Parva 2, Adhyāya 37

जरासन्धस्य पुनराक्रमणात् शङ्कितानां यादवानां सभायां विकद्रोः भाषणं - राज्ञः हर्यश्वस्य चरित्रं, तस्मात् यदोः एवं यादवानां उत्पत्तेः वर्णनं स कृष्णस्तत्र बलवान् रौहिणेयेन सङ्गतः ।मथुरां यादवाकीर्णां पुरीं तां सुखमावसत्॥ 1 ॥

jarāsandhasya punarākramaṇāt śaṅkitānāṃ yādavānāṃ sabhāyāṃ vikadroḥ bhāṣaṇaṃ - rājñaḥ haryaśvasya caritraṃ, tasmāt yadoḥ evaṃ yādavānāṃ utpatteḥ varṇanaṃ sa kṛṣṇastatra balavān rauhiṇeyena saṅgataḥ | mathurāṃ yādavākīrṇāṃ purīṃ tāṃ sukhamāvasat

प्राप्तयौवनदेहस्तु युक्तो राजश्रिया विभुः ।चचार मथुरां प्रीतः सवनाकरभूषणाम्॥ 2 ॥

prāptayauvanadehastu yukto rājaśriyā vibhuḥ | cacāra mathurāṃ prītaḥ savanākarabhūṣaṇām

कस्यचित् त्वथ कालस्य राजा राजगृहेश्वरः ।सस्मार निहतं कंसं जरासन्धः प्रतापवान्॥ 3 ॥

kasyacit tvatha kālasya rājā rājagṛheśvaraḥ | sasmāra nihataṃ kaṃsaṃ jarāsandhaḥ pratāpavān

युद्धाय योजितो भूयो दुहितृभ्यां महीपतिः ।दश सप्त च सङ्ग्रामाञ्जरासन्धस्य यादवाः ।ददुर्न चैनं समरे हन्तुं शेकुर्महारथाः॥ 4 ॥

yuddhāya yojito bhūyo duhitṛbhyāṃ mahīpatiḥ | daśa sapta ca saṅgrāmāñjarāsandhasya yādavāḥ | dadurna cainaṃ samare hantuṃ śekurmahārathāḥ

ततो मागधराट् श्रीमांश्चतुरङ्गवलान्वितः ।भूयोऽप्यष्टादशं कर्तुं सङ्ग्रामं स समारभत्॥ 5 ॥

tato māgadharāṭ śrīmāṃścaturaṅgavalānvitaḥ | bhūyo'pyaṣṭādaśaṃ kartuṃ saṅgrāmaṃ sa samārabhat

वैलक्ष्यात् पुनरेवासौ राजा राजगृहेश्वरः ।जरासन्धो बली श्रीमान् पाकशासनविक्रमः॥ 6 ॥

vailakṣyāt punarevāsau rājā rājagṛheśvaraḥ | jarāsandho balī śrīmān pākaśāsanavikramaḥ

स साधनेन महता बृहद्रथसुतो बली ।कृष्णस्य वधमन्विच्छन् भूयो वै संन्यवर्तत॥ 7 ॥

sa sādhanena mahatā bṛhadrathasuto balī | kṛṣṇasya vadhamanvicchan bhūyo vai saṃnyavartata

तं श्रुत्वा सहिताः सर्वे निवृत्तं मगधेश्वरम् ।यादवा मन्त्रयामासुर्जरासन्धभयार्दिताः॥ 8 ॥

taṃ śrutvā sahitāḥ sarve nivṛttaṃ magadheśvaram | yādavā mantrayāmāsurjarāsandhabhayārditāḥ

ततः प्राह महातेजा विकद्रुर्नयकोविदः ।कृष्णं कमलपत्राक्षमुग्रसेनस्य शृण्वतः॥ 9 ॥

tataḥ prāha mahātejā vikadrurnayakovidaḥ | kṛṣṇaṃ kamalapatrākṣamugrasenasya śṛṇvataḥ

श्रूयतां तात गोविन्द कुलस्यास्य समुद्भवः ।श्रूयतामभिधास्यामि प्राप्तकालमहं ततः ।युक्तं चेन्मन्यसे साधो करिष्यसि वचो मम॥ 10 ॥

śrūyatāṃ tāta govinda kulasyāsya samudbhavaḥ | śrūyatāmabhidhāsyāmi prāptakālamahaṃ tataḥ | yuktaṃ cenmanyase sādho kariṣyasi vaco mama

