Skandha 7, Adhyāya 30

ततस्ते तु वनोद्देशे हिमाचलतटाश्रयाः ।मायाबीजजपासक्तास्तपश्चेरुः समाहिताः॥ 1 ॥

tataste tu vanoddeśe himācalataṭāśrayāḥ | māyābījajapāsaktāstapaśceruḥ samāhitāḥ

ध्यायतां परमां शक्तिं लक्षवर्षाण्यभून्नृप ।ततः प्रसन्ना देवी सा प्रत्यक्ष्यं दर्शनं ददौ॥ 2 ॥

dhyāyatāṃ paramāṃ śaktiṃ lakṣavarṣāṇyabhūnnṛpa | tataḥ prasannā devī sā pratyakṣyaṃ darśanaṃ dadau

पाशाङ्कुशवराभीतिचतुर्बाहुस्त्रिलोचना ।करुणारससम्पूर्णा सच्चिदानन्दरूपिणी॥ 3 ॥

pāśāṅkuśavarābhīticaturbāhustrilocanā | karuṇārasasampūrṇā saccidānandarūpiṇī

दृष्ट्वा तां सर्वजननीं तुष्टुवुर्मुनयोऽमलाः ।नमस्ते विश्वरूपायै वैश्वानरसुमूर्तये॥ 4 ॥

dṛṣṭvā tāṃ sarvajananīṃ tuṣṭuvurmunayo'malāḥ | namaste viśvarūpāyai vaiśvānarasumūrtaye

नमस्तेजसरूपायै सूत्रात्मवपुषे नमः ।यस्मिन्सर्वे लिङ्गदेहा ओतप्रोता व्यवस्थिताः॥ 5 ॥

namastejasarūpāyai sūtrātmavapuṣe namaḥ | yasminsarve liṅgadehā otaprotā vyavasthitāḥ

नमः प्राज्ञस्वरूपायै नमोऽव्याकृतमूर्तये ।नमः प्रत्यक्स्वरूपायै नमस्ते ब्रह्ममूर्तये॥ 6 ॥

namaḥ prājñasvarūpāyai namo'vyākṛtamūrtaye | namaḥ pratyaksvarūpāyai namaste brahmamūrtaye

नमस्ते सर्वरूपायै सर्वलक्ष्यात्ममूर्तये ।इति स्तुत्वा जगद्धात्रीं भक्तिगद्गदया गिरा॥ 7 ॥

namaste sarvarūpāyai sarvalakṣyātmamūrtaye | iti stutvā jagaddhātrīṃ bhaktigadgadayā girā

प्रणेमुश्चरणाम्भोजं दक्षाद्या मुनयोऽमलाः ।ततः प्रसन्ना सा देवी प्रोवाच पिकभाषिणी॥ 8 ॥

praṇemuścaraṇāmbhojaṃ dakṣādyā munayo'malāḥ | tataḥ prasannā sā devī provāca pikabhāṣiṇī

वरं ब्रूत महाभागा वरदाहं सदा मता ।तस्यास्तु वचनं श्रुत्वा हरविष्ण्वोस्तनोः शमम्॥ 9 ॥

varaṃ brūta mahābhāgā varadāhaṃ sadā matā | tasyāstu vacanaṃ śrutvā haraviṣṇvostanoḥ śamam

तयोस्तच्छक्तिलाभं च वव्रिरे नृपसत्तम ।दक्षोऽथ पुनरप्याह जन्म देवि कुले मम॥ 10 ॥

tayostacchaktilābhaṃ ca vavrire nṛpasattama | dakṣo'tha punarapyāha janma devi kule mama

भवेत्तवाम्ब येनाहं कृतकृत्यो भवे इति ।जपं ध्यानं तथा पूजां स्थानानि विविधानि च॥ 11 ॥

bhavettavāmba yenāhaṃ kṛtakṛtyo bhave iti | japaṃ dhyānaṃ tathā pūjāṃ sthānāni vividhāni ca

वद मे परमेशानि स्वमुखेनैव केवलम् ।मच्छक्त्योरवमानाच्च जातावस्था तयोर्द्वयोः॥ 12 ॥

vada me parameśāni svamukhenaiva kevalam | macchaktyoravamānācca jātāvasthā tayordvayoḥ

नैतादृशः प्रकर्तव्यो मेऽपराधः कदाचन ।अधुना मत्कृपालेशाच्छरीरे स्वस्थता तयोः॥ 13 ॥

naitādṛśaḥ prakartavyo me'parādhaḥ kadācana | adhunā matkṛpāleśāccharīre svasthatā tayoḥ

