Skandha 10, Adhyāya 27

गोवर्धने धृते शैले आसाराद्रक्षिते व्रजे ।गोलोकादाव्रजत्कृष्णं सुरभिः शक्र एव च॥ 1 ॥

govardhane dhṛte śaile āsārādrakṣite vraje | golokādāvrajatkṛṣṇaṃ surabhiḥ śakra eva ca

विविक्त उपसङ्गम्य व्रीडीतः कृतहेलनः ।पस्पर्श पादयोरेनं किरीटेनार्कवर्चसा॥ 2 ॥

vivikta upasaṅgamya vrīḍītaḥ kṛtahelanaḥ | pasparśa pādayorenaṃ kirīṭenārkavarcasā

दृष्टश्रुतानुभावोऽस्य कृष्णस्यामिततेजसः ।नष्टत्रिलोकेशमद इन्द्र आह कृताञ्जलिः॥ 3 ॥

dṛṣṭaśrutānubhāvo'sya kṛṣṇasyāmitatejasaḥ | naṣṭatrilokeśamada indra āha kṛtāñjaliḥ

विशुद्धसत्त्वं तव धाम शान्तं तपोमयं ध्वस्तरजस्तमस्कम् ।मायामयोऽयं गुणसम्प्रवाहो न विद्यते तेऽग्रहणानुबन्धः॥ 4 ॥

viśuddhasattvaṃ tava dhāma śāntaṃ tapomayaṃ dhvastarajastamaskam | māyāmayo'yaṃ guṇasampravāho na vidyate te'grahaṇānubandhaḥ

कुतो नु तद्धेतव ईश तत्कृता लोभादयो येऽबुधलिङ्गभावाः ।तथापि दण्डं भगवान् बिभर्ति धर्मस्य गुप्त्यै खलनिग्रहाय॥ 5 ॥

kuto nu taddhetava īśa tatkṛtā lobhādayo ye'budhaliṅgabhāvāḥ | tathāpi daṇḍaṃ bhagavān bibharti dharmasya guptyai khalanigrahāya

पिता गुरुस्त्वं जगतामधीशो दुरत्ययः काल उपात्तदण्डः ।हिताय चेच्छातनुभिः समीहसे मानं विधुन्वन् जगदीशमानिनाम्॥ 6 ॥

pitā gurustvaṃ jagatāmadhīśo duratyayaḥ kāla upāttadaṇḍaḥ | hitāya cecchātanubhiḥ samīhase mānaṃ vidhunvan jagadīśamāninām

ये मद्विधाज्ञा जगदीश मानिन- स्त्वां वीक्ष्य कालेऽभयमाशु तन्मदम् ।हित्वाऽऽर्यमार्गं प्रभजन्त्यपस्मया ईहा खलानामपि तेऽनुशासनम्॥ 7 ॥

ye madvidhājñā jagadīśa mānina- stvāṃ vīkṣya kāle'bhayamāśu tanmadam | hitvā''ryamārgaṃ prabhajantyapasmayā īhā khalānāmapi te'nuśāsanam

स त्वं ममैश्वर्यमदप्लुतस्य कृतागसस्तेऽविदुषः प्रभावम् ।क्षन्तुं प्रभोऽथार्हसि मूढचेतसो मैवं पुनर्भून्मतिरीश मेऽसती॥ 8 ॥

sa tvaṃ mamaiśvaryamadaplutasya kṛtāgasaste'viduṣaḥ prabhāvam | kṣantuṃ prabho'thārhasi mūḍhacetaso maivaṃ punarbhūnmatirīśa me'satī

तवावतारोऽयमधोक्षजेह स्वयम्भराणामुरुभारजन्मनाम् ।चमूपतीनामभवाय देव भवाय युष्मच्चरणानुवर्तिनाम्॥ 9 ॥

tavāvatāro'yamadhokṣajeha svayambharāṇāmurubhārajanmanām | camūpatīnāmabhavāya deva bhavāya yuṣmaccaraṇānuvartinām

नमस्तुभ्यं भगवते पुरुषाय महात्मने ।वासुदेवाय कृष्णाय सात्वतां पतये नमः॥ 10 ॥

namastubhyaṃ bhagavate puruṣāya mahātmane | vāsudevāya kṛṣṇāya sātvatāṃ pataye namaḥ

स्वच्छन्दोपात्तदेहाय विशुद्धज्ञानमूर्तये ।सर्वस्मै सर्वबीजाय सर्वभूतात्मने नमः॥ 11 ॥

svacchandopāttadehāya viśuddhajñānamūrtaye | sarvasmai sarvabījāya sarvabhūtātmane namaḥ

मयेदं भगवन् गोष्ठनाशायासारवायुभिः ।चेष्टितं विहते यज्ञे मानिना तीव्रमन्युना॥ 12 ॥

mayedaṃ bhagavan goṣṭhanāśāyāsāravāyubhiḥ | ceṣṭitaṃ vihate yajñe māninā tīvramanyunā

त्वयेशानुगृहीतोऽस्मि ध्वस्तस्तम्भो वृथोद्यमः ।ईश्वरं गुरुमात्मानं त्वामहं शरणं गतः॥ 13 ॥

tvayeśānugṛhīto'smi dhvastastambho vṛthodyamaḥ | īśvaraṃ gurumātmānaṃ tvāmahaṃ śaraṇaṃ gataḥ

एवं सङ्कीर्तितः कृष्णो मघोना भगवानमुम् ।मेघगम्भीरया वाचा प्रहसन्निदमब्रवीत्॥ 14 ॥

evaṃ saṅkīrtitaḥ kṛṣṇo maghonā bhagavānamum | meghagambhīrayā vācā prahasannidamabravīt

