Parva 2, Adhyāya 96

कश्यपेन निषिद्धोपि वज्रनाभस्य त्रिलोकविजयाय प्रस्थानं, श्रीकृष्ण-इन्द्राभ्यां प्रद्युम्नाय सन्देशदानं एवं तेषां सन्ततीनां प्रभावस्य उल्लेखं, दैत्येभिः प्रद्युम्नादीनां पुत्राणां बन्धनं, प्रभावत्यादिना स्वपतीन् असीन् प्रदत्वा युद्धाय प्रेषणम्, इन्द्रेण तेषां साहाय्यं एवं प्रद्युम्नस्य अद्भुतं पराक्रमम् ।सत्रावसाने च मुनेः कश्यपस्यातितेजसः ।जग्मुर्देवासुराः स्वानि स्थानान्यमितविक्रमाः॥ 1 ॥

kaśyapena niṣiddhopi vajranābhasya trilokavijayāya prasthānaṃ, śrīkṛṣṇa-indrābhyāṃ pradyumnāya sandeśadānaṃ evaṃ teṣāṃ santatīnāṃ prabhāvasya ullekhaṃ, daityebhiḥ pradyumnādīnāṃ putrāṇāṃ bandhanaṃ, prabhāvatyādinā svapatīn asīn pradatvā yuddhāya preṣaṇam, indreṇa teṣāṃ sāhāyyaṃ evaṃ pradyumnasya adbhutaṃ parākramam | satrāvasāne ca muneḥ kaśyapasyātitejasaḥ | jagmurdevāsurāḥ svāni sthānānyamitavikramāḥ

वज्रनाभोऽपि निर्वृत्ते सत्रे कश्यपमभ्यगात् ।त्रैलोक्यविजयाकाङ्क्षी तमुवाचाथ कश्यपः॥ 2 ॥

vajranābho'pi nirvṛtte satre kaśyapamabhyagāt | trailokyavijayākāṅkṣī tamuvācātha kaśyapaḥ

वज्रनाभ निबोध त्वं श्रोतव्यं यदि चेन्मम ।वस वज्रपुरे पुत्र स्वजनेन समावृतः॥ 3 ॥

vajranābha nibodha tvaṃ śrotavyaṃ yadi cenmama | vasa vajrapure putra svajanena samāvṛtaḥ

तपसाभ्यधिकः शक्रः शक्तश्चैव स्वभावतः ।ब्रह्मण्यश्च कृतज्ञश्च ज्येष्ठः श्रेष्ठतमो गुणैः॥ 4 ॥

tapasābhyadhikaḥ śakraḥ śaktaścaiva svabhāvataḥ | brahmaṇyaśca kṛtajñaśca jyeṣṭhaḥ śreṣṭhatamo guṇaiḥ

राजा कृत्स्नस्य जगतः पात्रभूतः सतां गतिः ।सम्प्राप्तो लोकराज्यं स सर्वभूतहिते रतः॥ 5 ॥

rājā kṛtsnasya jagataḥ pātrabhūtaḥ satāṃ gatiḥ | samprāpto lokarājyaṃ sa sarvabhūtahite rataḥ

नैव शक्यस्त्वया जेतुं वज्रनाभ विहन्यसे ।अहिं पदा व्युत्क्रमन्वै नचिराद् विनशिष्यसि॥ 6 ॥

naiva śakyastvayā jetuṃ vajranābha vihanyase | ahiṃ padā vyutkramanvai nacirād vinaśiṣyasi

वज्रनाभश्च तद्वाक्यं नाभिनन्दति भारत ।कालपाशपरीताङ्गो मर्तुकाम इवौषधम्॥ 7 ॥

vajranābhaśca tadvākyaṃ nābhinandati bhārata | kālapāśaparītāṅgo martukāma ivauṣadham

अभिवाद्य स दुर्बुद्धिः कश्यपं लोकभावनम् ।त्रैलोक्यविजयारम्भे मतिं चक्रे दुरासदः॥ 8 ॥

abhivādya sa durbuddhiḥ kaśyapaṃ lokabhāvanam | trailokyavijayārambhe matiṃ cakre durāsadaḥ

ज्ञातियोधान् समानीय मित्राणि सुबहूनि च ।प्रतस्थे स्वर्गमेवाग्रे विजिगीषन् विशाम्पते॥ 9 ॥

jñātiyodhān samānīya mitrāṇi subahūni ca | pratasthe svargamevāgre vijigīṣan viśāmpate

