Skandha 6, Adhyāya 9

तस्यासन् विश्वरूपस्य शिरांसि त्रीणि भारत ।सोमपीथं सुरापीथमन्नादमिति शुश्रुम॥ 1 ॥

tasyāsan viśvarūpasya śirāṃsi trīṇi bhārata | somapīthaṃ surāpīthamannādamiti śuśruma

स वै बर्हिषि देवेभ्यो भागं प्रत्यक्षमुच्चकैः ।अददद्यस्य पितरो देवाः सप्रश्रयं नृप॥ 2 ॥

sa vai barhiṣi devebhyo bhāgaṃ pratyakṣamuccakaiḥ | adadadyasya pitaro devāḥ sapraśrayaṃ nṛpa

स एव हि ददौ भागं परोक्षमसुरान् प्रति ।यजमानोऽवहद्भागं मातृस्नेहवशानुगः॥ 3 ॥

sa eva hi dadau bhāgaṃ parokṣamasurān prati | yajamāno'vahadbhāgaṃ mātṛsnehavaśānugaḥ

तद्देवहेलनं तस्य धर्मालीकं सुरेश्वरः ।आलक्ष्य तरसा भीतस्तच्छीर्षाण्यच्छिनद्रुषा॥ 4 ॥

taddevahelanaṃ tasya dharmālīkaṃ sureśvaraḥ | ālakṣya tarasā bhītastacchīrṣāṇyacchinadruṣā

सोमपीथं तु यत्तस्य शिर आसीत्कपिञ्जलः ।कलविङ्कः सुरापीथमन्नादं यत्स तित्तिरिः॥ 5 ॥

somapīthaṃ tu yattasya śira āsītkapiñjalaḥ | kalaviṅkaḥ surāpīthamannādaṃ yatsa tittiriḥ

ब्रह्महत्यामञ्जलिना जग्राह यदपीश्वरः ।संवत्सरान्ते तदघं भूतानां स विशुद्धये॥ 6 ॥

brahmahatyāmañjalinā jagrāha yadapīśvaraḥ | saṃvatsarānte tadaghaṃ bhūtānāṃ sa viśuddhaye

भूम्यम्बुद्रुमयोषिद्भ्यश्चतुर्धा व्यभजद्धरिः ।भूमिस्तुरीयं जग्राह खातपूरवरेण वै॥ 7 ॥

bhūmyambudrumayoṣidbhyaścaturdhā vyabhajaddhariḥ | bhūmisturīyaṃ jagrāha khātapūravareṇa vai

ईरिणं ब्रह्महत्याया रूपं भूमौ प्रदृश्यते ।तुर्यं छेदविरोहेण वरेण जगृहुर्द्रुमाः॥ 8 ॥

īriṇaṃ brahmahatyāyā rūpaṃ bhūmau pradṛśyate | turyaṃ chedaviroheṇa vareṇa jagṛhurdrumāḥ

तेषां निर्यासरूपेण ब्रह्महत्या प्रदृश्यते ।शश्वत्कामवरेणांहस्तुरीयं जगृहुः स्त्रियः॥ 9 ॥

teṣāṃ niryāsarūpeṇa brahmahatyā pradṛśyate | śaśvatkāmavareṇāṃhasturīyaṃ jagṛhuḥ striyaḥ

रजोरूपेण तास्वंहो मासि मासि प्रदृश्यते ।द्रव्यभूयोवरेणापस्तुरीयं जगृहुर्मलम्॥ 10 ॥

rajorūpeṇa tāsvaṃho māsi māsi pradṛśyate | dravyabhūyovareṇāpasturīyaṃ jagṛhurmalam

तासु बुद्बुदफेनाभ्यां दृष्टं तद्धरति क्षिपन् ।हतपुत्रस्ततस्त्वष्टा जुहावेन्द्राय शत्रवे॥ 11 ॥

tāsu budbudaphenābhyāṃ dṛṣṭaṃ taddharati kṣipan | hataputrastatastvaṣṭā juhāvendrāya śatrave

इन्द्रशत्रो विवर्धस्व मा चिरं जहि विद्विषम् ।अथान्वाहार्यपचनादुत्थितो घोरदर्शनः॥ 12 ॥

indraśatro vivardhasva mā ciraṃ jahi vidviṣam | athānvāhāryapacanādutthito ghoradarśanaḥ

