Skandha 10, Adhyāya 89

सरस्वत्यास्तटे राजन् ऋषयः सत्रमासत ।वितर्कः समभूत्तेषां त्रिष्वधीशेषु को महान्॥ 1 ॥

sarasvatyāstaṭe rājan ṛṣayaḥ satramāsata | vitarkaḥ samabhūtteṣāṃ triṣvadhīśeṣu ko mahān

तस्य जिज्ञासया ते वै भृगुं ब्रह्मसुतं नृप ।तज्ज्ञप्त्यै प्रेषयामासुः सोऽभ्यगाद्ब्रह्मणः सभाम्॥ 2 ॥

tasya jijñāsayā te vai bhṛguṃ brahmasutaṃ nṛpa | tajjñaptyai preṣayāmāsuḥ so'bhyagādbrahmaṇaḥ sabhām

न तस्मै प्रह्वणं स्तोत्रं चक्रे सत्त्वपरीक्षया ।तस्मै चुक्रोध भगवान् प्रज्वलन् स्वेन तेजसा॥ 3 ॥

na tasmai prahvaṇaṃ stotraṃ cakre sattvaparīkṣayā | tasmai cukrodha bhagavān prajvalan svena tejasā

स आत्मन्युत्थितं मन्युमात्मजायात्मना प्रभुः ।अशीशमद्यथा वह्निं स्वयोन्या वारिणाऽऽत्मभूः॥ 4 ॥

sa ātmanyutthitaṃ manyumātmajāyātmanā prabhuḥ | aśīśamadyathā vahniṃ svayonyā vāriṇā''tmabhūḥ

ततः कैलासमगमत्स तं देवो महेश्वरः ।परिरब्धुं समारेभ उत्थाय भ्रातरं मुदा॥ 5 ॥

tataḥ kailāsamagamatsa taṃ devo maheśvaraḥ | parirabdhuṃ samārebha utthāya bhrātaraṃ mudā

नैच्छत्त्वमस्युत्पथग इति देवश्चुकोप ह ।शूलमुद्यम्य तं हन्तुमारेभे तिग्मलोचनः॥ 6 ॥

naicchattvamasyutpathaga iti devaścukopa ha | śūlamudyamya taṃ hantumārebhe tigmalocanaḥ

पतित्वा पादयोर्देवी सान्त्वयामास तं गिरा ।अथो जगाम वैकुण्ठं यत्र देवो जनार्दनः॥ 7 ॥

patitvā pādayordevī sāntvayāmāsa taṃ girā | atho jagāma vaikuṇṭhaṃ yatra devo janārdanaḥ

शयानं श्रिय उत्सङ्गे पदा वक्षस्यताडयत् ।तत उत्थाय भगवान् सह लक्ष्म्या सतां गतिः॥ 8 ॥

śayānaṃ śriya utsaṅge padā vakṣasyatāḍayat | tata utthāya bhagavān saha lakṣmyā satāṃ gatiḥ

स्वतल्पादवरुह्याथ ननाम शिरसा मुनिम् ।आह ते स्वागतं ब्रह्मन् निषीदात्रासने क्षणम् ।अजानतामागतान् वः क्षन्तुमर्हथ नः प्रभो॥ 9 ॥

svatalpādavaruhyātha nanāma śirasā munim | āha te svāgataṃ brahman niṣīdātrāsane kṣaṇam | ajānatāmāgatān vaḥ kṣantumarhatha naḥ prabho

अतीव कोमलौ तात चरणौ ते महामुने ।इत्युक्त्वा विप्रचरणौ मर्दयन् स्वेन पाणिना॥ 10 ॥

atīva komalau tāta caraṇau te mahāmune | ityuktvā vipracaraṇau mardayan svena pāṇinā

पुनीहि सह लोकं मां लोकपालांश्च मद्गतान् ।पादोदकेन भवतस्तीर्थानां तीर्थकारिणा॥ 11 ॥

punīhi saha lokaṃ māṃ lokapālāṃśca madgatān | pādodakena bhavatastīrthānāṃ tīrthakāriṇā

अद्याहं भगवंल्लक्ष्म्या आसमेकान्तभाजनम् ।वत्स्यत्युरसि मे भूतिर्भवत्पादहतांहसः॥ 12 ॥

adyāhaṃ bhagavaṃllakṣmyā āsamekāntabhājanam | vatsyatyurasi me bhūtirbhavatpādahatāṃhasaḥ