एतस्मिन्नन्तरे देवौ कृष्णेन्द्रौ च महाबलौ ।प्रेषयामासतुर्हंसान् वज्रनाभवधं प्रति॥ 10 ॥

etasminnantare devau kṛṣṇendrau ca mahābalau | preṣayāmāsaturhaṃsān vajranābhavadhaṃ prati

समागतास्तु तच्छ्रुत्वा यदुमुख्या महाबलाः ।मन्त्रयित्वा महात्मानश्चिन्तामापेदिरे तथा॥ 11 ॥

samāgatāstu tacchrutvā yadumukhyā mahābalāḥ | mantrayitvā mahātmānaścintāmāpedire tathā

वज्रनाभोऽद्य हन्तव्यः प्रद्युम्नेनेत्यसंशयम् ।तयोर्दुहितरो भार्या भक्त्या ताः सर्वभावनाः॥ 12 ॥

vajranābho'dya hantavyaḥ pradyumnenetyasaṃśayam | tayorduhitaro bhāryā bhaktyā tāḥ sarvabhāvanāḥ

सर्वाः सगर्भास्ताश्चैव किं नु कार्यमनन्तरम् ।प्राप्तः प्रसवकालश्च तासां नातिचिरादिव॥ 13 ॥

sarvāḥ sagarbhāstāścaiva kiṃ nu kāryamanantaram | prāptaḥ prasavakālaśca tāsāṃ nāticirādiva

सम्मन्त्रयित्वैतदर्थं हंसानूचुर्महाबलाः ।आख्येयमर्थवत् कृत्स्नं शक्रकेशवयोस्तदा॥ 14 ॥

sammantrayitvaitadarthaṃ haṃsānūcurmahābalāḥ | ākhyeyamarthavat kṛtsnaṃ śakrakeśavayostadā

हंसैर्गत्वा तदाख्यातं देवयोस्तद् यथातथम् ।ताभ्यां हंसास्तु सन्दिष्टा न भेतव्यमिति प्रभो॥ 15 ॥

haṃsairgatvā tadākhyātaṃ devayostad yathātatham | tābhyāṃ haṃsāstu sandiṣṭā na bhetavyamiti prabho

उत्पत्स्यन्ति गुणैः श्लाघ्याः पुत्रा वः कामरूपिणः ।गर्भस्थाः सर्ववेदांश्च साङ्गान्वेत्स्यन्त्यनिन्दिताः॥ 16 ॥

utpatsyanti guṇaiḥ ślāghyāḥ putrā vaḥ kāmarūpiṇaḥ | garbhasthāḥ sarvavedāṃśca sāṅgānvetsyantyaninditāḥ

तथा चानागतं सर्वमस्त्राणि विविधानि च ।सद्य एव युवानश्च भविष्यन्ति सुपण्डिताः॥ 17 ॥

tathā cānāgataṃ sarvamastrāṇi vividhāni ca | sadya eva yuvānaśca bhaviṣyanti supaṇḍitāḥ

एवमुक्ता गता हंसाः पुनर्वज्रपुरं विभो ।शशंसुश्चैव भैमानां शक्रकेशवभाषितम्॥ 18 ॥

evamuktā gatā haṃsāḥ punarvajrapuraṃ vibho | śaśaṃsuścaiva bhaimānāṃ śakrakeśavabhāṣitam

प्रभावती तदा पुत्रं सुषुवे सदृशं पितुः ।सद्यो यौवनसम्प्राप्तं सर्वज्ञत्वं च भारत॥ 19 ॥

prabhāvatī tadā putraṃ suṣuve sadṛśaṃ pituḥ | sadyo yauvanasamprāptaṃ sarvajñatvaṃ ca bhārata

मासमात्रेण सुषुवे देवी चन्द्रवती नृप ।चन्द्रप्रभमिति ख्यातं तनयं सदृशं पितुः॥ 20 ॥

māsamātreṇa suṣuve devī candravatī nṛpa | candraprabhamiti khyātaṃ tanayaṃ sadṛśaṃ pituḥ

सद्यश्च यौवनं प्राप्तं सर्वज्ञत्वं च भारत ।गुणवत्यपि पुत्रं च गुणवन्तमनिन्दिता॥ 21 ॥

sadyaśca yauvanaṃ prāptaṃ sarvajñatvaṃ ca bhārata | guṇavatyapi putraṃ ca guṇavantamaninditā

