Skandha 10, Adhyāya 1

नारद उवाच ।नारायण धराधार सर्वपालनकारण ।भवतोदीरितं देवीचरितं पापनाशनम्॥ 1 ॥

nārada uvāca | nārāyaṇa dharādhāra sarvapālanakāraṇa | bhavatodīritaṃ devīcaritaṃ pāpanāśanam

मन्वन्तरेषु सर्वेषु सा देवी यत्स्वरूपिणी ।यदाकारेण कुरुते प्रादुर्भावं महेश्वरी॥ 2 ॥

manvantareṣu sarveṣu sā devī yatsvarūpiṇī | yadākāreṇa kurute prādurbhāvaṃ maheśvarī

तान्नः सर्वान्समाख्याहि देवीमाहात्म्यमिश्रितान् ।यथा च येन येनेह पूजिता संस्तुतापि हि॥ 3 ॥

tānnaḥ sarvānsamākhyāhi devīmāhātmyamiśritān | yathā ca yena yeneha pūjitā saṃstutāpi hi

मनोरथान्पूरयति भक्तानां भक्तवत्सला ।तन्नः शुभूषमाणानां देवीचरितमुत्तमम्॥ 4 ॥

manorathānpūrayati bhaktānāṃ bhaktavatsalā | tannaḥ śubhūṣamāṇānāṃ devīcaritamuttamam

वर्णयस्व कृपासिन्धो येनाप्नोति सुखं महत् ।श्रीनारायण उवाच ।आकर्णय महर्षे त्वं चरितं पापनाशनम्॥ 5 ॥

varṇayasva kṛpāsindho yenāpnoti sukhaṃ mahat | śrīnārāyaṇa uvāca | ākarṇaya maharṣe tvaṃ caritaṃ pāpanāśanam

भक्तानां भक्तिजननं महासम्पत्तिकारकम् ।जगद्योनिर्महातेजा ब्रह्मा लोकपितामहः॥ 6 ॥

bhaktānāṃ bhaktijananaṃ mahāsampattikārakam | jagadyonirmahātejā brahmā lokapitāmahaḥ

आविरासीन्नाभिपद्माद्देवदेवस्य चक्रिणः ।स चतुर्मुख आसाद्य प्रादुर्भावं महामते॥ 7 ॥

āvirāsīnnābhipadmāddevadevasya cakriṇaḥ | sa caturmukha āsādya prādurbhāvaṃ mahāmate

मनुं स्वायम्भुवं नाम जनयामास मानसात् ।स मानसो मनुः पुत्रो ब्रह्मणः परमेष्ठिनः॥ 8 ॥

manuṃ svāyambhuvaṃ nāma janayāmāsa mānasāt | sa mānaso manuḥ putro brahmaṇaḥ parameṣṭhinaḥ

शतरूपां च तत्पत्नीं जज्ञे धर्मस्वरूपिणीम् ।स मनुः क्षीरसिन्धोश्च तीरे परमपावने॥ 9 ॥

śatarūpāṃ ca tatpatnīṃ jajñe dharmasvarūpiṇīm | sa manuḥ kṣīrasindhośca tīre paramapāvane

देवीमाराधयामास महाभाग्यफलप्रदाम् ।मूर्तिं च मृण्मयीं तस्या विधाय पृथिवीपतिः॥ 10 ॥

devīmārādhayāmāsa mahābhāgyaphalapradām | mūrtiṃ ca mṛṇmayīṃ tasyā vidhāya pṛthivīpatiḥ

उपासते स्म तां देवीं वाग्भवं स जपन् रहः ।निराहारो जितश्वासो नियमव्रतकर्शितः॥ 11 ॥

upāsate sma tāṃ devīṃ vāgbhavaṃ sa japan rahaḥ | nirāhāro jitaśvāso niyamavratakarśitaḥ

एकपादेन सन्तिष्ठन् धरायामनिशं स्थिरः ।शतवर्षं जितः कामः क्रोधस्तेन महात्मना॥ 12 ॥

ekapādena santiṣṭhan dharāyāmaniśaṃ sthiraḥ | śatavarṣaṃ jitaḥ kāmaḥ krodhastena mahātmanā

