पद २६२

कह्यो न परत, बिनु कहे न रह्यो परत, बड़ो सुख कहत बड़े सों, बलि, दीनता ।प्रभुकी बड़ाई बड़ी, आपनी छोटाई छोटी, प्रभुकी पुनीतता, आपनी पाप-पीनता॥ 1 ॥

kahyo na parata, binu kahe na rahyo parata, baḍa़o sukha kahata baḍa़e soṃ, bali, dīnatā | prabhukī baḍa़āī baḍa़ī, āpanī choṭāī choṭī, prabhukī punītatā, āpanī pāpa-pīnatā

दुहू ओर समुझि सकुचि सहमत मन, सनमुख होत सुनि स्वामी-समीचीनता ।नाथ-गुनगाथ गाये, हाथ जोरि माथ नाये, नीचऊ निवाजे प्रीति-रीतिकी प्रबीनता॥ 2 ॥

duhū ora samujhi sakuci sahamata mana, sanamukha hota suni svāmī-samīcīnatā | nātha-gunagātha gāye, hātha jori mātha nāye, nīcaū nivāje prīti-rītikī prabīnatā

यही दरबार है गरब तें सरब-हानि, लाभ जोग-छेमको गरीबी-मिसकीनता ।मोटो दसकंध सो न दूबरो बिभीषन सो, बूझि परी रावरेकी प्रेम-पराधीनता॥ 3 ॥

yahī darabāra hai garaba teṃ saraba-hāni, lābha joga-chemako garībī-misakīnatā | moṭo dasakaṃdha so na dūbaro bibhīṣana so, būjhi parī rāvarekī prema-parādhīnatā

यहाँकी सयानप अयानप सहस सम, सुधौ सतभाय कहे मिटति मलीनता ।गीध-सिला-सबरीकी सुधि सब दिन किये होइगी न साईं सों सनेह-हित-हीनता॥ 4 ॥

yahā~kī sayānapa ayānapa sahasa sama, sudhau satabhāya kahe miṭati malīnatā | gīdha-silā-sabarīkī sudhi saba dina kiye hoigī na sāīṃ soṃ saneha-hita-hīnatā

सकल कामना देत नाम तेरो कामतरु, सुमिरत होत कलिमल-छल-छीनता ।करुनानिधान! बरदान तुलसी चहत, सीतापति-भक्ति-सुरसरि-नीर-मीनता॥ 5 ॥

sakala kāmanā deta nāma tero kāmataru, sumirata hota kalimala-chala-chīnatā | karunānidhāna! baradāna tulasī cahata, sītāpati-bhakti-surasari-nīra-mīnatā