Parva 2, Adhyāya 39

पुर्याः पुरवासिनां च रक्षणाय बलरामकृष्णयोः मथुरातः दक्षिणभारतं प्रति प्रस्थानम्, परशुरामस्य दर्शनम्, तेन गोमन्तपर्वतोपरि गमनाय ताभ्यां मन्त्रणं विकद्रोस्तु वचः श्रुत्वा वसुदवो महायशाः ।परितुष्टेन मनसा वचनं चेदमब्रवीत्॥ 1 ॥

puryāḥ puravāsināṃ ca rakṣaṇāya balarāmakṛṣṇayoḥ mathurātaḥ dakṣiṇabhārataṃ prati prasthānam, paraśurāmasya darśanam, tena gomantaparvatopari gamanāya tābhyāṃ mantraṇaṃ vikadrostu vacaḥ śrutvā vasudavo mahāyaśāḥ | parituṣṭena manasā vacanaṃ cedamabravīt

राजा षाड्गुण्यवक्ता वै राजा मन्त्रार्थतत्त्ववित् ।सतत्त्वं च हितं चैव कृष्णोक्तं किल धीमता॥ 2 ॥

rājā ṣāḍguṇyavaktā vai rājā mantrārthatattvavit | satattvaṃ ca hitaṃ caiva kṛṣṇoktaṃ kila dhīmatā

भाषिता राजधर्माश्च सत्याश्च जगतो हिताः ।विक्रद्रुणा यदुश्रेष्ठ यद्धितं तद् विधीयताम्॥ 3 ॥

bhāṣitā rājadharmāśca satyāśca jagato hitāḥ | vikradruṇā yaduśreṣṭha yaddhitaṃ tad vidhīyatām

एतच्छ्रुत्वा पितुर्वाक्यं विक्रद्रोश्च महात्मनः ।वाक्यमुत्तममेकाग्रो बभाषे पुरुषोत्तमः॥ 4 ॥

etacchrutvā piturvākyaṃ vikradrośca mahātmanaḥ | vākyamuttamamekāgro babhāṣe puruṣottamaḥ

ब्रुवतां वः श्रुतं वाक्यं हेतुतः क्रमतस्तथा ।न्यायतः शास्त्रतश्चैव दैवं चैवानुपश्यताम्॥ 5 ॥

bruvatāṃ vaḥ śrutaṃ vākyaṃ hetutaḥ kramatastathā | nyāyataḥ śāstrataścaiva daivaṃ caivānupaśyatām

श्रूयतामुत्तरं वाक्यं श्रुत्वा च परिगृह्यताम् ।नयेन व्यवहर्तव्यं पार्थिवेन यथाक्रमम्॥ 6 ॥

śrūyatāmuttaraṃ vākyaṃ śrutvā ca parigṛhyatām | nayena vyavahartavyaṃ pārthivena yathākramam

सन्धिं च विग्रहं चैव यानमासनमेव च ।द्वैधीभावं संश्रयं च षाड्गुण्यं चिन्तयेत् सदा॥ 7 ॥

sandhiṃ ca vigrahaṃ caiva yānamāsanameva ca | dvaidhībhāvaṃ saṃśrayaṃ ca ṣāḍguṇyaṃ cintayet sadā

बलिनः सन्निकृष्टे तु न स्थेयं पण्डितेन वै ।अपक्रमेद्धि कालज्ञः समर्थो युद्धमुद्वहेत्॥ 8 ॥

balinaḥ sannikṛṣṭe tu na stheyaṃ paṇḍitena vai | apakrameddhi kālajñaḥ samartho yuddhamudvahet

अहं तावत् सहार्येण मुहूर्तेऽस्मिन् प्रकाशिते ।जीवितार्थे गमिष्यामि शक्तिमानप्यशक्तवत्॥ 9 ॥

ahaṃ tāvat sahāryeṇa muhūrte'smin prakāśite | jīvitārthe gamiṣyāmi śaktimānapyaśaktavat

ततः सह्याचलयुतं सहार्येणाहमक्षयम् ।आत्मद्वितीयः श्रीमन्तं प्रवेक्ष्ये दक्षिणापथम्॥ 10 ॥

tataḥ sahyācalayutaṃ sahāryeṇāhamakṣayam | ātmadvitīyaḥ śrīmantaṃ pravekṣye dakṣiṇāpatham