भेजे स्थावरतां देव्याश्चरणौ चिन्तयन् हृदि ।तस्य तत्तपसा देवी प्रादुर्भूता जगन्मयी॥ 13 ॥

bheje sthāvaratāṃ devyāścaraṇau cintayan hṛdi | tasya tattapasā devī prādurbhūtā jaganmayī

उवाच वचनं दिव्यं वरं वरय भूमिप ।तत आनन्दजनकं श्रुत्वा वाक्यं महीपतिः॥ 14 ॥

uvāca vacanaṃ divyaṃ varaṃ varaya bhūmipa | tata ānandajanakaṃ śrutvā vākyaṃ mahīpatiḥ

वरयामास तान् हृत्स्थान् वरानमरदुर्लभान् ।मनुरुवाच ।जय देवि विशालाक्षि जय सर्वान्तरस्थिते॥ 15 ॥

varayāmāsa tān hṛtsthān varānamaradurlabhān | manuruvāca | jaya devi viśālākṣi jaya sarvāntarasthite

मान्ये पूज्ये जगद्धात्रि सर्वमङ्गलमङ्गले ।त्वत्कटाक्षावलोकेन पद्मभूः सृजते जगत्॥ 16 ॥

mānye pūjye jagaddhātri sarvamaṅgalamaṅgale | tvatkaṭākṣāvalokena padmabhūḥ sṛjate jagat

वैकुण्ठः पालयत्येव हरः संहरते क्षणात् ।शचीपतिस्त्रिलोक्याश्च शासको भवदाज्ञया॥ 17 ॥

vaikuṇṭhaḥ pālayatyeva haraḥ saṃharate kṣaṇāt | śacīpatistrilokyāśca śāsako bhavadājñayā

प्राणिनः शिक्षयत्येव दण्डेन च परेतराट् ।यादसामधिपः पाशी पालनं मादृशामपि॥ 18 ॥

prāṇinaḥ śikṣayatyeva daṇḍena ca paretarāṭ | yādasāmadhipaḥ pāśī pālanaṃ mādṛśāmapi

कुरुते स कुबेरोऽपि निधीनां पतिरव्ययः ।हुतभुङ्नैरृतो वायुरीशानः शेष एव च॥ 19 ॥

kurute sa kubero'pi nidhīnāṃ patiravyayaḥ | hutabhuṅnairṛto vāyurīśānaḥ śeṣa eva ca

त्वदंशसम्भवा एव त्वच्छक्तिपरिबृंहिताः ।अथापि यदि मे देवि वरो देयोऽस्ति साम्प्रतम्॥ 20 ॥

tvadaṃśasambhavā eva tvacchaktiparibṛṃhitāḥ | athāpi yadi me devi varo deyo'sti sāmpratam

तदा प्रह्वाः सर्गकार्ये विघ्ना नश्यन्तु मे शिवे ।वाग्भवस्यापि मन्त्रस्य ये केचिदुपसेविनः॥ 21 ॥

tadā prahvāḥ sargakārye vighnā naśyantu me śive | vāgbhavasyāpi mantrasya ye kecidupasevinaḥ

तेषां सिद्धिः सत्वरापि कार्याणां जायतामपि ।ये संवादमिमं देवि पठन्ति श्रावयन्ति च॥ 22 ॥

teṣāṃ siddhiḥ satvarāpi kāryāṇāṃ jāyatāmapi | ye saṃvādamimaṃ devi paṭhanti śrāvayanti ca

तेषां लोके भुक्तिमुक्ती सुलभे भवतां शिवे ।जातिस्मरत्वं भवतु वक्तृत्वं सौष्ठवं तथा॥ 23 ॥

teṣāṃ loke bhuktimuktī sulabhe bhavatāṃ śive | jātismaratvaṃ bhavatu vaktṛtvaṃ sauṣṭhavaṃ tathā

ज्ञानसिद्धिः कर्ममार्गसंसिद्धिरपि चास्तु हि ।पुत्रपौत्रसमृद्धिश्च जायेदित्येव मे वचः॥ 24 ॥

jñānasiddhiḥ karmamārgasaṃsiddhirapi cāstu hi | putrapautrasamṛddhiśca jāyedityeva me vacaḥ