Skandha 9, Adhyāya 12

श्रीनारायण उवाच ।ध्यानं च कण्वशाखोक्तं सर्वपापप्रणाशनम् ।श्वेतपङ्कजवर्णाभां गङ्गां पापप्रणाशिनीम्॥ 1 ॥

śrīnārāyaṇa uvāca | dhyānaṃ ca kaṇvaśākhoktaṃ sarvapāpapraṇāśanam | śvetapaṅkajavarṇābhāṃ gaṅgāṃ pāpapraṇāśinīm

कृष्णविग्रहसम्भूतां कृष्णतुल्यां परां सतीम् ।वह्निशुद्धांशुकाधानां रत्नभूषणभूषिताम्॥ 2 ॥

kṛṣṇavigrahasambhūtāṃ kṛṣṇatulyāṃ parāṃ satīm | vahniśuddhāṃśukādhānāṃ ratnabhūṣaṇabhūṣitām

शरत्पूर्णेन्दुशतकमृष्टशोभाकरां पराम् ।ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां शश्वत्सुस्थिरयौवनाम्॥ 3 ॥

śaratpūrṇenduśatakamṛṣṭaśobhākarāṃ parām | īṣaddhāsyaprasannāsyāṃ śaśvatsusthirayauvanām

नारायणप्रियां शान्तां तत्सौभाग्यसमन्विताम् ।बिभ्रतीं कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम्॥ 4 ॥

nārāyaṇapriyāṃ śāntāṃ tatsaubhāgyasamanvitām | bibhratīṃ kabarībhāraṃ mālatīmālyasaṃyutam

सिन्दूरबिन्दुललितं सार्धं चन्दनबिन्दुभिः ।कस्तूरीपत्रकं गण्डे नानाचित्रसमन्वितम्॥ 5 ॥

sindūrabindulalitaṃ sārdhaṃ candanabindubhiḥ | kastūrīpatrakaṃ gaṇḍe nānācitrasamanvitam

पक्वबिम्बविनिन्द्याच्छचार्वोष्ठपुटमुत्तमम् ।मुक्तापङ्क्तिप्रभामुष्टदन्तपङ्क्तिमनोरमम्॥ 6 ॥

pakvabimbavinindyācchacārvoṣṭhapuṭamuttamam | muktāpaṅktiprabhāmuṣṭadantapaṅktimanoramam

सुचारुवक्त्रनयनं सकटाक्षं मनोहरम् ।कठिनं श्रीफलाकारं स्तनयुग्मं च बिभ्रतीम्॥ 7 ॥

sucāruvaktranayanaṃ sakaṭākṣaṃ manoharam | kaṭhinaṃ śrīphalākāraṃ stanayugmaṃ ca bibhratīm

बृहच्छ्रोणि सुकठिनां रम्भास्तम्भविनिन्दिताम् ।स्थलपद्मप्रभामुष्टपादपद्मयुगं वरम्॥ 8 ॥

bṛhacchroṇi sukaṭhināṃ rambhāstambhavininditām | sthalapadmaprabhāmuṣṭapādapadmayugaṃ varam

रत्नपादुकसंयुक्तं कुङ्कुमाक्तं सयावकम् ।देवेन्द्रमौलिमन्दारमकरन्दकणारुणम्॥ 9 ॥

ratnapādukasaṃyuktaṃ kuṅkumāktaṃ sayāvakam | devendramaulimandāramakarandakaṇāruṇam

सुरसिद्धमुनीन्द्रैश्च दत्तार्घसंयुतं सदा ।तपस्विमौलिनिकरभ्रमरश्रेणिसंयुतम्॥ 10 ॥

surasiddhamunīndraiśca dattārghasaṃyutaṃ sadā | tapasvimaulinikarabhramaraśreṇisaṃyutam

मुक्तिप्रदं मुमुक्षूणां कामिनां सर्वभोगदम् ।वरां वरेण्यां वरदां भक्तानुग्रहकारिणीम्॥ 11 ॥

muktipradaṃ mumukṣūṇāṃ kāmināṃ sarvabhogadam | varāṃ vareṇyāṃ varadāṃ bhaktānugrahakāriṇīm

