Skandha 10, Adhyāya 1

राजोवाच ।कथितो वंशविस्तारो भवता सोमसूर्ययोः ।राज्ञां चोभयवंश्यानां चरितं परमाद्भुतम्॥ 1 ॥

rājovāca | kathito vaṃśavistāro bhavatā somasūryayoḥ | rājñāṃ cobhayavaṃśyānāṃ caritaṃ paramādbhutam

यदोश्च धर्मशीलस्य नितरां मुनिसत्तम ।तत्रांशेनावतीर्णस्य विष्णोर्वीर्याणि शंस नः॥ 2 ॥

yadośca dharmaśīlasya nitarāṃ munisattama | tatrāṃśenāvatīrṇasya viṣṇorvīryāṇi śaṃsa naḥ

अवतीर्य यदोर्वंशे भगवान् भूतभावनः ।कृतवान् यानि विश्वात्मा तानि नो वद विस्तरात्॥ 3 ॥

avatīrya yadorvaṃśe bhagavān bhūtabhāvanaḥ | kṛtavān yāni viśvātmā tāni no vada vistarāt

निवृत्ततर्षैरुपगीयमाना- द्भवौषधाच्छ्रोत्रमनोभिरामात् ।क उत्तमश्लोकगुणानुवादा- त्पुमान् विरज्येत विना पशुघ्नात्॥ 4 ॥

nivṛttatarṣairupagīyamānā- dbhavauṣadhācchrotramanobhirāmāt | ka uttamaślokaguṇānuvādā- tpumān virajyeta vinā paśughnāt

पितामहा मे समरेऽमरञ्जयै- र्देवव्रताद्यातिरथैस्तिमिङ्गिलैः ।दुरत्ययं कौरवसैन्यसागरं कृत्वातरन् वत्सपदं स्म यत्प्लवाः॥ 5 ॥

pitāmahā me samare'marañjayai- rdevavratādyātirathaistimiṅgilaiḥ | duratyayaṃ kauravasainyasāgaraṃ kṛtvātaran vatsapadaṃ sma yatplavāḥ

द्रौण्यस्त्रविप्लुष्टमिदं मदङ्गं सन्तानबीजं कुरुपाण्डवानाम् ।जुगोप कुक्षिं गत आत्तचक्रो मातुश्च मे यः शरणं गतायाः॥ 6 ॥

drauṇyastravipluṣṭamidaṃ madaṅgaṃ santānabījaṃ kurupāṇḍavānām | jugopa kukṣiṃ gata āttacakro mātuśca me yaḥ śaraṇaṃ gatāyāḥ

वीर्याणि तस्याखिलदेहभाजा- मन्तर्बहिः पूरुषकालरूपैः ।प्रयच्छतो मृत्युमुतामृतं च मायामनुष्यस्य वदस्व विद्वन्॥ 7 ॥

vīryāṇi tasyākhiladehabhājā- mantarbahiḥ pūruṣakālarūpaiḥ | prayacchato mṛtyumutāmṛtaṃ ca māyāmanuṣyasya vadasva vidvan

रोहिण्यास्तनयः प्रोक्तो रामः सङ्कर्षणस्त्वया ।देवक्या गर्भसम्बन्धः कुतो देहान्तरं विना॥ 8 ॥

rohiṇyāstanayaḥ prokto rāmaḥ saṅkarṣaṇastvayā | devakyā garbhasambandhaḥ kuto dehāntaraṃ vinā

कस्मान्मुकुन्दो भगवान् पितुर्गेहाद्व्रजं गतः ।क्व वासं ज्ञातिभिः सार्धं कृतवान् सात्वताम्पतिः॥ 9 ॥

kasmānmukundo bhagavān piturgehādvrajaṃ gataḥ | kva vāsaṃ jñātibhiḥ sārdhaṃ kṛtavān sātvatāmpatiḥ

व्रजे वसन् किमकरोन्मधुपुर्यां च केशवः ।भ्रातरं चावधीत्कंसं मातुरद्धातदर्हणम्॥ 10 ॥

vraje vasan kimakaronmadhupuryāṃ ca keśavaḥ | bhrātaraṃ cāvadhītkaṃsaṃ māturaddhātadarhaṇam

देहं मानुषमाश्रित्य कति वर्षाणि वृष्णिभिः ।यदुपुर्यां सहावात्सीत्पत्न्यः कत्यभवन् प्रभोः॥ 11 ॥

dehaṃ mānuṣamāśritya kati varṣāṇi vṛṣṇibhiḥ | yadupuryāṃ sahāvātsītpatnyaḥ katyabhavan prabhoḥ