भविष्यति च ते शक्ती त्वद्गृहे क्षीरसागरे ।जनिष्यतस्तत्र ताभ्यां प्राप्स्यतः प्रेरिते मया॥ 14 ॥

bhaviṣyati ca te śaktī tvadgṛhe kṣīrasāgare | janiṣyatastatra tābhyāṃ prāpsyataḥ prerite mayā

मायाबीजं हि मन्त्रो मे मुख्यः प्रियकरः सदा ।ध्यानं विराट्स्वरूपं मेऽथवा त्वत्पुरतः स्थितम्॥ 15 ॥

māyābījaṃ hi mantro me mukhyaḥ priyakaraḥ sadā | dhyānaṃ virāṭsvarūpaṃ me'thavā tvatpurataḥ sthitam

सच्चिदानन्दरूपं वा स्थानं सर्वं जगन्मम ।युष्माभिः सर्वदा चाहं पूज्या ध्येया च सर्वदा॥ 16 ॥

saccidānandarūpaṃ vā sthānaṃ sarvaṃ jaganmama | yuṣmābhiḥ sarvadā cāhaṃ pūjyā dhyeyā ca sarvadā

इत्युक्त्वान्तर्दधे देवी मणिद्वीपाधिवासिनी ।दक्षाद्या मुनयः सर्वे ब्रह्माणं पुनराययुः॥ 17 ॥

ityuktvāntardadhe devī maṇidvīpādhivāsinī | dakṣādyā munayaḥ sarve brahmāṇaṃ punarāyayuḥ

ब्रह्मणे सर्ववृतान्तं कथयामासुरादरात् ।हरो हरिश्च स्वस्थौ तौ स्वस्वकार्यक्षमौ नृप॥ 18 ॥

brahmaṇe sarvavṛtāntaṃ kathayāmāsurādarāt | haro hariśca svasthau tau svasvakāryakṣamau nṛpa

जातौ पराम्बाकृपया गर्वेण रहितौ तदा ।कदाचितदथ काले तु महः शाक्तमवातरत्॥ 19 ॥

jātau parāmbākṛpayā garveṇa rahitau tadā | kadācitadatha kāle tu mahaḥ śāktamavātarat

दक्षदेहे महाराज त्रैलोक्येऽप्युत्सवोऽभवत् ।देवाः प्रमुदिताः सर्वे पुष्पवृष्टिं च चक्रिरे॥ 20 ॥

dakṣadehe mahārāja trailokye'pyutsavo'bhavat | devāḥ pramuditāḥ sarve puṣpavṛṣṭiṃ ca cakrire

नेदुर्दुन्दुभयः स्वर्गे करकोणाहता नृप ।मनांस्यासन्प्रसन्नानि साधूनाममलात्मनाम्॥ 21 ॥

nedurdundubhayaḥ svarge karakoṇāhatā nṛpa | manāṃsyāsanprasannāni sādhūnāmamalātmanām

सरितो मार्गवाहिन्यः सुप्रभोऽभूद्दिवाकरः ।मङ्गलायां तु जातायां जातं सर्वत्र मङ्गलम्॥ 22 ॥

sarito mārgavāhinyaḥ suprabho'bhūddivākaraḥ | maṅgalāyāṃ tu jātāyāṃ jātaṃ sarvatra maṅgalam

तस्या नाम सतीं चक्रे सत्यत्वात्परसंविदः ।ददौ पुनः शिवायाथ तस्य शक्तिस्तु याभवत्॥ 23 ॥

tasyā nāma satīṃ cakre satyatvātparasaṃvidaḥ | dadau punaḥ śivāyātha tasya śaktistu yābhavat

सा पुनर्ज्वलने दग्धा दैवयोगान्मनोर्नृप ।अनर्थकरमेतत्ते श्रावितं वचनं मुने॥ 24 ॥

sā punarjvalane dagdhā daivayogānmanornṛpa | anarthakarametatte śrāvitaṃ vacanaṃ mune

एतादृशं महद्वस्तु कथं दग्धं हुताशने ।यन्नामस्मरणान्नृणां संसाराग्निभयं न हि॥ 25 ॥

etādṛśaṃ mahadvastu kathaṃ dagdhaṃ hutāśane | yannāmasmaraṇānnṛṇāṃ saṃsārāgnibhayaṃ na hi