एवं ब्रुवाणे वैकुण्ठे भृगुस्तन्मन्द्रया गिरा ।निर्वृतस्तर्पितस्तूष्णीं भक्त्युत्कण्ठोऽश्रुलोचनः॥ 13 ॥

evaṃ bruvāṇe vaikuṇṭhe bhṛgustanmandrayā girā | nirvṛtastarpitastūṣṇīṃ bhaktyutkaṇṭho'śrulocanaḥ

पुनश्च सत्रमाव्रज्य मुनीनां ब्रह्मवादिनाम् ।स्वानुभूतमशेषेण राजन् भृगुरवर्णयत्॥ 14 ॥

punaśca satramāvrajya munīnāṃ brahmavādinām | svānubhūtamaśeṣeṇa rājan bhṛguravarṇayat

तन्निशम्याथ मुनयो विस्मिता मुक्तसंशयाः ।भूयांसं श्रद्दधुर्विष्णुं यतः शान्तिर्यतोऽभयम्॥ 15 ॥

tanniśamyātha munayo vismitā muktasaṃśayāḥ | bhūyāṃsaṃ śraddadhurviṣṇuṃ yataḥ śāntiryato'bhayam

धर्मः साक्षाद्यतो ज्ञानं वैराग्यं च तदन्वितम् ।ऐश्वर्यं चाष्टधा यस्माद्यशश्चात्ममलापहम्॥ 16 ॥

dharmaḥ sākṣādyato jñānaṃ vairāgyaṃ ca tadanvitam | aiśvaryaṃ cāṣṭadhā yasmādyaśaścātmamalāpaham

मुनीनां न्यस्तदण्डानां शान्तानां समचेतसाम् ।अकिञ्चनानां साधूनां यमाहुः परमां गतिम्॥ 17 ॥

munīnāṃ nyastadaṇḍānāṃ śāntānāṃ samacetasām | akiñcanānāṃ sādhūnāṃ yamāhuḥ paramāṃ gatim

सत्त्वं यस्य प्रिया मूर्तिर्ब्राह्मणास्त्विष्टदेवताः ।भजन्त्यनाशिषः शान्ता यं वा निपुणबुद्धयः॥ 18 ॥

sattvaṃ yasya priyā mūrtirbrāhmaṇāstviṣṭadevatāḥ | bhajantyanāśiṣaḥ śāntā yaṃ vā nipuṇabuddhayaḥ

त्रिविधाकृतयस्तस्य राक्षसा असुराः सुराः ।गुणिन्या मायया सृष्टाः सत्त्वं तत्तीर्थसाधनम्॥ 19 ॥

trividhākṛtayastasya rākṣasā asurāḥ surāḥ | guṇinyā māyayā sṛṣṭāḥ sattvaṃ tattīrthasādhanam

एवं सारस्वता विप्रा नृणां संशयनुत्तये ।पुरुषस्य पदाम्भोजसेवया तद्गतिं गताः॥ 20 ॥

evaṃ sārasvatā viprā nṛṇāṃ saṃśayanuttaye | puruṣasya padāmbhojasevayā tadgatiṃ gatāḥ

इत्येतन्मुनितनयास्यपद्मगन्ध- पीयूषं भवभयभित्परस्य पुंसः ।सुश्लोकं श्रवणपुटैः पिबत्यभीक्ष्णं पान्थोऽध्वभ्रमणपरिश्रमं जहाति॥ 21 ॥

ityetanmunitanayāsyapadmagandha- pīyūṣaṃ bhavabhayabhitparasya puṃsaḥ | suślokaṃ śravaṇapuṭaiḥ pibatyabhīkṣṇaṃ pāntho'dhvabhramaṇapariśramaṃ jahāti

एकदा द्वारवत्यां तु विप्रपत्न्याः कुमारकः ।जातमात्रो भुवं स्पृष्ट्वा ममार किल भारत॥ 22 ॥

ekadā dvāravatyāṃ tu viprapatnyāḥ kumārakaḥ | jātamātro bhuvaṃ spṛṣṭvā mamāra kila bhārata

विप्रो गृहीत्वा मृतकं राजद्वार्युपधाय सः ।इदं प्रोवाच विलपन्नातुरो दीनमानसः॥ 23 ॥

vipro gṛhītvā mṛtakaṃ rājadvāryupadhāya saḥ | idaṃ provāca vilapannāturo dīnamānasaḥ