एतदन्यच्च सर्वं मे मुने कृष्णविचेष्टितम् ।वक्तुमर्हसि सर्वज्ञ श्रद्दधानाय विस्तृतम्॥ 12 ॥

etadanyacca sarvaṃ me mune kṛṣṇaviceṣṭitam | vaktumarhasi sarvajña śraddadhānāya vistṛtam

नैषातिदुःसहा क्षुन्मां त्यक्तोदमपि बाधते ।पिबन्तं त्वन्मुखाम्भोजच्युतं हरिकथामृतम्॥ 13 ॥

naiṣātiduḥsahā kṣunmāṃ tyaktodamapi bādhate | pibantaṃ tvanmukhāmbhojacyutaṃ harikathāmṛtam

एवं निशम्य भृगुनन्दन साधुवादं वैयासकिः स भगवानथ विष्णुरातम् ।प्रत्यर्च्य कृष्णचरितं कलिकल्मषघ्नं व्याहर्तुमारभत भागवतप्रधानः॥ 14 ॥

evaṃ niśamya bhṛgunandana sādhuvādaṃ vaiyāsakiḥ sa bhagavānatha viṣṇurātam | pratyarcya kṛṣṇacaritaṃ kalikalmaṣaghnaṃ vyāhartumārabhata bhāgavatapradhānaḥ

सम्यग्व्यवसिता बुद्धिस्तव राजर्षिसत्तम ।वासुदेवकथायां ते यज्जाता नैष्ठिकी रतिः॥ 15 ॥

samyagvyavasitā buddhistava rājarṣisattama | vāsudevakathāyāṃ te yajjātā naiṣṭhikī ratiḥ

वासुदेवकथाप्रश्नः पुरुषांस्त्रीन् पुनाति हि ।वक्तारं पृच्छकं श्रोतॄंस्तत्पादसलिलं यथा॥ 16 ॥

vāsudevakathāpraśnaḥ puruṣāṃstrīn punāti hi | vaktāraṃ pṛcchakaṃ śrotṝṃstatpādasalilaṃ yathā

भूमिर्दृप्तनृपव्याजदैत्यानीकशतायुतैः ।आक्रान्ता भूरिभारेण ब्रह्माणं शरणं ययौ॥ 17 ॥

bhūmirdṛptanṛpavyājadaityānīkaśatāyutaiḥ | ākrāntā bhūribhāreṇa brahmāṇaṃ śaraṇaṃ yayau

गौर्भूत्वाश्रुमुखी खिन्ना क्रन्दन्ती करुणं विभोः ।उपस्थितान्तिके तस्मै व्यसनं स्वमवोचत॥ 18 ॥

gaurbhūtvāśrumukhī khinnā krandantī karuṇaṃ vibhoḥ | upasthitāntike tasmai vyasanaṃ svamavocata

ब्रह्मा तदुपधार्याथ सह देवैस्तया सह ।जगाम सत्रिनयनस्तीरं क्षीरपयोनिधेः॥ 19 ॥

brahmā tadupadhāryātha saha devaistayā saha | jagāma satrinayanastīraṃ kṣīrapayonidheḥ

तत्र गत्वा जगन्नाथं देवदेवं वृषाकपिम् ।पुरुषं पुरुषसूक्तेन उपतस्थे समाहितः॥ 20 ॥

tatra gatvā jagannāthaṃ devadevaṃ vṛṣākapim | puruṣaṃ puruṣasūktena upatasthe samāhitaḥ

गिरं समाधौ गगने समीरितां निशम्य वेधास्त्रिदशानुवाच ह ।गां पौरुषीं मे शृणुतामराः पुन- र्विधीयतामाशु तथैव मा चिरम्॥ 21 ॥

giraṃ samādhau gagane samīritāṃ niśamya vedhāstridaśānuvāca ha | gāṃ pauruṣīṃ me śṛṇutāmarāḥ puna- rvidhīyatāmāśu tathaiva mā ciram

पुरैव पुंसावधृतो धराज्वरो भवद्भिरंशैर्यदुषूपजन्यताम् ।स यावदुर्व्या भरमीश्वरेश्वरः स्वकालशक्त्या क्षपयंश्चरेद्भुवि॥ 22 ॥

puraiva puṃsāvadhṛto dharājvaro bhavadbhiraṃśairyaduṣūpajanyatām | sa yāvadurvyā bharamīśvareśvaraḥ svakālaśaktyā kṣapayaṃścaredbhuvi