युवानावथ सद्यस्तौ सर्वशास्त्रार्थकोविदौ ।इन्द्रोपेन्द्रप्रसादेन संवृत्तौ युद्धवर्द्धनौ॥ 22 ॥

yuvānāvatha sadyastau sarvaśāstrārthakovidau | indropendraprasādena saṃvṛttau yuddhavarddhanau

हर्म्यपृष्ठे वर्द्धमाना दृष्टास्ते यदुनन्दनाः ।इन्द्रोपेन्द्रेच्छया वीर नान्यथेत्यवधार्यताम्॥ 23 ॥

harmyapṛṣṭhe varddhamānā dṛṣṭāste yadunandanāḥ | indropendrecchayā vīra nānyathetyavadhāryatām

निवेदिताश्च सम्भ्रान्तैर्दैत्यैराकाशरक्षिभिः ।वज्रनाभाय वीराय त्रिविष्टपजयैषिणे॥ 24 ॥

niveditāśca sambhrāntairdaityairākāśarakṣibhiḥ | vajranābhāya vīrāya triviṣṭapajayaiṣiṇe

वधाय सर्वे गृह्यन्तां ममैते गृहधर्षकाः ।इत्युवाचासुरपतिर्वज्रनाभो महासुरः॥ 25 ॥

vadhāya sarve gṛhyantāṃ mamaite gṛhadharṣakāḥ | ityuvācāsurapatirvajranābho mahāsuraḥ

ततः सैन्यं समाज्ञप्तमसुरेन्द्रेण धीमता ।आवारयामास दिशः सर्वाः कुरुकुलोद्वह॥ 26 ॥

tataḥ sainyaṃ samājñaptamasurendreṇa dhīmatā | āvārayāmāsa diśaḥ sarvāḥ kurukulodvaha

गृह्यन्तामाशु वध्यन्तामिति वाचस्ततस्ततः ।उच्चेरुरसुरेन्द्रस्य शासनादरिशासिनः॥ 27 ॥

gṛhyantāmāśu vadhyantāmiti vācastatastataḥ | uccerurasurendrasya śāsanādariśāsinaḥ

तच्छ्रुत्वा व्यथितास्तेषां मातरः पुत्रवत्सलाः ।रुरुदुस्ता रुदन्तीश्च प्रद्युम्नः प्रहसन् ब्रवीत्॥ 28 ॥

tacchrutvā vyathitāsteṣāṃ mātaraḥ putravatsalāḥ | rurudustā rudantīśca pradyumnaḥ prahasan bravīt

मा भैष्ट जीवमानेषु स्थितेष्वस्मासु सर्वथा ।किं नो दैत्याः करिष्यन्ति सर्वथा भद्रमस्तु वः॥ 29 ॥

mā bhaiṣṭa jīvamāneṣu sthiteṣvasmāsu sarvathā | kiṃ no daityāḥ kariṣyanti sarvathā bhadramastu vaḥ

प्रभावतीमथोवाच प्रद्युम्नो विप्लवां स्थिताम् ।पिता तव गदापाणिः पितृव्याश्च स्थितास्तव॥ 30 ॥

prabhāvatīmathovāca pradyumno viplavāṃ sthitām | pitā tava gadāpāṇiḥ pitṛvyāśca sthitāstava

भ्रातरश्चैव ते देवि ज्ञातयश्च तथापरे ।एते पूज्याश्च मान्याश्च तवार्थे खलु सर्वथा॥ 31 ॥

bhrātaraścaiva te devi jñātayaśca tathāpare | ete pūjyāśca mānyāśca tavārthe khalu sarvathā

भगिन्यौ पृच्छ भद्रं ते कालोऽयं खलु दारुणः ।मरणं सहमानानां युद्ध्यतां विजयो ध्रुवम्॥ 32 ॥

bhaginyau pṛccha bhadraṃ te kālo'yaṃ khalu dāruṇaḥ | maraṇaṃ sahamānānāṃ yuddhyatāṃ vijayo dhruvam

दानवेन्द्रादयो ह्येते योत्स्यन्तेऽस्मद्वधैषिणः ।किमत्र कार्यमस्माभिः सर्वैश्चक्रान्तरस्थितैः॥ 33 ॥

dānavendrādayo hyete yotsyante'smadvadhaiṣiṇaḥ | kimatra kāryamasmābhiḥ sarvaiścakrāntarasthitaiḥ