यादवस्यास्य वंशस्य समुद्भवमशेषतः ।यथा मे कथितः पूर्वं व्यासेन विदितात्मना॥ 11 ॥

yādavasyāsya vaṃśasya samudbhavamaśeṣataḥ | yathā me kathitaḥ pūrvaṃ vyāsena viditātmanā

आसीद् राजा मनोर्वंशे श्रीमानिक्ष्वाकुसम्भवः ।हर्यश्व इति विख्यातो महेन्द्रसमविक्रमः॥ 12 ॥

āsīd rājā manorvaṃśe śrīmānikṣvākusambhavaḥ | haryaśva iti vikhyāto mahendrasamavikramaḥ

तस्यासीद् दयिता भार्या मधोर्दैत्यस्य वै सुता ।देवी मधुमती नाम यथेन्द्रस्य शची तथा॥ 13 ॥

tasyāsīd dayitā bhāryā madhordaityasya vai sutā | devī madhumatī nāma yathendrasya śacī tathā

सा यौवनगुणोपेता रूपेणाप्रतिमा भुवि ।मनोरथकरी राज्ञः प्राणेभ्योऽपि गरीयसी ॥ १४॥ अ ।दानवेन्द्रकुले जाता सुश्रोणी कामरूपिणी ।एकपत्नीव्रतधरा खेचरा रोहिणी यथा॥ 15 ॥

sā yauvanaguṇopetā rūpeṇāpratimā bhuvi | manorathakarī rājñaḥ prāṇebhyo'pi garīyasī || 14|| a | dānavendrakule jātā suśroṇī kāmarūpiṇī | ekapatnīvratadharā khecarā rohiṇī yathā

सा तमिक्ष्वाकुशार्दूलं कामयामास कामिनी ।स कदाचिन्नरश्रष्ठो भ्रात्रा ज्येष्ठेन माधव॥ 16 ॥

sā tamikṣvākuśārdūlaṃ kāmayāmāsa kāminī | sa kadācinnaraśraṣṭho bhrātrā jyeṣṭhena mādhava

राज्यान्निरस्तो विश्वस्तः सोऽयोध्यां सम्परित्यजत् ।स तदाल्पपरीवारः प्रियया सहितो वने॥ 17 ॥

rājyānnirasto viśvastaḥ so'yodhyāṃ samparityajat | sa tadālpaparīvāraḥ priyayā sahito vane

रेमे समेत्य कालज्ञः प्रियया कमलेक्षणः ।भ्रात्रा विनिष्कृतं राज्यात् प्रोवाच कमलेक्षणा॥ 18 ॥

reme sametya kālajñaḥ priyayā kamalekṣaṇaḥ | bhrātrā viniṣkṛtaṃ rājyāt provāca kamalekṣaṇā

एह्यागच्छ नरश्रेष्ठ त्यज राज्यकृतां स्पृहाम् ।गच्छावः सहितौ वीर मधोर्मम पितुर्गृहम्॥ 19 ॥

ehyāgaccha naraśreṣṭha tyaja rājyakṛtāṃ spṛhām | gacchāvaḥ sahitau vīra madhormama piturgṛham

रम्यं मधुवनं नाम कामपुष्पफलद्रुमम् ।सहितौ तत्र रंस्यावो यथा दिवि गतौ तथा॥ 20 ॥

ramyaṃ madhuvanaṃ nāma kāmapuṣpaphaladrumam | sahitau tatra raṃsyāvo yathā divi gatau tathā

पितुर्मे दयितस्त्वं हि मातुर्मम च पार्थिव ।मत्प्रियार्थं प्रियतरो भ्रातुश्च लवणस्य वै॥ 21 ॥

piturme dayitastvaṃ hi māturmama ca pārthiva | matpriyārthaṃ priyataro bhrātuśca lavaṇasya vai

रंस्यावस्तत्र सहितौ राज्यस्थाविव कामगौ ।तत्र गत्वा नरश्रेष्ठ ह्यमराविव नन्दने ।भद्रं ते विहरिष्यावो यथा देवपुरे तथा॥ 22 ॥

raṃsyāvastatra sahitau rājyasthāviva kāmagau | tatra gatvā naraśreṣṭha hyamarāviva nandane | bhadraṃ te vihariṣyāvo yathā devapure tathā

