu prakartavyo daivaṃ kiṃ na vidāmahe

निरुद्यमानां दैवं हि प्रधानमसुराधिप ।केन दृष्टं क्व वा दृष्टं कीदृशं केन निर्मितम्॥ 4 ॥

nirudyamānāṃ daivaṃ hi pradhānamasurādhipa | kena dṛṣṭaṃ kva vā dṛṣṭaṃ kīdṛśaṃ kena nirmitam

तस्माद्युद्धं करिष्यामो बलमास्थाय साम्प्रतम् ।भवाग्रे दैत्यवर्य त्वं सर्वज्ञोऽसि महामते॥ 5 ॥

tasmādyuddhaṃ kariṣyāmo balamāsthāya sāmpratam | bhavāgre daityavarya tvaṃ sarvajño'si mahāmate

इत्युक्तस्तैस्तदा राजन् प्रह्लादः प्रबलारिहा ।सेनानीश्च तदा भूत्वा देवान्युद्धे समाह्वयत्॥ 6 ॥

ityuktastaistadā rājan prahlādaḥ prabalārihā | senānīśca tadā bhūtvā devānyuddhe samāhvayat

तेऽपि तत्रासुरान्दृष्ट्वा सङ्ग्रामे समुपस्थितान् ।सर्वे सम्भृतसम्भारा देवास्तान्समयोधयन्॥ 7 ॥

te'pi tatrāsurāndṛṣṭvā saṅgrāme samupasthitān | sarve sambhṛtasambhārā devāstānsamayodhayan

सङ्ग्रामस्तु तदा घोरः शक्रप्रह्लादयोरभूत् ।पूर्णं वर्षशतं तत्र मुनीनां विस्मयावहः॥ 8 ॥

saṅgrāmastu tadā ghoraḥ śakraprahlādayorabhūt | pūrṇaṃ varṣaśataṃ tatra munīnāṃ vismayāvahaḥ

वर्तमाने महायुद्धे शुक्रेण प्रतिपालिताः ।जयमापुस्तदा दैत्याः प्रह्लादप्रमुखा नृप॥ 9 ॥

vartamāne mahāyuddhe śukreṇa pratipālitāḥ | jayamāpustadā daityāḥ prahlādapramukhā nṛpa

तदैवेन्द्रो गुरोर्वाक्यात्सर्वदुःखविनाशिनीम् ।सस्मार मनसा देवीं मुक्तिदां परमां शिवाम्॥ 10 ॥

tadaivendro gurorvākyātsarvaduḥkhavināśinīm | sasmāra manasā devīṃ muktidāṃ paramāṃ śivām

इन्द्र उवाच ।जय देवि महामाये शूलधारिणि चाम्बिके ।शङ्खचक्रगदापद्मखड्गहस्तेऽभयप्रदे॥ 11 ॥

indra uvāca | jaya devi mahāmāye śūladhāriṇi cāmbike | śaṅkhacakragadāpadmakhaḍgahaste'bhayaprade

नमस्ते भुवनेशानि शक्तिदर्शननायिके ।दशतत्त्वात्मिके मातर्महाबिन्दुस्वरूपिणि॥ 12 ॥

namaste bhuvaneśāni śaktidarśananāyike | daśatattvātmike mātarmahābindusvarūpiṇi

महाकुण्डलिनीरूपे सच्चिदानन्दरूपिणि ।प्राणाग्निहोत्रविद्ये ते नमो दीपशिखात्मिके॥ 13 ॥

mahākuṇḍalinīrūpe saccidānandarūpiṇi | prāṇāgnihotravidye te namo dīpaśikhātmike

पञ्चकोशान्तरगते पुच्छब्रह्मस्वरूपिणि ।आनन्दकलिके मातः सर्वोपनिषदर्चिते॥ 14 ॥

pañcakośāntaragate pucchabrahmasvarūpiṇi | ānandakalike mātaḥ sarvopaniṣadarcite

मातः प्रसीद सुमुखी भव हीनसत्त्वां- स्त्रायस्व नो जननि दैत्यपराजितान् वै ।त्वं देवि नः शरणदा भुवने प्रमाणा शक्तासि दुःखशमनेऽखिलवीर्ययुक्ते॥ 15 ॥

mātaḥ prasīda sumukhī bhava hīnasattvāṃ- strāyasva no janani daityaparājitān vai | tvaṃ devi naḥ śaraṇadā bhuvane pramāṇā śaktāsi duḥkhaśamane'khilavīryayukte