प्रभावती रुदन्ती तु प्रद्युम्नमिदमब्रवीत् ।शिरस्यञ्जलिमाधाय जानुभ्यां पतिता क्षितौ॥ 34 ॥

prabhāvatī rudantī tu pradyumnamidamabravīt | śirasyañjalimādhāya jānubhyāṃ patitā kṣitau

गृहाण शस्त्रमात्मानं रक्ष शत्रुनिबर्हण ।जीवन् पुत्रांश्च दारांश्च द्रष्टासि यदुनन्दन॥ 35 ॥

gṛhāṇa śastramātmānaṃ rakṣa śatrunibarhaṇa | jīvan putrāṃśca dārāṃśca draṣṭāsi yadunandana

आर्यां नृवर वैदर्भीमनिरुद्धं च मानद ।स्मृत्वैतन्मोक्षयात्मानं व्यसनादरिमर्दन॥ 36 ॥

āryāṃ nṛvara vaidarbhīmaniruddhaṃ ca mānada | smṛtvaitanmokṣayātmānaṃ vyasanādarimardana

दुर्वाससा वरो दत्तो मुनिना मम धीमता ।वैधव्यरहिता हृष्टा जीवपुत्रा भविष्यसि॥ 37 ॥

durvāsasā varo datto muninā mama dhīmatā | vaidhavyarahitā hṛṣṭā jīvaputrā bhaviṣyasi

एष मे हृदयाश्वासो भविता न तदन्यथा ।सूर्याग्नितेजसो वाक्यं मुनेरिन्द्रानुजात्मज॥ 38 ॥

eṣa me hṛdayāśvāso bhavitā na tadanyathā | sūryāgnitejaso vākyaṃ munerindrānujātmaja

इत्युक्त्वाथासिमादाय सूपस्पृष्ट्वा मनस्विनी ।प्रददौ रौक्मिणेयाय जयस्वेति वरं वरा॥ 39 ॥

ityuktvāthāsimādāya sūpaspṛṣṭvā manasvinī | pradadau raukmiṇeyāya jayasveti varaṃ varā

स तं जग्राह धर्मात्मा प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।प्रणम्य शिरसा दत्तं प्रियया भक्तियुक्तया॥ 40 ॥

sa taṃ jagrāha dharmātmā prahṛṣṭenāntarātmanā | praṇamya śirasā dattaṃ priyayā bhaktiyuktayā

चन्द्रवत्यपि निस्त्रिंशं गदाय प्रददौ मुदा ।तदा गुणवती चैव साम्बायासिं महात्मने॥ 41 ॥

candravatyapi nistriṃśaṃ gadāya pradadau mudā | tadā guṇavatī caiva sāmbāyāsiṃ mahātmane

हंसकेतुमथोवाच प्रद्युम्नः प्रणतं प्रभुः ।इहैव साम्बसहितो युध्यस्व सह यादवैः॥ 42 ॥

haṃsaketumathovāca pradyumnaḥ praṇataṃ prabhuḥ | ihaiva sāmbasahito yudhyasva saha yādavaiḥ

आकाशे दिक्षु सर्वासु योत्स्याम्यहमरिन्दम ।इत्युक्त्वाथ रथं चक्रे मायया मायिनां वरः॥ 43 ॥

ākāśe dikṣu sarvāsu yotsyāmyahamarindama | ityuktvātha rathaṃ cakre māyayā māyināṃ varaḥ

सहस्रशिरसं नागं कृत्वा सारथिमात्मवान् ।अनन्तभोगं कौरव्य सर्वनागोत्तमोत्तमम्॥ 44 ॥

sahasraśirasaṃ nāgaṃ kṛtvā sārathimātmavān | anantabhogaṃ kauravya sarvanāgottamottamam

स तेन रथमुख्येन हर्षयन् वै प्रभावतीम् ।चचारासुरसैन्येषु तृणेष्विव हुताशनः॥ 45 ॥

sa tena rathamukhyena harṣayan vai prabhāvatīm | cacārāsurasainyeṣu tṛṇeṣviva hutāśanaḥ

शरैराशीविषप्रख्यैरर्द्धचन्द्रानुकारिभिः ।भेदनैर्गाधनैश्चैव ततर्द दितिसम्भवान्॥ 46 ॥