श्रीविष्णोः पददात्रीं च भजे विष्णुपदीं सतीम् ।इत्यनेनैव ध्यानेन ध्यात्वा त्रिपथगां शुभाम्॥ 12 ॥

śrīviṣṇoḥ padadātrīṃ ca bhaje viṣṇupadīṃ satīm | ityanenaiva dhyānena dhyātvā tripathagāṃ śubhām

दत्त्वा सम्पूजयेद् ब्रह्मन्नुपचाराणि षोडश ।आसनं पाद्यमर्ध्यं च स्नानीयं चानुलेपनम्॥ 13 ॥

dattvā sampūjayed brahmannupacārāṇi ṣoḍaśa | āsanaṃ pādyamardhyaṃ ca snānīyaṃ cānulepanam

धूपं दीपं च नैवेद्यं ताम्बूलं शीतलं जलम् ।वसनं भूषणं माल्यं गन्धमाचमनीयकम्॥ 14 ॥

dhūpaṃ dīpaṃ ca naivedyaṃ tāmbūlaṃ śītalaṃ jalam | vasanaṃ bhūṣaṇaṃ mālyaṃ gandhamācamanīyakam

मनोहरं सुतल्पं च देयान्येतानि षोडश ।दत्त्वा भक्त्या च प्रणमेत्संस्तूय सम्पुटाञ्जलिः॥ 15 ॥

manoharaṃ sutalpaṃ ca deyānyetāni ṣoḍaśa | dattvā bhaktyā ca praṇametsaṃstūya sampuṭāñjaliḥ

सम्पूज्यैव प्रकारेण सोऽश्वमेधफलं लभेत् ।नारद उवाच ।श्रोतुमिच्छामि देवेश लक्ष्मीकान्त जगत्पते॥ 16 ॥

sampūjyaiva prakāreṇa so'śvamedhaphalaṃ labhet | nārada uvāca | śrotumicchāmi deveśa lakṣmīkānta jagatpate

विष्णोर्विष्णुपदीस्तोत्रं पापघ्नं पुण्यकारकम् ।श्रीनारायण उवाच ।शृणु नारद वक्ष्यामि पापघ्नं पुण्यकारकम्॥ 17 ॥

viṣṇorviṣṇupadīstotraṃ pāpaghnaṃ puṇyakārakam | śrīnārāyaṇa uvāca | śṛṇu nārada vakṣyāmi pāpaghnaṃ puṇyakārakam

शिवसङ्गीतसम्मुग्धश्रीकृष्णाङ्गसमुद्भवाम् ।राधाङ्गद्रवसंयुक्तां तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 18 ॥

śivasaṅgītasammugdhaśrīkṛṣṇāṅgasamudbhavām | rādhāṅgadravasaṃyuktāṃ tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

यज्जन्म सृष्टेरादौ च गोलोके रासमण्डले ।सन्निधाने शङ्करस्य तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 19 ॥

yajjanma sṛṣṭerādau ca goloke rāsamaṇḍale | sannidhāne śaṅkarasya tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

गोपैर्गोपीभिराकीर्णे शुभे राधामहोत्सवे ।कार्तिकीपूर्णिमायां च तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 20 ॥

gopairgopībhirākīrṇe śubhe rādhāmahotsave | kārtikīpūrṇimāyāṃ ca tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

कोटियोजनविस्तीर्णा दैर्घ्ये लक्षगुणा ततः ।समावृता या गोलोके तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 21 ॥

koṭiyojanavistīrṇā dairghye lakṣaguṇā tataḥ | samāvṛtā yā goloke tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

षष्टिलक्षयोजना या ततो दैर्घ्ये चतुर्गुणा ।समावृता या वैकुण्ठे तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 22 ॥

ṣaṣṭilakṣayojanā yā tato dairghye caturguṇā | samāvṛtā yā vaikuṇṭhe tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

