पद २६०

साहिब उदास भये दास खास खीस होत, मेरी कहा चली? हौं बजाय जाय रह्यो हौं ।लोकमें न ठाउँ, परलोकको भरोसो कौन? हौं तो, बलि जाउँ, रामनाम ही ते लह्यो हौं॥ 1 ॥

sāhiba udāsa bhaye dāsa khāsa khīsa hota, merī kahā calī? hauṃ bajāya jāya rahyo hauṃ | lokameṃ na ṭhāu~, paralokako bharoso kauna? hauṃ to, bali jāu~, rāmanāma hī te lahyo hauṃ

करम, सुभाउ, काल, काम, कोह, लोभ, मोह-ग्राह अति गहनि गरीबी गाढ़े गह्यो हौं ।छोरिबेको महाराज, बाँधिबेको कोटि भट, पाहि प्रभु! पाहि, तिहुँ ताप-पाप दह्यो हौं॥ 2 ॥

karama, subhāu, kāla, kāma, koha, lobha, moha-grāha ati gahani garībī gāḍha़e gahyo hauṃ | choribeko mahārāja, bā~dhibeko koṭi bhaṭa, pāhi prabhu! pāhi, tihu~ tāpa-pāpa dahyo hauṃ

रीझि-बूझि सबकी प्रतीति-प्रीति यही द्वार, दूधको जरयो पियत फूँकि फूँकि मह्यो हौं ।रटत-रटत लट्यो, जाति-पाँति-भाँति घट्यो, जूठनिको लालची चहौं न दूध-नह्यो हौं॥ 3 ॥

rījhi-būjhi sabakī pratīti-prīti yahī dvāra, dūdhako jarayo piyata phū~ki phū~ki mahyo hauṃ | raṭata-raṭata laṭyo, jāti-pā~ti-bhā~ti ghaṭyo, jūṭhaniko lālacī cahauṃ na dūdha-nahyo hauṃ

अनत चह्यो न भलो, सुपथ सुचाल चल्यो नीके जिय जानि इहाँ भलो अनचह्यो हौं ।तुलसी समुझि समुझायो मन बार बार, अपनो सो नाथ हू सों कहि निरबह्यो हौं॥ 4 ॥

anata cahyo na bhalo, supatha sucāla calyo nīke jiya jāni ihā~ bhalo anacahyo hauṃ | tulasī samujhi samujhāyo mana bāra bāra, apano so nātha hū soṃ kahi nirabahyo hauṃ