वसुदेवगृहे साक्षाद्भगवान् पुरुषः परः ।जनिष्यते तत्प्रियार्थं सम्भवन्तु सुरस्त्रियः॥ 23 ॥

vasudevagṛhe sākṣādbhagavān puruṣaḥ paraḥ | janiṣyate tatpriyārthaṃ sambhavantu surastriyaḥ

वासुदेवकलानन्तः सहस्रवदनः स्वराट् ।अग्रतो भविता देवो हरेः प्रियचिकीर्षया॥ 24 ॥

vāsudevakalānantaḥ sahasravadanaḥ svarāṭ | agrato bhavitā devo hareḥ priyacikīrṣayā

विष्णोर्माया भगवती यया सम्मोहितं जगत् ।आदिष्टा प्रभुणांशेन कार्यार्थे सम्भविष्यति॥ 25 ॥

viṣṇormāyā bhagavatī yayā sammohitaṃ jagat | ādiṣṭā prabhuṇāṃśena kāryārthe sambhaviṣyati

इत्यादिश्यामरगणान् प्रजापतिपतिर्विभुः ।आश्वास्य च महीं गीर्भिः स्वधाम परमं ययौ॥ 26 ॥

ityādiśyāmaragaṇān prajāpatipatirvibhuḥ | āśvāsya ca mahīṃ gīrbhiḥ svadhāma paramaṃ yayau

शूरसेनो यदुपतिर्मथुरामावसन् पुरीम् ।माथुराञ्छूरसेनांश्च विषयान् बुभुजे पुरा॥ 27 ॥

śūraseno yadupatirmathurāmāvasan purīm | māthurāñchūrasenāṃśca viṣayān bubhuje purā

राजधानी ततः साभूत्सर्वयादवभूभुजाम् ।मथुरा भगवान् यत्र नित्यं सन्निहितो हरिः॥ 28 ॥

rājadhānī tataḥ sābhūtsarvayādavabhūbhujām | mathurā bhagavān yatra nityaṃ sannihito hariḥ

तस्यां तु कर्हिचिच्छौरिर्वसुदेवः कृतोद्वहः ।देवक्या सूर्यया सार्धं प्रयाणे रथमारुहत्॥ 29 ॥

tasyāṃ tu karhicicchaurirvasudevaḥ kṛtodvahaḥ | devakyā sūryayā sārdhaṃ prayāṇe rathamāruhat

उग्रसेनसुतः कंसः स्वसुः प्रियचिकीर्षया ।रश्मीन् हयानां जग्राह रौक्मै रथशतैर्वृतः॥ 30 ॥

ugrasenasutaḥ kaṃsaḥ svasuḥ priyacikīrṣayā | raśmīn hayānāṃ jagrāha raukmai rathaśatairvṛtaḥ

चतुःशतं पारिबर्हं गजानां हेममालिनाम् ।अश्वानामयुतं सार्धं रथानां च त्रिषट्शतम्॥ 31 ॥

catuḥśataṃ pāribarhaṃ gajānāṃ hemamālinām | aśvānāmayutaṃ sārdhaṃ rathānāṃ ca triṣaṭśatam

दासीनां सुकुमारीणां द्वे शते समलङ्कृते ।दुहित्रे देवकः प्रादाद्याने दुहितृवत्सलः॥ 32 ॥

dāsīnāṃ sukumārīṇāṃ dve śate samalaṅkṛte | duhitre devakaḥ prādādyāne duhitṛvatsalaḥ

शङ्खतूर्यमृदङ्गाश्च नेदुर्दुन्दुभयः समम् ।प्रयाणप्रक्रमे तावद्वरवध्वोः सुमङ्गलम्॥ 33 ॥

śaṅkhatūryamṛdaṅgāśca nedurdundubhayaḥ samam | prayāṇaprakrame tāvadvaravadhvoḥ sumaṅgalam

पथि प्रग्रहिणं कंसमाभाष्याहाशरीरवाक् ।अस्यास्त्वामष्टमो गर्भो हन्ता यां वहसेऽबुध॥ 34 ॥

pathi pragrahiṇaṃ kaṃsamābhāṣyāhāśarīravāk | asyāstvāmaṣṭamo garbho hantā yāṃ vahase'budha