केन कर्मविपाकेन मनोर्दग्धं तदेव हि ।शृणु राजन् पुरा वृत्तं सतीदायस्य कारणम्॥ 26 ॥

kena karmavipākena manordagdhaṃ tadeva hi | śṛṇu rājan purā vṛttaṃ satīdāyasya kāraṇam

कदाचिदथ दुर्वासा गतो जाम्बूनदेश्वरीम् ।ददर्श देवीं तत्रासौ मायाबीजं जजाप सः॥ 27 ॥

kadācidatha durvāsā gato jāmbūnadeśvarīm | dadarśa devīṃ tatrāsau māyābījaṃ jajāpa saḥ

ततः प्रसन्ना देवेशी निजकण्ठगतां स्रजम् ।भ्रमद्भ्रमरसंसक्तां मकरन्दमदाकुलाम्॥ 28 ॥

tataḥ prasannā deveśī nijakaṇṭhagatāṃ srajam | bhramadbhramarasaṃsaktāṃ makarandamadākulām

ददौ प्रसादभूतां तां जग्राह शिरसा मुनिः ।ततो निर्गत्य तरसा व्योममार्गेण तापसः॥ 29 ॥

dadau prasādabhūtāṃ tāṃ jagrāha śirasā muniḥ | tato nirgatya tarasā vyomamārgeṇa tāpasaḥ

आजगाम स यत्रास्ते दक्षः साक्षात्सतीपिता ।सन्दर्शनार्थमम्बाया ननाम च सतीपदे॥ 30 ॥

ājagāma sa yatrāste dakṣaḥ sākṣātsatīpitā | sandarśanārthamambāyā nanāma ca satīpade

पृष्टो दक्षेण स मुनिर्माला कस्यास्त्यलौकिकी ।कथं लब्धा त्वया नाथ दुर्लभा भुवि मानवैः॥ 31 ॥

pṛṣṭo dakṣeṇa sa munirmālā kasyāstyalaukikī | kathaṃ labdhā tvayā nātha durlabhā bhuvi mānavaiḥ

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य प्रोवाचाश्रुयुतेक्षणः ।देव्याः प्रसादमतुलं प्रेमगद्गदितान्तरः॥ 32 ॥

tacchrutvā vacanaṃ tasya provācāśruyutekṣaṇaḥ | devyāḥ prasādamatulaṃ premagadgaditāntaraḥ

प्रार्थयामास तां मालां तं मुनिं स सतीपिता ।अदेयं शक्तिभक्ताय नास्ति त्रैलोक्यमण्डले॥ 33 ॥

prārthayāmāsa tāṃ mālāṃ taṃ muniṃ sa satīpitā | adeyaṃ śaktibhaktāya nāsti trailokyamaṇḍale

इति बुद्ध्या तु तां मालां मनवे स समर्पयत् ।गृहीता शिरसा माला मनुना निजमन्दिरे॥ 34 ॥

iti buddhyā tu tāṃ mālāṃ manave sa samarpayat | gṛhītā śirasā mālā manunā nijamandire

स्थापिता शयनं यत्र दम्पत्योरतिसुन्दरम् ।पशुकर्मरतो रात्रौ मालागन्धेन मोदितः॥ 35 ॥

sthāpitā śayanaṃ yatra dampatyoratisundaram | paśukarmarato rātrau mālāgandhena moditaḥ

अभवत्स महीपालस्तेन पापेन शङ्करे ।शिवे द्वेषमतिर्जातो देव्यां सत्यां तथा नृप॥ 36 ॥

abhavatsa mahīpālastena pāpena śaṅkare | śive dveṣamatirjāto devyāṃ satyāṃ tathā nṛpa

राजंस्तेनापराधेन तज्जन्यो देह एव च ।सत्या योगाग्निना दग्धः सतीधर्मदिदृक्षया॥ 37 ॥

rājaṃstenāparādhena tajjanyo deha eva ca | satyā yogāgninā dagdhaḥ satīdharmadidṛkṣayā

पुनश्च हिमवत्पृष्ठे प्रादुरासीत्तु तन्महः ।दह्यमाने सतीदेहे जाते किमकरोच्छिवः॥ 38 ॥

punaśca himavatpṛṣṭhe prādurāsīttu tanmahaḥ | dahyamāne satīdehe jāte kimakarocchivaḥ

