Skandha 4, Adhyāya 7

इत्यजेनानुनीतेन भवेन परितुष्यता ।अभ्यधायि महाबाहो प्रहस्य श्रूयतामिति॥ 1 ॥

ityajenānunītena bhavena parituṣyatā | abhyadhāyi mahābāho prahasya śrūyatāmiti

नाघं प्रजेश बालानां वर्णये नानुचिन्तये ।देवमायाभिभूतानां दण्डस्तत्र धृतो मया॥ 2 ॥

nāghaṃ prajeśa bālānāṃ varṇaye nānucintaye | devamāyābhibhūtānāṃ daṇḍastatra dhṛto mayā

प्रजापतेर्दग्धशीर्ष्णो भवत्वजमुखं शिरः ।मित्रस्य चक्षुषेक्षेत भागं स्वं बर्हिषो भगः॥ 3 ॥

prajāpaterdagdhaśīrṣṇo bhavatvajamukhaṃ śiraḥ | mitrasya cakṣuṣekṣeta bhāgaṃ svaṃ barhiṣo bhagaḥ

पूषा तु यजमानस्य दद्भिर्जक्षतु पिष्टभुक् ।देवाः प्रकृतसर्वाङ्गा ये म उच्छेषणं ददुः॥ 4 ॥

pūṣā tu yajamānasya dadbhirjakṣatu piṣṭabhuk | devāḥ prakṛtasarvāṅgā ye ma uccheṣaṇaṃ daduḥ

बाहुभ्यामश्विनोः पूष्णो हस्ताभ्यां कृतबाहवः ।भवन्त्वध्वर्यवश्चान्ये बस्तश्मश्रुर्भृगुर्भवेत्॥ 5 ॥

bāhubhyāmaśvinoḥ pūṣṇo hastābhyāṃ kṛtabāhavaḥ | bhavantvadhvaryavaścānye bastaśmaśrurbhṛgurbhavet

तदा सर्वाणि भूतानि श्रुत्वा मीढुष्टमोदितम् ।परितुष्टात्मभिस्तात साधु साध्वित्यथाब्रुवन्॥ 6 ॥

tadā sarvāṇi bhūtāni śrutvā mīḍhuṣṭamoditam | parituṣṭātmabhistāta sādhu sādhvityathābruvan

ततो मीढ्वांसमामन्त्र्य शुनासीराः सहर्षिभिः ।भूयस्तद्देवयजनं समीढ्वद्वेधसो ययुः॥ 7 ॥

tato mīḍhvāṃsamāmantrya śunāsīrāḥ saharṣibhiḥ | bhūyastaddevayajanaṃ samīḍhvadvedhaso yayuḥ

विधाय कार्त्स्न्येन च तद्यदाह भगवान् भवः ।सन्दधुः कस्य कायेन सवनीयपशोः शिरः॥ 8 ॥

vidhāya kārtsnyena ca tadyadāha bhagavān bhavaḥ | sandadhuḥ kasya kāyena savanīyapaśoḥ śiraḥ

सन्धीयमाने शिरसि दक्षो रुद्राभिवीक्षितः ।सद्यः सुप्त इवोत्तस्थौ ददृशे चाग्रतो मृडम्॥ 9 ॥

sandhīyamāne śirasi dakṣo rudrābhivīkṣitaḥ | sadyaḥ supta ivottasthau dadṛśe cāgrato mṛḍam

तदा वृषध्वजद्वेषकलिलात्मा प्रजापतिः ।शिवावलोकादभवच्छरद्ध्रद इवामलः॥ 10 ॥

tadā vṛṣadhvajadveṣakalilātmā prajāpatiḥ | śivāvalokādabhavaccharaddhrada ivāmalaḥ

भवस्तवाय कृतधीर्नाशक्नोदनुरागतः ।औत्कण्ठ्याद्बाष्पकलया सम्परेतां सुतां स्मरन्॥ 11 ॥

bhavastavāya kṛtadhīrnāśaknodanurāgataḥ | autkaṇṭhyādbāṣpakalayā samparetāṃ sutāṃ smaran