करवीरपुरं चैव रम्यं क्रौञ्चपुरं तथा ।द्रक्ष्यावस्तत्र सहितौ गोमन्तं च नगोत्तमम्॥ 11 ॥

karavīrapuraṃ caiva ramyaṃ krauñcapuraṃ tathā | drakṣyāvastatra sahitau gomantaṃ ca nagottamam

आवयोर्गमनं श्रुत्वा जितकाशी स पार्थिवः ।अप्रविश्य पुरीं दर्पादनुसारं करिष्यति॥ 12 ॥

āvayorgamanaṃ śrutvā jitakāśī sa pārthivaḥ | apraviśya purīṃ darpādanusāraṃ kariṣyati

ततः सह्यवनेष्वेव राजा याति स सानुगः ।आवयोर्ग्रहणे चैव नृपतिः प्रयतिष्यति॥ 13 ॥

tataḥ sahyavaneṣveva rājā yāti sa sānugaḥ | āvayorgrahaṇe caiva nṛpatiḥ prayatiṣyati

एषा नः श्रेयसी यात्रा भविष्यति कुलस्य वै ।पौराणामथ पुर्याश्च देशस्य च सुखावहा॥ 14 ॥

eṣā naḥ śreyasī yātrā bhaviṣyati kulasya vai | paurāṇāmatha puryāśca deśasya ca sukhāvahā

न च शत्रोः परिभ्रष्टा राजानो विजिगीषवः ।परराष्ट्रेषु मृष्यन्ति मृधे शत्रोः क्षयं विना॥ 15 ॥

na ca śatroḥ paribhraṣṭā rājāno vijigīṣavaḥ | pararāṣṭreṣu mṛṣyanti mṛdhe śatroḥ kṣayaṃ vinā

एवमुक्त्वा तु तौ वीरौ कृष्णसङ्कर्षणावुभौ ।प्रपेदतुरसम्भ्रान्तौ दक्षिणौ दक्षिणापथम्॥ 16 ॥

evamuktvā tu tau vīrau kṛṣṇasaṅkarṣaṇāvubhau | prapedaturasambhrāntau dakṣiṇau dakṣiṇāpatham

तौ तु राष्ट्राणि शतशश्चरन्तौ कामरूपिणौ ।दक्षिणां दिशमास्थाय चेरतुर्मार्गगौ सुखम्॥ 17 ॥

tau tu rāṣṭrāṇi śataśaścarantau kāmarūpiṇau | dakṣiṇāṃ diśamāsthāya ceraturmārgagau sukham

सह्यपृष्ठेषु रम्येषु मोदमानावुभौ तथा ।दक्षिणापथगौ वीरावध्वानं सम्प्रपेदतुः॥ 18 ॥

sahyapṛṣṭheṣu ramyeṣu modamānāvubhau tathā | dakṣiṇāpathagau vīrāvadhvānaṃ samprapedatuḥ

तौ च स्वल्पेन कालेन सह्याचलविभूषितम् ।करवीरपुरं प्राप्तौ स्ववंशेन विभूषितम्॥ 19 ॥

tau ca svalpena kālena sahyācalavibhūṣitam | karavīrapuraṃ prāptau svavaṃśena vibhūṣitam

तौ तत्र गत्वा वेणाया नद्यास्तीरान्तमाश्रितम् ।आसेदतुः प्ररोहाढ्यं न्यग्रोधं तरुपुङ्गवम्॥ 20 ॥

tau tatra gatvā veṇāyā nadyāstīrāntamāśritam | āsedatuḥ prarohāḍhyaṃ nyagrodhaṃ tarupuṅgavam

अधस्तात् तस्य वृक्षस्य मुनिं दीप्ततपोधनम् ।अंसावसक्तपरशुं जटावल्कलधारिणम्॥ 21 ॥

adhastāt tasya vṛkṣasya muniṃ dīptatapodhanam | aṃsāvasaktaparaśuṃ jaṭāvalkaladhāriṇam

गौरमग्निशिखाकारं तेजसा भास्करोपमम् ।क्षत्रान्तकरमक्षोभ्यं वपुष्मन्तमिवार्णवम्॥ 22 ॥

gauramagniśikhākāraṃ tejasā bhāskaropamam | kṣatrāntakaramakṣobhyaṃ vapuṣmantamivārṇavam