प्राणाधिका सती तस्य तद्वियोगेन कातरः ।ततः परं तु यज्जातां मया वक्तुं न शक्यते॥ 39 ॥

prāṇādhikā satī tasya tadviyogena kātaraḥ | tataḥ paraṃ tu yajjātāṃ mayā vaktuṃ na śakyate

त्रैलोक्यप्रलयो जातः शिवकोपाग्निना नृप ।वीरभद्रः समुत्पन्नो भद्रकालीगणान्वितः॥ 40 ॥

trailokyapralayo jātaḥ śivakopāgninā nṛpa | vīrabhadraḥ samutpanno bhadrakālīgaṇānvitaḥ

त्रैलोक्यनाशनोद्युक्तो वीरभद्रो यदाभवत् ।ब्रह्मादयस्तदा देवाः शङ्करं शरणं ययुः॥ 41 ॥

trailokyanāśanodyukto vīrabhadro yadābhavat | brahmādayastadā devāḥ śaṅkaraṃ śaraṇaṃ yayuḥ

जाते सर्वस्वनाशेऽपि करुणानिधिरीश्वरः ।अभयं दत्तवांस्तेभ्यो बस्तवक्त्रेण तं मनुम्॥ 42 ॥

jāte sarvasvanāśe'pi karuṇānidhirīśvaraḥ | abhayaṃ dattavāṃstebhyo bastavaktreṇa taṃ manum

अजीवयन्महात्मासौ ततः खिन्नो महेश्वरः ।यज्ञवाटमुपागम्य रुरोद भृशदुःखितः॥ 43 ॥

ajīvayanmahātmāsau tataḥ khinno maheśvaraḥ | yajñavāṭamupāgamya ruroda bhṛśaduḥkhitaḥ

अपश्यत्तां सतीं वह्नौ दह्यमानां तु चित्कलाम् ।स्कन्धेऽप्यारोपयामास हा सतीति वदन्मुहुः॥ 44 ॥

apaśyattāṃ satīṃ vahnau dahyamānāṃ tu citkalām | skandhe'pyāropayāmāsa hā satīti vadanmuhuḥ

बभ्राम भ्रान्तचित्तः सन्नानादेशेषु शङ्करः ।तदा ब्रह्मादयो देवाश्चिन्तामापुरनुत्तमाम्॥ 45 ॥

babhrāma bhrāntacittaḥ sannānādeśeṣu śaṅkaraḥ | tadā brahmādayo devāścintāmāpuranuttamām

विष्णुस्तु त्वरया तत्र धनुरुद्यम्य मार्गणैः ।चिच्छेदावयवान्सत्यास्तत्तत्स्थानेषु तेऽपतन्॥ 46 ॥

viṣṇustu tvarayā tatra dhanurudyamya mārgaṇaiḥ | cicchedāvayavānsatyāstattatsthāneṣu te'patan

तत्तत्स्थानेषु तत्रासीन्नानामूर्तिधरो हरः ।उवाच च ततो देवान्स्थानेष्वेतेषु ये शिवाम्॥ 47 ॥

tattatsthāneṣu tatrāsīnnānāmūrtidharo haraḥ | uvāca ca tato devānsthāneṣveteṣu ye śivām

भजन्ति परया भक्त्या तेषां किञ्चिन्न दुर्लभम् ।नित्यं सन्निहिता यत्र निजाङ्गेषु पराम्बिका॥ 48 ॥

bhajanti parayā bhaktyā teṣāṃ kiñcinna durlabham | nityaṃ sannihitā yatra nijāṅgeṣu parāmbikā

स्थानेष्वेतेषु ये मर्त्याः पुरश्चरणकर्मिणः ।तेषां मन्त्राः प्रसिद्ध्यन्ति मायाबीजं विशेषतः॥ 49 ॥

sthāneṣveteṣu ye martyāḥ puraścaraṇakarmiṇaḥ | teṣāṃ mantrāḥ prasiddhyanti māyābījaṃ viśeṣataḥ

इत्युक्त्वा शङ्करस्तेषु स्थानेषु विरहातुरः ।कालं निन्ये नृपश्रेष्ठ जपध्यानसमाधिभिः॥ 50 ॥

ityuktvā śaṅkarasteṣu sthāneṣu virahāturaḥ | kālaṃ ninye nṛpaśreṣṭha japadhyānasamādhibhiḥ

कानि स्थानानि तानि स्युः सिद्धपीठानि चानघ ।कति सङ्ख्यानि नामानि कानि तेषां च मे वद॥ 51 ॥

kāni sthānāni tāni syuḥ siddhapīṭhāni cānagha | kati saṅkhyāni nāmāni kāni teṣāṃ ca me vada

