Skandha 9, Adhyāya 12

कुशस्य चातिथिस्तस्मान्निषधस्तत्सुतो नभः ।पुण्डरीकोऽथ तत्पुत्रः क्षेमधन्वाभवत्ततः॥ 1 ॥

kuśasya cātithistasmānniṣadhastatsuto nabhaḥ | puṇḍarīko'tha tatputraḥ kṣemadhanvābhavattataḥ

देवानीकस्ततोऽनीहः पारियात्रोऽथ तत्सुतः ।ततो बलस्थलस्तस्माद्वज्रनाभोऽर्कसम्भवः॥ 2 ॥

devānīkastato'nīhaḥ pāriyātro'tha tatsutaḥ | tato balasthalastasmādvajranābho'rkasambhavaḥ

खगणस्तत्सुतस्तस्माद्विधृतिश्चाभवत्सुतः ।ततो हिरण्यनाभोऽभूद्योगाचार्यस्तु जैमिनेः॥ 3 ॥

khagaṇastatsutastasmādvidhṛtiścābhavatsutaḥ | tato hiraṇyanābho'bhūdyogācāryastu jaimineḥ

शिष्यः कौसल्य आध्यात्मं याज्ञवल्क्योऽध्यगाद्यतः ।योगं महोदयमृषिर्हृदयग्रन्थिभेदकम्॥ 4 ॥

śiṣyaḥ kausalya ādhyātmaṃ yājñavalkyo'dhyagādyataḥ | yogaṃ mahodayamṛṣirhṛdayagranthibhedakam

पुष्यो हिरण्यनाभस्य ध्रुवसन्धिस्ततोऽभवत् ।सुदर्शनोऽथाग्निवर्णः शीघ्रस्तस्य मरुः सुतः॥ 5 ॥

puṣyo hiraṇyanābhasya dhruvasandhistato'bhavat | sudarśano'thāgnivarṇaḥ śīghrastasya maruḥ sutaḥ

योऽसावास्ते योगसिद्धः कलापग्राममाश्रितः ।कलेरन्ते सूर्यवंशं नष्टं भावयिता पुनः॥ 6 ॥

yo'sāvāste yogasiddhaḥ kalāpagrāmamāśritaḥ | kalerante sūryavaṃśaṃ naṣṭaṃ bhāvayitā punaḥ

तस्मात्प्रसुश्रुतस्तस्य सन्धिस्तस्याप्यमर्षणः ।महस्वांस्तत्सुतस्तस्माद्विश्वसाह्वोऽन्वजायत॥ 7 ॥

tasmātprasuśrutastasya sandhistasyāpyamarṣaṇaḥ | mahasvāṃstatsutastasmādviśvasāhvo'nvajāyata

ततः प्रसेनजित्तस्मात्तक्षको भविता पुनः ।ततो बृहद्बलो यस्तु पित्रा ते समरे हतः॥ 8 ॥

tataḥ prasenajittasmāttakṣako bhavitā punaḥ | tato bṛhadbalo yastu pitrā te samare hataḥ

एते हीक्ष्वाकुभूपाला अतीताः शृण्वनागतान् ।बृहद्बलस्य भविता पुत्रो नाम बृहद्रणः॥ 9 ॥

ete hīkṣvākubhūpālā atītāḥ śṛṇvanāgatān | bṛhadbalasya bhavitā putro nāma bṛhadraṇaḥ

ऊरुक्रियः सुतस्तस्य वत्सवृद्धो भविष्यति ।प्रतिव्योमस्ततो भानुर्दिवाको वाहिनीपतिः॥ 10 ॥

ūrukriyaḥ sutastasya vatsavṛddho bhaviṣyati | prativyomastato bhānurdivāko vāhinīpatiḥ

सहदेवस्ततो वीरो बृहदश्वोऽथ भानुमान् ।प्रतीकाश्वो भानुमतः सुप्रतीकोऽथ तत्सुतः॥ 11 ॥

sahadevastato vīro bṛhadaśvo'tha bhānumān | pratīkāśvo bhānumataḥ supratīko'tha tatsutaḥ

भविता मरुदेवोऽथ सुनक्षत्रोऽथ पुष्करः ।तस्यान्तरिक्षस्तत्पुत्रः सुतपास्तदमित्रजित्॥ 12 ॥

bhavitā marudevo'tha sunakṣatro'tha puṣkaraḥ | tasyāntarikṣastatputraḥ sutapāstadamitrajit

बृहद्राजस्तु तस्यापि बर्हिस्तस्मात्कृतञ्जयः ।रणञ्जयस्तस्य सुतः सञ्जयो भविता ततः॥ 13 ॥

bṛhadrājastu tasyāpi barhistasmātkṛtañjayaḥ | raṇañjayastasya sutaḥ sañjayo bhavitā tataḥ

तस्माच्छाक्योऽथ शुद्धोदो लाङ्गलस्तत्सुतः स्मृतः ।ततः प्रसेनजित्तस्मात्क्षुद्रको भविता ततः॥ 14 ॥

tasmācchākyo'tha śuddhodo lāṅgalastatsutaḥ smṛtaḥ | tataḥ prasenajittasmātkṣudrako bhavitā tataḥ

रणको भविता तस्मात्सुरथस्तनयस्ततः ।सुमित्रो नाम निष्ठान्त एते बार्हद्बलान्वयाः॥ 15 ॥

raṇako bhavitā tasmātsurathastanayastataḥ | sumitro nāma niṣṭhānta ete bārhadbalānvayāḥ

इक्ष्वाकूणामयं वंशः सुमित्रान्तो भविष्यति ।यतस्तं प्राप्य राजानं संस्थां प्राप्स्यति वै कलौ॥ 16 ॥

ikṣvākūṇāmayaṃ vaṃśaḥ sumitrānto bhaviṣyati | yatastaṃ prāpya rājānaṃ saṃsthāṃ prāpsyati vai kalau

नवमस्कन्धे इक्ष्वाकुवंशवर्णनं नाम द्वादशोऽध्यायः॥ 12b ॥

navamaskandhe ikṣvākuvaṃśavarṇanaṃ nāma dvādaśo'dhyāyaḥ