इत्युक्तः स खलः पापो भोजानां कुलपांसनः ।भगिनीं हन्तुमारब्धः खड्गपाणिः कचेऽग्रहीत्॥ 35 ॥

ityuktaḥ sa khalaḥ pāpo bhojānāṃ kulapāṃsanaḥ | bhaginīṃ hantumārabdhaḥ khaḍgapāṇiḥ kace'grahīt

तं जुगुप्सितकर्माणं नृशंसं निरपत्रपम् ।वसुदेवो महाभाग उवाच परिसान्त्वयन्॥ 36 ॥

taṃ jugupsitakarmāṇaṃ nṛśaṃsaṃ nirapatrapam | vasudevo mahābhāga uvāca parisāntvayan

श्लाघनीयगुणः शूरैर्भवान् भोजयशस्करः ।स कथं भगिनीं हन्यात्स्त्रियमुद्वाहपर्वणि॥ 37 ॥

ślāghanīyaguṇaḥ śūrairbhavān bhojayaśaskaraḥ | sa kathaṃ bhaginīṃ hanyātstriyamudvāhaparvaṇi

मृत्युर्जन्मवतां वीर देहेन सह जायते ।अद्य वाब्दशतान्ते वा मृत्युर्वै प्राणिनां ध्रुवः॥ 38 ॥

mṛtyurjanmavatāṃ vīra dehena saha jāyate | adya vābdaśatānte vā mṛtyurvai prāṇināṃ dhruvaḥ

देहे पञ्चत्वमापन्ने देही कर्मानुगोऽवशः ।देहान्तरमनुप्राप्य प्राक्तनं त्यजते वपुः॥ 39 ॥

dehe pañcatvamāpanne dehī karmānugo'vaśaḥ | dehāntaramanuprāpya prāktanaṃ tyajate vapuḥ

व्रजंस्तिष्ठन् पदैकेन यथैवैकेन गच्छति ।यथा तृणजलूकैवं देही कर्मगतिं गतः॥ 40 ॥

vrajaṃstiṣṭhan padaikena yathaivaikena gacchati | yathā tṛṇajalūkaivaṃ dehī karmagatiṃ gataḥ

स्वप्ने यथा पश्यति देहमीदृशं मनोरथेनाभिनिविष्टचेतनः ।दृष्टश्रुताभ्यां मनसानुचिन्तयन् प्रपद्यते तत्किमपि ह्यपस्मृतिः॥ 41 ॥

svapne yathā paśyati dehamīdṛśaṃ manorathenābhiniviṣṭacetanaḥ | dṛṣṭaśrutābhyāṃ manasānucintayan prapadyate tatkimapi hyapasmṛtiḥ

यतो यतो धावति दैवचोदितं मनो विकारात्मकमाप पञ्चसु ।गुणेषु मायारचितेषु देह्यसौ प्रपद्यमानः सह तेन जायते॥ 42 ॥

yato yato dhāvati daivacoditaṃ mano vikārātmakamāpa pañcasu | guṇeṣu māyāraciteṣu dehyasau prapadyamānaḥ saha tena jāyate

ज्योतिर्यथैवोदकपार्थिवेष्वदः समीरवेगानुगतं विभाव्यते ।एवं स्वमायारचितेष्वसौ पुमान् गुणेषु रागानुगतो विमुह्यति॥ 43 ॥

jyotiryathaivodakapārthiveṣvadaḥ samīravegānugataṃ vibhāvyate | evaṃ svamāyāraciteṣvasau pumān guṇeṣu rāgānugato vimuhyati

तस्मान्न कस्यचिद्द्रोहमाचरेत्स तथाविधः ।आत्मनः क्षेममन्विच्छन् द्रोग्धुर्वै परतो भयम्॥ 44 ॥

tasmānna kasyaciddrohamācaretsa tathāvidhaḥ | ātmanaḥ kṣemamanvicchan drogdhurvai parato bhayam

एषा तवानुजा बाला कृपणा पुत्रिकोपमा ।हन्तुं नार्हसि कल्याणीमिमां त्वं दीनवत्सलः॥ 45 ॥

eṣā tavānujā bālā kṛpaṇā putrikopamā | hantuṃ nārhasi kalyāṇīmimāṃ tvaṃ dīnavatsalaḥ