कृच्छ्रात्संस्तभ्य च मनः प्रेमविह्वलितः सुधीः ।शशंस निर्व्यलीकेन भावेनेशं प्रजापतिः॥ 12 ॥

kṛcchrātsaṃstabhya ca manaḥ premavihvalitaḥ sudhīḥ | śaśaṃsa nirvyalīkena bhāveneśaṃ prajāpatiḥ

भूयाननुग्रह अहो भवता कृतो मे दण्डस्त्वया मयि भृतो यदपि प्रलब्धः ।न ब्रह्मबन्धुषु च वां भगवन्नवज्ञा तुभ्यं हरेश्च कुत एव धृतव्रतेषु॥ 13 ॥

bhūyānanugraha aho bhavatā kṛto me daṇḍastvayā mayi bhṛto yadapi pralabdhaḥ | na brahmabandhuṣu ca vāṃ bhagavannavajñā tubhyaṃ hareśca kuta eva dhṛtavrateṣu

विद्यातपोव्रतधरान् मुखतः स्म विप्रान् ब्रह्मात्मतत्त्वमवितुं प्रथमं त्वमस्राक् ।तद्ब्राह्मणान् परम सर्वविपत्सु पासि पालः पशूनिव विभो प्रगृहीतदण्डः॥ 14 ॥

vidyātapovratadharān mukhataḥ sma viprān brahmātmatattvamavituṃ prathamaṃ tvamasrāk | tadbrāhmaṇān parama sarvavipatsu pāsi pālaḥ paśūniva vibho pragṛhītadaṇḍaḥ

योऽसौ मयाविदिततत्त्वदृशा सभायां क्षिप्तो दुरुक्तिविशिखैर्विगणय्य तन्माम् ।अर्वाक्पतन्तमर्हत्तम निन्दयापा- द्दृष्ट्याऽऽर्द्रया स भगवान् स्वकृतेन तुष्येत्॥ 15 ॥

yo'sau mayāviditatattvadṛśā sabhāyāṃ kṣipto duruktiviśikhairvigaṇayya tanmām | arvākpatantamarhattama nindayāpā- ddṛṣṭyā''rdrayā sa bhagavān svakṛtena tuṣyet

क्षमाप्यैवं स मीढ्वांसं ब्रह्मणा चानुमन्त्रितः ।कर्म सन्तानयामास सोपाध्यायर्त्विगादिभिः॥ 16 ॥

kṣamāpyaivaṃ sa mīḍhvāṃsaṃ brahmaṇā cānumantritaḥ | karma santānayāmāsa sopādhyāyartvigādibhiḥ

वैष्णवं यज्ञसन्तत्यै त्रिकपालं द्विजोत्तमाः ।पुरोडाशं निरवपन् वीरसंसर्गशुद्धये॥ 17 ॥

vaiṣṇavaṃ yajñasantatyai trikapālaṃ dvijottamāḥ | puroḍāśaṃ niravapan vīrasaṃsargaśuddhaye

अध्वर्युणाऽऽत्तहविषा यजमानो विशाम्पते ।धिया विशुद्धया दध्यौ तथा प्रादुरभूद्धरिः॥ 18 ॥

adhvaryuṇā''ttahaviṣā yajamāno viśāmpate | dhiyā viśuddhayā dadhyau tathā prādurabhūddhariḥ

तदा स्वप्रभया तेषां द्योतयन्त्या दिशो दश ।मुष्णंस्तेज उपानीतस्तार्क्ष्येण स्तोत्रवाजिना॥ 19 ॥

tadā svaprabhayā teṣāṃ dyotayantyā diśo daśa | muṣṇaṃsteja upānītastārkṣyeṇa stotravājinā

श्यामो हिरण्यरशनोऽर्ककिरीटजुष्टो नीलालकभ्रमरमण्डितकुण्डलास्यः ।कम्ब्वब्जचक्रशरचापगदासिचर्म- व्यग्रैर्हिरण्मयभुजैरिव कर्णिकारः॥ 20 ॥

