Skandha 3, Adhyāya 20

व्यास उवाच ।इतिवादिनि भूपाले केरलाधिपतौ तदा ।प्रत्युवाच महाभाग युधाजिदपि पार्थिवः॥ 1 ॥

vyāsa uvāca | itivādini bhūpāle keralādhipatau tadā | pratyuvāca mahābhāga yudhājidapi pārthivaḥ

नीतिरेषा महीपाल यद्ब्रवीति भवानिह ।समाजे पार्थिवानां वै सत्यवाग्विजितेन्द्रियः॥ 2 ॥

nītireṣā mahīpāla yadbravīti bhavāniha | samāje pārthivānāṃ vai satyavāgvijitendriyaḥ

योग्येषु वर्तमानेषु कन्यारत्नं कुलोद्वह ।अयोग्योऽर्हति भूपाल न्यायोऽयं तव रोचते॥ 3 ॥

yogyeṣu vartamāneṣu kanyāratnaṃ kulodvaha | ayogyo'rhati bhūpāla nyāyo'yaṃ tava rocate

भागं सिंहस्य गोमायुर्भोक्तुमर्हति वा कथम् ।तथा सुदर्शनोऽयं वै कन्यारत्नं किमर्हति॥ 4 ॥

bhāgaṃ siṃhasya gomāyurbhoktumarhati vā katham | tathā sudarśano'yaṃ vai kanyāratnaṃ kimarhati

बलं वेदो हि विप्राणां भूभुजां चापजं बलम् ।किमन्याय्यं महाराज ब्रवीम्यहमिहाधुना॥ 5 ॥

balaṃ vedo hi viprāṇāṃ bhūbhujāṃ cāpajaṃ balam | kimanyāyyaṃ mahārāja bravīmyahamihādhunā

बलं शुल्कं यथा राज्ञां विवाहे परिकीर्तितम् ।बलवानेव गृह्णातु नाबलस्तु कदाचन॥ 6 ॥

balaṃ śulkaṃ yathā rājñāṃ vivāhe parikīrtitam | balavāneva gṛhṇātu nābalastu kadācana

तस्मात्कन्यापणं कृत्वा नीतिरत्र विधीयताम् ।अन्यथा कलहः कामं भविष्यति महीभुजाम्॥ 7 ॥

tasmātkanyāpaṇaṃ kṛtvā nītiratra vidhīyatām | anyathā kalahaḥ kāmaṃ bhaviṣyati mahībhujām

एवं विवादे संवृत्ते राज्ञां तत्र परस्परम् ।आहूतस्तु सभामध्ये सुबाहुर्नृपसत्तमः॥ 8 ॥

evaṃ vivāde saṃvṛtte rājñāṃ tatra parasparam | āhūtastu sabhāmadhye subāhurnṛpasattamaḥ

समाहूय नृपाः सर्वे तमूचुस्तत्त्वदर्शिनः ।राजन्नीतिस्त्वया कार्या विवाहेऽत्र समाहिता॥ 9 ॥

samāhūya nṛpāḥ sarve tamūcustattvadarśinaḥ | rājannītistvayā kāryā vivāhe'tra samāhitā

किं ते चिकीर्षितं राजंस्तद्वदस्व समाहितः ।पुत्र्याः प्रदानं कस्मै ते रोचते नृप चेतसि॥ 10 ॥

kiṃ te cikīrṣitaṃ rājaṃstadvadasva samāhitaḥ | putryāḥ pradānaṃ kasmai te rocate nṛpa cetasi

सुबाहुरुवाच ।पुत्र्या मे मनसा कामं वृतः किल सुदर्शनः ।मया निवारितोऽत्यर्थं न सा प्रत्येति मे वचः॥ 11 ॥

subāhuruvāca | putryā me manasā kāmaṃ vṛtaḥ kila sudarśanaḥ | mayā nivārito'tyarthaṃ na sā pratyeti me vacaḥ

किं करोमि सुताया मे न वशे वर्तते मनः ।सुदर्शनस्तथैकाकी सम्प्राप्तोऽस्ति निराकुलः॥ 12 ॥

kiṃ karomi sutāyā me na vaśe vartate manaḥ | sudarśanastathaikākī samprāpto'sti nirākulaḥ