तत्र स्थितानां देवीनां नामानि च कृपाकर ।कृतार्थोऽहं भवे येन तद्वदाशु महामुने॥ 52 ॥

tatra sthitānāṃ devīnāṃ nāmāni ca kṛpākara | kṛtārtho'haṃ bhave yena tadvadāśu mahāmune

शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि देवेपीठानि साम्प्ततम् ।येषां श्रवणमात्रेण पापहीनो भवेन्नरः॥ 53 ॥

śṛṇu rājanpravakṣyāmi devepīṭhāni sāmptatam | yeṣāṃ śravaṇamātreṇa pāpahīno bhavennaraḥ

येषु येषु च पीठेषूपास्येयं सिद्धिकाङ्क्षिभिः ।भूतिकामैरभिध्येया तानि वक्ष्यामि तत्त्वतः॥ 54 ॥

yeṣu yeṣu ca pīṭheṣūpāsyeyaṃ siddhikāṅkṣibhiḥ | bhūtikāmairabhidhyeyā tāni vakṣyāmi tattvataḥ

वाराणस्यां विशालाक्षी गौरीमुखनिवासिनी ।क्षेत्रे वै नैमिषारण्ये प्रोक्ता सा लिङ्गधारिणी॥ 55 ॥

vārāṇasyāṃ viśālākṣī gaurīmukhanivāsinī | kṣetre vai naimiṣāraṇye proktā sā liṅgadhāriṇī

प्रयागे ललिता प्रोक्ता कामुकी गन्धमादने ।मानसे कुमुदा प्रोक्ता दक्षिणे चोत्तरे तथा॥ 56 ॥

prayāge lalitā proktā kāmukī gandhamādane | mānase kumudā proktā dakṣiṇe cottare tathā

विश्वकामा भगवती विश्वकामप्रपूरणी ।गोमन्ते गोमती देवी मन्दरे कामचारिणी॥ 57 ॥

viśvakāmā bhagavatī viśvakāmaprapūraṇī | gomante gomatī devī mandare kāmacāriṇī

मदोत्कटा चैत्ररथे जयन्ती हस्तिनापुरे ।गौरी प्रोक्ता कान्यकुब्जे रम्भा तु मलयाचले॥ 58 ॥

madotkaṭā caitrarathe jayantī hastināpure | gaurī proktā kānyakubje rambhā tu malayācale

एकाम्रपीठे सम्प्रोक्ता देवी सा कीर्तिमत्यपि ।विश्वे विश्वेश्वरीं प्राहुः पुरुहूतां च पुष्करे॥ 59 ॥

ekāmrapīṭhe samproktā devī sā kīrtimatyapi | viśve viśveśvarīṃ prāhuḥ puruhūtāṃ ca puṣkare

केदारपीठे सम्प्रोक्ता देवी सन्मार्गदायिनी ।मन्दा हिमवतः पृष्ठे गोकर्णे भद्रकर्णिका॥ 60 ॥

kedārapīṭhe samproktā devī sanmārgadāyinī | mandā himavataḥ pṛṣṭhe gokarṇe bhadrakarṇikā

स्थानेश्वरे भवानी तु बिल्वले बिल्वपत्रिका ।श्रीशैले माधवी प्रोक्ता भद्रा भद्रेश्वरे तथा॥ 61 ॥

sthāneśvare bhavānī tu bilvale bilvapatrikā | śrīśaile mādhavī proktā bhadrā bhadreśvare tathā

वराहशैले तु जया कमला कमलालये ।रुद्राणी रुद्रकोट्यां तु काली कालञ्जरे तथा॥ 62 ॥

varāhaśaile tu jayā kamalā kamalālaye | rudrāṇī rudrakoṭyāṃ tu kālī kālañjare tathā

शालग्रामे महादेवी शिवलिङ्गे जलप्रिया ।महालिङ्गे तु कपिला माकोटे मुकुटेश्वरी॥ 63 ॥

śālagrāme mahādevī śivaliṅge jalapriyā | mahāliṅge tu kapilā mākoṭe mukuṭeśvarī

मायापुर्यां कुमारी स्यात्सन्ताने ललिताम्बिका ।गयायां मङ्गला प्रोक्ता विमला पुरुषोत्तमे॥ 64 ॥

māyāpuryāṃ kumārī syātsantāne lalitāmbikā | gayāyāṃ maṅgalā proktā vimalā puruṣottame