तं त्यजाव महाराज भ्रातरं तेऽभिमानिनम् ।आवयोर्द्वेषिणं नित्यं मत्तं राज्यमदेन वै॥ 23 ॥

taṃ tyajāva mahārāja bhrātaraṃ te'bhimāninam | āvayordveṣiṇaṃ nityaṃ mattaṃ rājyamadena vai

धिगिमं गर्हितं वासं भृत्यवच्च पराश्रयम् ।गच्छावः सहितौ वीर पितुर्मे भवनान्तिकम्॥ 24 ॥

dhigimaṃ garhitaṃ vāsaṃ bhṛtyavacca parāśrayam | gacchāvaḥ sahitau vīra piturme bhavanāntikam

तस्य सम्यक्प्रवृत्तस्य पूर्वजं भ्रातरं प्रति ।कामार्तस्य नरेन्द्रस्य पत्न्यास्तद् रुरुचे वचः॥ 25 ॥

tasya samyakpravṛttasya pūrvajaṃ bhrātaraṃ prati | kāmārtasya narendrasya patnyāstad ruruce vacaḥ

ततो मधुपुरं राजा हर्यश्वः स जगाम च ।भार्यया सह कामिन्या कामी पुरुषपुङ्गवः॥ 26 ॥

tato madhupuraṃ rājā haryaśvaḥ sa jagāma ca | bhāryayā saha kāminyā kāmī puruṣapuṅgavaḥ

मधुना दानवेन्द्रेण स साम्ना समुदाहृतः ।स्वागतं वत्स हर्यश्व प्रीतोऽस्मि तव दर्शनात्॥ 27 ॥

madhunā dānavendreṇa sa sāmnā samudāhṛtaḥ | svāgataṃ vatsa haryaśva prīto'smi tava darśanāt

यदेतन्मम राज्यं वै सर्वं मधुवनं विना ।ददामि तव राजेन्द्र वासश्च प्रतिगृह्यताम्॥ 28 ॥

yadetanmama rājyaṃ vai sarvaṃ madhuvanaṃ vinā | dadāmi tava rājendra vāsaśca pratigṛhyatām

वनेऽस्मिँल्लवणश्चायं सहायस्ते भविष्यति ।अमित्रनिग्रहे चैव कर्णधारत्वमेष्यति॥ 29 ॥

vane'smi~llavaṇaścāyaṃ sahāyaste bhaviṣyati | amitranigrahe caiva karṇadhāratvameṣyati

पालयैनं शुभं राष्ट्रं समुद्रानूपभूषितम् ।गोसमृद्धं श्रिया जुष्टमाभीरप्रायमानुषम्॥ 30 ॥

pālayainaṃ śubhaṃ rāṣṭraṃ samudrānūpabhūṣitam | gosamṛddhaṃ śriyā juṣṭamābhīraprāyamānuṣam

अत्र ते वसतस्तात दुर्गं गिरिपुरं महत् ।भविता पार्थिवावासः सुराष्ट्रविषयो महान्॥ 31 ॥

atra te vasatastāta durgaṃ giripuraṃ mahat | bhavitā pārthivāvāsaḥ surāṣṭraviṣayo mahān

अनूपविषयश्चैव समुद्रान्ते निरामयः ।आनर्तं नाम ते राष्ट्रं भविष्यत्यायतं महत्॥ 32 ॥

anūpaviṣayaścaiva samudrānte nirāmayaḥ | ānartaṃ nāma te rāṣṭraṃ bhaviṣyatyāyataṃ mahat

तद् भविष्यमहं मन्ये कालयोगेन पार्थिव ।अध्यास्यतां यथाकालं पार्थिवं वृत्तमुत्तमम्॥ 33 ॥

tad bhaviṣyamahaṃ manye kālayogena pārthiva | adhyāsyatāṃ yathākālaṃ pārthivaṃ vṛttamuttamam

यायातमपि वंशस्ते समेष्यति च यादवम् ।अनु वंशं च वंशस्ते सोमस्य भविता किल॥ 34 ॥

yāyātamapi vaṃśaste sameṣyati ca yādavam | anu vaṃśaṃ ca vaṃśaste somasya bhavitā kila

एष मे विभवस्तात तवेमं विषयोत्तमम् ।दत्त्वा यास्यामि तपसे सागरं लवणालयम्॥ 35 ॥

eṣa me vibhavastāta tavemaṃ viṣayottamam | dattvā yāsyāmi tapase sāgaraṃ lavaṇālayam