व्यास उवाच ।सम्पन्ना भूभुजः सर्वे समाहूय सुदर्शनम् ।ऊचुः समागतं शान्तमेकाकिनमतन्द्रिताः॥ 13 ॥

vyāsa uvāca | sampannā bhūbhujaḥ sarve samāhūya sudarśanam | ūcuḥ samāgataṃ śāntamekākinamatandritāḥ

राजपुत्र महाभाग केनाहूतोऽसि सुव्रत ।एकाकी यः समायातः समाजे भूभृतामिह॥ 14 ॥

rājaputra mahābhāga kenāhūto'si suvrata | ekākī yaḥ samāyātaḥ samāje bhūbhṛtāmiha

न वै सैन्यं न सचिवा न कोशो न बृहद्बलम् ।किमर्थञ्च समायातस्तत्त्वं ब्रूहि महामते॥ 15 ॥

na vai sainyaṃ na sacivā na kośo na bṛhadbalam | kimarthañca samāyātastattvaṃ brūhi mahāmate

युद्धकामा नृपतयो वर्तन्तेऽत्र समागमे ।कन्यार्थं सैन्यसम्पन्नाः किं त्वं कर्तुमिहेच्छसि॥ 16 ॥

yuddhakāmā nṛpatayo vartante'tra samāgame | kanyārthaṃ sainyasampannāḥ kiṃ tvaṃ kartumihecchasi

भ्राता ते सुबलः शूरः सम्प्राप्तोऽस्ति जिघृक्षया ।युधाजिच्च महाबाहुः साहाय्यं कर्तुमागतः॥ 17 ॥

bhrātā te subalaḥ śūraḥ samprāpto'sti jighṛkṣayā | yudhājicca mahābāhuḥ sāhāyyaṃ kartumāgataḥ

गच्छ वा तिष्ठ राजेन्द्र याथातथ्यमुदाहृतम् ।त्वयि सैन्यविहीने च यथेष्टं कुरु सुव्रत॥ 18 ॥

gaccha vā tiṣṭha rājendra yāthātathyamudāhṛtam | tvayi sainyavihīne ca yatheṣṭaṃ kuru suvrata

सुदर्शन उवाच ।न बलं न सहायो मे न कोशो दुर्गसंश्रयः ।न मित्राणि न सौहार्दी न नृपा रक्षका मम॥ 19 ॥

sudarśana uvāca | na balaṃ na sahāyo me na kośo durgasaṃśrayaḥ | na mitrāṇi na sauhārdī na nṛpā rakṣakā mama

अत्र स्वयंवरं श्रुत्वा द्रष्टुकाम इहागतः ।स्वप्ने देव्या प्रेरितोऽस्मि भगवत्या न संशयः॥ 20 ॥

atra svayaṃvaraṃ śrutvā draṣṭukāma ihāgataḥ | svapne devyā prerito'smi bhagavatyā na saṃśayaḥ

नान्यच्चिकीर्षितं मेऽद्य मामाह जगदीश्वरी ।तया यद्विहितं तच्च भविताऽद्य न संशयः॥ 21 ॥

nānyaccikīrṣitaṃ me'dya māmāha jagadīśvarī | tayā yadvihitaṃ tacca bhavitā'dya na saṃśayaḥ

न शत्रुरस्ति संसारे कोऽप्यत्र जगतीश्वराः ।सर्वत्र पश्यतो मेऽद्य भवानीं जगदम्बिकाम्॥ 22 ॥

na śatrurasti saṃsāre ko'pyatra jagatīśvarāḥ | sarvatra paśyato me'dya bhavānīṃ jagadambikām

यः करिष्यति शत्रुत्वं मया सह नृपात्मजाः ।शास्ता तस्य महाविद्या नाहं जानामि शत्रुताम्॥ 23 ॥

yaḥ kariṣyati śatrutvaṃ mayā saha nṛpātmajāḥ | śāstā tasya mahāvidyā nāhaṃ jānāmi śatrutām

यद्भावि तद्वै भविता नान्यथा नृपसत्तमाः ।का चिन्ता ह्यत्र कर्तव्या दैवाधीनोऽस्मि सर्वथा॥ 24 ॥

yadbhāvi tadvai bhavitā nānyathā nṛpasattamāḥ | kā cintā hyatra kartavyā daivādhīno'smi sarvathā