उत्पलाक्षी सहस्राक्षे हिरण्याक्षे महोत्पला ।विपाशायाममोघाक्षी पाडला पुण्ड्रवर्धने॥ 65 ॥

utpalākṣī sahasrākṣe hiraṇyākṣe mahotpalā | vipāśāyāmamoghākṣī pāḍalā puṇḍravardhane

नारायणी सुपार्श्वे तु त्रिकुटे रुद्रसुन्दरी ।विपुले विपुला देवी कल्याणी मलयाचले॥ 66 ॥

nārāyaṇī supārśve tu trikuṭe rudrasundarī | vipule vipulā devī kalyāṇī malayācale

सह्याद्रावेकवीरा तु हरिश्चन्द्रे तु चन्द्रिका ।रमणा रामतीर्थे तु यमुनायां मृगावती॥ 67 ॥

sahyādrāvekavīrā tu hariścandre tu candrikā | ramaṇā rāmatīrthe tu yamunāyāṃ mṛgāvatī

कोटवी कोटतीर्थे तु सुगन्धा माधवे वने ।गोदावर्यां त्रिसन्ध्या तु गङ्गाद्वारे रतिप्रिया॥ 68 ॥

koṭavī koṭatīrthe tu sugandhā mādhave vane | godāvaryāṃ trisandhyā tu gaṅgādvāre ratipriyā

शिवकुण्डे शुभानन्दा नन्दिनी देविकातटे ।रुक्मिणी द्वारवत्यां तु राधा वृन्दावने वने॥ 69 ॥

śivakuṇḍe śubhānandā nandinī devikātaṭe | rukmiṇī dvāravatyāṃ tu rādhā vṛndāvane vane

देवकी मथुरायां तु पाताले परमेश्वरी ।चित्रकूटे तथा सीता विन्ध्ये विन्ध्याधिवासिनी॥ 70 ॥

devakī mathurāyāṃ tu pātāle parameśvarī | citrakūṭe tathā sītā vindhye vindhyādhivāsinī

करवीरे महालक्षीरुमा देवी विनायके ।आरोग्या वैद्यनाथे तु महाकाले महेश्वरी॥ 71 ॥

karavīre mahālakṣīrumā devī vināyake | ārogyā vaidyanāthe tu mahākāle maheśvarī

अभयेत्युष्णतीर्थेषु नितम्बा विन्ध्यपर्वते ।माण्डव्ये माण्डवी नाम स्वाहा माहेश्वरीपुरे॥ 72 ॥

abhayetyuṣṇatīrtheṣu nitambā vindhyaparvate | māṇḍavye māṇḍavī nāma svāhā māheśvarīpure

छगलण्डे प्रचण्डा तु चण्डीकामरकण्टके ।सोमेश्वरे वरारोहा प्रभासे पुष्करावती॥ 73 ॥

chagalaṇḍe pracaṇḍā tu caṇḍīkāmarakaṇṭake | someśvare varārohā prabhāse puṣkarāvatī

देवमाता सरस्वत्यां पारावारा तटे स्मृता ।महालये महाभागा पयोष्ण्यां पिङ्गलेश्वरी॥ 74 ॥

devamātā sarasvatyāṃ pārāvārā taṭe smṛtā | mahālaye mahābhāgā payoṣṇyāṃ piṅgaleśvarī

सिंहिका कृतशौचे तु कार्तिके त्वतिशाङ्करी ।उत्पलावर्तके लोला सुभद्रा शोणसङ्गमे॥ 75 ॥

siṃhikā kṛtaśauce tu kārtike tvatiśāṅkarī | utpalāvartake lolā subhadrā śoṇasaṅgame

माता सिद्धवने लक्ष्मीरनङ्गा भरताश्रमे ।जालन्धरे विश्वमुखी तारा किष्किन्धपर्वते॥ 76 ॥

mātā siddhavane lakṣmīranaṅgā bharatāśrame | jālandhare viśvamukhī tārā kiṣkindhaparvate

देवदारुवने पुष्टिर्मेधा काश्मीरमण्डले ।भीमा देवी हिमाद्रौ तु तुष्टिर्विश्वेश्वरे तथा॥ 77 ॥

devadāruvane puṣṭirmedhā kāśmīramaṇḍale | bhīmā devī himādrau tu tuṣṭirviśveśvare tathā