śyāmo hiraṇyaraśano'rkakirīṭajuṣṭo nīlālakabhramaramaṇḍitakuṇḍalāsyaḥ | kambvabjacakraśaracāpagadāsicarma- vyagrairhiraṇmayabhujairiva karṇikāraḥ

वक्षस्यधिश्रितवधूर्वनमाल्युदार- हासावलोककलया रमयंश्च विश्वम् ।पार्श्वभ्रमद्व्यजनचामरराजहंसः श्वेतातपत्रशशिनोपरि रज्यमानः॥ 21 ॥

vakṣasyadhiśritavadhūrvanamālyudāra- hāsāvalokakalayā ramayaṃśca viśvam | pārśvabhramadvyajanacāmararājahaṃsaḥ śvetātapatraśaśinopari rajyamānaḥ

तमुपागतमालक्ष्य सर्वे सुरगणादयः ।प्रणेमुः सहसोत्थाय ब्रह्मेन्द्रत्र्यक्षनायकाः॥ 22 ॥

tamupāgatamālakṣya sarve suragaṇādayaḥ | praṇemuḥ sahasotthāya brahmendratryakṣanāyakāḥ

तत्तेजसा हतरुचः सन्नजिह्वाः ससाध्वसाः ।मूर्ध्ना धृताञ्जलिपुटा उपतस्थुरधोक्षजम्॥ 23 ॥

tattejasā hatarucaḥ sannajihvāḥ sasādhvasāḥ | mūrdhnā dhṛtāñjalipuṭā upatasthuradhokṣajam

अप्यर्वाग्वृत्तयो यस्य महि त्वात्मभुवादयः ।यथामति गृणन्ति स्म कृतानुग्रहविग्रहम्॥ 24 ॥

apyarvāgvṛttayo yasya mahi tvātmabhuvādayaḥ | yathāmati gṛṇanti sma kṛtānugrahavigraham

दक्षो गृहीतार्हणसादनोत्तमं यज्ञेश्वरं विश्वसृजां परं गुरुम् ।सुनन्दनन्दाद्यनुगैर्वृतं मुदा गृणन् प्रपेदे प्रयतः कृताञ्जलिः॥ 25 ॥

dakṣo gṛhītārhaṇasādanottamaṃ yajñeśvaraṃ viśvasṛjāṃ paraṃ gurum | sunandanandādyanugairvṛtaṃ mudā gṛṇan prapede prayataḥ kṛtāñjaliḥ

शुद्धं स्वधाम्न्युपरताखिलबुद्ध्यवस्थं चिन्मात्रमेकमभयं प्रतिषिध्य मायाम् ।तिष्ठंस्तयैव पुरुषत्वमुपेत्य तस्या- मास्तेभवानपरिशुद्ध इवात्मतन्त्रः॥ 26 ॥

śuddhaṃ svadhāmnyuparatākhilabuddhyavasthaṃ cinmātramekamabhayaṃ pratiṣidhya māyām | tiṣṭhaṃstayaiva puruṣatvamupetya tasyā- māstebhavānapariśuddha ivātmatantraḥ

तत्त्वं न ते वयमनञ्जन रुद्रशापात् कर्मण्यवग्रहधियो भगवन् विदामः ।धर्मोपलक्षणमिदं त्रिवृदध्वराख्यं ज्ञातं यदर्थमधिदैवमदो व्यवस्थाः॥ 27 ॥

tattvaṃ na te vayamanañjana rudraśāpāt karmaṇyavagrahadhiyo bhagavan vidāmaḥ | dharmopalakṣaṇamidaṃ trivṛdadhvarākhyaṃ jñātaṃ yadarthamadhidaivamado vyavasthāḥ

उत्पत्त्यध्वन्यशरण उरुक्लेशदुर्गेऽन्तकोग्र- व्यालान्विष्टे विषयमृगतृष्णाऽऽत्मगेहोरुभारः ।द्वन्द्वश्वभ्रे खलमृगभये शोकदावेऽज्ञसार्थः पादौकस्ते शरणद कदा याति कामोपसृष्टः॥ 28 ॥

utpattyadhvanyaśaraṇa urukleśadurge'ntakogra- vyālānviṣṭe viṣayamṛgatṛṣṇā''tmagehorubhāraḥ | dvandvaśvabhre khalamṛgabhaye śokadāve'jñasārthaḥ pādaukaste śaraṇada kadā yāti kāmopasṛṣṭaḥ