कृतान्त इव लोकानां युगान्तसमये यथा ।विष्वग्विवर्धमानं तमिषुमात्रं दिने दिने॥ 13 ॥

kṛtānta iva lokānāṃ yugāntasamaye yathā | viṣvagvivardhamānaṃ tamiṣumātraṃ dine dine

दग्धशैलप्रतीकाशं सन्ध्याभ्रानीकवर्चसम् ।तप्तताम्रशिखाश्मश्रुं मध्याह्नार्कोग्रलोचनम्॥ 14 ॥

dagdhaśailapratīkāśaṃ sandhyābhrānīkavarcasam | taptatāmraśikhāśmaśruṃ madhyāhnārkogralocanam

देदीप्यमाने त्रिशिखे शूल आरोप्य रोदसी ।नृत्यन्तमुन्नदन्तं च चालयन्तं पदा महीम्॥ 15 ॥

dedīpyamāne triśikhe śūla āropya rodasī | nṛtyantamunnadantaṃ ca cālayantaṃ padā mahīm

दरीगम्भीरवक्त्रेण पिबता च नभस्तलम् ।लिहता जिह्वयर्क्षाणि ग्रसता भुवनत्रयम्॥ 16 ॥

darīgambhīravaktreṇa pibatā ca nabhastalam | lihatā jihvayarkṣāṇi grasatā bhuvanatrayam

महता रौद्रदंष्ट्रेण जृम्भमाणं मुहुर्मुहुः ।वित्रस्ता दुद्रुवुर्लोका वीक्ष्य सर्वे दिशो दश॥ 17 ॥

mahatā raudradaṃṣṭreṇa jṛmbhamāṇaṃ muhurmuhuḥ | vitrastā dudruvurlokā vīkṣya sarve diśo daśa

येनावृता इमे लोकास्तमसा त्वाष्ट्रमूर्तिना ।स वै वृत्र इति प्रोक्तः पापः परमदारुणः॥ 18 ॥

yenāvṛtā ime lokāstamasā tvāṣṭramūrtinā | sa vai vṛtra iti proktaḥ pāpaḥ paramadāruṇaḥ

तं निजघ्नुरभिद्रुत्य सगणा विबुधर्षभाः ।स्वैः स्वैर्दिव्यास्त्रशस्त्रौघैः सोऽग्रसत्तानि कृत्स्नशः॥ 19 ॥

taṃ nijaghnurabhidrutya sagaṇā vibudharṣabhāḥ | svaiḥ svairdivyāstraśastraughaiḥ so'grasattāni kṛtsnaśaḥ

ततस्ते विस्मिताः सर्वे विषण्णा ग्रस्ततेजसः ।प्रत्यञ्चमादिपुरुषमुपतस्थुः समाहिताः॥ 20 ॥

tataste vismitāḥ sarve viṣaṇṇā grastatejasaḥ | pratyañcamādipuruṣamupatasthuḥ samāhitāḥ

वाय्वम्बराग्न्यप्क्षितयस्त्रिलोका ब्रह्मादयो ये वयमुद्विजन्तः ।हराम यस्मै बलिमन्तकोऽसौ बिभेति यस्मादरणं ततो नः॥ 21 ॥

vāyvambarāgnyapkṣitayastrilokā brahmādayo ye vayamudvijantaḥ | harāma yasmai balimantako'sau bibheti yasmādaraṇaṃ tato naḥ

अविस्मितं तं परिपूर्णकामं स्वेनैव लाभेन समं प्रशान्तम् ।विनोपसर्पत्यपरं हि बालिशः श्वलाङ्गुलेनातितितर्ति सिन्धुम्॥ 22 ॥

avismitaṃ taṃ paripūrṇakāmaṃ svenaiva lābhena samaṃ praśāntam | vinopasarpatyaparaṃ hi bāliśaḥ śvalāṅgulenātititarti sindhum

यस्योरुशृङ्गे जगतीं स्वनावं मनुर्यथाऽऽबध्य ततार दुर्गम् ।स एव नस्त्वाष्ट्रभयाद्दुरन्ता- त्त्राताऽऽश्रितान् वारिचरोऽपि नूनम्॥ 23 ॥

yasyoruśṛṅge jagatīṃ svanāvaṃ manuryathā''badhya tatāra durgam | sa eva nastvāṣṭrabhayāddurantā- ttrātā''śritān vāricaro'pi nūnam