त्रिंशल्लक्षयोजना या दैर्घ्ये पञ्चगुणा ततः ।आवृता ब्रह्मलोके या तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 23 ॥

triṃśallakṣayojanā yā dairghye pañcaguṇā tataḥ | āvṛtā brahmaloke yā tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

त्रिंशल्लक्षयोजना या दैर्घ्ये चतुर्गुणा ततः ।आवृता शिवलोके या तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 24 ॥

triṃśallakṣayojanā yā dairghye caturguṇā tataḥ | āvṛtā śivaloke yā tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

लक्षयोजनविस्तीर्णा दैर्घ्ये सप्तगुणा ततः ।आवृता धुवलोके या तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 25 ॥

lakṣayojanavistīrṇā dairghye saptaguṇā tataḥ | āvṛtā dhuvaloke yā tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

लक्षयोजनविस्तीर्णा दैर्घ्ये पञ्चगुणा ततः ।आवृता चन्द्रलोके या तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 26 ॥

lakṣayojanavistīrṇā dairghye pañcaguṇā tataḥ | āvṛtā candraloke yā tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

षष्टिसहस्रयोजना या दैर्घ्ये दशगुणा ततः ।आवृता सूर्यलोके या तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 27 ॥

ṣaṣṭisahasrayojanā yā dairghye daśaguṇā tataḥ | āvṛtā sūryaloke yā tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

लक्षयोजनविस्तीर्णा दैर्घ्ये पञ्चगुणा ततः ।आवृता या तपोलोके तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 28 ॥

lakṣayojanavistīrṇā dairghye pañcaguṇā tataḥ | āvṛtā yā tapoloke tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

सहस्रयोजनायामा दैर्घ्ये दशगुणा ततः ।आवृता जनलोके या तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 29 ॥

sahasrayojanāyāmā dairghye daśaguṇā tataḥ | āvṛtā janaloke yā tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

दशलक्षयोजना या दैर्घ्ये पञ्चगुणा ततः ।आवृता या महर्लोके तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 30 ॥

daśalakṣayojanā yā dairghye pañcaguṇā tataḥ | āvṛtā yā maharloke tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

सहस्रयोजनायामा दैर्घ्ये शतगुणा ततः ।आवृता या च कैलासे तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 31 ॥

sahasrayojanāyāmā dairghye śataguṇā tataḥ | āvṛtā yā ca kailāse tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

शतयोजनविस्तीर्णा दैर्घ्ये दशगुणा ततः ।मन्दाकिनी येन्द्रलोके तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 32 ॥

śatayojanavistīrṇā dairghye daśaguṇā tataḥ | mandākinī yendraloke tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

पाताले भोगवती च विस्तीर्णा दशयोजना ।ततो दशगुणा दैर्घ्ये तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 33 ॥

pātāle bhogavatī ca vistīrṇā daśayojanā | tato daśaguṇā dairghye tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

क्रोशैकमात्रविस्तीर्णा ततः क्षीणा च कुत्रचित् ।क्षितौ चालकनन्दा या तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 34 ॥

krośaikamātravistīrṇā tataḥ kṣīṇā ca kutracit | kṣitau cālakanandā yā tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

सत्ये या क्षीरवर्णा च त्रेतायामिन्दुसन्निभा ।द्वापरे चन्दनाभा या तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 35 ॥

satye yā kṣīravarṇā ca tretāyāmindusannibhā | dvāpare candanābhā yā tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

जलप्रभा कलौ या च नान्यत्र पृथिवीतले ।स्वर्गे च नित्यं क्षीराभा तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्॥ 36 ॥

jalaprabhā kalau yā ca nānyatra pṛthivītale | svarge ca nityaṃ kṣīrābhā tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

यत्तोयकणिकास्पर्शे पापिनां ज्ञानसम्भवः ।ब्रह्महत्यादिकं पापं कोटिजन्मार्जितं दहेत्॥ 37 ॥

yattoyakaṇikāsparśe pāpināṃ jñānasambhavaḥ | brahmahatyādikaṃ pāpaṃ koṭijanmārjitaṃ dahet