लवणेन समायुक्तस्त्वमिमं विषयोत्तमम् ।पालयस्वाखिलं तात स्वस्य वंशस्य वृद्धये॥ 36 ॥

lavaṇena samāyuktastvamimaṃ viṣayottamam | pālayasvākhilaṃ tāta svasya vaṃśasya vṛddhaye

बाढमित्येव हर्यश्वः प्रतिजग्राह तत् पुरम् ।स च दैत्यस्तपोवासं जगाम वरुणालयम्॥ 37 ॥

bāḍhamityeva haryaśvaḥ pratijagrāha tat puram | sa ca daityastapovāsaṃ jagāma varuṇālayam

हर्यश्वश्च महातेजा दिव्ये गिरिवरोत्तमे ।निवेशयामास पुरं वासार्थममरोपमः॥ 38 ॥

haryaśvaśca mahātejā divye girivarottame | niveśayāmāsa puraṃ vāsārthamamaropamaḥ

आनर्तं नाम तद् राष्ट्रं सुराष्ट्रं गोधनायुतम् ।अचिरेणैव कालेन समृद्धं प्रत्यपद्यत॥ 39 ॥

ānartaṃ nāma tad rāṣṭraṃ surāṣṭraṃ godhanāyutam | acireṇaiva kālena samṛddhaṃ pratyapadyata

अनूपविषये चैव वेलावनविभूषितम् ।विचित्रं क्षेत्रसस्याढ्यं प्राकारग्रामसङ्कुलम्॥ 40 ॥

anūpaviṣaye caiva velāvanavibhūṣitam | vicitraṃ kṣetrasasyāḍhyaṃ prākāragrāmasaṅkulam

शशास नृपतिः स्फीतं तद् राष्ट्रं राष्ट्रवर्द्धनः ।राजधर्मेण यशसा प्रजानां नन्दिवर्द्धनः॥ 41 ॥

śaśāsa nṛpatiḥ sphītaṃ tad rāṣṭraṃ rāṣṭravarddhanaḥ | rājadharmeṇa yaśasā prajānāṃ nandivarddhanaḥ

तस्य सम्यक प्रचारेण हर्यश्वस्य महात्मनः ।व्यवर्धत तदक्षोभ्य राष्ट्रं राष्ट्रगुणैर्युतम्॥ 42 ॥

tasya samyaka pracāreṇa haryaśvasya mahātmanaḥ | vyavardhata tadakṣobhya rāṣṭraṃ rāṣṭraguṇairyutam

स हि राजा स्थितो राज्ये राजवृत्तेन शोभितः ।प्राप्तः कुलोचितां लक्ष्मीं वृत्तेन च नयेन च॥ 43 ॥

sa hi rājā sthito rājye rājavṛttena śobhitaḥ | prāptaḥ kulocitāṃ lakṣmīṃ vṛttena ca nayena ca

तस्यैव च सुवृत्तस्य पुत्रकामस्य धीमतः ।मधुमत्यां सुतो जज्ञे यदुर्नाम महायशाः॥ 44 ॥

tasyaiva ca suvṛttasya putrakāmasya dhīmataḥ | madhumatyāṃ suto jajñe yadurnāma mahāyaśāḥ

सोऽवर्धत महातेजा यदुर्दुन्दुभिनिःस्वनः ।राजलक्षणसम्पन्नः सपत्नैर्दुरतिक्रमः॥ 45 ॥

so'vardhata mahātejā yadurdundubhiniḥsvanaḥ | rājalakṣaṇasampannaḥ sapatnairduratikramaḥ

यदुर्नामाभवत् पुत्रो राजलक्षणपूजितः ।यथास्य पूर्वजो राजा पूरुः स सुमहायशाः॥ 46 ॥

yadurnāmābhavat putro rājalakṣaṇapūjitaḥ | yathāsya pūrvajo rājā pūruḥ sa sumahāyaśāḥ

स एक एव तस्यासीत् पुत्रः परमशोभनः ।ऊर्जितः पृथिवीभर्ता हर्यश्वस्य महात्मनः॥ 47 ॥

sa eka eva tasyāsīt putraḥ paramaśobhanaḥ | ūrjitaḥ pṛthivībhartā haryaśvasya mahātmanaḥ

दस वर्षसहस्राणि स कृत्वा राज्यमव्ययम् ।जगाम त्रिदिवं राजा धर्मेणाप्रतिमो भुवि॥ 48 ॥

dasa varṣasahasrāṇi sa kṛtvā rājyamavyayam | jagāma tridivaṃ rājā dharmeṇāpratimo bhuvi