तव वरद वराङ्घ्रावाशिषेहाखिलार्थे ह्यपि मुनिभिरसक्तैरादरेणार्हणीये ।यदि रचितधियं माविद्यलोकोऽपविद्धं जपति न गणये तत्त्वत्परानुग्रहेण॥ 29 ॥

tava varada varāṅghrāvāśiṣehākhilārthe hyapi munibhirasaktairādareṇārhaṇīye | yadi racitadhiyaṃ māvidyaloko'paviddhaṃ japati na gaṇaye tattvatparānugraheṇa

यन्मायया गहनयापहृतात्मबोधा ब्रह्मादयस्तनुभृतस्तमसि स्वपन्तः ।नात्मन् श्रितं तव विदन्त्यधुनापि तत्त्वं सोऽयं प्रसीदतु भवान् प्रणतात्मबन्धुः॥ 30 ॥

yanmāyayā gahanayāpahṛtātmabodhā brahmādayastanubhṛtastamasi svapantaḥ | nātman śritaṃ tava vidantyadhunāpi tattvaṃ so'yaṃ prasīdatu bhavān praṇatātmabandhuḥ

ब्रह्मोवाच ।नैतत्स्वरूपं भवतोऽसौ पदार्थ- भेदग्रहैः पुरुषो यावदीक्षेत् ।ज्ञानस्य चार्थस्य गुणस्य चाश्रयो मायामयाद्व्यतिरिक्तो यतस्त्वम्॥ 31 ॥

brahmovāca | naitatsvarūpaṃ bhavato'sau padārtha- bhedagrahaiḥ puruṣo yāvadīkṣet | jñānasya cārthasya guṇasya cāśrayo māyāmayādvyatirikto yatastvam

इदमप्यच्युत विश्वभावनं वपुरानन्दकरं मनोदृशाम् ।सुरविद्विट्क्षपणैरुदायुधैर्भुजदण्डैरुपपन्नमष्टभिः॥ 32 ॥

idamapyacyuta viśvabhāvanaṃ vapurānandakaraṃ manodṛśām | suravidviṭkṣapaṇairudāyudhairbhujadaṇḍairupapannamaṣṭabhiḥ

यज्ञोऽयं तव यजनाय केन सृष्टो विध्वस्तः पशुपतिनाद्य दक्षकोपात् ।तं नस्त्वं शवशयनाभशान्तमेधं यज्ञात्मन् नलिनरुचा दृशा पुनीहि॥ 33 ॥

yajño'yaṃ tava yajanāya kena sṛṣṭo vidhvastaḥ paśupatinādya dakṣakopāt | taṃ nastvaṃ śavaśayanābhaśāntamedhaṃ yajñātman nalinarucā dṛśā punīhi

अनन्वितं ते भगवन् विचेष्टितं यदात्मना चरसि हि कर्म नाज्यसे ।विभूतये यत उपसेदुरीश्वरीं न मन्यते स्वयमनुवर्ततीं भवान्॥ 34 ॥

ananvitaṃ te bhagavan viceṣṭitaṃ yadātmanā carasi hi karma nājyase | vibhūtaye yata upasedurīśvarīṃ na manyate svayamanuvartatīṃ bhavān

अयं त्वत्कथामृष्टपीयूषनद्यां मनोवारणः क्लेशदावाग्निदग्धः ।तृषार्तोऽवगाढो न सस्मार दावं न निष्क्रामति ब्रह्मसम्पन्नवन्नः॥ 35 ॥

ayaṃ tvatkathāmṛṣṭapīyūṣanadyāṃ manovāraṇaḥ kleśadāvāgnidagdhaḥ | tṛṣārto'vagāḍho na sasmāra dāvaṃ na niṣkrāmati brahmasampannavannaḥ