इत्येवं कथिता ब्रह्मन् गङ्गापद्मैकविंशतिः ।स्तोत्ररूपं च परमं पापघ्नं पुण्यजीवनम्॥ 38 ॥

ityevaṃ kathitā brahman gaṅgāpadmaikaviṃśatiḥ | stotrarūpaṃ ca paramaṃ pāpaghnaṃ puṇyajīvanam

नित्यं यो हि पठेद्भक्त्या सम्पूज्य च सुरेश्वरीम् ।सोऽश्वमेधफलं नित्यं लभते नात्र संशयः॥ 39 ॥

nityaṃ yo hi paṭhedbhaktyā sampūjya ca sureśvarīm | so'śvamedhaphalaṃ nityaṃ labhate nātra saṃśayaḥ

अपुत्रो लभते पुत्रं भार्याहीनो लभेत्स्त्रियम् ।रोगात्प्रमुच्यते रोगी बन्धान्मुक्तो भवेद् ध्रुवम्॥ 40 ॥

aputro labhate putraṃ bhāryāhīno labhetstriyam | rogātpramucyate rogī bandhānmukto bhaved dhruvam

अस्पष्टकीर्तिः सुयशा मूर्खो भवति पण्डितः ।यः पठेत्प्रातरुत्थाय गङ्गास्तोत्रमिदं शुभम्॥ 41 ॥

aspaṣṭakīrtiḥ suyaśā mūrkho bhavati paṇḍitaḥ | yaḥ paṭhetprātarutthāya gaṅgāstotramidaṃ śubham

शुभं भवेच्च दुःस्वप्ने गङ्गास्नानफलं लभेत् ।श्रीनारायण उवाच ।स्तोत्रेणानेन गङ्गा च स्तुत्वा चैव भगीरथः॥ 42 ॥

śubhaṃ bhavecca duḥsvapne gaṅgāsnānaphalaṃ labhet | śrīnārāyaṇa uvāca | stotreṇānena gaṅgā ca stutvā caiva bhagīrathaḥ

जगाम तां गृहीत्वा च यत्र नष्टाश्च सागराः ।वैकुण्ठं ते ययुस्तूर्णं गङ्गायाः स्पर्शवायुना॥ 43 ॥

jagāma tāṃ gṛhītvā ca yatra naṣṭāśca sāgarāḥ | vaikuṇṭhaṃ te yayustūrṇaṃ gaṅgāyāḥ sparśavāyunā

भगीरथेन सा नीता तेन भागीरथी स्मृता ।इत्येवं कथितं सर्वं गङ्गोपाख्यानमुत्तमम्॥ 44 ॥

bhagīrathena sā nītā tena bhāgīrathī smṛtā | ityevaṃ kathitaṃ sarvaṃ gaṅgopākhyānamuttamam

पुण्यदं मोक्षदं सारं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ।नारद उवाच ।कथं गङ्गा त्रिपथगा जाता भुवनपावनी॥ 45 ॥

puṇyadaṃ mokṣadaṃ sāraṃ kiṃ bhūyaḥ śrotumicchasi | nārada uvāca | kathaṃ gaṅgā tripathagā jātā bhuvanapāvanī

कुत्र वा केन विधिना तत्सर्वं वद मे प्रभो ।तत्रस्थाश्च जना ये ये ते च किं चक्रुरुत्तमम्॥ 46 ॥

kutra vā kena vidhinā tatsarvaṃ vada me prabho | tatrasthāśca janā ye ye te ca kiṃ cakruruttamam

एतत्सर्वं तु विस्तीर्णं कृत्वा वक्तुमिहार्हसि ।श्रीनारायणाय उवाच ।कार्तिक्यां पूर्णिमायां तु राधायाः सुमहोत्सवः॥ 47 ॥

etatsarvaṃ tu vistīrṇaṃ kṛtvā vaktumihārhasi | śrīnārāyaṇāya uvāca | kārtikyāṃ pūrṇimāyāṃ tu rādhāyāḥ sumahotsavaḥ