ब्रह्मद्विषः शठधियो लुब्धस्य विषयात्मनः ।क्षत्रबन्धोः कर्मदोषात्पञ्चत्वं मे गतोऽर्भकः॥ 24 ॥

brahmadviṣaḥ śaṭhadhiyo lubdhasya viṣayātmanaḥ | kṣatrabandhoḥ karmadoṣātpañcatvaṃ me gato'rbhakaḥ

हिंसाविहारं नृपतिं दुःशीलमजितेन्द्रियम् ।प्रजा भजन्त्यः सीदन्ति दरिद्रा नित्यदुःखिताः॥ 25 ॥

hiṃsāvihāraṃ nṛpatiṃ duḥśīlamajitendriyam | prajā bhajantyaḥ sīdanti daridrā nityaduḥkhitāḥ

एवं द्वितीयं विप्रर्षिस्तृतीयं त्वेवमेव च ।विसृज्य स नृपद्वारि तां गाथां समगायत॥ 26 ॥

evaṃ dvitīyaṃ viprarṣistṛtīyaṃ tvevameva ca | visṛjya sa nṛpadvāri tāṃ gāthāṃ samagāyata

तामर्जुन उपश्रुत्य कर्हिचित्केशवान्तिके ।परेते नवमे बाले ब्राह्मणं समभाषत॥ 27 ॥

tāmarjuna upaśrutya karhicitkeśavāntike | parete navame bāle brāhmaṇaṃ samabhāṣata

किं स्विद्ब्रह्मंस्त्वन्निवासे इह नास्ति धनुर्धरः ।राजन्यबन्धुरेते वै ब्राह्मणाः सत्र आसते॥ 28 ॥

kiṃ svidbrahmaṃstvannivāse iha nāsti dhanurdharaḥ | rājanyabandhurete vai brāhmaṇāḥ satra āsate

धनदारात्मजापृक्ता यत्र शोचन्ति ब्राह्मणाः ।ते वै राजन्यवेषेण नटा जीवन्त्यसुम्भराः॥ 29 ॥

dhanadārātmajāpṛktā yatra śocanti brāhmaṇāḥ | te vai rājanyaveṣeṇa naṭā jīvantyasumbharāḥ

अहं प्रजा वां भगवन् रक्षिष्ये दीनयोरिह ।अनिस्तीर्णप्रतिज्ञोऽग्निं प्रवेक्ष्ये हतकल्मषः॥ 30 ॥

ahaṃ prajā vāṃ bhagavan rakṣiṣye dīnayoriha | anistīrṇapratijño'gniṃ pravekṣye hatakalmaṣaḥ

सङ्कर्षणो वासुदेवः प्रद्युम्नो धन्विनां वरः ।अनिरुद्धोऽप्रतिरथो न त्रातुं शक्नुवन्ति यत्॥ 31 ॥

saṅkarṣaṇo vāsudevaḥ pradyumno dhanvināṃ varaḥ | aniruddho'pratiratho na trātuṃ śaknuvanti yat

तत्कथं नु भवान् कर्म दुष्करं जगदीश्वरैः ।चिकीर्षसि त्वं बालिश्यात्तन्न श्रद्दध्महे वयम्॥ 32 ॥

tatkathaṃ nu bhavān karma duṣkaraṃ jagadīśvaraiḥ | cikīrṣasi tvaṃ bāliśyāttanna śraddadhmahe vayam

नाहं सङ्कर्षणो ब्रह्मन् न कृष्णः कार्ष्णिरेव च ।अहं वा अर्जुनो नाम गाण्डीवं यस्य वै धनुः॥ 33 ॥

nāhaṃ saṅkarṣaṇo brahman na kṛṣṇaḥ kārṣṇireva ca | ahaṃ vā arjuno nāma gāṇḍīvaṃ yasya vai dhanuḥ

मावमंस्था मम ब्रह्मन् वीर्यं त्र्यम्बकतोषणम् ।मृत्युं विजित्य प्रधने आनेष्ये ते प्रजां प्रभो॥ 34 ॥

māvamaṃsthā mama brahman vīryaṃ tryambakatoṣaṇam | mṛtyuṃ vijitya pradhane āneṣye te prajāṃ prabho

एवं विश्रम्भितो विप्रः फाल्गुनेन परन्तप ।जगाम स्वगृहं प्रीतः पार्थवीर्यं निशामयन्॥ 35 ॥

evaṃ viśrambhito vipraḥ phālgunena parantapa | jagāma svagṛhaṃ prītaḥ pārthavīryaṃ niśāmayan