स्वागतं ते प्रसीदेश तुभ्यं नमः श्रीनिवास श्रिया कान्तया त्राहि नः ।त्वामृतेऽधीश नाङ्गैर्मखः शोभते शीर्षहीनः कबन्धो यथा पूरुषः॥ 36 ॥

svāgataṃ te prasīdeśa tubhyaṃ namaḥ śrīnivāsa śriyā kāntayā trāhi naḥ | tvāmṛte'dhīśa nāṅgairmakhaḥ śobhate śīrṣahīnaḥ kabandho yathā pūruṣaḥ

दृष्टः किं नो दृग्भिरसद्ग्रहैस्त्वं प्रत्यग्द्रष्टा दृश्यते येन दृश्यम् ।माया ह्येषा भवदीया हि भूमन् यस्त्वं षष्ठः पञ्चभिर्भासि भूतैः॥ 37 ॥

dṛṣṭaḥ kiṃ no dṛgbhirasadgrahaistvaṃ pratyagdraṣṭā dṛśyate yena dṛśyam | māyā hyeṣā bhavadīyā hi bhūman yastvaṃ ṣaṣṭhaḥ pañcabhirbhāsi bhūtaiḥ

प्रेयान्न तेऽन्योऽस्त्यमुतस्त्वयि प्रभो विश्वात्मनीक्षेन्न पृथग्य आत्मनः ।अथापि भक्त्येश तयोपधावता- मनन्यवृत्त्यानुगृहाण वत्सल॥ 38 ॥

preyānna te'nyo'styamutastvayi prabho viśvātmanīkṣenna pṛthagya ātmanaḥ | athāpi bhaktyeśa tayopadhāvatā- mananyavṛttyānugṛhāṇa vatsala

जगदुद्भवस्थितिलयेषु दैवतो बहुभिद्यमान गुणयाऽऽत्ममायया ।रचितात्मभेदमतये स्वसंस्थया विनिवर्तितभ्रमगुणात्मने नमः॥ 39 ॥

jagadudbhavasthitilayeṣu daivato bahubhidyamāna guṇayā''tmamāyayā | racitātmabhedamataye svasaṃsthayā vinivartitabhramaguṇātmane namaḥ

ब्रह्मोवाच ।नमस्ते श्रितसत्त्वाय धर्मादीनां च सूतये ।निर्गुणाय च यत्काष्ठां नाहं वेदापरेऽपि च॥ 40 ॥

brahmovāca | namaste śritasattvāya dharmādīnāṃ ca sūtaye | nirguṇāya ca yatkāṣṭhāṃ nāhaṃ vedāpare'pi ca

यत्तेजसाहं सुसमिद्धतेजा हव्यं वहे स्वध्वर आज्यसिक्तम् ।तं यज्ञियं पञ्चविधं च पञ्चभिः स्विष्टं यजुर्भिः प्रणतोऽस्मि यज्ञम्॥ 41 ॥

yattejasāhaṃ susamiddhatejā havyaṃ vahe svadhvara ājyasiktam | taṃ yajñiyaṃ pañcavidhaṃ ca pañcabhiḥ sviṣṭaṃ yajurbhiḥ praṇato'smi yajñam

पुरा कल्पापाये स्वकृतमुदरीकृत्य विकृतं त्वमेवाद्यस्तस्मिन् सलिल उरगेन्द्राधिशयने ।पुमान् शेषे सिद्धैर्हृदि विमृशिताध्यात्मपदविः स एवाद्याक्ष्णोर्यः पथि चरसि भृत्यानवसि नः॥ 42 ॥

purā kalpāpāye svakṛtamudarīkṛtya vikṛtaṃ tvamevādyastasmin salila uragendrādhiśayane | pumān śeṣe siddhairhṛdi vimṛśitādhyātmapadaviḥ sa evādyākṣṇoryaḥ pathi carasi bhṛtyānavasi naḥ