देवभूतमनुष्येषु सर्वभूतेषु सर्वदा ।सर्वेषां तत्कृता भक्तिर्नान्यथा नृपसत्तमाः॥ 25 ॥

devabhūtamanuṣyeṣu sarvabhūteṣu sarvadā | sarveṣāṃ tatkṛtā bhaktirnānyathā nṛpasattamāḥ

सा यं चिकीर्षते भूपं तं करोति नृपाधिपाः ।निर्धनं वा नरं कामं का चिन्ता वै तदा मम॥ 26 ॥

sā yaṃ cikīrṣate bhūpaṃ taṃ karoti nṛpādhipāḥ | nirdhanaṃ vā naraṃ kāmaṃ kā cintā vai tadā mama

तामृते परमां शक्तिं ब्रह्मविष्णुहरादयः ।न शक्ताः स्पन्दितुं देवाः का चिन्ता मे तदा नृपाः॥ 27 ॥

tāmṛte paramāṃ śaktiṃ brahmaviṣṇuharādayaḥ | na śaktāḥ spandituṃ devāḥ kā cintā me tadā nṛpāḥ

अशक्तो वा सशक्तो वा यादृशस्तादृशस्त्वहम् ।तदाज्ञया नृपाद्यैव सम्प्राप्तोऽस्मि स्वयंवरे॥ 28 ॥

aśakto vā saśakto vā yādṛśastādṛśastvaham | tadājñayā nṛpādyaiva samprāpto'smi svayaṃvare

सा यदिच्छति तत्कुर्यान्मम किं चिन्तनेन वै ।नात्र शङ्का प्रकर्तव्या सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्॥ 29 ॥

sā yadicchati tatkuryānmama kiṃ cintanena vai | nātra śaṅkā prakartavyā satyametadbravīmyaham

जये पराजये लज्जा न मेऽत्राण्वपि पार्थिवाः ।भगवत्यास्तु लज्जास्ति तदधीनोऽस्मि सर्वथा॥ 30 ॥

jaye parājaye lajjā na me'trāṇvapi pārthivāḥ | bhagavatyāstu lajjāsti tadadhīno'smi sarvathā

व्यास उवाच ।इति तस्य तदाकर्ण्य वचनं राजसत्तमाः ।ऊचुः परस्परं प्रेक्ष्य निश्चयज्ञा नराधिपाः॥ 31 ॥

vyāsa uvāca | iti tasya tadākarṇya vacanaṃ rājasattamāḥ | ūcuḥ parasparaṃ prekṣya niścayajñā narādhipāḥ

सत्यमुक्तं त्वया साधो न मिथ्या कर्हिचिद्भवेत् ।तथाप्युज्जयनीनाथस्त्वां हन्तुं परिकाङ्क्षति॥ 32 ॥

satyamuktaṃ tvayā sādho na mithyā karhicidbhavet | tathāpyujjayanīnāthastvāṃ hantuṃ parikāṅkṣati

त्वत्कृते न दयादिष्टा त्वां ब्रवीमो महामते ।यद्युक्तं तत्त्वया कार्यं विचार्य मनसाऽनघ॥ 33 ॥

tvatkṛte na dayādiṣṭā tvāṃ bravīmo mahāmate | yadyuktaṃ tattvayā kāryaṃ vicārya manasā'nagha

सुदर्शन उवाच ।सत्यमुक्तं भवद्भिश्च कृपावद्भिः सुहृज्जनैः ।किं ब्रवीमि पुनर्वाक्यमुक्त्वा नृपतिसत्तमाः॥ 34 ॥

sudarśana uvāca | satyamuktaṃ bhavadbhiśca kṛpāvadbhiḥ suhṛjjanaiḥ | kiṃ bravīmi punarvākyamuktvā nṛpatisattamāḥ

न मृत्युः केनचिद्भाव्यः कस्यचिद्वा कदाचन ।दैवाधीनमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्॥ 35 ॥

na mṛtyuḥ kenacidbhāvyaḥ kasyacidvā kadācana | daivādhīnamidaṃ sarvaṃ jagatsthāvarajaṅgamam

स्ववशोऽयं न जीवोऽस्ति स्वकर्मवशगः सदा ।तत्कर्म त्रिविधं प्रोक्तं विद्वद्भिस्तत्त्वदर्शिभिः॥ 36 ॥

svavaśo'yaṃ na jīvo'sti svakarmavaśagaḥ sadā | tatkarma trividhaṃ proktaṃ vidvadbhistattvadarśibhiḥ