प्रसूतिकाल आसन्ने भार्याया द्विजसत्तमः ।पाहि पाहि प्रजां मृत्योरित्याहार्जुनमातुरः॥ 36 ॥

prasūtikāla āsanne bhāryāyā dvijasattamaḥ | pāhi pāhi prajāṃ mṛtyorityāhārjunamāturaḥ

स उपस्पृश्य शुच्यम्भो नमस्कृत्य महेश्वरम् ।दिव्यान्यस्त्राणि संस्मृत्य सज्यं गाण्डीवमाददे॥ 37 ॥

sa upaspṛśya śucyambho namaskṛtya maheśvaram | divyānyastrāṇi saṃsmṛtya sajyaṃ gāṇḍīvamādade

न्यरुणत्सूतिकागारं शरैर्नानास्त्रयोजितैः ।तिर्यगूर्ध्वमधः पार्थश्चकार शरपञ्जरम्॥ 38 ॥

nyaruṇatsūtikāgāraṃ śarairnānāstrayojitaiḥ | tiryagūrdhvamadhaḥ pārthaścakāra śarapañjaram

ततः कुमारः सञ्जातो विप्रपत्न्या रुदन् मुहुः ।सद्योऽदर्शनमापेदे सशरीरो विहायसा॥ 39 ॥

tataḥ kumāraḥ sañjāto viprapatnyā rudan muhuḥ | sadyo'darśanamāpede saśarīro vihāyasā

तदाऽऽह विप्रो विजयं विनिन्दन् कृष्णसन्निधौ ।मौढ्यं पश्यत मे योऽहं श्रद्दधे क्लीबकत्थनम्॥ 40 ॥

tadā''ha vipro vijayaṃ vinindan kṛṣṇasannidhau | mauḍhyaṃ paśyata me yo'haṃ śraddadhe klībakatthanam

न प्रद्युम्नो नानिरुद्धो न रामो न च केशवः ।यस्य शेकुः परित्रातुं कोऽन्यस्तदवितेश्वरः॥ 41 ॥

na pradyumno nāniruddho na rāmo na ca keśavaḥ | yasya śekuḥ paritrātuṃ ko'nyastadaviteśvaraḥ

धिगर्जुनं मृषावादं धिगात्मश्लाघिनो धनुः ।दैवोपसृष्टं यो मौढ्यादानिनीषति दुर्मतिः॥ 42 ॥

dhigarjunaṃ mṛṣāvādaṃ dhigātmaślāghino dhanuḥ | daivopasṛṣṭaṃ yo mauḍhyādāninīṣati durmatiḥ

एवं शपति विप्रर्षौ विद्यामास्थाय फाल्गुनः ।ययौ संयमनीमाशु यत्रास्ते भगवान् यमः॥ 43 ॥

evaṃ śapati viprarṣau vidyāmāsthāya phālgunaḥ | yayau saṃyamanīmāśu yatrāste bhagavān yamaḥ

विप्रापत्यमचक्षाणस्तत ऐन्द्रीमगात्पुरीम् ।आग्नेयीं नैरृतीं सौम्यां वायव्यां वारुणीमथ ।रसातलं नाकपृष्ठं धिष्ण्यान्यन्यान्युदायुधः॥ 44 ॥

viprāpatyamacakṣāṇastata aindrīmagātpurīm | āgneyīṃ nairṛtīṃ saumyāṃ vāyavyāṃ vāruṇīmatha | rasātalaṃ nākapṛṣṭhaṃ dhiṣṇyānyanyānyudāyudhaḥ

ततोऽलब्धद्विजसुतो ह्यनिस्तीर्णप्रतिश्रुतः ।अग्निं विविक्षुः कृष्णेन प्रत्युक्तः प्रतिषेधता॥ 45 ॥

tato'labdhadvijasuto hyanistīrṇapratiśrutaḥ | agniṃ vivikṣuḥ kṛṣṇena pratyuktaḥ pratiṣedhatā

दर्शये द्विजसूनूंस्ते मावज्ञात्मानमात्मना ।ये ते नः कीर्तिं विमलां मनुष्याः स्थापयिष्यन्ति॥ 46 ॥

darśaye dvijasūnūṃste māvajñātmānamātmanā | ye te naḥ kīrtiṃ vimalāṃ manuṣyāḥ sthāpayiṣyanti