न्यस्तसङ्कुचिताधानं काले हुतहुताशनम् ।क्लिन्नं त्रिषवणाम्भोभिराद्यं देवगुरुं यथा॥ 23 ॥

nyastasaṅkucitādhānaṃ kāle hutahutāśanam | klinnaṃ triṣavaṇāmbhobhirādyaṃ devaguruṃ yathā

सवत्सां धेनुकां श्वेतां होमधुक् कामदोहनाम् ।क्षीरारणिं कर्षमाणं महेन्द्रगिरिगोचरम्॥ 24 ॥

savatsāṃ dhenukāṃ śvetāṃ homadhuk kāmadohanām | kṣīrāraṇiṃ karṣamāṇaṃ mahendragirigocaram

ददृशतुस्तौ सहितावपरिश्रान्तमव्ययम् ।भार्गवं राममासीनं मन्दरस्थं यथा रविम्॥ 25 ॥

dadṛśatustau sahitāvapariśrāntamavyayam | bhārgavaṃ rāmamāsīnaṃ mandarasthaṃ yathā ravim

न्यायतस्तौ तु तं दृष्ट्वा पादमूले कृताञ्जली ।वसुदेवसुतौ वीरौ सधिष्ण्याविव पावकौ॥ 26 ॥

nyāyatastau tu taṃ dṛṣṭvā pādamūle kṛtāñjalī | vasudevasutau vīrau sadhiṣṇyāviva pāvakau

कृष्णस्तमृषिशार्दूलमुवाच वदतां वरः ।श्लक्ष्णं मधुरया वाचा लोकवृत्तान्तकोविदः॥ 27 ॥

kṛṣṇastamṛṣiśārdūlamuvāca vadatāṃ varaḥ | ślakṣṇaṃ madhurayā vācā lokavṛttāntakovidaḥ

भगवन् जामदग्न्यं त्वामवगच्छामि भार्गवम् ।रामं मुनीनामृषभं क्षत्रियाणां कुलान्तकम्॥ 28 ॥

bhagavan jāmadagnyaṃ tvāmavagacchāmi bhārgavam | rāmaṃ munīnāmṛṣabhaṃ kṣatriyāṇāṃ kulāntakam

त्वया सायकवेगेन क्षिप्तो भार्गव सागरः ।इषुपातेन नगरं कृतं शूर्पारकं त्वया॥ 29 ॥

tvayā sāyakavegena kṣipto bhārgava sāgaraḥ | iṣupātena nagaraṃ kṛtaṃ śūrpārakaṃ tvayā

धनुःपञ्चशतायाममिषुपञ्चशतोच्छ्रयम् ।सह्यस्य च निकुञ्जेषु स्फीतो जनपदो महान्॥ 30 ॥

dhanuḥpañcaśatāyāmamiṣupañcaśatocchrayam | sahyasya ca nikuñjeṣu sphīto janapado mahān

अतिक्रम्योदधेर्वेलामपरान्ते निवेशितः ।त्वया तत् कार्तवीर्यस्य सहस्रभुजकाननम्॥ 31 ॥

atikramyodadhervelāmaparānte niveśitaḥ | tvayā tat kārtavīryasya sahasrabhujakānanam

छिन्नं परशुनैकेन स्मरता निधनं पितुः ।इयमद्यापि रुधिरैः क्षत्रियाणां हतद्विषाम्॥ 32 ॥

chinnaṃ paraśunaikena smaratā nidhanaṃ pituḥ | iyamadyāpi rudhiraiḥ kṣatriyāṇāṃ hatadviṣām

स्निग्धैस्त्वत्परशूत्सृष्टै रक्तपङ्का वसुन्धरा ।रैणुकेयं विजाने त्वां क्षितौ क्षितिपरोषणम्॥ 33 ॥

snigdhaistvatparaśūtsṛṣṭai raktapaṅkā vasundharā | raiṇukeyaṃ vijāne tvāṃ kṣitau kṣitiparoṣaṇam

परशुप्रग्रहे युक्तं यथैवेह रणे तथा ।तदिच्छावस्त्वया विप्र कञ्चिदर्थमुपश्रुतम्॥ 34 ॥

paraśupragrahe yuktaṃ yathaiveha raṇe tathā | tadicchāvastvayā vipra kañcidarthamupaśrutam

उत्तरं च श्रुतार्थेन प्रत्युक्तमविशङ्कया ।आवयोर्मथुरा राम यमुनातीरशोभिनी॥ 35 ॥

uttaraṃ ca śrutārthena pratyuktamaviśaṅkayā | āvayormathurā rāma yamunātīraśobhinī