सञ्चितं वर्तमानञ्च प्रारब्धञ्च तृतीयकम् ।कालकर्मस्वभावैश्च ततं सर्वमिदं जगत्॥ 37 ॥

sañcitaṃ vartamānañca prārabdhañca tṛtīyakam | kālakarmasvabhāvaiśca tataṃ sarvamidaṃ jagat

न देवो मानुषं हन्तुं शक्तः कालागमं विना ।हतं निमित्तमात्रेण हन्ति कालः सनातनः॥ 38 ॥

na devo mānuṣaṃ hantuṃ śaktaḥ kālāgamaṃ vinā | hataṃ nimittamātreṇa hanti kālaḥ sanātanaḥ

यथा पिता मे निहतः सिंहेनामित्रकर्षणः ।तथा मातामहोऽप्येवं युद्धे युधाजिता हतः॥ 39 ॥

yathā pitā me nihataḥ siṃhenāmitrakarṣaṇaḥ | tathā mātāmaho'pyevaṃ yuddhe yudhājitā hataḥ

यत्नकोटिं प्रकुर्वाणो हन्यते दैवयोगतः ।जीवेद्वर्षसहस्राणि रक्षणेन विना नरः॥ 40 ॥

yatnakoṭiṃ prakurvāṇo hanyate daivayogataḥ | jīvedvarṣasahasrāṇi rakṣaṇena vinā naraḥ

नाहं बिभेमि धर्मिष्ठाः कदाचिच्च युधाजितः ।दैवमेव परं मत्वा सुस्थितोऽस्मि सदा नृपाः॥ 41 ॥

nāhaṃ bibhemi dharmiṣṭhāḥ kadācicca yudhājitaḥ | daivameva paraṃ matvā susthito'smi sadā nṛpāḥ

स्मरणं सततं नित्यं भगवत्याः करोम्यहम् ।विश्वस्य जननी देवी कल्याणं सा करिष्यति॥ 42 ॥

smaraṇaṃ satataṃ nityaṃ bhagavatyāḥ karomyaham | viśvasya jananī devī kalyāṇaṃ sā kariṣyati

पूर्वार्जितं हि भोक्तव्यं शुभं वाप्यशुभं तथा ।स्वकृतस्य च भोगेन कीदृक्शोको विजानताम्॥ 43 ॥

pūrvārjitaṃ hi bhoktavyaṃ śubhaṃ vāpyaśubhaṃ tathā | svakṛtasya ca bhogena kīdṛkśoko vijānatām

स्वकर्मफलयोगेन प्राप्य दुःखमचेतनः ।निमित्तकारणे वैरं करोत्यल्पमतिः किल॥ 44 ॥

svakarmaphalayogena prāpya duḥkhamacetanaḥ | nimittakāraṇe vairaṃ karotyalpamatiḥ kila

न तथाऽहं विजानामि वैरं शोकं भयं तथा ।निःशङ्कमिह सम्प्राप्तः समाजे भूभृतामिह॥ 45 ॥

na tathā'haṃ vijānāmi vairaṃ śokaṃ bhayaṃ tathā | niḥśaṅkamiha samprāptaḥ samāje bhūbhṛtāmiha

एकाकी द्रष्टुकामोऽहं स्वयंवरमनुत्तमम् ।भविष्यति च यद्भाव्यं प्राप्तोऽस्मि चण्डिकाज्ञया॥ 46 ॥

ekākī draṣṭukāmo'haṃ svayaṃvaramanuttamam | bhaviṣyati ca yadbhāvyaṃ prāpto'smi caṇḍikājñayā

भगवत्याः प्रमाणं मे नान्यं जानामि संयतः ।तत्कृतञ्च सुखं दुःखं भविष्यति च नान्यथा॥ 47 ॥

bhagavatyāḥ pramāṇaṃ me nānyaṃ jānāmi saṃyataḥ | tatkṛtañca sukhaṃ duḥkhaṃ bhaviṣyati ca nānyathā

युधाजित्सुखमाप्नोतु न मे वैरं नृपोत्तमाः ।यः करिष्यति मे वैरं स प्राप्स्यति फलं तथा॥ 48 ॥

yudhājitsukhamāpnotu na me vairaṃ nṛpottamāḥ | yaḥ kariṣyati me vairaṃ sa prāpsyati phalaṃ tathā