कृष्णः सम्पूज्य तां राधामुवास रासमण्डले ।कृष्णेन पूजितां तां तु सम्पूज्य हृष्टमानसाः॥ 48 ॥

kṛṣṇaḥ sampūjya tāṃ rādhāmuvāsa rāsamaṇḍale | kṛṣṇena pūjitāṃ tāṃ tu sampūjya hṛṣṭamānasāḥ

ऊषुर्ब्रह्मादयः सर्वे ऋषयः शौनकादयः ।एतस्मिन्नन्तरे कृष्णसङ्गीता च सरस्वती॥ 49 ॥

ūṣurbrahmādayaḥ sarve ṛṣayaḥ śaunakādayaḥ | etasminnantare kṛṣṇasaṅgītā ca sarasvatī

जगौ सुन्दरतालेन वीणया च मनोहरम् ।तुष्टो ब्रह्मा ददौ तस्यै रत्नेन्द्रसारहारकम्॥ 50 ॥

jagau sundaratālena vīṇayā ca manoharam | tuṣṭo brahmā dadau tasyai ratnendrasārahārakam

शिवो मणीन्द्रसारं तु सर्वब्रह्माण्डदुर्लभम् ।कृष्णः कौस्तुभरत्नं च सर्वरत्नात्परं वरम्॥ 51 ॥

śivo maṇīndrasāraṃ tu sarvabrahmāṇḍadurlabham | kṛṣṇaḥ kaustubharatnaṃ ca sarvaratnātparaṃ varam

अमूल्यरत्ननिर्माणं हारसारं च राधिका ।नारायणश्च भगवान् ददौ मालां मनोहराम्॥ 52 ॥

amūlyaratnanirmāṇaṃ hārasāraṃ ca rādhikā | nārāyaṇaśca bhagavān dadau mālāṃ manoharām

अमूल्यरत्ननिर्माणं लक्ष्मीः कनककुण्डलम् ।विष्णुमाया भगवती मूलप्रकृतिरीश्वरी॥ 53 ॥

amūlyaratnanirmāṇaṃ lakṣmīḥ kanakakuṇḍalam | viṣṇumāyā bhagavatī mūlaprakṛtirīśvarī

दुर्गा नारायणीशाना ब्रह्मभक्तिं सुदुर्लभाम् ।धर्मबुद्धिं च धर्मश्च यशश्च विपुलं भवे॥ 54 ॥

durgā nārāyaṇīśānā brahmabhaktiṃ sudurlabhām | dharmabuddhiṃ ca dharmaśca yaśaśca vipulaṃ bhave

वह्निशुद्धांशुकं वह्निर्वायुश्च मणिनूपुरान् ।एतस्मिन्नन्तरे शम्भुर्ब्रह्मणा प्रेरितो मुहुः॥ 55 ॥

vahniśuddhāṃśukaṃ vahnirvāyuśca maṇinūpurān | etasminnantare śambhurbrahmaṇā prerito muhuḥ

जगौ श्रीकृष्णसङ्गीतं रासोल्लाससमन्वितम् ।मूर्च्छां प्रापुः सुराः सर्वे चित्रपुत्तलिका यथा॥ 56 ॥

jagau śrīkṛṣṇasaṅgītaṃ rāsollāsasamanvitam | mūrcchāṃ prāpuḥ surāḥ sarve citraputtalikā yathā

कष्टेन चेतनां प्राप्य ददृशू रासमण्डले ।स्थलं सर्वं जलाकीर्णं राधाकृष्णविहीनकम्॥ 57 ॥

kaṣṭena cetanāṃ prāpya dadṛśū rāsamaṇḍale | sthalaṃ sarvaṃ jalākīrṇaṃ rādhākṛṣṇavihīnakam

अत्युच्चै रुरुदुः सर्वे गोपा गोप्यः सुरा द्विजाः ।ध्यानेन ब्रह्मा बुबुधे सर्वं तीर्थमभीप्सितम्॥ 58 ॥

atyuccai ruruduḥ sarve gopā gopyaḥ surā dvijāḥ | dhyānena brahmā bubudhe sarvaṃ tīrthamabhīpsitam