यादवौ स्वो मुनिश्रेष्ठ यदि ते श्रुतिमागतौ ।वसुदेवो यदुश्रेष्ठः पिता नौ हि धृतव्रतः॥ 36 ॥

yādavau svo muniśreṣṭha yadi te śrutimāgatau | vasudevo yaduśreṣṭhaḥ pitā nau hi dhṛtavrataḥ

जन्मप्रभृति चैवावां व्रजेष्वेव नियोजितौ ।तौ स्वः कंसभयात् तत्र शङ्कितौ परिवर्द्धितौ॥ 37 ॥

janmaprabhṛti caivāvāṃ vrajeṣveva niyojitau | tau svaḥ kaṃsabhayāt tatra śaṅkitau parivarddhitau

वयञ्च प्रथमं प्राप्तौ मथुरायां प्रवेशितौ ।तावावां व्युत्थितं हत्वा समाजे कंसमोजसा॥ 38 ॥

vayañca prathamaṃ prāptau mathurāyāṃ praveśitau | tāvāvāṃ vyutthitaṃ hatvā samāje kaṃsamojasā

पितरं तस्य तत्रैव स्थापयित्वा जनेश्वरम् ।स्वमेव कर्म चारब्धौ गवां व्यापारकारकौ॥ 30b ॥

pitaraṃ tasya tatraiva sthāpayitvā janeśvaram | svameva karma cārabdhau gavāṃ vyāpārakārakau

अथावयोः पुरं रोद्धुं जरासन्धो व्यवस्थितः ।सङ्ग्रामान्सुबहून्कृत्वा लब्धलक्षावपि स्वयम्॥ 40 ॥

athāvayoḥ puraṃ roddhuṃ jarāsandho vyavasthitaḥ | saṅgrāmānsubahūnkṛtvā labdhalakṣāvapi svayam

ततः स्वपुररक्षार्थं प्रजानां च धृतव्रत ।अकृतार्थावनुद्योगौ कर्तव्यबलसाधनौ॥ 41 ॥

tataḥ svapurarakṣārthaṃ prajānāṃ ca dhṛtavrata | akṛtārthāvanudyogau kartavyabalasādhanau

अरथौ पत्तिनौ युद्धे निस्तनुत्रौ निरायुधौ ।जरासन्धोद्यमभयात् पुराद् द्वावेव निःसृतौ॥ 42 ॥

arathau pattinau yuddhe nistanutrau nirāyudhau | jarāsandhodyamabhayāt purād dvāveva niḥsṛtau

एवमावामनुप्राप्तौ मुनिश्रेष्ठ तवान्तिकम् ।आवयोर्मन्त्रमात्रेण कर्तुमर्हसि सत्क्रियाम्॥ 43 ॥

evamāvāmanuprāptau muniśreṣṭha tavāntikam | āvayormantramātreṇa kartumarhasi satkriyām

श्रुत्वैतद् भार्गवो रामस्तयोर्वाक्यमनिन्दितम् ।रेणुकेयः प्रतिवचो धर्मसंहितमब्रवीत्॥ 44 ॥

śrutvaitad bhārgavo rāmastayorvākyamaninditam | reṇukeyaḥ prativaco dharmasaṃhitamabravīt

अपरान्तादहं कृष्ण सम्प्रतीहागतः प्रभो ।एक एव विना शिष्यैर्युवयोर्मन्त्रकारणात्॥ 45 ॥

aparāntādahaṃ kṛṣṇa sampratīhāgataḥ prabho | eka eva vinā śiṣyairyuvayormantrakāraṇāt

विदितो मे व्रजे वासस्तव पद्मनिभेक्षण ।दानवानां वधश्चापि कंसस्यापि दुरात्मनः॥ 46 ॥

vidito me vraje vāsastava padmanibhekṣaṇa | dānavānāṃ vadhaścāpi kaṃsasyāpi durātmanaḥ

विग्रहं च जरासन्धे विदित्वा पुरुषोत्तम ।तव सभ्रातृकस्येह सम्प्राप्तोऽस्मि वरानन॥ 47 ॥

vigrahaṃ ca jarāsandhe viditvā puruṣottama | tava sabhrātṛkasyeha samprāpto'smi varānana