कपालमोचने शुद्धिर्माता कामावरोहणे ।शङ्खोद्धारे धारा नाम धृतिः पिण्डारके तथा॥ 78 ॥

kapālamocane śuddhirmātā kāmāvarohaṇe | śaṅkhoddhāre dhārā nāma dhṛtiḥ piṇḍārake tathā

कला तु चन्द्रभागायामच्छोदे शिवधारिणी ।वेणायाममृता नाम बदर्यामुर्वशी तथा॥ 79 ॥

kalā tu candrabhāgāyāmacchode śivadhāriṇī | veṇāyāmamṛtā nāma badaryāmurvaśī tathā

औषधिश्चोत्तरकुरौ कुशद्वीपे कुशोदका ।मन्मथा हेमकूटे तु कुमुदे सत्यवादिनी॥ 80 ॥

auṣadhiścottarakurau kuśadvīpe kuśodakā | manmathā hemakūṭe tu kumude satyavādinī

अश्वत्थे वन्दनीया तु निधिर्वैश्रवणालये ।गायत्री वेदवदने पार्वती शिवसन्निधौ॥ 81 ॥

aśvatthe vandanīyā tu nidhirvaiśravaṇālaye | gāyatrī vedavadane pārvatī śivasannidhau

देवलोके तथेन्द्राणी ब्रह्मास्येषु सरस्वती ।सूर्यबिम्बे प्रभा नाम मातॄणां वैष्णवी मता॥ 82 ॥

devaloke tathendrāṇī brahmāsyeṣu sarasvatī | sūryabimbe prabhā nāma mātṝṇāṃ vaiṣṇavī matā

अरुन्धती सतीनां तु रामासु च तिलोत्तमा ।चित्ते ब्रह्मकला नाम शक्तिः सर्वशरीरिणाम्॥ 83 ॥

arundhatī satīnāṃ tu rāmāsu ca tilottamā | citte brahmakalā nāma śaktiḥ sarvaśarīriṇām

इमान्यष्ट शतानि स्युः पीठानि जनमेजय ।तत्सङ्ख्याकास्तदीशान्यो देव्यश्च परिकीर्तिताः॥ 84 ॥

imānyaṣṭa śatāni syuḥ pīṭhāni janamejaya | tatsaṅkhyākāstadīśānyo devyaśca parikīrtitāḥ

सतीदेव्यङ्गभूतानि पीठानि कथितानि च ।अन्यान्यपि प्रसङ्गेन यानि मुख्यानि भूतले॥ 85 ॥

satīdevyaṅgabhūtāni pīṭhāni kathitāni ca | anyānyapi prasaṅgena yāni mukhyāni bhūtale

यः स्मरेच्छृणुयाद्वापि नामाष्टशतमुत्तमम् ।सर्वपापविनिर्मुक्तो देवीलोकं परं व्रजेत्॥ 86 ॥

yaḥ smarecchṛṇuyādvāpi nāmāṣṭaśatamuttamam | sarvapāpavinirmukto devīlokaṃ paraṃ vrajet

एतेषु सर्वपीठेषु गच्छेद्यात्राविधानतः ।सन्तर्पयेच्च पित्रादीञ्छ्राद्धादीनि विधाय च॥ 87 ॥

eteṣu sarvapīṭheṣu gacchedyātrāvidhānataḥ | santarpayecca pitrādīñchrāddhādīni vidhāya ca

कुर्याच्च महतीं पूजां भगवत्या विधानतः ।क्षमापयेज्जगधात्रीं जगदम्बां मुहुर्मुहुः॥ 88 ॥

kuryācca mahatīṃ pūjāṃ bhagavatyā vidhānataḥ | kṣamāpayejjagadhātrīṃ jagadambāṃ muhurmuhuḥ

कृतकृत्यं स्वमात्मानं जानीयाज्जनमेजय ।भक्ष्यभोज्यादिभिः सर्वान्ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः॥ 89 ॥

kṛtakṛtyaṃ svamātmānaṃ jānīyājjanamejaya | bhakṣyabhojyādibhiḥ sarvānbrāhmaṇānbhojayettataḥ

सुवासिनीः कुमारीश्च बटुकादींस्तथा नृप ।तस्मिन्क्षेत्रे स्थिता ये तु चाण्डालाद्या अपि प्रभो॥ 90 ॥

suvāsinīḥ kumārīśca baṭukādīṃstathā nṛpa | tasminkṣetre sthitā ye tu cāṇḍālādyā api prabho