गतश्च राधया सार्धं श्रीकृष्णो द्रवतामिति ।ततो ब्रह्मादयः सर्वे तुष्टुवुः परमेश्वरम्॥ 59 ॥

gataśca rādhayā sārdhaṃ śrīkṛṣṇo dravatāmiti | tato brahmādayaḥ sarve tuṣṭuvuḥ parameśvaram

स्वमूर्तिं दर्शय विभो वाञ्छितं वरमेव नः ।एतस्मिन्नन्तरे तत्र वाग्बभूवाशरीरिणी॥ 60 ॥

svamūrtiṃ darśaya vibho vāñchitaṃ varameva naḥ | etasminnantare tatra vāgbabhūvāśarīriṇī

तामेव शुश्रुवुः सर्वे सुव्यक्तां मधुरान्विताम् ।सर्वात्माहमियं शक्तिर्भक्तानुग्रहविग्रहा॥ 61 ॥

tāmeva śuśruvuḥ sarve suvyaktāṃ madhurānvitām | sarvātmāhamiyaṃ śaktirbhaktānugrahavigrahā

ममाप्यस्याश्च देहेन कर्तव्यं च किमावयोः ।मनवो मानवाः सर्वे मुनयश्चैव वैष्णवाः॥ 62 ॥

mamāpyasyāśca dehena kartavyaṃ ca kimāvayoḥ | manavo mānavāḥ sarve munayaścaiva vaiṣṇavāḥ

मन्मन्त्रपूता मां द्रष्टुमागमिष्यन्ति मत्पदम् ।मूर्तिं द्रष्टुं च सुव्यक्तां यदीच्छथ सुरेश्वराः॥ 63 ॥

manmantrapūtā māṃ draṣṭumāgamiṣyanti matpadam | mūrtiṃ draṣṭuṃ ca suvyaktāṃ yadīcchatha sureśvarāḥ

करोतु शम्भुस्तत्रैवं मदीयं वाक्यपालनम् ।स्वयं विधातस्त्वं ब्रह्मन्नाज्ञां कुरु जगद्गुरुम्॥ 64 ॥

karotu śambhustatraivaṃ madīyaṃ vākyapālanam | svayaṃ vidhātastvaṃ brahmannājñāṃ kuru jagadgurum

कर्तुं शास्त्रविशेषं च वेदाङ्गं सुमनोहरम् ।अपूर्वमन्त्रनिकरैः सर्वाभीष्टफलप्रदैः॥ 65 ॥

kartuṃ śāstraviśeṣaṃ ca vedāṅgaṃ sumanoharam | apūrvamantranikaraiḥ sarvābhīṣṭaphalapradaiḥ

स्तोत्रैश्च निकरैर्ध्यानैर्युतं पूजाविधिक्रमैः ।मन्मन्त्रकवचस्तोत्रं कृत्वा यत्नेन गोपनम्॥ 66 ॥

stotraiśca nikarairdhyānairyutaṃ pūjāvidhikramaiḥ | manmantrakavacastotraṃ kṛtvā yatnena gopanam

भवन्ति विमुखा येन जना मां तत्करिष्यति ।सहस्रेषु शतेष्वेको मन्मन्त्रोपासको भवेत्॥ 67 ॥

bhavanti vimukhā yena janā māṃ tatkariṣyati | sahasreṣu śateṣveko manmantropāsako bhavet

जना मन्मन्त्रपूताश्च गमिष्यन्ति च मत्पदम् ।अन्यथा न भविष्यन्ति सर्वे गोलोकवासिनः॥ 68 ॥

janā manmantrapūtāśca gamiṣyanti ca matpadam | anyathā na bhaviṣyanti sarve golokavāsinaḥ