व्यास उवाच ।इत्युक्तास्ते तथा तेन सन्तुष्टा भूभुजः स्थिताः ।सोऽपि स्वमाश्रमं प्राप्य सुस्थितः सम्बभूव ह॥ 49 ॥

vyāsa uvāca | ityuktāste tathā tena santuṣṭā bhūbhujaḥ sthitāḥ | so'pi svamāśramaṃ prāpya susthitaḥ sambabhūva ha

अपरेऽह्नि शुभे काले नृपाः सम्मन्त्रिताः किल ।सुबाहुना नृपेणाथ रुचिरे वै स्वमण्डपे॥ 50 ॥

apare'hni śubhe kāle nṛpāḥ sammantritāḥ kila | subāhunā nṛpeṇātha rucire vai svamaṇḍape

दिव्यास्तरणयुक्तेषु मञ्चेषु रचितेषु च ।उपविष्टाश्च राजानः शुभालङ्करणैर्युताः॥ 51 ॥

divyāstaraṇayukteṣu mañceṣu raciteṣu ca | upaviṣṭāśca rājānaḥ śubhālaṅkaraṇairyutāḥ

दिव्यवेषधराः कामं विमानेष्वमरा इव ।दीप्यमानाः स्थितास्तत्र स्वयंवरदिदृक्षया॥ 52 ॥

divyaveṣadharāḥ kāmaṃ vimāneṣvamarā iva | dīpyamānāḥ sthitāstatra svayaṃvaradidṛkṣayā

इति चिन्तापराः सर्वे कदा साप्यागमिष्यति ।भाग्यवन्तं नृपश्रेष्ठं श्रुतपुण्यं वरिष्यति॥ 53 ॥

iti cintāparāḥ sarve kadā sāpyāgamiṣyati | bhāgyavantaṃ nṛpaśreṣṭhaṃ śrutapuṇyaṃ variṣyati

यदा सुदर्शनं दैवात्स्रजा सम्भूषयेदिह ।विवादो वै नृपाणां च भविता नात्र संशयः॥ 54 ॥

yadā sudarśanaṃ daivātsrajā sambhūṣayediha | vivādo vai nṛpāṇāṃ ca bhavitā nātra saṃśayaḥ

इत्येवं चिन्त्यमानास्ते भूपा मञ्चेषु संस्थिताः ।वादित्रघोषः सुमहानुत्थितो नृपमण्डपे॥ 55 ॥

ityevaṃ cintyamānāste bhūpā mañceṣu saṃsthitāḥ | vāditraghoṣaḥ sumahānutthito nṛpamaṇḍape

अथ काशीपतिः प्राह सुतां स्नातां स्वलङ्कृताम् ।मधूकमालासंयुक्तां क्षौमवासोविभूषिताम्॥ 56 ॥

atha kāśīpatiḥ prāha sutāṃ snātāṃ svalaṅkṛtām | madhūkamālāsaṃyuktāṃ kṣaumavāsovibhūṣitām

विवाहोपस्करैर्युक्तां दिव्यां सिन्धुसुतोपमाम् ।चिन्तापरां सुवसनां स्मितपूर्वमिदं वचः॥ 57 ॥

vivāhopaskarairyuktāṃ divyāṃ sindhusutopamām | cintāparāṃ suvasanāṃ smitapūrvamidaṃ vacaḥ

उत्तिष्ठ पुत्रि सुनसे करे धृत्वा शुभां स्रजम् ।व्रज मण्डपमध्येऽद्य समाजं पश्य भूभुजाम्॥ 58 ॥

uttiṣṭha putri sunase kare dhṛtvā śubhāṃ srajam | vraja maṇḍapamadhye'dya samājaṃ paśya bhūbhujām

गुणवान् रूपसम्पन्नः कुलीनश्च नृपोत्तमः ।तव चित्ते वसेद्यस्तु तं वृणुष्व सुमध्यमे॥ 59 ॥

guṇavān rūpasampannaḥ kulīnaśca nṛpottamaḥ | tava citte vasedyastu taṃ vṛṇuṣva sumadhyame

