अध्याय 200
श्लोक 1
मैनाकस्य स्थितिः, मेरुपृष्ठे परमात्मतः ब्रह्मणः प्राकट्यं, मेरोः विशालत्वं, ब्रह्मणा सृष्टिः, ब्रह्मस्य एवं ब्रह्मणः स्वरूपस्य वर्णनं, गङ्गायाः प्रादुर्भावः, सोमस्य उत्पत्तिः, धर्मस्य पादाः, योगःसाधना, ऐश्वर्यात् हानिः, वेदानां प्राकट्यं, यज्ञपुरुषस्य वर्णनं, योगवेत्तोः महिमा, चित्तस्य उपलब्ध्यां कारणं, मोक्षसम्बन्धि कर्मकरणस्य विधानं, कर्मफलत्यागात् मुक्तिः पृथिव्यां यत् कृतं छिद्रं तपनेन विवर्धता ।तस्मिन्न्यस्तोऽथ मैनाकः स्वभावविहितोऽचलः
mainākasya sthitiḥ, merupṛṣṭhe paramātmataḥ brahmaṇaḥ prākaṭyaṃ, meroḥ viśālatvaṃ, brahmaṇā sṛṣṭiḥ, brahmasya evaṃ brahmaṇaḥ svarūpasya varṇanaṃ, gaṅgāyāḥ prādurbhāvaḥ, somasya utpattiḥ, dharmasya pādāḥ, yogaḥsādhanā, aiśvaryāt hāniḥ, vedānāṃ prākaṭyaṃ, yajñapuruṣasya varṇanaṃ, yogavettoḥ mahimā, cittasya upalabdhyāṃ kāraṇaṃ, mokṣasambandhi karmakaraṇasya vidhānaṃ, karmaphalatyāgāt muktiḥ pṛthivyāṃ yat kṛtaṃ chidraṃ tapanena vivardhatā | tasminnyasto'tha mainākaḥ svabhāvavihito'calaḥ
हिन्दी अर्थ
वैशम्पायनजी कहते हैं—जनमेजय! बढ़ते हुए सूर्यने पृथ्वीमें जो छिद्र कर दिया था, उसमें स्वभावत: रचे गये मैनाकपर्वतको स्थापित किया गया