दिव्यं स्वरथमास्थाय प्रतीचीं दिशमाविशत्॥ 47 ॥

divyaṃ svarathamāsthāya pratīcīṃ diśamāviśat

सप्तद्वीपान् सप्त सिन्धून्सप्तसप्त गिरीनथ ।लोकालोकं तथातीत्य विवेश सुमहत्तमः॥ 48 ॥

saptadvīpān sapta sindhūnsaptasapta girīnatha | lokālokaṃ tathātītya viveśa sumahattamaḥ

तत्राश्वाः शैब्यसुग्रीवमेघपुष्पबलाहकाः ।तमसि भ्रष्टगतयो बभूवुर्भरतर्षभ॥ 49 ॥

tatrāśvāḥ śaibyasugrīvameghapuṣpabalāhakāḥ | tamasi bhraṣṭagatayo babhūvurbharatarṣabha

तान् दृष्ट्वा भगवान् कृष्णो महायोगेश्वरेश्वरः ।सहस्रादित्यसङ्काशं स्वचक्रं प्राहिणोत्पुरः॥ 50 ॥

tān dṛṣṭvā bhagavān kṛṣṇo mahāyogeśvareśvaraḥ | sahasrādityasaṅkāśaṃ svacakraṃ prāhiṇotpuraḥ

तमः सुघोरं गहनं कृतं मह- द्विदारयद्भूरितरेण रोचिषा ।मनोजवं निर्विविशे सुदर्शनं गुणच्युतो रामशरो यथा चमूः॥ 51 ॥

tamaḥ sughoraṃ gahanaṃ kṛtaṃ maha- dvidārayadbhūritareṇa rociṣā | manojavaṃ nirviviśe sudarśanaṃ guṇacyuto rāmaśaro yathā camūḥ

द्वारेण चक्रानुपथेन तत्तमः परं परं ज्योतिरनन्तपारम् ।समश्नुवानं प्रसमीक्ष्य फाल्गुनः प्रताडिताक्षो पिदधेऽक्षिणी उभे॥ 52 ॥

dvāreṇa cakrānupathena tattamaḥ paraṃ paraṃ jyotiranantapāram | samaśnuvānaṃ prasamīkṣya phālgunaḥ pratāḍitākṣo pidadhe'kṣiṇī ubhe

ततः प्रविष्टः सलिलं नभस्वता बलीयसैजद्बृहदूर्मिभूषणम् ।तत्राद्भुतं वै भवनं द्युमत्तमं भ्राजन्मणिस्तम्भसहस्रशोभितम्॥ 53 ॥

tataḥ praviṣṭaḥ salilaṃ nabhasvatā balīyasaijadbṛhadūrmibhūṣaṇam | tatrādbhutaṃ vai bhavanaṃ dyumattamaṃ bhrājanmaṇistambhasahasraśobhitam

तस्मिन् महाभीममनन्तमद्भुतं सहस्रमूर्धन्यफणामणिद्युभिः ।विभ्राजमानं द्विगुणोल्बणेक्षणं सिताचलाभं शितिकण्ठजिह्वम्॥ 54 ॥

tasmin mahābhīmamanantamadbhutaṃ sahasramūrdhanyaphaṇāmaṇidyubhiḥ | vibhrājamānaṃ dviguṇolbaṇekṣaṇaṃ sitācalābhaṃ śitikaṇṭhajihvam

ददर्श तद्भोगसुखासनं विभुं महानुभावं पुरुषोत्तमोत्तमम् ।सान्द्राम्बुदाभं सुपिशङ्गवाससं प्रसन्नवक्त्रं रुचिरायतेक्षणम्॥ 55 ॥

dadarśa tadbhogasukhāsanaṃ vibhuṃ mahānubhāvaṃ puruṣottamottamam | sāndrāmbudābhaṃ supiśaṅgavāsasaṃ prasannavaktraṃ rucirāyatekṣaṇam

महामणिव्रातकिरीटकुण्डल- प्रभापरिक्षिप्तसहस्रकुन्तलम् ।प्रलम्बचार्वष्टभुजं सकौस्तुभं श्रीवत्सलक्ष्मं वनमालया वृतम्॥ 56 ॥

mahāmaṇivrātakirīṭakuṇḍala- prabhāparikṣiptasahasrakuntalam | pralambacārvaṣṭabhujaṃ sakaustubhaṃ śrīvatsalakṣmaṃ vanamālayā vṛtam