पुरा स्वयम्भूरपि संयमाम्भ- स्युदीर्णवातोर्मिरवैः कराले ।एकोऽरविन्दात्पतितस्ततार तस्माद्भयाद्येन स नोऽस्तु पारः॥ 24 ॥

purā svayambhūrapi saṃyamāmbha- syudīrṇavātormiravaiḥ karāle | eko'ravindātpatitastatāra tasmādbhayādyena sa no'stu pāraḥ

य एक ईशो निजमायया नः ससर्ज येनानुसृजाम विश्वम् ।वयं न यस्यापि पुरः समीहतः पश्याम लिङ्गं पृथगीशमानिनः॥ 25 ॥

ya eka īśo nijamāyayā naḥ sasarja yenānusṛjāma viśvam | vayaṃ na yasyāpi puraḥ samīhataḥ paśyāma liṅgaṃ pṛthagīśamāninaḥ

यो नः सपत्नैर्भृशमर्द्यमानान् देवर्षितिर्यङ्नृषु नित्य एव ।कृतावतारस्तनुभिः स्वमायया कृत्वाऽऽत्मसात्पाति युगे युगे च॥ 26 ॥

yo naḥ sapatnairbhṛśamardyamānān devarṣitiryaṅnṛṣu nitya eva | kṛtāvatārastanubhiḥ svamāyayā kṛtvā''tmasātpāti yuge yuge ca

तमेव देवं वयमात्मदैवतं परं प्रधानं पुरुषं विश्वमन्यम् ।व्रजाम सर्वे शरणं शरण्यं स्वानां स नो धास्यति शं महात्मा॥ 27 ॥

tameva devaṃ vayamātmadaivataṃ paraṃ pradhānaṃ puruṣaṃ viśvamanyam | vrajāma sarve śaraṇaṃ śaraṇyaṃ svānāṃ sa no dhāsyati śaṃ mahātmā

प्रतीच्यां दिश्यभूदाविः शङ्खचक्रगदाधरः॥ 28 ॥

pratīcyāṃ diśyabhūdāviḥ śaṅkhacakragadādharaḥ

आत्मतुल्यैः षोडशभिर्विना श्रीवत्सकौस्तुभौ ।पर्युपासितमुन्निद्रशरदम्बुरुहेक्षणम्॥ 29 ॥

ātmatulyaiḥ ṣoḍaśabhirvinā śrīvatsakaustubhau | paryupāsitamunnidraśaradamburuhekṣaṇam

दृष्ट्वा तमवनौ सर्व ईक्षणाह्लादविक्लवाः ।दण्डवत्पतिता राजञ्छनैरुत्थाय तुष्टुवुः॥ 30 ॥

dṛṣṭvā tamavanau sarva īkṣaṇāhlādaviklavāḥ | daṇḍavatpatitā rājañchanairutthāya tuṣṭuvuḥ

नमस्ते यज्ञवीर्याय वयसे उत ते नमः ।नमस्ते ह्यस्तचक्राय नमः सुपुरुहूतये॥ 31 ॥

namaste yajñavīryāya vayase uta te namaḥ | namaste hyastacakrāya namaḥ supuruhūtaye

यत्ते गतीनां तिसृणामीशितुः परमं पदम् ।नार्वाचीनो विसर्गस्य धातर्वेदितुमर्हति॥ 32 ॥

yatte gatīnāṃ tisṛṇāmīśituḥ paramaṃ padam | nārvācīno visargasya dhātarveditumarhati

ओं नमस्तेऽस्तु भगवन् नारायण वासुदेवाऽऽदिपुरुष महापुरुष महानुभाव परममङ्गल परमकल्याण परमकारुणिक केवल जगदाधार लोकैकनाथ सर्वेश्वर लक्ष्मीनाथ परमहंसपरिव्राजकैः परमेणात्मयोगसमाधिना परिभावित- परिस्फुटपारमहंस्यधर्मेणोद्घाटिततमः- कपाटद्वारे चित्तेऽपावृत आत्मलोके स्वयमुपलब्धनिजसुखानुभवो भवान्॥ 33 ॥

oṃ namaste'stu bhagavan nārāyaṇa vāsudevā''dipuruṣa mahāpuruṣa mahānubhāva paramamaṅgala paramakalyāṇa paramakāruṇika kevala jagadādhāra lokaikanātha sarveśvara lakṣmīnātha paramahaṃsaparivrājakaiḥ parameṇātmayogasamādhinā paribhāvita- parisphuṭapāramahaṃsyadharmeṇodghāṭitatamaḥ- kapāṭadvāre citte'pāvṛta ātmaloke svayamupalabdhanijasukhānubhavo bhavān