देशदेशाधिपाः सर्वे मञ्चेषु रचितेषु च ।संविष्टाः पश्य तन्वङ्गि वरयस्व यथारुचि॥ 60 ॥

deśadeśādhipāḥ sarve mañceṣu raciteṣu ca | saṃviṣṭāḥ paśya tanvaṅgi varayasva yathāruci

व्यास उवाच ।तं तथा भाषमाणं वै पितरं मितभाषिणी ।उवाच वचनं बाला ललितं धर्मसंयुतम्॥ 61 ॥

vyāsa uvāca | taṃ tathā bhāṣamāṇaṃ vai pitaraṃ mitabhāṣiṇī | uvāca vacanaṃ bālā lalitaṃ dharmasaṃyutam

शशिकलोवाच ।नाहं दृष्टिपथे राज्ञां गमिष्यामि पितः किल ।कामुकानां नरेशानां गच्छन्त्यन्याश्च योषितः॥ 62 ॥

śaśikalovāca | nāhaṃ dṛṣṭipathe rājñāṃ gamiṣyāmi pitaḥ kila | kāmukānāṃ nareśānāṃ gacchantyanyāśca yoṣitaḥ

धर्मशास्त्रे श्रुतं तात मयेदं वचनं किल ।एक एव वरो नार्या निरीक्ष्यः स्यान्न चापरः॥ 63 ॥

dharmaśāstre śrutaṃ tāta mayedaṃ vacanaṃ kila | eka eva varo nāryā nirīkṣyaḥ syānna cāparaḥ

सतीत्वं निर्गतं तस्या या प्रयाति बहूनथ ।सङ्कल्पयन्ति ते सर्वे दृष्ट्वा मे भवतात्त्विति॥ 64 ॥

satītvaṃ nirgataṃ tasyā yā prayāti bahūnatha | saṅkalpayanti te sarve dṛṣṭvā me bhavatāttviti

स्वयंवरे स्रजं धृत्वा यदागच्छति मण्डपे ।सामान्या सा तदा जाता कुलटेवापरा वधूः॥ 65 ॥

svayaṃvare srajaṃ dhṛtvā yadāgacchati maṇḍape | sāmānyā sā tadā jātā kulaṭevāparā vadhūḥ

वारस्त्री विपणे गत्वा यथा वीक्ष्य नरांस्थितान् ।गुणागुणपरिज्ञानं करोति निजमानसे॥ 66 ॥

vārastrī vipaṇe gatvā yathā vīkṣya narāṃsthitān | guṇāguṇaparijñānaṃ karoti nijamānase

नैकभावा यथा वेश्या वृथा पश्यति कामुकम् ।तथाऽहं मण्डपे गत्वा कुर्वे वारस्त्रिया कृतम्॥ 67 ॥

naikabhāvā yathā veśyā vṛthā paśyati kāmukam | tathā'haṃ maṇḍape gatvā kurve vārastriyā kṛtam

वृद्धैरेतैः कृतं धर्मं न करिष्यामि साम्प्रतम् ।पत्नीव्रतं तथा कामं चरिष्येऽहं धृतव्रता॥ 68 ॥

vṛddhairetaiḥ kṛtaṃ dharmaṃ na kariṣyāmi sāmpratam | patnīvrataṃ tathā kāmaṃ cariṣye'haṃ dhṛtavratā

सामान्या प्रथमं गत्वा कृत्वा सङ्कल्पितं बहु ।वृणोति चैकं तद्वद्वै वृणोमि कथमद्य वै॥ 69 ॥

sāmānyā prathamaṃ gatvā kṛtvā saṅkalpitaṃ bahu | vṛṇoti caikaṃ tadvadvai vṛṇomi kathamadya vai

सुदर्शनो मया पूर्वं वृतः सर्वात्मना पितः ।तमृते नान्यथा कर्तुमिच्छामि नृपसत्तम॥ 70 ॥

sudarśano mayā pūrvaṃ vṛtaḥ sarvātmanā pitaḥ | tamṛte nānyathā kartumicchāmi nṛpasattama

विवाहविधिना देहि कन्यादानं शुभे दिने ।सुदर्शनाय नृपते यदीच्छसि शुभं मम॥ 71 ॥

vivāhavidhinā dehi kanyādānaṃ śubhe dine | sudarśanāya nṛpate yadīcchasi śubhaṃ mama