एवं स सामभिर्भेदैर्बोध्यमानोऽपि दारुणः ।न न्यवर्तत कौरव्य पुरुषादाननुव्रतः॥ 46 ॥

evaṃ sa sāmabhirbhedairbodhyamāno'pi dāruṇaḥ | na nyavartata kauravya puruṣādānanuvrataḥ

निर्बन्धं तस्य तं ज्ञात्वा विचिन्त्यानकदुन्दुभिः ।प्राप्तं कालं प्रतिव्योढुमिदं तत्रान्वपद्यत॥ 47 ॥

nirbandhaṃ tasya taṃ jñātvā vicintyānakadundubhiḥ | prāptaṃ kālaṃ prativyoḍhumidaṃ tatrānvapadyata

मृत्युर्बुद्धिमतापोह्यो यावद्बुद्धिबलोदयम् ।यद्यसौ न निवर्तेत नापराधोऽस्ति देहिनः॥ 48 ॥

mṛtyurbuddhimatāpohyo yāvadbuddhibalodayam | yadyasau na nivarteta nāparādho'sti dehinaḥ

प्रदाय मृत्यवे पुत्रान् मोचये कृपणामिमाम् ।सुता मे यदि जायेरन् मृत्युर्वा न म्रियेत चेत्॥ 49 ॥

pradāya mṛtyave putrān mocaye kṛpaṇāmimām | sutā me yadi jāyeran mṛtyurvā na mriyeta cet

विपर्ययो वा किं न स्याद्गतिर्धातुर्दुरत्यया ।उपस्थितो निवर्तेत निवृत्तः पुनरापतेत्॥ 50 ॥

viparyayo vā kiṃ na syādgatirdhāturduratyayā | upasthito nivarteta nivṛttaḥ punarāpatet

अग्नेर्यथा दारुवियोगयोगयो- रदृष्टतोऽन्यन्न निमित्तमस्ति ।एवं हि जन्तोरपि दुर्विभाव्यः शरीरसंयोगवियोगहेतुः॥ 51 ॥

agneryathā dāruviyogayogayo- radṛṣṭato'nyanna nimittamasti | evaṃ hi jantorapi durvibhāvyaḥ śarīrasaṃyogaviyogahetuḥ

एवं विमृश्य तं पापं यावदात्मनिदर्शनम् ।पूजयामास वै शौरिर्बहुमानपुरःसरम्॥ 52 ॥

evaṃ vimṛśya taṃ pāpaṃ yāvadātmanidarśanam | pūjayāmāsa vai śaurirbahumānapuraḥsaram

प्रसन्नवदनाम्भोजो नृशंसं निरपत्रपम् ।मनसा दूयमानेन विहसन्निदमब्रवीत्॥ 53 ॥

prasannavadanāmbhojo nṛśaṃsaṃ nirapatrapam | manasā dūyamānena vihasannidamabravīt

न ह्यस्यास्ते भयं सौम्य यद्वागाहाशरीरिणी ।पुत्रान् समर्पयिष्येऽस्या यतस्ते भयमुत्थितम्॥ 54 ॥

na hyasyāste bhayaṃ saumya yadvāgāhāśarīriṇī | putrān samarpayiṣye'syā yataste bhayamutthitam

स्वसुर्वधान्निववृते कंसस्तद्वाक्यसारवित् ।वसुदेवोऽपि तं प्रीतः प्रशस्य प्राविशद्गृहम्॥ 55 ॥

svasurvadhānnivavṛte kaṃsastadvākyasāravit | vasudevo'pi taṃ prītaḥ praśasya prāviśadgṛham

अथ काल उपावृत्ते देवकी सर्वदेवता ।पुत्रान् प्रसुषुवे चाष्टौ कन्यां चैवानुवत्सरम्॥ 56 ॥

atha kāla upāvṛtte devakī sarvadevatā | putrān prasuṣuve cāṣṭau kanyāṃ caivānuvatsaram

कीर्तिमन्तं प्रथमजं कंसायानकदुन्दुभिः ।अर्पयामास कृच्छ्रेण सोऽनृतादतिविह्वलः॥ 57 ॥

kīrtimantaṃ prathamajaṃ kaṃsāyānakadundubhiḥ | arpayāmāsa kṛcchreṇa so'nṛtādativihvalaḥ