दुरवबोध इव तवायं विहारयोगो यदशरणोऽशरीर इदमनवेक्षितास्म- त्समवाय आत्मनैवाविक्रियमाणेन सगुणमगुणः सृजसि पासि हरसि॥ 34 ॥

duravabodha iva tavāyaṃ vihārayogo yadaśaraṇo'śarīra idamanavekṣitāsma- tsamavāya ātmanaivāvikriyamāṇena saguṇamaguṇaḥ sṛjasi pāsi harasi

अथ तत्र भवान् किं देवदत्तवदिह गुणविसर्गपतितः पारतन्त्र्येण स्वकृत- कुशलाकुशलं फलमुपाददात्याहोस्वि- दात्माराम उपशमशीलः समञ्जसदर्शन उदास्त इति ह वाव न विदामः॥ 35 ॥

atha tatra bhavān kiṃ devadattavadiha guṇavisargapatitaḥ pāratantryeṇa svakṛta- kuśalākuśalaṃ phalamupādadātyāhosvi- dātmārāma upaśamaśīlaḥ samañjasadarśana udāsta iti ha vāva na vidāmaḥ

न हि विरोध उभयं भगवत्यपरिमित- गुणगण ईश्वरेऽनवगाह्यमाहात्म्येऽर्वाचीन- विकल्पवितर्कविचारप्रमाणाभासकुतर्क- शास्त्रकलिलान्तःकरणाश्रयदुरवग्रहवादिनां विवादानवसर उपरतसमस्तमायामये केवल एवात्ममायामन्तर्धाय को न्वर्थो दुर्घट इव भवति स्वरूपद्वयाभावात्॥ 36 ॥

na hi virodha ubhayaṃ bhagavatyaparimita- guṇagaṇa īśvare'navagāhyamāhātmye'rvācīna- vikalpavitarkavicārapramāṇābhāsakutarka- śāstrakalilāntaḥkaraṇāśrayaduravagrahavādināṃ vivādānavasara uparatasamastamāyāmaye kevala evātmamāyāmantardhāya ko nvartho durghaṭa iva bhavati svarūpadvayābhāvāt

समविषममतीनां मतमनुसरसि यथा रज्जुखण्डः सर्पादिधियाम्॥ 37 ॥

samaviṣamamatīnāṃ matamanusarasi yathā rajjukhaṇḍaḥ sarpādidhiyām

स एव हि पुनः सर्ववस्तुनि वस्तुस्वरूपः सर्वेश्वरः सकलजगत्कारणकारणभूतः सर्वप्रत्यगात्मत्वात्सर्वगुणाभासोपलक्षित एक एव पर्यवशेषितः॥ 38 ॥

sa eva hi punaḥ sarvavastuni vastusvarūpaḥ sarveśvaraḥ sakalajagatkāraṇakāraṇabhūtaḥ sarvapratyagātmatvātsarvaguṇābhāsopalakṣita eka eva paryavaśeṣitaḥ

अथ ह वाव तव महिमामृतरससमुद्र- विप्रुषा सकृदवलीढया स्वमनसि निष्यन्दमानानवरतसुखेन विस्मारित- दृष्टश्रुतविषयसुखलेशाभासाः परमभागवता एकान्तिनो भगवति सर्वभूतप्रियसुहृदि सर्वात्मनि नितरां निरन्तरं निर्वृतमनसः कथमु ह वा एते मधुमथन पुनः स्वार्थकुशला ह्यात्मप्रिय- सुहृदः साधवस्त्वच्चरणाम्बुजानुसेवां विसृजन्ति न यत्र पुनरयं संसारपर्यावर्तः॥ 39 ॥

atha ha vāva tava mahimāmṛtarasasamudra- vipruṣā sakṛdavalīḍhayā svamanasi niṣyandamānānavaratasukhena vismārita- dṛṣṭaśrutaviṣayasukhaleśābhāsāḥ paramabhāgavatā ekāntino bhagavati sarvabhūtapriyasuhṛdi sarvātmani nitarāṃ nirantaraṃ nirvṛtamanasaḥ kathamu ha vā ete madhumathana punaḥ svārthakuśalā hyātmapriya- suhṛdaḥ sādhavastvaccaraṇāmbujānusevāṃ visṛjanti na yatra punarayaṃ saṃsāraparyāvartaḥ

