Skandha 10, Adhyāya 4

सूत उवाच ।ततः सर्वे सुरगणा महेन्द्रप्रमुखास्तदा ।पद्मयोनिं पुरस्कृत्य रुद्रं शरणमन्वयुः॥ 1 ॥

sūta uvāca | tataḥ sarve suragaṇā mahendrapramukhāstadā | padmayoniṃ puraskṛtya rudraṃ śaraṇamanvayuḥ

उपतस्थुः प्रणतिभिः स्तोत्रैश्चारुविभूतिभिः ।देवदेवं गिरिशयं शशिलोलितशेखरम्॥ 2 ॥

upatasthuḥ praṇatibhiḥ stotraiścāruvibhūtibhiḥ | devadevaṃ giriśayaṃ śaśilolitaśekharam

देववा ऊचुः ।जय देव गणाध्यक्ष उमालालितपङ्कज ।अष्टसिद्धिविभूतीनां दात्रे भक्तजनाय ते॥ 3 ॥

devavā ūcuḥ | jaya deva gaṇādhyakṣa umālālitapaṅkaja | aṣṭasiddhivibhūtīnāṃ dātre bhaktajanāya te

महामायाविलसितस्थानाय परमात्मने ।वृषाङ्कायामरेशाय कैलासस्थितिशालिने॥ 4 ॥

mahāmāyāvilasitasthānāya paramātmane | vṛṣāṅkāyāmareśāya kailāsasthitiśāline

अहिर्बुध्न्याय मान्याय मनवे मानदायिने ।अजाय बहुरूपाय स्वात्मारामाय शम्भवे॥ 5 ॥

ahirbudhnyāya mānyāya manave mānadāyine | ajāya bahurūpāya svātmārāmāya śambhave

गणनाथाय देवाय गिरिशाय नमोऽस्तु ते ।महाविभूतिदात्रे ते महाविष्णुस्तुताय च॥ 6 ॥

gaṇanāthāya devāya giriśāya namo'stu te | mahāvibhūtidātre te mahāviṣṇustutāya ca

विष्णुहृत्कञ्जवासाय महायोगरताय च ।योगगम्याय योगाय योगिनां पतये नमः॥ 7 ॥

viṣṇuhṛtkañjavāsāya mahāyogaratāya ca | yogagamyāya yogāya yogināṃ pataye namaḥ

योगीशाय नमस्तुभ्यं योगानां फलदायिने ।दीनदानपरायापि दयासागरमूर्तये॥ 8 ॥

yogīśāya namastubhyaṃ yogānāṃ phaladāyine | dīnadānaparāyāpi dayāsāgaramūrtaye

आर्तिप्रशमनायोग्रवीर्याय गुणमूर्तये ।वृषध्वजाय कालाय कालकालाय ते नमः॥ 9 ॥

ārtipraśamanāyogravīryāya guṇamūrtaye | vṛṣadhvajāya kālāya kālakālāya te namaḥ

सूत उवाच ।एवं स्तुतः स देवेशो यज्ञभुग्भिर्वृषध्वजः ।प्राह गम्भीरया वाचा प्रहसन्विबुधर्षभान्॥ 10 ॥

sūta uvāca | evaṃ stutaḥ sa deveśo yajñabhugbhirvṛṣadhvajaḥ | prāha gambhīrayā vācā prahasanvibudharṣabhān

श्रीभगवानुवाच ।प्रसन्नोऽहं दिविषदः स्तोत्रेणोत्तमपूरुषाः ।मनोरथं पूरयामि सर्वेषां देवतर्षभाः॥ 11 ॥

śrībhagavānuvāca | prasanno'haṃ diviṣadaḥ stotreṇottamapūruṣāḥ | manorathaṃ pūrayāmi sarveṣāṃ devatarṣabhāḥ

देवा ऊचुः ।सर्वदेवेश गिरिश शशिमौलिविराजित ।आर्तानां शङ्करस्त्वं च शं विधेहि महाबल॥ 12 ॥

devā ūcuḥ | sarvadeveśa giriśa śaśimaulivirājita | ārtānāṃ śaṅkarastvaṃ ca śaṃ vidhehi mahābala

पर्वतो विन्ध्यनामास्ति मेरुद्वेष्टा महोन्नतः ।भानुमार्गनिरोद्धा हि सर्वेषां दुःखदोऽनघ॥ 13 ॥

parvato vindhyanāmāsti merudveṣṭā mahonnataḥ | bhānumārganiroddhā hi sarveṣāṃ duḥkhado'nagha

तदवृद्धिं स्तम्भयेशान सर्वकल्याणकृद्भव ।भानुसञ्चाररोधेन कालज्ञानं कथं भवेत्॥ 14 ॥

tadavṛddhiṃ stambhayeśāna sarvakalyāṇakṛdbhava | bhānusañcārarodhena kālajñānaṃ kathaṃ bhavet

नष्टे स्वाहास्वधाकारे लोके कः शरणं भवेत् ।अस्माकं च भयार्तानां भवानेव हि दृश्यते॥ 15 ॥

naṣṭe svāhāsvadhākāre loke kaḥ śaraṇaṃ bhavet | asmākaṃ ca bhayārtānāṃ bhavāneva hi dṛśyate

दुःखनाशकरो देव प्रसीद गिरिजापते ।श्रीशिव उवाच ।नास्माकं शक्तिरस्तीह तद्वृद्धिस्तम्भने सुराः॥ 16 ॥

duḥkhanāśakaro deva prasīda girijāpate | śrīśiva uvāca | nāsmākaṃ śaktirastīha tadvṛddhistambhane surāḥ

इममेवं वदिष्यामो भगवन्तं रमाधवम् ।सोऽस्माकं प्रभुरात्मा च पूज्यः कारणरूपधृक्॥ 17 ॥

imamevaṃ vadiṣyāmo bhagavantaṃ ramādhavam | so'smākaṃ prabhurātmā ca pūjyaḥ kāraṇarūpadhṛk

गोविन्दो भगवान्विष्णुः सर्वकारणकारणः ।तं गत्वा कथयिष्यामः स दुःखान्तो भविष्यति॥ 18 ॥

govindo bhagavānviṣṇuḥ sarvakāraṇakāraṇaḥ | taṃ gatvā kathayiṣyāmaḥ sa duḥkhānto bhaviṣyati

इत्येवमाकर्ण्य गिरीशभाषितं देवाश्च सेन्द्राः सपयोजसम्भवाः ।रुद्रं पुरस्कृत्य च वेपमाना वैकुण्ठलोकं प्रतिजग्मुरञ्जसा॥ 19 ॥

ityevamākarṇya girīśabhāṣitaṃ devāśca sendrāḥ sapayojasambhavāḥ | rudraṃ puraskṛtya ca vepamānā vaikuṇṭhalokaṃ pratijagmurañjasā