ध्यायन्ति येऽपि सुखिनो नितरां भवन्ति दुःखान्विताविगतशोकभयास्तथान्ये ।मोक्षार्थिनो विगतमानविमुक्तसङ्गाः संसारवारिधिजलं प्रतरन्ति सन्तः॥ 16 ॥

dhyāyanti ye'pi sukhino nitarāṃ bhavanti duḥkhānvitāvigataśokabhayāstathānye | mokṣārthino vigatamānavimuktasaṅgāḥ saṃsāravāridhijalaṃ prataranti santaḥ

त्वं देवि विश्वजननि प्रथितप्रभावा संरक्षणार्थमुदितार्तिहरप्रतापा ।संहर्तुमेतदखिलं किल कालरूपा को वेत्ति तेऽम्ब चरितं ननु मन्दबुद्धिः॥ 17 ॥

tvaṃ devi viśvajanani prathitaprabhāvā saṃrakṣaṇārthamuditārtiharapratāpā | saṃhartumetadakhilaṃ kila kālarūpā ko vetti te'mba caritaṃ nanu mandabuddhiḥ

ब्रह्मा हरश्च हरिदश्वरथो हरिश्च इन्द्रो यमोऽथ वरुणोऽग्निसमीरणौ च ।ज्ञातुं क्षमा न मुनयोऽपि महानुभावा यस्याः प्रभावमतुलं निगमागमाश्च॥ 18 ॥

brahmā haraśca haridaśvaratho hariśca indro yamo'tha varuṇo'gnisamīraṇau ca | jñātuṃ kṣamā na munayo'pi mahānubhāvā yasyāḥ prabhāvamatulaṃ nigamāgamāśca

धन्यास्त एव तव भक्तिपरा महान्तः संसारदुःखरहिताः सुखसिन्धुमग्नाः ।ये भक्तिभावरहिता न कदापि दुःखा- ॥ म्भोधिं जनिक्षयतरङ्गमुमे तरन्ति॥ 19 ॥

dhanyāsta eva tava bhaktiparā mahāntaḥ saṃsāraduḥkharahitāḥ sukhasindhumagnāḥ | ye bhaktibhāvarahitā na kadāpi duḥkhā- || mbhodhiṃ janikṣayataraṅgamume taranti

ये वीज्यमानाः सितचामरैश्च क्रीडन्ति धन्याः शिबिकाधिरूढाः ।तैः पूजिता त्वं किल पूर्वदेहे नानोपहारैरिति चिन्तयामि॥ 20 ॥

ye vījyamānāḥ sitacāmaraiśca krīḍanti dhanyāḥ śibikādhirūḍhāḥ | taiḥ pūjitā tvaṃ kila pūrvadehe nānopahārairiti cintayāmi

ये पूज्यमाना वरवारणस्था विलासिनीवृन्दविलासयुक्ताः ।सामन्तकैश्चोपनतैर्व्रजन्ति मन्ये हि तैस्त्वं किल पूजितासि॥ 21 ॥

ye pūjyamānā varavāraṇasthā vilāsinīvṛndavilāsayuktāḥ | sāmantakaiścopanatairvrajanti manye hi taistvaṃ kila pūjitāsi

व्यास उवाच ।एवं स्तुता मघवता देवी विश्वेश्वरी तदा ।प्रादुर्बभूव तरसा सिंहारूढा चतुर्भुजा॥ 22 ॥

vyāsa uvāca | evaṃ stutā maghavatā devī viśveśvarī tadā | prādurbabhūva tarasā siṃhārūḍhā caturbhujā

शङ्खचक्रगदापद्मान्बिभ्रती चारुलोचना ।रक्ताम्बरधरा देवी दिव्यमाल्यविभूषणा॥ 23 ॥

śaṅkhacakragadāpadmānbibhratī cārulocanā | raktāmbaradharā devī divyamālyavibhūṣaṇā

तानुवाच सुरान्देवी प्रसन्नवदना गिरा ।भयं त्यजन्तु भो देवाः शं विधास्ये किलाधुना॥ 24 ॥

tānuvāca surāndevī prasannavadanā girā | bhayaṃ tyajantu bho devāḥ śaṃ vidhāsye kilādhunā