त्रिभुवनात्मभवन त्रिविक्रम त्रिनयन त्रिलोकमनोहरानुभाव तवैव विभूतयो दितिजदनुजादयश्चापि तेषामनुपक्रम- समयोऽयमिति स्वात्ममायया सुरनरमृगमिश्रितजलचराकृतिभि- र्यथापराधं दण्डं दण्डधर दधर्थ एवमेनमपि भगवन् जहि त्वाष्ट्रमुत यदि मन्यसे॥ 40 ॥

tribhuvanātmabhavana trivikrama trinayana trilokamanoharānubhāva tavaiva vibhūtayo ditijadanujādayaścāpi teṣāmanupakrama- samayo'yamiti svātmamāyayā suranaramṛgamiśritajalacarākṛtibhi- ryathāparādhaṃ daṇḍaṃ daṇḍadhara dadhartha evamenamapi bhagavan jahi tvāṣṭramuta yadi manyase

अस्माकं तावकानां तव नतानां तत ततामह तव चरणनलिनयुगलध्याना- नुबद्धहृदयनिगडानां स्वलिङ्गविवरणेना- त्मसात्कृतानामनुकम्पानुरञ्जितविशद- रुचिरशिशिरस्मितावलोकेन विगलित- मधुरमुखरसामृतकलया चान्तस्ताप- मनघार्हसि शमयितुम्॥ 41 ॥

asmākaṃ tāvakānāṃ tava natānāṃ tata tatāmaha tava caraṇanalinayugaladhyānā- nubaddhahṛdayanigaḍānāṃ svaliṅgavivaraṇenā- tmasātkṛtānāmanukampānurañjitaviśada- ruciraśiśirasmitāvalokena vigalita- madhuramukharasāmṛtakalayā cāntastāpa- managhārhasi śamayitum

अथ भगवंस्तवास्माभिरखिलजग- दुत्पत्तिस्थितिलयनिमित्तायमानदिव्य- मायाविनोदस्य सकलजीवनिकायाना- मन्तर्हृदयेषु बहिरपि च ब्रह्मप्रत्यगात्म- स्वरूपेण प्रधानरूपेण च यथादेशकाल- देहावस्थानविशेषं तदुपादानो- पलम्भकतयानुभवतः सर्वप्रत्ययसाक्षिण आकाशशरीरस्य साक्षात्परब्रह्मणः परमात्मनः कियानिह वार्थविशेषो विज्ञापनीयः स्याद्विस्फुलिङ्गादिभिरिव हिरण्यरेतसः॥ 42 ॥

atha bhagavaṃstavāsmābhirakhilajaga- dutpattisthitilayanimittāyamānadivya- māyāvinodasya sakalajīvanikāyānā- mantarhṛdayeṣu bahirapi ca brahmapratyagātma- svarūpeṇa pradhānarūpeṇa ca yathādeśakāla- dehāvasthānaviśeṣaṃ tadupādāno- palambhakatayānubhavataḥ sarvapratyayasākṣiṇa ākāśaśarīrasya sākṣātparabrahmaṇaḥ paramātmanaḥ kiyāniha vārthaviśeṣo vijñāpanīyaḥ syādvisphuliṅgādibhiriva hiraṇyaretasaḥ

अत एव स्वयं तदुपकल्पयास्माकं भगवतः परमगुरोस्तव चरणशत- पलाशच्छायां विविधवृजिनसंसार- परिश्रमोपशमनीमुपसृतानां वयं यत्कामेनोपसादिताः॥ 43 ॥

ata eva svayaṃ tadupakalpayāsmākaṃ bhagavataḥ paramagurostava caraṇaśata- palāśacchāyāṃ vividhavṛjinasaṃsāra- pariśramopaśamanīmupasṛtānāṃ vayaṃ yatkāmenopasāditāḥ

अथो ईश जहि त्वाष्ट्रं ग्रसन्तं भुवनत्रयम् ।ग्रस्तानि येन नः कृष्ण तेजांस्यस्त्रायुधानि च॥ 44 ॥

atho īśa jahi tvāṣṭraṃ grasantaṃ bhuvanatrayam | grastāni yena naḥ kṛṣṇa tejāṃsyastrāyudhāni ca