सुनन्दनन्दप्रमुखैः स्वपार्षदै- श्चक्रादिभिर्मूर्तिधरैर्निजायुधैः ।पुष्ट्या श्रिया कीर्त्यजयाखिलर्धिभि- र्निषेव्यमाणं परमेष्ठिनां पतिम्॥ 57 ॥

sunandanandapramukhaiḥ svapārṣadai- ścakrādibhirmūrtidharairnijāyudhaiḥ | puṣṭyā śriyā kīrtyajayākhilardhibhi- rniṣevyamāṇaṃ parameṣṭhināṃ patim

ववन्द आत्मानमनन्तमच्युतो जिष्णुश्च तद्दर्शनजातसाध्वसः ।तावाह भूमा परमेष्ठिनां प्रभु- र्बद्धाञ्जली सस्मितमूर्जया गिरा॥ 58 ॥

vavanda ātmānamanantamacyuto jiṣṇuśca taddarśanajātasādhvasaḥ | tāvāha bhūmā parameṣṭhināṃ prabhu- rbaddhāñjalī sasmitamūrjayā girā

द्विजात्मजा मे युवयोर्दिदृक्षुणा मयोपनीता भुवि धर्मगुप्तये ।कलावतीर्णाववनेर्भरासुरान् हत्वेह भूयस्त्वरयेतमन्ति मे॥ 59 ॥

dvijātmajā me yuvayordidṛkṣuṇā mayopanītā bhuvi dharmaguptaye | kalāvatīrṇāvavanerbharāsurān hatveha bhūyastvarayetamanti me

पूर्णकामावपि युवां नरनारायणावृषी ।धर्ममाचरतां स्थित्यै ऋषभौ लोकसङ्ग्रहम्॥ 60 ॥

pūrṇakāmāvapi yuvāṃ naranārāyaṇāvṛṣī | dharmamācaratāṃ sthityai ṛṣabhau lokasaṅgraham

इत्यादिष्टौ भगवता तौ कृष्णौ परमेष्ठिना ।ओमित्यानम्य भूमानमादाय द्विजदारकान्॥ 61 ॥

ityādiṣṭau bhagavatā tau kṛṣṇau parameṣṭhinā | omityānamya bhūmānamādāya dvijadārakān

न्यवर्ततां स्वकं धाम सम्प्रहृष्टौ यथागतम् ।विप्राय ददतुः पुत्रान् यथारूपं यथावयः॥ 62 ॥

nyavartatāṃ svakaṃ dhāma samprahṛṣṭau yathāgatam | viprāya dadatuḥ putrān yathārūpaṃ yathāvayaḥ

निशाम्य वैष्णवं धाम पार्थः परमविस्मितः ।यत्किञ्चित्पौरुषं पुंसां मेने कृष्णानुकम्पितम्॥ 63 ॥

niśāmya vaiṣṇavaṃ dhāma pārthaḥ paramavismitaḥ | yatkiñcitpauruṣaṃ puṃsāṃ mene kṛṣṇānukampitam

इतीदृशान्यनेकानि वीर्याणीह प्रदर्शयन् ।बुभुजे विषयान् ग्राम्यानीजे चात्यूर्जितैर्मखैः॥ 64 ॥

itīdṛśānyanekāni vīryāṇīha pradarśayan | bubhuje viṣayān grāmyānīje cātyūrjitairmakhaiḥ

प्रववर्षाखिलान् कामान् प्रजासु ब्राह्मणादिषु ।यथाकालं यथैवेन्द्रो भगवान् श्रैष्ठ्यमास्थितः॥ 65 ॥

pravavarṣākhilān kāmān prajāsu brāhmaṇādiṣu | yathākālaṃ yathaivendro bhagavān śraiṣṭhyamāsthitaḥ

हत्वा नृपानधर्मिष्ठान् घातयित्वार्जुनादिभिः ।अञ्जसा वर्तयामास धर्मं धर्मसुतादिभिः॥ 66 ॥

hatvā nṛpānadharmiṣṭhān ghātayitvārjunādibhiḥ | añjasā vartayāmāsa dharmaṃ dharmasutādibhiḥ

संहितायां दशमस्कन्धे उत्तरार्धे द्विजकुमारानयनं नामैकोननवतितमोऽध्यायः॥ 89 ॥

saṃhitāyāṃ daśamaskandhe uttarārdhe dvijakumārānayanaṃ nāmaikonanavatitamo'dhyāyaḥ