देवीरूपाः स्मृताः सर्वे पूजनीयास्ततो हि ते ।प्रतिग्रहादिकं सर्वं तेषु क्षेत्रेषु वर्जयेत्॥ 91 ॥

devīrūpāḥ smṛtāḥ sarve pūjanīyāstato hi te | pratigrahādikaṃ sarvaṃ teṣu kṣetreṣu varjayet

यथाशक्ति पुरश्चर्यां कुर्यान्मन्त्रस्य सत्तमः ।मायाबीजेन देवेशीं तत्तत्पीठाधिवासिनीम्॥ 92 ॥

yathāśakti puraścaryāṃ kuryānmantrasya sattamaḥ | māyābījena deveśīṃ tattatpīṭhādhivāsinīm

पूजयेदनिशं राजन् पुरश्चरणकृद्भवेत् ।वित्तशाठ्यं न कुर्वीत देवीभक्तिपरो नरः॥ 93 ॥

pūjayedaniśaṃ rājan puraścaraṇakṛdbhavet | vittaśāṭhyaṃ na kurvīta devībhaktiparo naraḥ

य एवं कुरुते यात्रां श्रीदेव्याः प्रीतमानसः ।सहस्रकल्पपर्यन्तं ब्रह्मलोके महत्तरे॥ 94 ॥

ya evaṃ kurute yātrāṃ śrīdevyāḥ prītamānasaḥ | sahasrakalpaparyantaṃ brahmaloke mahattare

वसन्ति पितरस्तस्य सोऽपि देवीपुरे तथा ।अन्ते लब्ध्वा परं ज्ञानं भवेन्मुक्तो भवाम्बुधेः॥ 95 ॥

vasanti pitarastasya so'pi devīpure tathā | ante labdhvā paraṃ jñānaṃ bhavenmukto bhavāmbudheḥ

नामाष्टशतजापेन बहवः सिद्धतां गताः ।यत्रैतल्लिखितं साक्षात्पुस्तके वापि तिष्ठति॥ 96 ॥

nāmāṣṭaśatajāpena bahavaḥ siddhatāṃ gatāḥ | yatraitallikhitaṃ sākṣātpustake vāpi tiṣṭhati

ग्रहमारीभयादीनि तत्र नैव भवन्ति हि ।सौभाग्यं वर्धते नित्यं यथा पर्वणि वारिधिः॥ 97 ॥

grahamārībhayādīni tatra naiva bhavanti hi | saubhāgyaṃ vardhate nityaṃ yathā parvaṇi vāridhiḥ

न तस्य दुर्लभं किञ्चिन्नामाष्टशतजापिनः ।कृतकृत्यो भवेन्नूनं देवीभक्तिपरायणः॥ 98 ॥

na tasya durlabhaṃ kiñcinnāmāṣṭaśatajāpinaḥ | kṛtakṛtyo bhavennūnaṃ devībhaktiparāyaṇaḥ

नमन्ति देवतास्तं वै देवीरूपो हि स स्मृतः ।सर्वथा पूज्यते देवैः किं पुनर्मनुजोत्तमैः॥ 99 ॥

namanti devatāstaṃ vai devīrūpo hi sa smṛtaḥ | sarvathā pūjyate devaiḥ kiṃ punarmanujottamaiḥ

श्राद्धकाले पठेदेतन्नामाष्टशतमुत्तमम् ।तृप्तास्तत्पितरः सर्वे प्रयान्ति परमां गतिम्॥ 100 ॥

śrāddhakāle paṭhedetannāmāṣṭaśatamuttamam | tṛptāstatpitaraḥ sarve prayānti paramāṃ gatim

इमानि मुक्तिक्षेत्राणि साक्षात्संविन्मयानि च ।सिद्धपीठानि राजेन्द्र संश्रयेन्मतिमान्नरः॥ 101 ॥

imāni muktikṣetrāṇi sākṣātsaṃvinmayāni ca | siddhapīṭhāni rājendra saṃśrayenmatimānnaraḥ

पृष्टं यत्तत्त्वया राजन्नुक्तं सर्वं महेशितुः ।रहस्यातिरहस्यं च किं भूयः श्रोतुमिच्छसि॥ 102 ॥

pṛṣṭaṃ yattattvayā rājannuktaṃ sarvaṃ maheśituḥ | rahasyātirahasyaṃ ca kiṃ bhūyaḥ śrotumicchasi