निष्कलं भविता सर्वं ब्रह्माण्डं चैव ब्रह्मणः ।जनाः पञ्चप्रकाराश्च युक्ताः स्रष्टुं भवे भवे॥ 69 ॥

niṣkalaṃ bhavitā sarvaṃ brahmāṇḍaṃ caiva brahmaṇaḥ | janāḥ pañcaprakārāśca yuktāḥ sraṣṭuṃ bhave bhave

पृथिवीवासिनः केचित्केचित्स्वर्गनिवासिनः ।इदं कर्तुं महादेवः करोति देवसंसदि॥ 70 ॥

pṛthivīvāsinaḥ kecitkecitsvarganivāsinaḥ | idaṃ kartuṃ mahādevaḥ karoti devasaṃsadi

प्रतिज्ञां सुदृढां सद्यस्ततो मूर्तिं च द्रक्ष्यति ।इत्येवमुक्त्वा गगने विरराम सनातनः॥ 71 ॥

pratijñāṃ sudṛḍhāṃ sadyastato mūrtiṃ ca drakṣyati | ityevamuktvā gagane virarāma sanātanaḥ

तच्छ्रुत्वा जगतां धाता तमुवाच शिवं मुदा ।ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा ज्ञानेशो ज्ञानिनां वरः॥ 72 ॥

tacchrutvā jagatāṃ dhātā tamuvāca śivaṃ mudā | brahmaṇo vacanaṃ śrutvā jñāneśo jñānināṃ varaḥ

गङ्गातोयं करे कृत्वा स्वीकारं च चकार सः ।संयुक्तं विष्णुमायाया मन्त्रौघैः शास्त्रमुत्तमम्॥ 73 ॥

gaṅgātoyaṃ kare kṛtvā svīkāraṃ ca cakāra saḥ | saṃyuktaṃ viṣṇumāyāyā mantraughaiḥ śāstramuttamam

वेदसारं करिष्यामि प्रतिज्ञापालनाय च ।गङ्गातोयमुपस्मृश्य मिथ्या यदि वदेज्जनः॥ 74 ॥

vedasāraṃ kariṣyāmi pratijñāpālanāya ca | gaṅgātoyamupasmṛśya mithyā yadi vadejjanaḥ

स याति कालसूत्रं च यावद्वै ब्रह्मणो वयः ।इत्युक्ते शङ्करे ब्रह्मन् गोलोके सुरसंसदि॥ 75 ॥

sa yāti kālasūtraṃ ca yāvadvai brahmaṇo vayaḥ | ityukte śaṅkare brahman goloke surasaṃsadi

आविर्बभूव श्रीकृष्णो राधया सहितस्ततः ।तं सुदृष्ट्वा च संहृष्टास्तुष्टुवुः पुरुषोत्तमम्॥ 76 ॥

āvirbabhūva śrīkṛṣṇo rādhayā sahitastataḥ | taṃ sudṛṣṭvā ca saṃhṛṣṭāstuṣṭuvuḥ puruṣottamam

परमानन्दपूर्णाश्च चकुश्च पुनरुत्सवम् ।कालेन शम्भुर्भगवान् मुक्तिदीपं चकार सः॥ 77 ॥

paramānandapūrṇāśca cakuśca punarutsavam | kālena śambhurbhagavān muktidīpaṃ cakāra saḥ

इत्येवं कथितं सर्वं सुगोप्यं च सुदुर्लभम् ।स एव द्रवरूपा सा गङ्गा गोलोकसम्भवा॥ 78 ॥

ityevaṃ kathitaṃ sarvaṃ sugopyaṃ ca sudurlabham | sa eva dravarūpā sā gaṅgā golokasambhavā

राधाकृष्णाङ्गसम्भूता भुक्तिमुक्तिफलप्रदा ।स्थाने स्थाने स्थापिता सा कृष्णेन च परात्मना ।कृष्णस्वरूपा परमा सर्वब्रह्माण्डपूजिता॥ 79 ॥

rādhākṛṣṇāṅgasambhūtā bhuktimuktiphalapradā | sthāne sthāne sthāpitā sā kṛṣṇena ca parātmanā | kṛṣṇasvarūpā paramā sarvabrahmāṇḍapūjitā