śarairāśīviṣaprakhyairarddhacandrānukāribhiḥ | bhedanairgādhanaiścaiva tatarda ditisambhavān

असुराश्च रणे मत्ताः कार्ष्णिं शस्त्रैरितस्ततः ।जघ्नुः कमलपत्राक्षं परं निश्चयमास्थिताः॥ 47 ॥

asurāśca raṇe mattāḥ kārṣṇiṃ śastrairitastataḥ | jaghnuḥ kamalapatrākṣaṃ paraṃ niścayamāsthitāḥ

चिच्छेद बाहून् केषाञ्चित्केयूरवलयोज्ज्वलान् ।सकुण्डलानि केषाञ्चिच्छिरांस्यपि च चिच्छिदे॥ 48 ॥

ciccheda bāhūn keṣāñcitkeyūravalayojjvalān | sakuṇḍalāni keṣāñcicchirāṃsyapi ca cicchide

क्षुरच्छिन्नैः शिरोभिश्च कायैश्च शकलैरपि ।असुराणां मही कीर्णा प्रद्युम्नेनातितेजसा॥ 49 ॥

kṣuracchinnaiḥ śirobhiśca kāyaiśca śakalairapi | asurāṇāṃ mahī kīrṇā pradyumnenātitejasā

देवेश्वरो देवगणैः सहितः समितिञ्जयः ।ददर्श मुदितो युद्धं भैमानां दितिजैः सह॥ 50 ॥

deveśvaro devagaṇaiḥ sahitaḥ samitiñjayaḥ | dadarśa mudito yuddhaṃ bhaimānāṃ ditijaiḥ saha

ये गदं चैव साम्बं च दैत्याः समभिदुद्रुवुः ।ते ययुर्निधनं सर्वे यादांसीव महोदधौ॥ 51 ॥

ye gadaṃ caiva sāmbaṃ ca daityāḥ samabhidudruvuḥ | te yayurnidhanaṃ sarve yādāṃsīva mahodadhau

विषमं तु तदा युद्धं दृष्ट्वा देवपतिर्हरिः ।गदाय प्रेषयामास स्वं रथं हरिवाहनः॥ 52 ॥

viṣamaṃ tu tadā yuddhaṃ dṛṣṭvā devapatirhariḥ | gadāya preṣayāmāsa svaṃ rathaṃ harivāhanaḥ

दिदेश मातलिसुतं यन्तारं च सुवर्चसम् ।साम्बायैरावणं नागं प्रेषयामास चेश्वरः॥ 53 ॥

dideśa mātalisutaṃ yantāraṃ ca suvarcasam | sāmbāyairāvaṇaṃ nāgaṃ preṣayāmāsa ceśvaraḥ

जयन्तं रौक्मिणेयस्य सहायमददाद् विभुः ।ऐरावणमधिष्ठातुं प्रवरं स नियुक्तवान्॥ 54 ॥

jayantaṃ raukmiṇeyasya sahāyamadadād vibhuḥ | airāvaṇamadhiṣṭhātuṃ pravaraṃ sa niyuktavān

देवपुत्रद्विजौ वीरावप्रमेयपराक्रमौ ।अनुज्ञाप्य सुराध्यक्षं ब्रह्माणं लोकभावनम्॥ 55 ॥

devaputradvijau vīrāvaprameyaparākramau | anujñāpya surādhyakṣaṃ brahmāṇaṃ lokabhāvanam

तं मातलिसुतं चैव गजमैरावणं तदा ।देवः प्रेषितवाञ्छक्रो विधिज्ञो वरकर्मसु॥ 56 ॥

taṃ mātalisutaṃ caiva gajamairāvaṇaṃ tadā | devaḥ preṣitavāñchakro vidhijño varakarmasu

क्षीणमस्य तपो वध्यो यदूनामेष दुर्मतिः ।प्रवदन्ति तु भूतानि सर्वत्र तु यथेप्सितम्॥ 57 ॥

kṣīṇamasya tapo vadhyo yadūnāmeṣa durmatiḥ | pravadanti tu bhūtāni sarvatra tu yathepsitam

प्रद्युम्नश्च जयन्तश्च प्राप्तौ हर्म्यं महाबलौ ।असुराञ्च्छरजालौघैर्विक्राम्यन्तौ प्रणश्यतुः॥ 58 ॥

pradyumnaśca jayantaśca prāptau harmyaṃ mahābalau | asurāñccharajālaughairvikrāmyantau praṇaśyatuḥ