इत्युक्त्वा सा तदा देवी सिंहारूढातिसुन्दरी ।जगाम तरसा तत्र यत्र दैत्या मदान्विताः॥ 25 ॥

ityuktvā sā tadā devī siṃhārūḍhātisundarī | jagāma tarasā tatra yatra daityā madānvitāḥ

प्रह्लादप्रमुखाः सर्वे दृष्ट्वा देवीं पुरःस्थिताम् ।ऊचुः परस्परं भीताः किं कर्तव्यमितस्तदा॥ 26 ॥

prahlādapramukhāḥ sarve dṛṣṭvā devīṃ puraḥsthitām | ūcuḥ parasparaṃ bhītāḥ kiṃ kartavyamitastadā

देवं नारायणं चात्र सम्प्राप्ता चण्डिका किल ।महिषान्तकरी नूनं चण्डमुण्डविनाशिनी॥ 27 ॥

devaṃ nārāyaṇaṃ cātra samprāptā caṇḍikā kila | mahiṣāntakarī nūnaṃ caṇḍamuṇḍavināśinī

निहनिष्यति नः सर्वानम्बिका नात्र संशयः ।वक्रदृष्ट्या यया पूर्वं निहतौ मधुकैटभौ॥ 28 ॥

nihaniṣyati naḥ sarvānambikā nātra saṃśayaḥ | vakradṛṣṭyā yayā pūrvaṃ nihatau madhukaiṭabhau

एवं चिन्तातुरान्वीक्ष्य प्रह्लादस्तानुवाच ह ।योद्धव्यं नाथ गन्तव्यं पलाय्य दानवोत्तमाः॥ 29 ॥

evaṃ cintāturānvīkṣya prahlādastānuvāca ha | yoddhavyaṃ nātha gantavyaṃ palāyya dānavottamāḥ

नमुचिस्तानुवाचाथ पलायनपरानिह ।हनिष्यति जगन्माता रुषिता किल हेतिभिः॥ 30 ॥

namucistānuvācātha palāyanaparāniha | haniṣyati jaganmātā ruṣitā kila hetibhiḥ

तथा कुरु महाभाग यथा दुःखं न जायते ।व्रजामोऽद्यैव पातालं तां स्तुत्वा तदनुज्ञया॥ 31 ॥

tathā kuru mahābhāga yathā duḥkhaṃ na jāyate | vrajāmo'dyaiva pātālaṃ tāṃ stutvā tadanujñayā

प्रह्लाद उवाच ।स्तौमि देवीं महामायां सृष्टिस्थित्यन्तकारिणीम् ।सर्वेषां जननीं शक्तिं भक्तानामभयङ्करीम्॥ 32 ॥

prahlāda uvāca | staumi devīṃ mahāmāyāṃ sṛṣṭisthityantakāriṇīm | sarveṣāṃ jananīṃ śaktiṃ bhaktānāmabhayaṅkarīm

व्यास उवाच ।इत्युक्त्या विष्णुभक्तस्तु प्रह्लादः परमार्थवित् ।तुष्टाव जगतां धात्रीं कृताञ्जलिपुटस्तदा॥ 33 ॥

vyāsa uvāca | ityuktyā viṣṇubhaktastu prahlādaḥ paramārthavit | tuṣṭāva jagatāṃ dhātrīṃ kṛtāñjalipuṭastadā

मालासर्पवदाभाति यस्यां सर्वं चराचरम् ।सर्वाधिष्ठानरूपायै तस्यै ह्रींमूर्तये नमः॥ 34 ॥

mālāsarpavadābhāti yasyāṃ sarvaṃ carācaram | sarvādhiṣṭhānarūpāyai tasyai hrīṃmūrtaye namaḥ

त्वत्तः सर्वमिदं विश्वं स्थावरं जङ्गमं तथा ।अन्ये निमित्तमात्रास्ते कर्तारस्तव निर्मिताः॥ 35 ॥

tvattaḥ sarvamidaṃ viśvaṃ sthāvaraṃ jaṅgamaṃ tathā | anye nimittamātrāste kartārastava nirmitāḥ

नमो देवि महामाये सर्वेषां जननी स्मृता ।को भेदस्तव देवेषु दैत्येषु स्वकृतेषु च॥ 36 ॥

namo devi mahāmāye sarveṣāṃ jananī smṛtā | ko bhedastava deveṣu daityeṣu svakṛteṣu ca