मया तेऽकारि मघवन् मखभङ्गोऽनुगृह्णता ।मदनुस्मृतये नित्यं मत्तस्येन्द्रश्रिया भृशम्॥ 15 ॥

mayā te'kāri maghavan makhabhaṅgo'nugṛhṇatā | madanusmṛtaye nityaṃ mattasyendraśriyā bhṛśam

मामैश्वर्यश्रीमदान्धो दण्डपाणिं न पश्यति ।तं भ्रंशयामि सम्पद्भ्यो यस्य चेच्छाम्यनुग्रहम्॥ 16 ॥

māmaiśvaryaśrīmadāndho daṇḍapāṇiṃ na paśyati | taṃ bhraṃśayāmi sampadbhyo yasya cecchāmyanugraham

गम्यतां शक्र भद्रं वः क्रियतां मेऽनुशासनम् ।स्थीयतां स्वाधिकारेषु युक्तैर्वः स्तम्भवर्जितैः॥ 17 ॥

gamyatāṃ śakra bhadraṃ vaḥ kriyatāṃ me'nuśāsanam | sthīyatāṃ svādhikāreṣu yuktairvaḥ stambhavarjitaiḥ

अथाह सुरभिः कृष्णमभिवन्द्य मनस्विनी ।स्वसन्तानैरुपामन्त्र्य गोपरूपिणमीश्वरम्॥ 18 ॥

athāha surabhiḥ kṛṣṇamabhivandya manasvinī | svasantānairupāmantrya goparūpiṇamīśvaram

कृष्ण कृष्ण महायोगिन् विश्वात्मन् विश्वसम्भव ।भवता लोकनाथेन सनाथा वयमच्युत॥ 19 ॥

kṛṣṇa kṛṣṇa mahāyogin viśvātman viśvasambhava | bhavatā lokanāthena sanāthā vayamacyuta

त्वं नः परमकं दैवं त्वं न इन्द्रो जगत्पते ।भवाय भव गोविप्रदेवानां ये च साधवः॥ 20 ॥

tvaṃ naḥ paramakaṃ daivaṃ tvaṃ na indro jagatpate | bhavāya bhava govipradevānāṃ ye ca sādhavaḥ

इन्द्रं नस्त्वाभिषेक्ष्यामो ब्रह्मणा नोदिता वयम् ।अवतीर्णोऽसि विश्वात्मन् भूमेर्भारापनुत्तये॥ 21 ॥

indraṃ nastvābhiṣekṣyāmo brahmaṇā noditā vayam | avatīrṇo'si viśvātman bhūmerbhārāpanuttaye

एवं कृष्णमुपामन्त्र्य सुरभिः पयसाऽऽत्मनः ।जलैराकाशगङ्गाया ऐरावतकरोद्धृतैः॥ 22 ॥

evaṃ kṛṣṇamupāmantrya surabhiḥ payasā''tmanaḥ | jalairākāśagaṅgāyā airāvatakaroddhṛtaiḥ

इन्द्रः सुरर्षिभिः साकं नोदितो देवमातृभिः ।अभ्यषिञ्चत दाशार्हं गोविन्द इति चाभ्यधात्॥ 23 ॥

indraḥ surarṣibhiḥ sākaṃ nodito devamātṛbhiḥ | abhyaṣiñcata dāśārhaṃ govinda iti cābhyadhāt

तत्रागतास्तुम्बुरुनारदादयो गन्धर्वविद्याधरसिद्धचारणाः ।जगुर्यशो लोकमलापहं हरेः सुराङ्गनाः सन्ननृतुर्मुदान्विताः॥ 24 ॥

tatrāgatāstumburunāradādayo gandharvavidyādharasiddhacāraṇāḥ | jaguryaśo lokamalāpahaṃ hareḥ surāṅganāḥ sannanṛturmudānvitāḥ

तं तुष्टुवुर्देवनिकायकेतवो ह्यवाकिरंश्चाद्भुतपुष्पवृष्टिभिः ।लोकाः परां निर्वृतिमाप्नुवंस्त्रयो गावस्तदा गामनयन् पयोद्रुताम्॥ 25 ॥

taṃ tuṣṭuvurdevanikāyaketavo hyavākiraṃścādbhutapuṣpavṛṣṭibhiḥ | lokāḥ parāṃ nirvṛtimāpnuvaṃstrayo gāvastadā gāmanayan payodrutām

नानारसौघाः सरितो वृक्षा आसन् मधुस्रवाः ।अकृष्टपच्यौषधयो गिरयोऽबिभ्रदुन्मणीन्॥ 26 ॥

nānārasaughāḥ sarito vṛkṣā āsan madhusravāḥ | akṛṣṭapacyauṣadhayo girayo'bibhradunmaṇīn

कृष्णेऽभिषिक्त एतानि सत्त्वानि कुरुनन्दन ।निर्वैराण्यभवंस्तात क्रूराण्यपि निसर्गतः॥ 27 ॥

kṛṣṇe'bhiṣikta etāni sattvāni kurunandana | nirvairāṇyabhavaṃstāta krūrāṇyapi nisargataḥ

अनुज्ञातो ययौ शक्रो वृतो देवादिभिर्दिवम्॥ 28 ॥

anujñāto yayau śakro vṛto devādibhirdivam

दशमस्कन्धे पूर्वार्धे इन्द्रस्तुतिर्नाम सप्तविंशोऽध्यायः॥ 27b ॥

daśamaskandhe pūrvārdhe indrastutirnāma saptaviṃśo'dhyāyaḥ