किं दुःसहं नु साधूनां विदुषां किमपेक्षितम् ।किमकार्यं कदर्याणां दुस्त्यजं किं धृतात्मनाम्॥ 58 ॥

kiṃ duḥsahaṃ nu sādhūnāṃ viduṣāṃ kimapekṣitam | kimakāryaṃ kadaryāṇāṃ dustyajaṃ kiṃ dhṛtātmanām

दृष्ट्वा समत्वं तच्छौरेः सत्ये चैव व्यवस्थितिम् ।कंसस्तुष्टमना राजन् प्रहसन्निदमब्रवीत्॥ 59 ॥

dṛṣṭvā samatvaṃ tacchaureḥ satye caiva vyavasthitim | kaṃsastuṣṭamanā rājan prahasannidamabravīt

प्रतियातु कुमारोऽयं न ह्यस्मादस्ति मे भयम् ।अष्टमाद्युवयोर्गर्भान्मृत्युर्मे विहितः किल॥ 60 ॥

pratiyātu kumāro'yaṃ na hyasmādasti me bhayam | aṣṭamādyuvayorgarbhānmṛtyurme vihitaḥ kila

तथेति सुतमादाय ययावानकदुन्दुभिः ।नाभ्यनन्दत तद्वाक्यमसतोऽविजितात्मनः॥ 61 ॥

tatheti sutamādāya yayāvānakadundubhiḥ | nābhyanandata tadvākyamasato'vijitātmanaḥ

नन्दाद्या ये व्रजे गोपा याश्चामीषां च योषितः ।वृष्णयो वसुदेवाद्या देवक्याद्या यदुस्त्रियः॥ 62 ॥

nandādyā ye vraje gopā yāścāmīṣāṃ ca yoṣitaḥ | vṛṣṇayo vasudevādyā devakyādyā yadustriyaḥ

सर्वे वै देवताप्राया उभयोरपि भारत ।ज्ञातयो बन्धुसुहृदो ये च कंसमनुव्रताः॥ 63 ॥

sarve vai devatāprāyā ubhayorapi bhārata | jñātayo bandhusuhṛdo ye ca kaṃsamanuvratāḥ

एतत्कंसाय भगवाञ्छशंसाभ्येत्य नारदः ।भूमेर्भारायमाणानां दैत्यानां च वधोद्यमम्॥ 64 ॥

etatkaṃsāya bhagavāñchaśaṃsābhyetya nāradaḥ | bhūmerbhārāyamāṇānāṃ daityānāṃ ca vadhodyamam

ऋषेर्विनिर्गमे कंसो यदून् मत्वा सुरानिति ।देवक्या गर्भसम्भूतं विष्णुं च स्ववधं प्रति॥ 65 ॥

ṛṣervinirgame kaṃso yadūn matvā surāniti | devakyā garbhasambhūtaṃ viṣṇuṃ ca svavadhaṃ prati

देवकीं वसुदेवं च निगृह्य निगडैर्गृहे ।जातं जातमहन् पुत्रं तयोरजनशङ्कया॥ 66 ॥

devakīṃ vasudevaṃ ca nigṛhya nigaḍairgṛhe | jātaṃ jātamahan putraṃ tayorajanaśaṅkayā

मातरं पितरं भ्रातॄन् सर्वांश्च सुहृदस्तथा ।घ्नन्ति ह्यसुतृपो लुब्धा राजानः प्रायशो भुवि॥ 67 ॥

mātaraṃ pitaraṃ bhrātṝn sarvāṃśca suhṛdastathā | ghnanti hyasutṛpo lubdhā rājānaḥ prāyaśo bhuvi

आत्मानमिह सञ्जातं जानन् प्राग्विष्णुना हतम् ।महासुरं कालनेमिं यदुभिः स व्यरुध्यत॥ 68 ॥

ātmānamiha sañjātaṃ jānan prāgviṣṇunā hatam | mahāsuraṃ kālanemiṃ yadubhiḥ sa vyarudhyata

उग्रसेनं च पितरं यदुभोजान्धकाधिपम् ।स्वयं निगृह्य बुभुजे शूरसेनान्महाबलः॥ 69 ॥

ugrasenaṃ ca pitaraṃ yadubhojāndhakādhipam | svayaṃ nigṛhya bubhuje śūrasenānmahābalaḥ

दशमस्कन्धे पूर्वार्धे श्रीकृष्णजन्मोपक्रमे प्रथमोऽध्यायः॥ 1b ॥

daśamaskandhe pūrvārdhe śrīkṛṣṇajanmopakrame prathamo'dhyāyaḥ