जाने त्वां कृष्ण गोप्तारं जगतः प्रभुमव्ययम् ।देवकार्यार्थसिद्ध्यर्थमबालं बालतां गतम्॥ 48 ॥

jāne tvāṃ kṛṣṇa goptāraṃ jagataḥ prabhumavyayam | devakāryārthasiddhyarthamabālaṃ bālatāṃ gatam

न त्वयाविदितं किञ्चित् त्रिषु लोकेषु विद्यते ।तथापि भक्तिमात्रेण शृणु वक्ष्यामि ते वचः॥ 49 ॥

na tvayāviditaṃ kiñcit triṣu lokeṣu vidyate | tathāpi bhaktimātreṇa śṛṇu vakṣyāmi te vacaḥ

पूर्वजैस्तव गोविन्द पूर्वं पुरमिदं कृतम् ।करवीरपुरं नाम राष्ट्रं चैव निवेशितम्॥ 50 ॥

pūrvajaistava govinda pūrvaṃ puramidaṃ kṛtam | karavīrapuraṃ nāma rāṣṭraṃ caiva niveśitam

पुरेऽस्मिन् नृपतिः कृष्ण वासुदेवो महायशाः ।शृगाल इति विख्यातो नित्यं परमकोपनः॥ 51 ॥

pure'smin nṛpatiḥ kṛṣṇa vāsudevo mahāyaśāḥ | śṛgāla iti vikhyāto nityaṃ paramakopanaḥ

नृपेण तेन गोविन्द तव वंशभवा नृपाः ।दायादा निहताः सर्वे वीर द्वेषानुशायिना॥ 52 ॥

nṛpeṇa tena govinda tava vaṃśabhavā nṛpāḥ | dāyādā nihatāḥ sarve vīra dveṣānuśāyinā

अहङ्कारपरो नित्यमजितात्मातिमत्सरी ।राज्यैश्वर्यमदाविष्टः पुत्रेष्वपि च दारुणः॥ 53 ॥

ahaṅkāraparo nityamajitātmātimatsarī | rājyaiśvaryamadāviṣṭaḥ putreṣvapi ca dāruṇaḥ

तन्नेह भवतः स्थानं रोचते मे नरोत्तम ।करवीरपुरे घोरे नित्यं पार्थिवदूषिते॥ 54 ॥

tanneha bhavataḥ sthānaṃ rocate me narottama | karavīrapure ghore nityaṃ pārthivadūṣite

श्रूयतां कथयिष्यामि यत्रोभौ शत्रुबाधनौ ।जरासन्धं बलोदग्रं भवन्तौ योधयिष्यतः॥ 55 ॥

śrūyatāṃ kathayiṣyāmi yatrobhau śatrubādhanau | jarāsandhaṃ balodagraṃ bhavantau yodhayiṣyataḥ

तीर्त्वा वेणामिमां पुण्यां नदीमद्यैव बाहुभिः ।विषयान्ते निवासाय गिरिं गच्छाम दुर्गमम्॥ 56 ॥

tīrtvā veṇāmimāṃ puṇyāṃ nadīmadyaiva bāhubhiḥ | viṣayānte nivāsāya giriṃ gacchāma durgamam

रम्यं यज्ञगिरिं नाम सह्यस्य प्ररुहं गिरिम् ।निवासं मांसभक्षाणां चौराणां घोरकर्मणाम्॥ 57 ॥

ramyaṃ yajñagiriṃ nāma sahyasya praruhaṃ girim | nivāsaṃ māṃsabhakṣāṇāṃ caurāṇāṃ ghorakarmaṇām

नानाद्रुमलतायुक्तं चित्रं पुष्पितपादपम् ।प्रोष्ये तत्र निशामेकां खटवाङ्गां नाम निम्नगाम्॥ 58 ॥

nānādrumalatāyuktaṃ citraṃ puṣpitapādapam | proṣye tatra niśāmekāṃ khaṭavāṅgāṃ nāma nimnagām

भद्रं ते सन्तरिष्यामो निकषोपलभूषणाम् ।गङ्गाप्रपातप्रतिमां भ्रष्टां च महतो गिरेः॥ 59 ॥

bhadraṃ te santariṣyāmo nikaṣopalabhūṣaṇām | gaṅgāprapātapratimāṃ bhraṣṭāṃ ca mahato gireḥ