अंशांशास्ते देव मरीच्यादय एते ब्रह्मेन्द्राद्या देवगणा रुद्रपुरोगाः ।क्रीडाभाण्डं विश्वमिदं यस्य विभूमन् तस्मै नित्यं नाथ नमस्ते करवाम॥ 43 ॥

aṃśāṃśāste deva marīcyādaya ete brahmendrādyā devagaṇā rudrapurogāḥ | krīḍābhāṇḍaṃ viśvamidaṃ yasya vibhūman tasmai nityaṃ nātha namaste karavāma

त्वन्माययार्थमभिपद्य कलेवरेऽस्मिन् कृत्वा ममाहमिति दुर्मतिरुत्पथैः स्वैः ।क्षिप्तोऽप्यसद्विषयलालस आत्ममोहं युष्मत्कथामृतनिषेवक उद्व्युदस्येत्॥ 44 ॥

tvanmāyayārthamabhipadya kalevare'smin kṛtvā mamāhamiti durmatirutpathaiḥ svaiḥ | kṣipto'pyasadviṣayalālasa ātmamohaṃ yuṣmatkathāmṛtaniṣevaka udvyudasyet

त्वं क्रतुस्त्वं हविस्त्वं हुताशः स्वयं त्वं हि मन्त्रः समिद्दर्भ पात्राणि च ।त्वं सदस्यर्त्विजो दम्पती देवता अग्निहोत्रं स्वधा सोम आज्यं पशुः॥ 45 ॥

tvaṃ kratustvaṃ havistvaṃ hutāśaḥ svayaṃ tvaṃ hi mantraḥ samiddarbha pātrāṇi ca | tvaṃ sadasyartvijo dampatī devatā agnihotraṃ svadhā soma ājyaṃ paśuḥ

त्वं पुरा गां रसाया महासूकरो दंष्ट्रया पद्मिनीं वारणेन्द्रो यथा ।स्तूयमानो नदँल्लीलया योगिभि- र्व्युज्जहर्थ त्रयीगात्र यज्ञक्रतुः॥ 46 ॥

tvaṃ purā gāṃ rasāyā mahāsūkaro daṃṣṭrayā padminīṃ vāraṇendro yathā | stūyamāno nada~llīlayā yogibhi- rvyujjahartha trayīgātra yajñakratuḥ

स प्रसीद त्वमस्माकमाकाङ्क्षतां दर्शनं ते परिभ्रष्टसत्कर्मणाम् ।कीर्त्यमाने नृभिर्नाम्नि यज्ञेश ते यज्ञविघ्नाः क्षयं यान्ति तस्मै नमः॥ 47 ॥

sa prasīda tvamasmākamākāṅkṣatāṃ darśanaṃ te paribhraṣṭasatkarmaṇām | kīrtyamāne nṛbhirnāmni yajñeśa te yajñavighnāḥ kṣayaṃ yānti tasmai namaḥ

कीर्त्यमाने हृषीकेशे सन्निन्ये यज्ञभावने॥ 48 ॥

kīrtyamāne hṛṣīkeśe sanninye yajñabhāvane

भगवान् स्वेन भागेन सर्वात्मा सर्वभागभुक् ।दक्षं बभाष आभाष्य प्रीयमाण इवानघ॥ 49 ॥

bhagavān svena bhāgena sarvātmā sarvabhāgabhuk | dakṣaṃ babhāṣa ābhāṣya prīyamāṇa ivānagha

अहं ब्रह्मा च शर्वश्च जगतः कारणं परम् ।आत्मेश्वर उपद्रष्टा स्वयन्दृगविशेषणः॥ 50 ॥

ahaṃ brahmā ca śarvaśca jagataḥ kāraṇaṃ param | ātmeśvara upadraṣṭā svayandṛgaviśeṣaṇaḥ

आत्ममायां समाविश्य सोऽहं गुणमयीं द्विज ।सृजन् रक्षन् हरन् विश्वं दध्रे संज्ञां क्रियोचिताम्॥ 51 ॥

ātmamāyāṃ samāviśya so'haṃ guṇamayīṃ dvija | sṛjan rakṣan haran viśvaṃ dadhre saṃjñāṃ kriyocitām

