Skandha 10, Adhyāya 19

क्रीडासक्तेषु गोपेषु तद्गावो दूरचारिणीः ।स्वैरं चरन्त्यो विविशुस्तृणलोभेन गह्वरम्॥ 1 ॥

krīḍāsakteṣu gopeṣu tadgāvo dūracāriṇīḥ | svairaṃ carantyo viviśustṛṇalobhena gahvaram

अजा गावो महिष्यश्च निर्विशन्त्यो वनाद्वनम् ।इषीकाटवीं निर्विविशुः क्रन्दन्त्यो दावतर्षिताः॥ 2 ॥

ajā gāvo mahiṣyaśca nirviśantyo vanādvanam | iṣīkāṭavīṃ nirviviśuḥ krandantyo dāvatarṣitāḥ

तेऽपश्यन्तः पशून् गोपाः कृष्णरामादयस्तदा ।जातानुतापा न विदुर्विचिन्वन्तो गवां गतिम्॥ 3 ॥

te'paśyantaḥ paśūn gopāḥ kṛṣṇarāmādayastadā | jātānutāpā na vidurvicinvanto gavāṃ gatim

तृणैस्तत्खुरदच्छिन्नैर्गोष्पदैरङ्कितैर्गवाम् ।मार्गमन्वगमन् सर्वे नष्टाजीव्या विचेतसः॥ 4 ॥

tṛṇaistatkhuradacchinnairgoṣpadairaṅkitairgavām | mārgamanvagaman sarve naṣṭājīvyā vicetasaḥ

मुञ्जाटव्यां भ्रष्टमार्गं क्रन्दमानं स्वगोधनम् ।सम्प्राप्य तृषिताः श्रान्तास्ततस्ते सन्न्यवर्तयन्॥ 5 ॥

muñjāṭavyāṃ bhraṣṭamārgaṃ krandamānaṃ svagodhanam | samprāpya tṛṣitāḥ śrāntāstataste sannyavartayan

ता आहूता भगवता मेघगम्भीरया गिरा ।स्वनाम्नां निनदं श्रुत्वा प्रतिनेदुः प्रहर्षिताः॥ 6 ॥

tā āhūtā bhagavatā meghagambhīrayā girā | svanāmnāṃ ninadaṃ śrutvā pratineduḥ praharṣitāḥ

ततः समन्ताद्वनधूमकेतु- र्यदृच्छयाभूत्क्षयकृद्वनौकसाम् ।समीरितः सारथिनोल्बणोल्मुकै- र्विलेलिहानः स्थिरजङ्गमान् महान्॥ 7 ॥

tataḥ samantādvanadhūmaketu- ryadṛcchayābhūtkṣayakṛdvanaukasām | samīritaḥ sārathinolbaṇolmukai- rvilelihānaḥ sthirajaṅgamān mahān

तमापतन्तं परितो दवाग्निं गोपाश्च गावः प्रसमीक्ष्य भीताः ।ऊचुश्च कृष्णं सबलं प्रपन्ना यथा हरिं मृत्युभयार्दिता जनाः॥ 8 ॥

tamāpatantaṃ parito davāgniṃ gopāśca gāvaḥ prasamīkṣya bhītāḥ | ūcuśca kṛṣṇaṃ sabalaṃ prapannā yathā hariṃ mṛtyubhayārditā janāḥ

कृष्ण कृष्ण महावीर हे रामामितविक्रम ।दावाग्निना दह्यमानान् प्रपन्नांस्त्रातुमर्हथः॥ 9 ॥

kṛṣṇa kṛṣṇa mahāvīra he rāmāmitavikrama | dāvāgninā dahyamānān prapannāṃstrātumarhathaḥ

नूनं त्वद्बान्धवाः कृष्ण न चार्हन्त्यवसादितुम् ।वयं हि सर्वधर्मज्ञ त्वन्नाथास्त्वत्परायणाः॥ 10 ॥

nūnaṃ tvadbāndhavāḥ kṛṣṇa na cārhantyavasāditum | vayaṃ hi sarvadharmajña tvannāthāstvatparāyaṇāḥ

वचो निशम्य कृपणं बन्धूनां भगवान् हरिः ।निमीलयत मा भैष्ट लोचनानीत्यभाषत॥ 11 ॥

vaco niśamya kṛpaṇaṃ bandhūnāṃ bhagavān hariḥ | nimīlayata mā bhaiṣṭa locanānītyabhāṣata

तथेति मीलिताक्षेषु भगवानग्निमुल्बणम् ।पीत्वा मुखेन तान् कृच्छ्राद्योगाधीशो व्यमोचयत्॥ 12 ॥

tatheti mīlitākṣeṣu bhagavānagnimulbaṇam | pītvā mukhena tān kṛcchrādyogādhīśo vyamocayat

ततश्च तेऽक्षीण्युन्मील्य पुनर्भाण्डीरमापिताः ।निशाम्य विस्मिता आसन्नात्मानं गाश्च मोचिताः॥ 13 ॥

tataśca te'kṣīṇyunmīlya punarbhāṇḍīramāpitāḥ | niśāmya vismitā āsannātmānaṃ gāśca mocitāḥ

कृष्णस्य योगवीर्यं तद्योगमायानुभावितम् ।दावाग्नेरात्मनः क्षेमं वीक्ष्य ते मेनिरेऽमरम्॥ 14 ॥

kṛṣṇasya yogavīryaṃ tadyogamāyānubhāvitam | dāvāgnerātmanaḥ kṣemaṃ vīkṣya te menire'maram

गाः सन्निवर्त्य सायाह्ने सह रामो जनार्दनः ।वेणुं विरणयन् गोष्ठमगाद्गोपैरभिष्टुतः॥ 15 ॥

gāḥ sannivartya sāyāhne saha rāmo janārdanaḥ | veṇuṃ viraṇayan goṣṭhamagādgopairabhiṣṭutaḥ

गोपीनां परमानन्द आसीद्गोविन्ददर्शने ।क्षणं युगशतमिव यासां येन विनाभवत्॥ 16 ॥

gopīnāṃ paramānanda āsīdgovindadarśane | kṣaṇaṃ yugaśatamiva yāsāṃ yena vinābhavat

दशमस्कन्धे पूर्वार्धे दवाग्निपानं नामैकोनविंशोऽध्यायः॥ 19 ॥

daśamaskandhe pūrvārdhe davāgnipānaṃ nāmaikonaviṃśo'dhyāyaḥ