ततो यदुरदीनात्मा प्रजाभिस्त्वभ्यषिच्यत ।पितर्युपरते श्रीमान् क्रमेणार्क इवोदितः॥ 49 ॥

tato yaduradīnātmā prajābhistvabhyaṣicyata | pitaryuparate śrīmān krameṇārka ivoditaḥ

शशास चेमां वसुधां प्रशान्तभयतस्कराम् ।यदुरिन्द्रप्रतीकाशो नृपो येनास्य यादवाः॥ 50 ॥

śaśāsa cemāṃ vasudhāṃ praśāntabhayataskarām | yadurindrapratīkāśo nṛpo yenāsya yādavāḥ

स कदाचिन्नृपश्चक्रे जलक्रीडां महोदधौ ।दारैः सह गुणोदारैः सतार इव चन्द्रमाः॥ 51 ॥

sa kadācinnṛpaścakre jalakrīḍāṃ mahodadhau | dāraiḥ saha guṇodāraiḥ satāra iva candramāḥ

स तत्र सहसा क्षिप्तस्तितीर्षुः सागराम्भसि ।धूम्रवर्णेन नृपतिः सर्पराजेन वीर्यवान्॥ 52 ॥

sa tatra sahasā kṣiptastitīrṣuḥ sāgarāmbhasi | dhūmravarṇena nṛpatiḥ sarparājena vīryavān

सोऽपाकृष्यत वेगेन जले सर्पपुरं महत् ।मणिस्तम्भगृहद्वारं मुक्तादामविभूषितम्॥ 53 ॥

so'pākṛṣyata vegena jale sarpapuraṃ mahat | maṇistambhagṛhadvāraṃ muktādāmavibhūṣitam

कीर्णं शङ्खकुलैः शुभ्रै रत्नराशिविभूषितम् ।प्रवालाङ्कुरपत्राढ्यैः पादपैरुपशोभितम्॥ 54 ॥

kīrṇaṃ śaṅkhakulaiḥ śubhrai ratnarāśivibhūṣitam | pravālāṅkurapatrāḍhyaiḥ pādapairupaśobhitam

कीर्णं पन्नगनार्योघैः समुद्रोदरवासिभिः ।स्वर्णवर्णेन भास्वन्तं स्वस्तिकेनेन्दुवर्चसा॥ 55 ॥

kīrṇaṃ pannaganāryoghaiḥ samudrodaravāsibhiḥ | svarṇavarṇena bhāsvantaṃ svastikenenduvarcasā

स तं ददर्श राजेन्द्रो विमले सागराम्भसि ।पन्नगेन्द्रपुरं तोये जगत्यामिव निर्मितम्॥ 56 ॥

sa taṃ dadarśa rājendro vimale sāgarāmbhasi | pannagendrapuraṃ toye jagatyāmiva nirmitam

स्वच्छं चैव पुरं तत्र प्रविवेश नृपो यदुः ।अगाधं तोयदाकारं पूर्णं सर्पवधूगणैः॥ 57 ॥

svacchaṃ caiva puraṃ tatra praviveśa nṛpo yaduḥ | agādhaṃ toyadākāraṃ pūrṇaṃ sarpavadhūgaṇaiḥ

तस्य दत्तं मणिमयं जलजं परमासनम् ।स्वास्तीर्णं पद्मपत्रैश्च पद्मसूत्रोत्तरच्छदम्॥ 58 ॥

tasya dattaṃ maṇimayaṃ jalajaṃ paramāsanam | svāstīrṇaṃ padmapatraiśca padmasūtrottaracchadam

तमासीनं नृपं तत्र परमे पन्नगासने ।द्विजिह्वपतिरव्यग्रो धूम्रवर्णोऽभ्यभाषत॥ 59 ॥

tamāsīnaṃ nṛpaṃ tatra parame pannagāsane | dvijihvapatiravyagro dhūmravarṇo'bhyabhāṣata

पिता ते स्वर्गतिं प्राप्तः कृत्वा वंशमिमं महत् ।भवन्तं तेजसा युक्तमुत्पाद्य वसुधाधिपम्॥ 60 ॥

pitā te svargatiṃ prāptaḥ kṛtvā vaṃśamimaṃ mahat | bhavantaṃ tejasā yuktamutpādya vasudhādhipam

यादवानामयं वंशस्त्वन्नाम्ना यदुपुङ्गव ।पित्रा ते मङ्गलार्थाय स्थापितः पार्थिवाकरः॥ 61 ॥

yādavānāmayaṃ vaṃśastvannāmnā yadupuṅgava | pitrā te maṅgalārthāya sthāpitaḥ pārthivākaraḥ