मातुः पुत्रेषु को भेदोऽप्यशुभेषु शुभेषु च ।तथैव देवेष्वस्मासु न कर्तव्यस्त्वयाधुना॥ 37 ॥

mātuḥ putreṣu ko bhedo'pyaśubheṣu śubheṣu ca | tathaiva deveṣvasmāsu na kartavyastvayādhunā

यादृशास्तादृशा मातः सुतास्ते दानवाः किल ।यतस्त्वं विश्वजननी पुराणेषु प्रकीर्तिता॥ 38 ॥

yādṛśāstādṛśā mātaḥ sutāste dānavāḥ kila | yatastvaṃ viśvajananī purāṇeṣu prakīrtitā

तेऽपि स्वार्थपरा नूनं यथैव वयमप्युत ।नान्तरं दैत्यसुरयोर्भेदोऽयं मोहसम्भवः॥ 39 ॥

te'pi svārthaparā nūnaṃ yathaiva vayamapyuta | nāntaraṃ daityasurayorbhedo'yaṃ mohasambhavaḥ

धनदारादिभोगेषु वयं सक्ता दिवानिशम् ।तथैव देवा देवेशि को भेदोऽसुरदेवयोः॥ 40 ॥

dhanadārādibhogeṣu vayaṃ saktā divāniśam | tathaiva devā deveśi ko bhedo'suradevayoḥ

तेऽपि कश्यपदायादा वयं तत्सम्भवाः किल ।कुतो विरोधसम्भूतिर्जाता मातस्तवाधुना॥ 41 ॥

te'pi kaśyapadāyādā vayaṃ tatsambhavāḥ kila | kuto virodhasambhūtirjātā mātastavādhunā

न तथा विहितं मातस्त्वयि सर्वसमुद्भवे ।साम्यतैव त्वया स्थाप्या देवेष्वस्मासु चैव हि॥ 42 ॥

na tathā vihitaṃ mātastvayi sarvasamudbhave | sāmyataiva tvayā sthāpyā deveṣvasmāsu caiva hi

गुणव्यतिकरात्सर्वे समुत्पन्नाः सुरासुराः ।गुणान्विता भवेयुस्ते कथं देहभृतोऽमराः॥ 43 ॥

guṇavyatikarātsarve samutpannāḥ surāsurāḥ | guṇānvitā bhaveyuste kathaṃ dehabhṛto'marāḥ

कामः क्रोधश्च लोभश्च सर्वदेहेषु संस्थिताः ।वर्तन्ते सर्वदा तस्मात् कोऽविरोधी भवेञ्चनः॥ 44 ॥

kāmaḥ krodhaśca lobhaśca sarvadeheṣu saṃsthitāḥ | vartante sarvadā tasmāt ko'virodhī bhaveñcanaḥ

त्वया मिथो विरोधोऽयं कल्पितः किल कौतुकात् ।मन्यामहे विभेदेन नूनं युद्धदिदृक्षया॥ 45 ॥

tvayā mitho virodho'yaṃ kalpitaḥ kila kautukāt | manyāmahe vibhedena nūnaṃ yuddhadidṛkṣayā

अन्यथा खलु भ्रातॄणां विरोधः कीदृशोऽनघे ।त्वं चेन्नेच्छसि चामुण्डे वीक्षितुं कलहं किल॥ 46 ॥

anyathā khalu bhrātṝṇāṃ virodhaḥ kīdṛśo'naghe | tvaṃ cennecchasi cāmuṇḍe vīkṣituṃ kalahaṃ kila

जानामि धर्मं धर्मज्ञे वेद्मि चाहं शतक्रतुम् ।तथापि कलहोऽस्माकं भोगार्थं देवि सर्वदा॥ 47 ॥

jānāmi dharmaṃ dharmajñe vedmi cāhaṃ śatakratum | tathāpi kalaho'smākaṃ bhogārthaṃ devi sarvadā

एकः कोऽपि न शास्तास्ति संसारे त्वां विनाम्बिके ।स्पृहावतस्तु कः कर्तुं क्षमते वचनं बुधः॥ 48 ॥

ekaḥ ko'pi na śāstāsti saṃsāre tvāṃ vināmbike | spṛhāvatastu kaḥ kartuṃ kṣamate vacanaṃ budhaḥ