तस्मिन् ब्रह्मण्यद्वितीये केवले परमात्मनि ।ब्रह्मरुद्रौ च भूतानि भेदेनाज्ञोऽनुपश्यति॥ 52 ॥

tasmin brahmaṇyadvitīye kevale paramātmani | brahmarudrau ca bhūtāni bhedenājño'nupaśyati

यथा पुमान् न स्वाङ्गेषु शिरः पाण्यादिषु क्वचित् ।पारक्यबुद्धिं कुरुते एवं भूतेषु मत्परः॥ 53 ॥

yathā pumān na svāṅgeṣu śiraḥ pāṇyādiṣu kvacit | pārakyabuddhiṃ kurute evaṃ bhūteṣu matparaḥ

त्रयाणामेकभावानां यो न पश्यति वै भिदाम् ।सर्वभूतात्मनां ब्रह्मन् स शान्तिमधिगच्छति॥ 54 ॥

trayāṇāmekabhāvānāṃ yo na paśyati vai bhidām | sarvabhūtātmanāṃ brahman sa śāntimadhigacchati

एवं भगवताऽऽदिष्टः प्रजापतिपतिर्हरिम् ।अर्चित्वा क्रतुना स्वेन देवानुभयतोऽयजत्॥ 55 ॥

evaṃ bhagavatā''diṣṭaḥ prajāpatipatirharim | arcitvā kratunā svena devānubhayato'yajat

रुद्रं च स्वेन भागेन ह्युपाधावत्समाहितः ।कर्मणोदवसानेन सोमपानितरानपि ।उदवस्य सहर्त्विग्भिः सस्नाववभृथं ततः॥ 56 ॥

rudraṃ ca svena bhāgena hyupādhāvatsamāhitaḥ | karmaṇodavasānena somapānitarānapi | udavasya sahartvigbhiḥ sasnāvavabhṛthaṃ tataḥ

तस्मा अप्यनुभावेन स्वेनैवावाप्तराधसे ।धर्म एव मतिं दत्त्वा त्रिदशास्ते दिवं ययुः॥ 57 ॥

tasmā apyanubhāvena svenaivāvāptarādhase | dharma eva matiṃ dattvā tridaśāste divaṃ yayuḥ

एवं दाक्षायणी हित्वा सती पूर्वकलेवरम् ।जज्ञे हिमवतः क्षेत्रे मेनायामिति शुश्रुम॥ 58 ॥

evaṃ dākṣāyaṇī hitvā satī pūrvakalevaram | jajñe himavataḥ kṣetre menāyāmiti śuśruma

तमेव दयितं भूय आवृङ्क्ते पतिमम्बिका ।अनन्यभावैकगतिं शक्तिः सुप्तेव पूरुषम्॥ 59 ॥

tameva dayitaṃ bhūya āvṛṅkte patimambikā | ananyabhāvaikagatiṃ śaktiḥ supteva pūruṣam

एतद्भगवतः शम्भोः कर्म दक्षाध्वरद्रुहः ।श्रुतं भागवताच्छिष्यादुद्धवान्मे बृहस्पतेः॥ 60 ॥

etadbhagavataḥ śambhoḥ karma dakṣādhvaradruhaḥ | śrutaṃ bhāgavatācchiṣyāduddhavānme bṛhaspateḥ

इदं पवित्रं परमीशचेष्टितं यशस्यमायुष्यमघौघमर्षणम् ।यो नित्यदाऽऽकर्ण्य नरोऽनुकीर्तये- द्धुनोत्यघं कौरव भक्तिभावतः॥ 61 ॥

idaṃ pavitraṃ paramīśaceṣṭitaṃ yaśasyamāyuṣyamaghaughamarṣaṇam | yo nityadā''karṇya naro'nukīrtaye- ddhunotyaghaṃ kaurava bhaktibhāvataḥ

चतुर्थस्कन्धे दक्षयज्ञसन्धानं नाम सप्तमोऽध्यायः॥ 7b ॥

caturthaskandhe dakṣayajñasandhānaṃ nāma saptamo'dhyāyaḥ