वंशे चास्मिंस्तव विभो देवानां तनयाव्ययाः ।ऋषीणामुरगाणां च उत्पत्स्यन्ते नृयोनिजाः॥ 62 ॥

vaṃśe cāsmiṃstava vibho devānāṃ tanayāvyayāḥ | ṛṣīṇāmuragāṇāṃ ca utpatsyante nṛyonijāḥ

तन्ममेमाः सुताः पञ्च कुमार्यो वृत्तसम्मताः ।उत्पन्ना यौवनाश्वस्य भगिन्यां नृपसत्तम॥ 63 ॥

tanmamemāḥ sutāḥ pañca kumāryo vṛttasammatāḥ | utpannā yauvanāśvasya bhaginyāṃ nṛpasattama

प्रतीच्छेमाः स्वधर्मेण प्राजापत्येन कर्मणा ।वरं च ते प्रदास्यामि वरार्हस्त्वं मतो मम॥ 64 ॥

pratīcchemāḥ svadharmeṇa prājāpatyena karmaṇā | varaṃ ca te pradāsyāmi varārhastvaṃ mato mama

भैमाश्च कुकुराश्चैव भोजाश्चान्धकयादवाः ।दाशार्हा वृष्णयश्चेति ख्यातिं यास्यन्ति सप्त ते॥ 65 ॥

bhaimāśca kukurāścaiva bhojāścāndhakayādavāḥ | dāśārhā vṛṣṇayaśceti khyātiṃ yāsyanti sapta te

स तस्मै धूम्रवर्णो वै कन्याः कन्याव्रते स्थिताः ।जलपूर्णेन योगेन ददाविन्द्रसमाय वै॥ 66 ॥

sa tasmai dhūmravarṇo vai kanyāḥ kanyāvrate sthitāḥ | jalapūrṇena yogena dadāvindrasamāya vai

वरं चास्मै ददौ प्रीतः स वै पन्नगपुङ्गवः ।श्रावयन् कन्यकाः सर्वा यथाक्रममदीनवत्॥ 67 ॥

varaṃ cāsmai dadau prītaḥ sa vai pannagapuṅgavaḥ | śrāvayan kanyakāḥ sarvā yathākramamadīnavat

एतासु ते सुताः पञ्च सुतासु मम मानद ।उत्पत्स्यन्ते पितुस्तेजो मातुश्चैव समाश्रिताः॥ 68 ॥

etāsu te sutāḥ pañca sutāsu mama mānada | utpatsyante pitustejo mātuścaiva samāśritāḥ

अस्मत्समयबद्धाश्च सलिलाभ्यन्तरेचराः ।तव वंशे भविष्यन्ति पार्थिवाः कामरूपिणः॥ 69 ॥

asmatsamayabaddhāśca salilābhyantarecarāḥ | tava vaṃśe bhaviṣyanti pārthivāḥ kāmarūpiṇaḥ

स वरं कन्यकाश्चैव लब्ध्वा यदुवरस्तदा ।उदतिष्ठत् वेगेन सलिलाच्चन्द्रमा इव॥ 70 ॥

sa varaṃ kanyakāścaiva labdhvā yaduvarastadā | udatiṣṭhat vegena salilāccandramā iva

स पञ्चकन्यामध्यस्थो ददृशे तत्र पार्थिवः ।पञ्चतारेण संयुक्तो नक्षत्रेणेव चन्द्रमाः॥ 71 ॥

sa pañcakanyāmadhyastho dadṛśe tatra pārthivaḥ | pañcatāreṇa saṃyukto nakṣatreṇeva candramāḥ

स तदन्तःपुरं सर्वं ददर्श नृपसत्तमः ।वैवाहिकेन वेषेण दिव्यस्रगनुलेपनः॥ 72 ॥

sa tadantaḥpuraṃ sarvaṃ dadarśa nṛpasattamaḥ | vaivāhikena veṣeṇa divyasraganulepanaḥ

समाश्वास्य च ताः सर्वाः स पत्नीः पावकोपमाः ।जगाम स्वपुरं राजा प्रीत्या परमया युतः॥ 73 ॥

samāśvāsya ca tāḥ sarvāḥ sa patnīḥ pāvakopamāḥ | jagāma svapuraṃ rājā prītyā paramayā yutaḥ