देवासुरैरयं सिन्धुर्मथितः समये क्वचित् ।विष्णुना विहितो भेदः सुधारत्नच्छलेन वै॥ 49 ॥

devāsurairayaṃ sindhurmathitaḥ samaye kvacit | viṣṇunā vihito bhedaḥ sudhāratnacchalena vai

त्वयासौ कल्पितः शौरिः पालकत्वे जगद्गुरुः ।तेन लक्ष्मीः स्वयं लोभाद् गृहीतामरसुन्दरी॥ 50 ॥

tvayāsau kalpitaḥ śauriḥ pālakatve jagadguruḥ | tena lakṣmīḥ svayaṃ lobhād gṛhītāmarasundarī

ऐरावतस्तथेन्द्रेण पारिजातोऽथ कामधुक् ।उच्चैःश्रवाः सुरैः सर्वं गृहीतं वैष्णवेच्छया॥ 51 ॥

airāvatastathendreṇa pārijāto'tha kāmadhuk | uccaiḥśravāḥ suraiḥ sarvaṃ gṛhītaṃ vaiṣṇavecchayā

अनयं तादृशं कृत्वा जाता देवास्तु साधवः ।॥ संस्थापिताः सुरा नूनं विष्णुना बहुमानिना॥ 52 ॥

anayaṃ tādṛśaṃ kṛtvā jātā devāstu sādhavaḥ | || saṃsthāpitāḥ surā nūnaṃ viṣṇunā bahumāninā

नूनं दैत्याः पराभूवन्पश्य त्वं धर्मलक्षणम् ।क्व धर्मः कीदृशो धर्मः क्व कार्यं क्व च साधुता॥ 53 ॥

nūnaṃ daityāḥ parābhūvanpaśya tvaṃ dharmalakṣaṇam | kva dharmaḥ kīdṛśo dharmaḥ kva kāryaṃ kva ca sādhutā

कथयामि च कस्याग्रे सिद्धं मैमांसिकं मतम् ।तार्किका युक्तिवादज्ञा विधिज्ञा वेदवादकाः॥ 54 ॥

kathayāmi ca kasyāgre siddhaṃ maimāṃsikaṃ matam | tārkikā yuktivādajñā vidhijñā vedavādakāḥ

उक्ताः सकर्तृकं विश्वं विवदन्ते जडात्मकाः ।कर्ता भवति चेदस्मिन्संसारे वितते किल॥ 55 ॥

uktāḥ sakartṛkaṃ viśvaṃ vivadante jaḍātmakāḥ | kartā bhavati cedasminsaṃsāre vitate kila

विरोधः कीदृशस्तत्र चैककर्मणि वै मिथः ।वेदे नैकमतिः कस्माच्छास्त्रेष्वपि तथा पुनः॥ 56 ॥

virodhaḥ kīdṛśastatra caikakarmaṇi vai mithaḥ | vede naikamatiḥ kasmācchāstreṣvapi tathā punaḥ

नैकवाक्यं वचस्तेषामपि वेदविदां पुनः ।यतः स्वार्थपरं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्॥ 57 ॥

naikavākyaṃ vacasteṣāmapi vedavidāṃ punaḥ | yataḥ svārthaparaṃ sarvaṃ jagatsthāvarajaṅgamam

निःस्पृहः कोऽपि संसारे न भवेन्न भविष्यति ।शशिनाथ गुरोर्भार्या हृता ज्ञात्वा बलादपि॥ 58 ॥

niḥspṛhaḥ ko'pi saṃsāre na bhavenna bhaviṣyati | śaśinātha gurorbhāryā hṛtā jñātvā balādapi

गौतमस्य तथेन्द्रेण जानता धर्मनिश्चयम् ।गुरुणानुजभार्या च भुक्ता गर्भवती बलात्॥ 59 ॥

gautamasya tathendreṇa jānatā dharmaniścayam | guruṇānujabhāryā ca bhuktā garbhavatī balāt

शप्तो गर्भगतो बालः कृतश्चान्धस्तथा पुनः ।विष्णुना च शिरश्छिन्नं राहोश्चक्रेण वै बलात्॥ 60 ॥

śapto garbhagato bālaḥ kṛtaścāndhastathā punaḥ | viṣṇunā ca śiraśchinnaṃ rāhoścakreṇa vai balāt