तस्याः प्रपातं द्रक्ष्यामस्तापसारण्यभूषणम् ।उपभुज्य त्विमान्कामान्गत्वा तान्धरणीधरान्॥ 60 ॥

tasyāḥ prapātaṃ drakṣyāmastāpasāraṇyabhūṣaṇam | upabhujya tvimānkāmāngatvā tāndharaṇīdharān

द्रक्ष्यामस्तत्र तान् विप्राञ्छाम्यतो वै तपोधनान् ।रम्यं क्रौञ्चपुरं नाम गमिष्यामः पुरोत्तमम्॥ 61 ॥

drakṣyāmastatra tān viprāñchāmyato vai tapodhanān | ramyaṃ krauñcapuraṃ nāma gamiṣyāmaḥ purottamam

वंशजस्तत्र ते राजा कृष्ण धर्मरतः सदा ।महाकपिरिति ख्यातो वनवास्यजनाधिपः॥ 62 ॥

vaṃśajastatra te rājā kṛṣṇa dharmarataḥ sadā | mahākapiriti khyāto vanavāsyajanādhipaḥ

तमदृष्ट्वैव राजानं निवासाय गतेऽहनि ।तीर्थमानडुहं नाम तत्रस्थाः स्याम सङ्गताः॥ 63 ॥

tamadṛṣṭvaiva rājānaṃ nivāsāya gate'hani | tīrthamānaḍuhaṃ nāma tatrasthāḥ syāma saṅgatāḥ

ततश्च्युता गमिष्यामः सह्यस्य विवरे गिरिम् ।गोमन्तमिति विख्यातं नैकशृङ्गविभूषितम्॥ 64 ॥

tataścyutā gamiṣyāmaḥ sahyasya vivare girim | gomantamiti vikhyātaṃ naikaśṛṅgavibhūṣitam

स्वर्गतैकमहाशृङ्गं दुरारोहं खगैरपि ।विश्रामभूतं देवानां ज्योतिर्भिरभिसंवृतम्॥ 65 ॥

svargataikamahāśṛṅgaṃ durārohaṃ khagairapi | viśrāmabhūtaṃ devānāṃ jyotirbhirabhisaṃvṛtam

सोपानभूतं स्वर्गस्य गगनाद्रिमिवोच्छ्रितम् ।तं विमानावतरणं गिरिं मेरुरिवापरम्॥ 66 ॥

sopānabhūtaṃ svargasya gaganādrimivocchritam | taṃ vimānāvataraṇaṃ giriṃ merurivāparam

तस्योत्तमे महाशृङ्गे भास्वन्तौ देवरूपिणौ ।उदयास्तमये सूर्यं सोमं च ज्योतिषां पतिम्॥ 67 ॥

tasyottame mahāśṛṅge bhāsvantau devarūpiṇau | udayāstamaye sūryaṃ somaṃ ca jyotiṣāṃ patim

ऊर्मिमन्तं समुद्रं च अपारद्वीपभूषणम् ।प्रेक्षमाणौ सुखं तत्र नगाग्रे विचरिष्यथः॥ 68 ॥

ūrmimantaṃ samudraṃ ca apāradvīpabhūṣaṇam | prekṣamāṇau sukhaṃ tatra nagāgre vicariṣyathaḥ

शृङ्गस्थौ तस्य शैलस्य गोमन्तस्य वनेचरौ ।दुर्गयुद्धेन धावन्तौ जरासन्धं विजेष्यथ॥ 69 ॥

śṛṅgasthau tasya śailasya gomantasya vanecarau | durgayuddhena dhāvantau jarāsandhaṃ vijeṣyatha

तत्र शैलगतौ दृष्ट्वा भवन्तौ युद्धदुर्मदौ ।आसक्तः शैलयुद्धे च जरासन्धो भविष्यति॥ 70 ॥

tatra śailagatau dṛṣṭvā bhavantau yuddhadurmadau | āsaktaḥ śailayuddhe ca jarāsandho bhaviṣyati

भवतोरपि युद्धे तु प्रवृत्ते तत्र दारुणे ।आयुधैः सह संयोगं पश्यामि नचिरादिव॥ 71 ॥

bhavatorapi yuddhe tu pravṛtte tatra dāruṇe | āyudhaiḥ saha saṃyogaṃ paśyāmi nacirādiva