हंसाय दह्रनिलयाय निरीक्षकाय कृष्णाय मृष्टयशसे निरुपक्रमाय ।सत्सङ्ग्रहाय भवपान्थनिजाश्रमाप्त- वन्ते परीष्टगतये हरये नमस्ते॥ 45 ॥

haṃsāya dahranilayāya nirīkṣakāya kṛṣṇāya mṛṣṭayaśase nirupakramāya | satsaṅgrahāya bhavapānthanijāśramāpta- vante parīṣṭagataye haraye namaste

अथैवमीडितो राजन् सादरं त्रिदशैर्हरिः ।स्वमुपस्थानमाकर्ण्य प्राह तानभिनन्दितः॥ 46 ॥

athaivamīḍito rājan sādaraṃ tridaśairhariḥ | svamupasthānamākarṇya prāha tānabhinanditaḥ

प्रीतोऽहं वः सुरश्रेष्ठा मदुपस्थानविद्यया ।आत्मैश्वर्यस्मृतिः पुंसां भक्तिश्चैव यया मयि॥ 47 ॥

prīto'haṃ vaḥ suraśreṣṭhā madupasthānavidyayā | ātmaiśvaryasmṛtiḥ puṃsāṃ bhaktiścaiva yayā mayi

किं दुरापं मयि प्रीते तथापि विबुधर्षभाः ।मय्येकान्तमतिर्नान्यन्मत्तो वाञ्छति तत्त्ववित्॥ 48 ॥

kiṃ durāpaṃ mayi prīte tathāpi vibudharṣabhāḥ | mayyekāntamatirnānyanmatto vāñchati tattvavit

न वेद कृपणः श्रेय आत्मनो गुणवस्तुदृक् ।तस्य तानिच्छतो यच्छेद्यदि सोऽपि तथाविधः॥ 49 ॥

na veda kṛpaṇaḥ śreya ātmano guṇavastudṛk | tasya tānicchato yacchedyadi so'pi tathāvidhaḥ

स्वयं निःश्रेयसं विद्वान् न वक्त्यज्ञाय कर्म हि ।न राति रोगिणोऽपथ्यं वाञ्छतो हि भिषक्तमः॥ 50 ॥

svayaṃ niḥśreyasaṃ vidvān na vaktyajñāya karma hi | na rāti rogiṇo'pathyaṃ vāñchato hi bhiṣaktamaḥ

मघवन् यात भद्रं वो दध्यञ्चमृषिसत्तमम् ।विद्याव्रततपःसारं गात्रं याचत मा चिरम्॥ 51 ॥

maghavan yāta bhadraṃ vo dadhyañcamṛṣisattamam | vidyāvratatapaḥsāraṃ gātraṃ yācata mā ciram

स वा अधिगतो दध्यङ्ङश्विभ्यां ब्रह्म निष्कलम् ।यद्वा अश्वशिरो नाम तयोरमरतां व्यधात्॥ 52 ॥

sa vā adhigato dadhyaṅṅaśvibhyāṃ brahma niṣkalam | yadvā aśvaśiro nāma tayoramaratāṃ vyadhāt

दध्यङ्ङाथर्वणस्त्वष्ट्रे वर्माभेद्यं मदात्मकम् ।विश्वरूपाय यत्प्रादात्त्वष्टा यत्त्वमधास्ततः॥ 53 ॥

dadhyaṅṅātharvaṇastvaṣṭre varmābhedyaṃ madātmakam | viśvarūpāya yatprādāttvaṣṭā yattvamadhāstataḥ

युष्मभ्यं याचितोऽश्विभ्यां धर्मज्ञोऽङ्गानि दास्यति ।ततस्तैरायुधश्रेष्ठो विश्वकर्मविनिर्मितः ।येन वृत्रशिरो हर्ता मत्तेज उपबृंहितः॥ 54 ॥

yuṣmabhyaṃ yācito'śvibhyāṃ dharmajño'ṅgāni dāsyati | tatastairāyudhaśreṣṭho viśvakarmavinirmitaḥ | yena vṛtraśiro hartā matteja upabṛṃhitaḥ

तस्मिन् विनिहते यूयं तेजोऽस्त्रायुधसम्पदः ।भूयः प्राप्स्यथ भद्रं वो न हिंसन्ति च मत्परान्॥ 55 ॥

tasmin vinihate yūyaṃ tejo'strāyudhasampadaḥ | bhūyaḥ prāpsyatha bhadraṃ vo na hiṃsanti ca matparān

संहितायां षष्ठस्कन्धे नवमोऽध्यायः॥ 9b ॥

saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhaskandhe navamo'dhyāyaḥ