अपराधं विना कामं तदा सत्त्ववताम्बिके ।पौत्रो धर्मवतां शूरः सत्यव्रतपरायणः॥ 61 ॥

aparādhaṃ vinā kāmaṃ tadā sattvavatāmbike | pautro dharmavatāṃ śūraḥ satyavrataparāyaṇaḥ

यज्वा दानपतिः शान्तः सर्वज्ञः सर्वपूजकः ।कृत्वाथ वामनं रूपं हरिणा छलवेदिना॥ 62 ॥

yajvā dānapatiḥ śāntaḥ sarvajñaḥ sarvapūjakaḥ | kṛtvātha vāmanaṃ rūpaṃ hariṇā chalavedinā

वञ्चितोऽसौ बलिः सर्वं हृतं राज्यं पुरा किल ।तथापि देवान्धर्मस्थान्प्रवदन्ति मनीषिणः॥ 63 ॥

vañcito'sau baliḥ sarvaṃ hṛtaṃ rājyaṃ purā kila | tathāpi devāndharmasthānpravadanti manīṣiṇaḥ

वदन्ति चाटुवादांश्च धर्मवादाज्जयं गताः ।एवं ज्ञात्वा जगन्मातर्यथेच्छसि तथा कुरु॥ 64 ॥

vadanti cāṭuvādāṃśca dharmavādājjayaṃ gatāḥ | evaṃ jñātvā jaganmātaryathecchasi tathā kuru

शरणा दानवाः सर्वे जहि वा रक्ष वा पुनः ।श्रीदेव्युवाच ।सर्वे गच्छत पातालं तत्र वासं यथेप्सितम्॥ 65 ॥

śaraṇā dānavāḥ sarve jahi vā rakṣa vā punaḥ | śrīdevyuvāca | sarve gacchata pātālaṃ tatra vāsaṃ yathepsitam

कुरुध्वं दानवाः सर्वे निर्भया गतमन्यवः ।कालः प्रतीक्ष्यो युष्माभिः कारणं स शुभेऽशुभे॥ 66 ॥

kurudhvaṃ dānavāḥ sarve nirbhayā gatamanyavaḥ | kālaḥ pratīkṣyo yuṣmābhiḥ kāraṇaṃ sa śubhe'śubhe

सुनिर्वेदपराणां हि सुखं सर्वत्र सर्वदा ।त्रैलोक्यस्य च राज्येऽपि न सुखं लोभचेतसाम्॥ 67 ॥

sunirvedaparāṇāṃ hi sukhaṃ sarvatra sarvadā | trailokyasya ca rājye'pi na sukhaṃ lobhacetasām

कृतेऽपि न सुखं पूर्णं सस्पृहाणां फलैरपि ।तस्मात्त्यक्त्वा महीमेतां प्रयान्त्वद्य महीतलम्॥ 68 ॥

kṛte'pi na sukhaṃ pūrṇaṃ saspṛhāṇāṃ phalairapi | tasmāttyaktvā mahīmetāṃ prayāntvadya mahītalam

ममाज्ञां पुरतः कृत्वा सर्वे विगतकल्मषाः ।व्यास उवाच ।तच्छ्रुत्वा वचनं देव्यास्तथेत्युक्त्वा रसातलम्॥ 69 ॥

mamājñāṃ purataḥ kṛtvā sarve vigatakalmaṣāḥ | vyāsa uvāca | tacchrutvā vacanaṃ devyāstathetyuktvā rasātalam

प्रणम्य दानवाः सर्वे गताः शक्त्याभिरक्षिताः ।अन्तर्दधे ततो देवी देवाः स्वभुवनं गताः॥ 70 ॥

praṇamya dānavāḥ sarve gatāḥ śaktyābhirakṣitāḥ | antardadhe tato devī devāḥ svabhuvanaṃ gatāḥ

त्यक्त्वा वैरं स्थिताः सर्वे ते तदा देवदानवाः ।एतदाख्यानमखिलं यः शृणोति वदत्यथ॥ 71 ॥

tyaktvā vairaṃ sthitāḥ sarve te tadā devadānavāḥ | etadākhyānamakhilaṃ yaḥ śṛṇoti vadatyatha

सर्वदुःखविनिर्मुक्तः प्रयाति पदमुत्तमम्॥ 72 ॥

sarvaduḥkhavinirmuktaḥ prayāti padamuttamam