गदं कार्ष्णिस्तदोवाच दुर्वार्यरणदुर्जयः ।उपेन्द्रानुज शक्रेण रथोऽयं प्रेषितस्तव॥ 59 ॥

gadaṃ kārṣṇistadovāca durvāryaraṇadurjayaḥ | upendrānuja śakreṇa ratho'yaṃ preṣitastava

हरियुङ्मातलिसुतो यन्ता चायं महाबलः ।प्रवराधिष्ठितश्चायं साम्बस्यैरावणो गजः॥ 60 ॥

hariyuṅmātalisuto yantā cāyaṃ mahābalaḥ | pravarādhiṣṭhitaścāyaṃ sāmbasyairāvaṇo gajaḥ

अद्योपहारो रुद्रस्य द्वारकायां महाबलः ।श्व एष्यति हृषीकेशस्तस्मिन् वृत्तेऽच्युतानुज॥ 61 ॥

adyopahāro rudrasya dvārakāyāṃ mahābalaḥ | śva eṣyati hṛṣīkeśastasmin vṛtte'cyutānuja

तस्याज्ञया वधिष्यामो वज्रनाभं सबान्धवम् ।अभ्युत्थानकृतं पापं त्रिविष्टपजयं प्रति॥ 62 ॥

tasyājñayā vadhiṣyāmo vajranābhaṃ sabāndhavam | abhyutthānakṛtaṃ pāpaṃ triviṣṭapajayaṃ prati

करिष्यामि विधानं तु नैष शक्रं सुतान्वितम् ।विजेष्यत्यप्रमादस्तु कर्तव्य इति मे मतिः॥ 63 ॥

kariṣyāmi vidhānaṃ tu naiṣa śakraṃ sutānvitam | vijeṣyatyapramādastu kartavya iti me matiḥ

कलत्ररक्षणं कार्यं सर्वोपायैर्नरैर्बुधैः ।कलत्रधर्षणं लोके मरणादतिरिच्यते॥ 14b ॥

kalatrarakṣaṇaṃ kāryaṃ sarvopāyairnarairbudhaiḥ | kalatradharṣaṇaṃ loke maraṇādatiricyate

एवं सन्दिश्य भैमः स गदसाम्बौ महाबलः ।प्रद्युम्नकोट्यः ससृजे मायया दिव्यरूपया॥ 65 ॥

evaṃ sandiśya bhaimaḥ sa gadasāmbau mahābalaḥ | pradyumnakoṭyaḥ sasṛje māyayā divyarūpayā

तमश्च नाशयामास दैत्यसृष्टं दुरासदम् ।जहृषे देवराजश्च तं दृष्ट्वा रिपुमर्दनम्॥ 66 ॥

tamaśca nāśayāmāsa daityasṛṣṭaṃ durāsadam | jahṛṣe devarājaśca taṃ dṛṣṭvā ripumardanam

ददृशुः सर्वभूतानि कार्ष्णिं सर्वेषु शत्रुषु ।अन्तरात्मनि वर्तन्तं क्षेत्रज्ञमिव तं विदुः॥ 67 ॥

dadṛśuḥ sarvabhūtāni kārṣṇiṃ sarveṣu śatruṣu | antarātmani vartantaṃ kṣetrajñamiva taṃ viduḥ

एवं व्यतीता रजनी रौक्मिणेयस्य युध्यतः ।असुराणां त्रिभागश्च निहतश्चातितेजसा॥ 68 ॥

evaṃ vyatītā rajanī raukmiṇeyasya yudhyataḥ | asurāṇāṃ tribhāgaśca nihataścātitejasā

यावद् वियोधयामास कार्ष्णिर्दैत्यान् रणाजिरे ।सन्ध्योपास्ता जयन्तेन तावद् विष्णुपदीजले॥ 69 ॥

yāvad viyodhayāmāsa kārṣṇirdaityān raṇājire | sandhyopāstā jayantena tāvad viṣṇupadījale

अयोधयज्जयन्तश्च यावद् दैत्यान् महाबलः ।तावदाकाशगङ्गायां भैमः सन्ध्यामुपास्तवान्॥ 70 ॥

ayodhayajjayantaśca yāvad daityān mahābalaḥ | tāvadākāśagaṅgāyāṃ bhaimaḥ sandhyāmupāstavān