सङ्ग्रामश्च महान् कृष्ण निर्दिष्टस्तत्र दैवतैः ।यदूनां पार्थिवानां च मांसशोणितकर्दमः॥ 72 ॥

saṅgrāmaśca mahān kṛṣṇa nirdiṣṭastatra daivataiḥ | yadūnāṃ pārthivānāṃ ca māṃsaśoṇitakardamaḥ

तत्र चक्रं हलं चैव गदां कौमोदकीं तथा ।सौनन्दं मुसलं चैव वैष्णवान्यायुधानि च॥ 73 ॥

tatra cakraṃ halaṃ caiva gadāṃ kaumodakīṃ tathā | saunandaṃ musalaṃ caiva vaiṣṇavānyāyudhāni ca

दर्शयिष्यन्ति सङ्ग्रामे पास्यन्ति च महीक्षिताम् ।रुधिरं कालयुक्तानां वपुर्भिः कालसन्निभैः॥ 74 ॥

darśayiṣyanti saṅgrāme pāsyanti ca mahīkṣitām | rudhiraṃ kālayuktānāṃ vapurbhiḥ kālasannibhaiḥ

स चक्रमुसलो नाम सङ्ग्रामः कृष्ण विश्रुतः ।दैवतैरिह निर्दिष्टः कालस्यादेशसंज्ञितः॥ 75 ॥

sa cakramusalo nāma saṅgrāmaḥ kṛṣṇa viśrutaḥ | daivatairiha nirdiṣṭaḥ kālasyādeśasaṃjñitaḥ

तत्र ते कृष्ण सङ्ग्रामे सुव्यक्तं वैष्णवं वपुः ।द्रक्ष्यन्ति रिपवः सर्वे सुराश्च सुरभावन॥ 76 ॥

tatra te kṛṣṇa saṅgrāme suvyaktaṃ vaiṣṇavaṃ vapuḥ | drakṣyanti ripavaḥ sarve surāśca surabhāvana

तां भजस्व गदां कृष्ण चक्रं च चिरविस्मृतम् ।भजस्व स्वेन रूपेण सुराणां विजयाय वै॥ 77 ॥

tāṃ bhajasva gadāṃ kṛṣṇa cakraṃ ca ciravismṛtam | bhajasva svena rūpeṇa surāṇāṃ vijayāya vai

बलश्चायं हलं घोरं मुसलं चारिभेदनम् ।वधाय सुरशत्रूणां भजताल्लोकभावनः॥ 78 ॥

balaścāyaṃ halaṃ ghoraṃ musalaṃ cāribhedanam | vadhāya suraśatrūṇāṃ bhajatāllokabhāvanaḥ

एष ते प्रथमः कृष्ण सङ्ग्रामो भुवि पार्थिवैः ।पृथिव्यर्थे समाख्यातो भारावतरणे सुरैः॥ 79 ॥

eṣa te prathamaḥ kṛṣṇa saṅgrāmo bhuvi pārthivaiḥ | pṛthivyarthe samākhyāto bhārāvataraṇe suraiḥ

आयुधावाप्तिरत्रैव वपुषो वैष्णवस्य च ।लक्ष्म्याश्च तेजसश्चैव व्यूहानां च विदारणम्॥ 80 ॥

āyudhāvāptiratraiva vapuṣo vaiṣṇavasya ca | lakṣmyāśca tejasaścaiva vyūhānāṃ ca vidāraṇam

अतःप्रभृति सङ्ग्रामो धरण्यां शस्त्रमूर्च्छितः ।भविष्यति महान् कृष्ण भारतं नाम वैशसम्॥ 81 ॥

ataḥprabhṛti saṅgrāmo dharaṇyāṃ śastramūrcchitaḥ | bhaviṣyati mahān kṛṣṇa bhārataṃ nāma vaiśasam

तद् गच्छ कृष्ण शैलेन्द्रं गोमन्तं च नगोत्तमम् ।जरासन्धमृधे चापि विजयस्त्वामुपस्थितः॥ 82 ॥

tad gaccha kṛṣṇa śailendraṃ gomantaṃ ca nagottamam | jarāsandhamṛdhe cāpi vijayastvāmupasthitaḥ

इदं चैवामृतप्रख्यं होमधेनोः पयोऽमृतम् ।पीत्वा गच्छत भद्रं वो मयाऽऽदिष्टेन वर्त्मना॥ 83 ॥

idaṃ caivāmṛtaprakhyaṃ homadhenoḥ payo'mṛtam | pītvā gacchata bhadraṃ vo mayā''diṣṭena vartmanā